Shume nga familjet tona, te aferm miq, te njohur, kane ne historine e tyre adoptime femijesh qe sot jane persona te rritur.
Ne te gjitha rastet ve re qe nuk jane histori te lumtura, edhe ne realitetin me te qete ekonomik te Italise. Personat e adoptuar ne pergjithesi jane te parehatuar, te palumtur, pa ekuiliber, ndonese te rritur me shume vemendje e dashuri. Per rrjedhim edhe prinderit adoptive gjenden ne kete situate, e madje edhe me keq me pyetjen "ku gabuam?".