Para shumë muajsh, nuk e di pse, isha në pritje të një “pranvere shqiptare”. Jo pranverë të vërtetë, me heronj e me barrikada, por një “diçka” rizgjuese. Nuk ka. Nuk ka për të patur. Është shumë e vështirë të zëvendësosh një “pranverë shqiptare” me çfarëdo procesi tjetër zhvillimi. Ndoshta jemi në këtë pikë të dëshpëruar sepse nuk patëm një revolucion të vërtetë në vitin ’90. Patëm një inat të verbër me një bust, dhe kaq. Ama, atij busti i punuam qindin, por na ranë shpejt nervat.

Konventa Kombëtare, dyditore e socialistëve u mbyll dje pas një prezantimi të detajuar të programit elektoral nga deputetët dhe ekspertët e kësaj force politike dhe ishte Edi Rama ai që i bëri një përmbledhje këtij dokumenti, duke e quajtur si të duhurin për të rilindur Shqipërinë. Nën një skenografi të veçantë për të cilën kryesocialisti nuk harroi të kujdesej dhe vetë para fillimit të punimeve, deklaratat që vinin nga tribuna dhe pyetjet nga monitori, krijuan një ndërthurje përgjigjesh dhe premtimesh në lidhje me atë që do të bënin socialistët në katër vitet e para të qeverisjes.