Nga kati i shtatë
Jam një djalë i ri diku në një moshë të bukur, prindërit janë gjallë, në shëndet të mirë, gjithçka është në rregull. Dielli është i shkëlqyer. Nuk fryn erë, zogjtë cicërojnë, hutueshëm, gëzueshëm, pa kokëçarje. Një hardhucë ngjitet mbi murin prej guri që hapet i bollshëm nën dritaren time. Nganjëherë dëgjoj dhe fqinjet e mia të bukura tek diskutojnë për numrin e fundit të Marie Claire. Një mizë budallaqe ka hyrë në dhomën time dhe vjen vërdallë pa ditur ç’të bëjë. Më në fund, edhe ajo e gjen dritaren e lirisë së vet dhe ikën. Një grenxë vetëm sa zgjat kokën dhe, pas ca lëvizjesh kaotike tip UFO, del dhe ajo. Dëgjoj një dallëndyshe. Pastaj dhe disa cicërima të vegjëlish. Me siguri që po i ushqen. Gjithçka është e paqtë. Deri kur… deri ditën kur nuk e di sesi, nga se, për çfarë dhe për kë, e gjej veten mbi një shtrat të bardhë, me ca tuba që më hyjnë nga të gjitha vrimat e mundshme. Me siguri që jam sëmurë, mendoj. Gjithë këto infermiere që shkojnë dhe vijnë çdo dhjetë minuta, nuk janë kot. Nuk e di ç’ndjej, jam i trullosur, nuk mund të lëviz, ose fare pak. Lart, në murin përballë, është ngulur një televizor. Në dorë kam një telekomandë. Në krahun e majtë kam një dritare të madhe, të mbyllur me kanata plastike. Me siguri që bën natë. Shtyp telekomandën. Njoh përnjëherë fytyrën aq gërricëse të George Clooney kur më buzëqesh aq hijshëm. Gërricëse, sepse unë nuk kam as krehjen e tij as buzëqeshjen e tij, aq më pak zërin e tij aq mashkullor. Sa për krehjen time, e kush ka menduar për të këto ditë, me siguri që jam bërë më keq se Johnny Deep tek « Eduardi me gërshërë » a diçka e këtij lloji. Buzëqeshja, ehhh… buzëqeshja. Kurse zëri, nuk di ç’të them, ata që ma kanë dëgjuar në telefon nuk i ka zënë gjumi atë natë… OK, George, jepi, jepi, mëshoji thikës edhe ti, mëshoji, çoje deri në fund, ajo me kapuç të bardhë në kokë e ka filluar tashmë. Pas pak shfaqet dhe fustani i kuq i Catherina Zeta-Jones. Flokët e zinj të lëshuar krahëve, buzët e lyera me aq kujdes, vetullat e zeza e të harkuara, belin aq të përdredhur kur ecën drejt ashensorit… Dhe ja, George fillon të joshë Catherinën. Catherina reziston, mundohet t’i mbushë mendjen vetes që George nuk do ta thyejë, atëherë ajo bën naze…
Një infermiere futet nga e djathta dhe më pyet nëse gjithçka OK. Po, i them, jam mirë, falemnderit. Atëherë ajo vjen të më shohë. Hap çarçafin dhe i hedh një sy plagës. Jam pa mbathje. Kam turp. Ajo, jo. E përse do të kishte ? Fundja, ajo nuk është e dashura ime. Të paktën ajo ka mirësinë dhe vetëpërmbajtjen të mos qeshë me skamjen time. Më mbulon. Më thotë : « Pas pak. ». Po, i them, pas pak. Ngre sytë në televizor. George është bërë i padurueshëm, detyrimisht ky djalë m’i cingëris nervat. Ja tek buzëqesh në cep të buzës, ja tani tek shfaqet bardhësia e paturpshme e dhëmbëve të tij : « Ej, ju atje, ju mjeranë, ju që s’keni asgjë, ju që jeni të shtrirë si grumbuj plehu mbi shtretër me telekomanda, pa shikoni pak sa i lumtur jam ! Pa shikoni sa të bardhë i kam dhëmbët ! Pa shikoni kë po puth ! Catherinën !!!
Filmi titullohet « Intolerable cruelty » ose diçka e këtij lloji. Mizori e padurueshme. Më mirë, s’bëhet. Ndjek dhe pak lëvizjet e vitheve të Catherinës, dhe pastaj kthej kokën nga dritarja. Është e mbyllur. Në dhomë nuk ka njeri. Jam i vetëm në mjerimin tim. E përfytyroj veten në një tip bulëze, të mbrojtur nga të gjitha anët nga mikrobet e asaj çka quhet botë. Nuk kam asnjë lidhje me botën. Ajo është e huaj për mua. Nuk jam më pjesë e saj. Ajo çka di është që dhimbja nuk më lë të qetë të bëj dhe shkëputjen e fundit : shkëputjen nga vetja. Nuk lëviz, ose bëj një përpjekje të dëshpëruar për të lëvizur këmbën. Jam i lidhur, ca varganë të padukshëm më rëndojnë gjithandej. Nganjëherë dera hapet, një copë jetë futet brenda. Por e bardhë, e ftohtë, me lëvizje të përcaktuara. Të parashkruara në kushedi çfarë rregullore të brendshme. Atëherë zë e mendoj për perin e rrokelit të jetës. Sa i brishtë ! Nuk duhet tërhequr shumë, këputja mund të vijë nga çasti në çast. Shoh shishkat e varura në këmbalec dhe kam përshtypjen që zemra ime nuk punon më me gjak, por me ujë me sheqer dhe me kripë. Bulëza fillon të hollohet. Dita-ditës e ndjej veten si një zokth që godet faqet e vezës për të nxjerrë sqepin përjashta. Kam frikë. Rikthimi mbi tokë më dhemb, më tremb, më pikëllon, më trishton. Por a kam rrugë tjetër ?
Është natë. Nga koridori dëgjoj ca zëra. Dhe një klithmë të mprehtë. Është fqinja përballë, një plakë e harruar prej dekadash. Zërat mundohen ta qetësojnë. « Rajmonda, jemi këtu, qetësohu, nuk je vetëm ». Monda qetësohet. Një bluzë e bardhë futet në dhomën time. E ndjek me sy. Rregullon ca qeska në majë të këmbalecit në të majtë dhe më pyet nëse gjithçka OK. Po, i them, vetëm pak dhimbje. Sa ? Nga njëshi tek dhjeta, sa e vlerëson dhimbjen ? Ah ! mendoj unë, u dashkan vënë nota. I them diku andej nga pesa. Atëherë ajo shton dhe një qeskë qetësuesish. E pyes : « Çfarë ka ajo zonja përballë ? ». Më thotë : « Oh, është shumë e moshuar, është e trullosur, ka frikë. » Nga se ? e ngacmoj unë. Nga vetmia, më përgjigjet ajo. E kuptoj. Mbyll sytë dhe kthehem në botën time të zbrazur nga gjithçka. Më zë gjumi.
Ka dalë mëngjesi. Një mëngjes i bukur, një diell i mrekullueshëm, një fllad lartësish vjen të më përshëndesë. Hedh një sy nga dritarja, më merren mendtë. Shoh makina që nxitojnë, një vinç i stërmadh siç i dalë nga filmat e Spielberg. Bëj çudi, në mendjen time, nuk e kuptoj ç’bëjnë njerëzia kështu. Ku venë ? Pse janë ngritur kaq herët ? Më duket kaq e pacipë që disa të tjerë bëjnë sikur asgjë ska ndodhur, sikur fare pranë tyre të mos ekzistonin ca njerëz-fantazma që vërdallosen me tuba nëpër krahë. Më duket kaq e paturpshme afishimi i lumturisë së këtyre makinave. Detyrimisht, ka aq shumë George e Catherine në këtë botë. Mundohem të zbuloj ç’po ndodh me mua në vështrimin e të tjerëve. Shoh mëshirë, keqardhje për këtë gërdallë që ka ligësinë t’iu dalë përpara për t’ua prishur ditën. Ju ka ndodhur ndonjëherë të ndjeni neveri për një njeri të skamur i cili kalon fare pranë tavolinës suaj teksa hani me të dashurin apo të dashurën tuaj ? Ta marrë djalli ! mendojmë ne, tani e gjeti ky leckaman të na prishë drekën, lëre fare, s’më hahet më…
E gjitha kjo për të vënë në dukje që « Intolerable cruelty » na ndjek ngado, në çdo hap të jetës sonë, ngado që të jemi e çfarëdo që të themi, që e gjithë jeta s’është gjë tjetër veçse një film i mrekullueshëm « Mizori e padurueshme » i një regjizori të panjohur, le të themi jo i vëllezërve Coen, por i një babloku të vjetër sa vetë bota që nuk i jep llogari askujt.
Vetëm kur ecën buzë një kanali apo hendeku, vetëm kur kalon një përrua mbi një dërrasë të kalbur që lëkundet e kolovitet, vetëm atëherë ia dimë vlerat hedhjes së hapave, vetëm atëherë fashitet kuturuja.
© U. Nerguti, 2008
19 August 2008 @ 10:50 am
Sipas meje nje krijim fsheh nje shqetesim,le te themi ate pjese te realitetit qe nje i vdekshem i thjeshte me shqisat e limituara nuk mund te perceptoje nga realiteti.Keta jane lexuesit..dhe ata qe shkruajne,jane ata qe pretendojne ose tentojne te mprehin shqisat e ndjeshmerise.Ketu,une shoh shqetesimin,problematiken,atre qe rendom e quanim “ideja”,por nuk shoh te qarte uren lidhese me lexuesin..sioas meje,ky eshte problemi i pare i ketij shkrimi,subjektivizmi i tepert,i pakontrolluar,sinqeriteti i rene deri diku ne naivizem.Une si lexues nuk ndjeva qe krijuesi te gjente rrugen e komunikimit me mua.(e theksoj,”si lexues”)
Problemi i dyte,jane notat e thella deklarative ne fund,thuajse moralizuese..dhe ketu ne nje fare menyre ke zbuluar vehten para lexueseve te kualifikuar..eshte nje gabim qe s’duhet ta kishe bere..tregon paaftesi per te perpunuar fabulen ne menyre te ndjeshme,me dashuri,devocion,perkushtim.E thene ndryshe,ke treguar nota te theksuara amatoriale,por edhe nje menyre konceptimi shume te dale mode te te shkruarit.
Per me tej..nuk po zgjatem..sepse edhe krijimi nuk mendoj se e meritonte gjithe kete perqendrim por edhe pse do te vazhdoja te behesha “i keq”.
19 August 2008 @ 11:12 am
Dorian, dy fjale per lidhjen lexues-autor. Siç mund ta kesh nuhatur dhe ti, KUSHTI NUMER NJE i nje lexuesi te mire eshte qe ai te njohe dukurine e MBIVENDOSJES. Me nje fjale, te kete aftesine te propozoje veten e vet per ngjarjen e rrefyer.
Nese nje lexues nuk arrin te vihet ne vendin e personazhit, atehere eshte e kote te vazhdohet leximi.
Ky tekst nuk eshte tekst polemikash. Ka shume mundesi qe ky tekst te ndjehet nga fare pak vete, ne mos fare. Madje do te doja shume qe askush prej jush ketu te mos e ndjente kete tekst ashtu siç duhet.
Do te parapelqeja verejtje ne lidhje me shkrimin, pikesimin, stilin, endjen per te lexuar. Por persa i perket idese themelore qe leviz ne kete tekst, nuk pres asnje mirekuptim.
Ne lidhje me moralin, me duhet te te them, Dorian, qe tregimi eshte nje lloj letrar nen te cilin fshihet qe nga lepuri e deri tek elefanti. Nese ty te pelqejne lepujt, atehere sigurisht qe tekstet ku fshihen elefanter, nuk do te te pelqejne. Dhe anasjelltas.
Shendet e te mira, besoj se keto jane sqarimet e nevojshme per kete tekst.
XYZ
19 August 2008 @ 12:04 pm
Duke u nisur nga komentet e mësipërme mora ta lexoj dhe unë. Me këshillën e XYZ u mundova ta vendos (propozoj) veten në ngjarjen e rrëfyer. Me të thënë të drejtën u ndala tek…”ubat që më hynin nga të gjitha vrimat”.
Aty u dorëzova.
Më mirë thashë po i fus i t’nigjume Metallica “ONE”. Gjithsesi,respekte për vullnetin.
19 August 2008 @ 1:57 pm
“Ka shume mundesi qe ky tekst te ndjehet nga fare pak vete, ne mos fare. Madje do te doja shume qe askush prej jush ketu te mos e ndjente kete tekst ashtu siç duhet.”
Nergut, je, e sigurt, plot, me ashtu sic duhet.
Pishman leximin diagonal, mendo, per me teper referoju postimit”fh”
19 August 2008 @ 5:21 pm
Per xyz.Me pelqeu shume shumesi i “elefant”..pra elefanter.per te tjerat me mire te mos them gje se s’di nga t’ia filloj..dhe ajo qe eshte me e rendesishme..nuk e di nese ia vlen t’ia filloj.
19 August 2008 @ 5:28 pm
O grupi “s’kam çka baj e po shkoj t’pi nji limonate” : mos u merrni me kete sport, as mendja nuk me ka shkuar qe do ta lexonit ju te dy. Madje madje, kete shkrim e kam perdorur per te pare lukunine ne veprim. Ham ham ! Ham ham !
Dorian, shumesat i formoj siç dua vete. Nje avokat - disa avokeqer. Te pelqen ? Jo ? Who cares !
Tung tung tung, te treve.
19 August 2008 @ 6:29 pm
Nuk dua te them “s`e kuptoj kete llogjike,” sepse mund ta shpjegoj me ’self-indulging condescence”, por ajo qe me duket me rendesi ketu, eshte se harrohet qe se pari eshte shkrimtari/autori (te pakten ata te mirefilltet) qe duhet ta beje lexuesin te shkembeje lehtesisht vendin me protagonistin.
XYZ, komentet po te behen gjithnje e me te shemtuara. Nuk e di c`kerkon te vertetosh, vetes apo te tjereve, por sinqerisht, me duket krejt e panevojshme dhe e pamatur kjo sjellje. Shendet!
19 August 2008 @ 6:41 pm
Shendet losttext ! Bashkohu me grupin.
Po pres ende LEXUESIN. Nuk kam nevoje per kalimtare. Sa per kritikat, me vjen te qesh kur ju lexoj juve me lart. Me duket se keni ende nje kuptim marksist-leninist te kritikes. Vazhdoni me demaskimet, me çjerrjet e maskave, me zbulimet e diversanteve.
Dhe ju me rehatoni ne rrugen time qe vertete e kam shkruar mire. Jo gjithçka vertetohet mbare. Kemi dhe mbrapsht. Therrasim nje lexues te keq dhe presim mendimin e tij : po na tha ai mire, teksti duhet grisur. Po na tha ai keq, teksti duhet ruajtur me kujdes.
Hasta la vista, baby !
19 August 2008 @ 6:48 pm
XYZ, pa dash me u fut te grupi “si cjapi te kasapi”, dhe pa bo hic kritike letrare (se s’mun, jo se s’du): du me e thon i gjo shpejt e shpejt, se mos e thote njeri tjeter para meje dhe te siguroj kshu TM-ne e shprehjes per nje shkrim qe e kam ne dore (Zbor):
“Armiqte na shajne. Kjo do te thote qe jemi ne rruge te drejte”
Mehmet Shehu* (me duket)
——
* Kryeminister shqiptar ne monizem qe sipas versionit zyrtar te kohes, vrau veten.
19 August 2008 @ 6:53 pm
Po, dhe Mehmeti do ta kete marre nga Cu En Lai, meqe e ka pase dhe shok.
Emigrant, falemnderit qe nuk i hyre kritikes. E kam fjalen per kesi kritike si me lart, pa per kritike te mirefillte, je i mirepritur kur te duash.
19 August 2008 @ 6:58 pm
…
nigjo, XYZ, jo per oportunizem, por audienca e Peshkut ka nje shafra te vecante. E hidhur (shume ndonjehere), por hej, jane kosto qe vijne with the package.
Do flasim, pa diskutim!
19 August 2008 @ 7:06 pm
Emigrant, nuk merzitem une. Me keta te “hidhurit” mund ta vazhdoj vallen sa te duan ata. Jo per gje por ligji i talionit ne letersi eshte gjithandej i perhapur dhe i rekomanduar. Monedha kerkon monedhen mbrapsht.
Ne lidhje me ata lexues qe jane vertete te shtyre nga deshira e mire qe te bejne nje kritike dashamirese, keta jane miqte e mi dhe i respektoj.
Se harrov
19 August 2008 @ 7:09 pm
Gabim manovrimi me tastieren :
Se harrova : kinezet kane nje filozofi te vjeter dhe nuk e kane keq gjithmone. Kane nje shprehje keshtu : nese je duke ecur dhe te del nje pengese perpara, mos u mundo ta kapercesh, bjeri anash.
Dhe e fundit, kane dhe tjetren : Eshte shume e veshtire te gjesh nje mace te zeze ne nje dhome te erret, sidomos nese aty nuk ka fare mace te zeze.
19 August 2008 @ 7:15 pm
XYZ, shpresoja qe s`do nxitoheshe te ma vertetoje verejtjen, por ti i paske hipur kalit jangllesh.
Qesharake, por me shume mjerane eshte te pretendosh qe perkthen a shkruan pjese letrare, por kur vjen puna per te diskutuar pikerisht ato, fyen dhe ofendon ata qe te kushtojne kohe.
19 August 2008 @ 7:23 pm
Losttext, une perkthej dhe diskutoj dhe madje shume mire. Dhe nuk vuaj nga modestite e rreme.
Gjithashtu, nuk vuaj nga sindromi i popullaritetit. Me mjafton te kem qofte dhe dy lexues, por qe te jene lexues te vertete. Per kalimtare, ta thashe, nuk kam nevoje.
Perkthimet e mia jane te hapura : kush te deshiroje t’i shikoje dhe t’iu hyje me themeli per te gjetur kleçka. Nese jane vertete per t’u diskutuar, kam kenaqesine me te madhe te rri me ju e t’i diskutojme. Por nese ju vazhdoni me “sa e mire qe je, ti moj Zenepe”, atehere dhe une marr daullen dhe vazhdoj vallen time : “o kce moj çike, mojri çike malcie, si dielli qe bie, sa t’paska hije”.
Kurse ne lidhje me shkrimet e mia qe sjell ketu, kam lloj-lloj qellimesh. Dhe nuk eshte gjithmone argetimi apo zbavitja juaj. Kur ta kem per t’ju argetuar, do t’ju tregoj.
19 August 2008 @ 7:29 pm
XYZ
se me dole ne mejdan me keta kinezet qe i du fort. Kam gjithe keto dite qe te ndjek dhe nuk mundesha i here te me krijohej mundesia te flisja. Ja ku dul rasti.
Sepse une kam tash sa vite qe nuk lexoj me letersi.
E di qe ndonjeri do me thote qe pse i shmangesh librit. Se libri dhe piktura jane gjera me vlere dhe e stolisin njeriun.
Po ne fakt nuk i shmangen librit , i shmangem letersise. Tani lexoj psh libra te tjere qe me hyjne me shume ne pune.
Nuk di a quhem lexues une apo jo, por nuk besoj se do me marresh inat se vetem e lexoj psh pjesen dhe nuk e komentoj.
E meqe jemi ke kinezet ata thone qe :
Nje viç i sapolindur nuk e ka frike tigrin !
Ne kinezçe shkruhet si me poshte :
初生之犊不畏虎
Shqiptohet : chū shēng zhī dú bù wèi hu
Si metafore kinezet e perdorin kur duan te theksojne qe nje i ri eshte plot energji e kurajo dhe mund ti kundervihet pa hezitim , dmth nuk ka frike te sfidoje nje person ekspert.
E kam shume per zemer kete dhe mos e shiko fare pa lidhje me ate qe jeni diskutu qe prej kaq ditesh ketej nga kjo nahija e letersiste aspak e qete., bile bile armiqesore.
19 August 2008 @ 7:33 pm
nevojat e tua, XYZ, mund t`i mbash per vete; ketu po flas thjesht per praktiken e sjelljes se nje shkrimi dhe diskutimit mbi te.
Simptomat dhe patologjite e tua, te munguara ose jo (meqe permende jo modesti te rreme, e jo sindrome popullariteti), megjithe subjektin inkandeshent per nga interesi, nuk mendoj se eshte vendi dhe kuvendi ketu. Harbuteria, fatkeqesisht apo fatmiresisht, njeh te njejtin cmim. Por rezervoj te drejten qe te mos merrem me me ty e me ulerimat e tua narciziste.
19 August 2008 @ 7:33 pm
XYZ, shkrimet e arrira te Peshkut do i deshironte cdo botues. CDO BOTUES! Nuk eshte per merite te Peshkut, kjo. Thjesht ndodhi. Ne fakt, rubrika me e keqadministruar (nga adminet) eshte pikerisht ajo e letersise, rubrika qe i ka dhene peshkut substancen e vet me cilesore (rubrikat e tjera, ne arritjet e tyre me te mira, jane km poshte letersise se mire qe vjen ketu). Ta thashe kete, sepse e shoh qe e ke marre pak si lehtshem, pak si “dava Blogu”, kete prurjen e krijimeve ketu. Dhe nuk eshte faji juaj kjo (flas per marrjen jo shume seriozisht te peshkut, dhe sjelljen e krijimeve “per lloj lloj qellimesh”). Eshte kryekeput faji i adminit, qe nuk e ka kuptuar dhe me gjase kurre nuk ka per ta kuptuar, qe seksioni i letersise nuk duhet te jete membrane osmotike me pore te gjera shume.
Nejse, pune e te zoteve te shtepise kjo.
Ti mua do me ndjeshe qe te dola nga tema. Te garantoj qe po bera koment tjeter, do i kushtohet totalisht shkrimit tuaj dhe asgjeje tjeter.
Shpresoj ne mirekuptim.
19 August 2008 @ 7:40 pm
Nqs hidhesh nga kati i shtatë, deri sa arrin tek kati i parë …. ta siguroj që nuk të gjen gjë… më pas është shumë vonë që të kujtohesh për vlerën e hedhjes së HAPIT
19 August 2008 @ 7:46 pm
@ Losttext : kur te gjesh tekstin, mund te bisedojme bashke. Di te jem shume i kendshem me te kendshmit. Por ta thashe : ne letersi, jam fanatik i ligjit te talionit.
@ emigrant : nese ketu ka nje redaksi letrare te tipit te shtepise botuese “8 nentori” te vitit 1976, atehere jam dakort. Teksti im do te kishte ngecur ne rrjete. Une nuk di gje ende si funksionon letersia ketu. Pastaj, pse je kaq i sigurte qe Peshku nuk e ka kryer kete perzgjedhje dhe t’ju kete pelqyer pamase teksti im ? Jo kaq vetebesues, miku im. Gjithçka mund te ndodhe, desh hengrem luften e 3-te para ca ditesh. Comme quoi !
Ne lidhje me qellimet e mia te postimeve ketu : te them te drejten, kam sjelle dy tekste. Do te jem i sinqerte me ju, pa dorashka :
Teksti pare ishte per te ngritur zerin per nje problem qe me shqeteson. Ketu pashe disa lexues vertete te sjellshem dhe te pergatitur qe diskutuan fare mire me mua. Dhe iu jam mirenjohes.
Por pashe gjithashtu dhe ca antilexues qe qellimi i tyre i vetem eshte endja andej-kendej per te zbuluar diversante. Nga ku dhe erdhi teksti i dyte. Ky tekst eshte postuar qe ketu t’ia mesyje grupi i atyre qe s’kane asgje per te thene dhe qe s’mund te rrine pa thene qe ata s’kane asgje per te thene ! Argetuese, apo jo ?
Megjithate, e di qe do te kete dhe nje apo dy lexues qe do te me thone : OK, XYZ, mesazhin e tekstit e morem. Dhe te pershendesim. Dhe une i falenderoj paraprakisht.
Ke mirekuptimin me te plote nga ana ime, te jesh i sigurte. Dhe do t’i mirepres verejtjet tua mbi kete tekst. C’te shqeteson ne kete tekst ? Ka ndonje gje ku ngecet leximi ? Ndonje moral i dyshimte (racizem, nazizem, ekstremizem, thirrje per vrasje, per puç ushtarak, rrezim qeverie, etj. etj.) ? Mund te gjesh diçka qe s’shkon, ma cito dhe e diskutojme bashke.
Shendet.
19 August 2008 @ 7:55 pm
eshte skandaloz niveli i negativitetit te ky blog peshqish. nganjehere duket se nuk jane peshq, por neperka ( jo te gjithe sigurisht, por nje kategori e percaktuar shume qarte, mjafton te hedhesh nje veshtrim neper temat letare).
ketu pranohen vetem dy lloj “kritikash letrare”.
ose “e shkelqyer, mahnitese, e mrekullueshme, unikale”
ose “bloze, e palexueshme, e shemtuar sa s’ka ku te veje me”.
rruge te mesme nuk ka per neperkat e ketij blogu. nuk ka mundesi qe i prefruari apo e preferuara e tyre te shkruaje dobet. ai/ajo eshte me i miri ne bote madje duke lene pas edhe korifenj boterore te letersise ndaj te cileve gjithmone kudo ne ambjentet letrare te botes ka pasur kritike letrare edhe per kryeveprat e tyre. por jo per mjeshtrat e paprekshem e te preferuarit e neperkave te ketij blogu qe ne ate rast shndrrohen ne sardele te pafajshme vullnetmira ne superlativat e tyre deri ne delir per te preferuarit e tyre, per mikun e shokun per nipin a mbesen qe ka rastisur me deshire dhe talent letrar. ketu nuk ka kritike te tipit “mire e ke shkruar por nese do kishte edhe kete gje krijimi mund te dilte me i mire” ose ” e lexova, por nuk me pelqeu ne kete pjese apo ne ate pjese per kete aresye dhe per ate shkak”. jo, ketu eshte Koloseu ku pritet te hidhet copa e rradhes qe te shqyhet nga bishat anonime dhe shpesh injorante e dashakeqese. mjafton te lexosh “kritikat” e tyre te njohura qe lehtesisht te kuptosh se me cfare negativiteti priten ketu ata qe nuk bejne pjese te klika e neperkave. neperkat jane kompetente per gjithshka dhe mjere ai qe guxon t’i kundershtoje, qofte kur diskutohet per art, per letersi, sport, politike, gjeopolitike, henen dhe marsin, formulat kimike dhe per microsoftin. ata jane kopetentet e ketij blogu te cilet te certifikojne nese ke apo jo vlera. nese ben vaki e nuk ke “vlera” atehere mjere ti o udhetar qe te bie rruga ketej pari: ata jane gati ne ceta e taborre te te versulen e te te bejne cope cope.
me e keqja eshte kur mes tyre perzihen edhe autore ose njerez qe pretendojne se bejne letersi ne kete blog. eshte e turpshme per keta zonja e zoterinj te cilet nuk duhet te harrojne se edhe ata dhe krijimet e tyre jane te zbuluar para negativitetit te cdonjerit nese vertet negativiteti konsiderohet si forca levizese e ketij pellgu me peshq.
cinizem, ironira ordinere, fyerje dhe tallje percmuese autorit.
po kush jeni ju more zoterinj te shumeditur qe i jepni vetes kete tager te superiorit? dhe paturpesisht keni kurajon dhe ankoheni kur ua kthejne reston sic e meriton negativiteti juaj. e keni pare se me cfare menyre percmuese e prisni krijuesin e panjohur qe nuk e keni xhan dhe shok?
hyri ca kohe me pare ne kete forum nje autore e cila per hir te se vertetes ka me shume vlera letrare se sa shumica e autoreve te njohur te ketij blogu dhe sulmohet me nje menyre percmuese dhe tallese nga i njejti grup neperkash.
hyn ketu XYZ dhe sulmohet me nje cinizem dhe mllef teper te cuditshem nga tere taborri “profesionist” bile edhe nga dhe cetat vullnetare te blogut. harrohet qe keta zonja e zoterinj i bejne nder ketij blogu dhe lexuesit te tij kur sjellin krijimet e tyre ketu. te mira apo te keqia kete e vendos secili ne veten e tij dhe kjo nuk ka shume rendesi. nuk kane mbetur ne kete blog te ndrisin yjet letrare te memedheut. kjo per faktin se audienca eshte teper e dyshimte ne nivelin e komunikimit dhe te vleresimit.
administratoret e ketij blogu duhet te mirembajne blogun dhe temat e jo te lejojne te behet arene ku gelojne gjarperinjte. sigurisht nese doni ta pasuroni kete blog te hapur. perndryshe nese ketu e ben ligjin tufa e neperkave te pakten na deshmoni vlerat intelektuale te ketyre njerezve injorante e pordhacer te cilet bejne te shumediturin kudo ne kete blog. akuzojne, denojne, japin verdiktin te cilin secili autor apo komentues jo i preferuar prej tyre duhet t’i bindet verberisht, perndryshe kercet koburja e jevgut nga te gjitha anet.
19 August 2008 @ 7:57 pm
Eshte kjo lloj shakaje bajate qe s`te ngre ty asnjehere, po asnjehere, ne nivel te diskutosh me ata qe ta kritikojne, per mire apo keq, pjesezen tende.
Argetuese jane paranojat e tua. Te pakten te kishe sjelle ndonje gje te hajrit, qe te mos ndjeheshim te tradhetuar, ne kohe te pakten, se nga ty u pa ai muhabet, por deri tani, cdo pjese qe ke sjelle, me aksh qellim, me aksh paramendim, sic e thua vete, ka qene e nje niveli nen medioker. Much ado `bout nothing, tha.
19 August 2008 @ 8:10 pm
nje lexues,
kam pershtypjen se nuk e njeh fare peshkun dhe komentuesit neper temat letrare. Me kete dua te them qe i gjithe ditirambi yt eshte skic me te verteten. Ne pergjithesi, ne temat letrare i gjen nga te gjitha kritikat, pro kontra, te studjuara mire, shqeto fare, etj.
thua qe,
dhe menjehere pas kesaj, e fare pa vetepermbajtje, shton qe
duke e shpene negativitetin e shpalosur kaq fort prej jush ne lartesi te reja.
Me fal, por me duket se ishte XYZ ai qe me cinizem, sarkazem e me mllef iu versul kritikave te lexuesve ke peshku. Nese nderhyra vete, e bera pikerisht se m`u duk gje e shemtuar nga ana e tij; kritikat vete nuk m`u duken keqdashese, edhe pse mosavprovuese.
Pas gjithe atij demaskimi ndaj “klaneve dhe grupimeve e tifozllekut” ke peshku, hidhesh e ben te njejten gje, madje me tager “profesionisti” shperndan edhe vlerat letrare. Please, man…
19 August 2008 @ 8:21 pm
@ nje lexues : mik, mesazhi yt eshte krejt me vend. Gjithçka eshte permendur. Megjithate, ne rastin tim, dua te siguroj antilexuesit qe nuk me leviz as nervi me i vogel per kritikat e llojit fH apo losttext. fH me ben kete kritike fenomenale : isha duke lexuar por kur shkova tek tubat qe hynin neper vrima, e lashe. Dhe tani, sipas dorianit dhe losttext, une duhet ta falenderoj fH per kritiken aq te bukur te tekstit. Tani ta marrim vesh pak : kush po tallet me kend ? Per ç’dreq kritike behet fjale ? E si u dashkam t’i pergjigjem grupit perveçse t’ju them qe nuk ju kam fare ne liste dhe per mua jeni kalimtare te parendesishem ? Mendojne ata qe une jam i derguari i Krishtit ne toke qe te papagallos : paqe, bijte e mi, paqe. Apo se jam i biri i Bob Marley me nje cinare bimesh ne goje : Make love, no war ! No woman, no cry !
Jo o grupi jo, ketu XYZ jua kthen flake per flake, fap fap ! Kush deshiron te flase njerezishem, eshte i mirepritur. Kush deshiron te beje xhonglistin, OK ! Le te hyjme ne cirk te gjithe, perpara ne xhonglime !
@ edrus : very funny nderhyrja jote. Por ai shoku im qe gjendej ne kat te shtate s’kishte as fuqi te ngrinte pantallonat e veta, e jo me te hapte dritaren. I gjori vetem turfullonte kur shikonte dhembet e bardhe te Clooney dhe vithet prej pele te Zeta-Jones. Por nejse, me vjen mire qe e ke lexuar deri ne fund, ne mos ia paç nisur nga fundi dhe je ndalur aty.
Pershendetje dashamiresve, asnje pershendetje dashaligeve. Nese ju bie kohe, interesohuni per Maurice Pialat, regjizor i madh francez, kur fitoi Palmen e Arte.
19 August 2008 @ 8:26 pm
XYZ si dhe Lexuesi, këtu tek peshku i hidhen në fyt dhe ngrenë në pjedistal në të njëjtin moment të njëjtin shkrim (nuk më ka qëlluar që të shikoj ndonjëherë ndonjë që të kritikojë vetëm për “kunj” të autorit).
Shijet e çdonjërit janë personale dhe e kotë që të pretendosh “votime 99.99% si qëmoti… Unë adhuroj shkrimet e Emigrantit dhe njihemi prej kohësh me të, por gjithmonë VETËM kam kërkuar për të gjetur kleçka për të komentuar shkrimet e tij (Mendoja se duke gjetur gabime do ta ndihmoja të korigjohej).
Me Akullnajën dhe Losttextin, që i adhuroj për shkrimet e tyre dhe për shoqërinë e pastërt virtuale që na ka shoqëruar gjithë këto kohë, e njëjta gjë… por kjo s’do të thotë se nuk kemi mendime të ndryshme (Emigranti adhuron Kadarenë e Ypin… i duhet të përleshet me ne të tjerët që s’na i mbushin mëndjen)…
Por në të njëjtën kohë dhe të luash rolin e viktimës, nganjëherë lë shije të keqe.
19 August 2008 @ 8:32 pm
Cudi, se ne ate pike une s`kisha bere asnje kritike ne lidhje me shkrimin, por me beri pershtypje harbuteria jote, ndaj dhe nderhyra. Si qenka perkthyer gjesti im ne “kritike” dhe une ne “anti-lexues?” Shoh qe me paragjykoke, dhe kushedi ne c
19 August 2008 @ 8:33 pm
Eshte e kendshme kjo menyre te shkruari. Ka thjeshtesi, humor, ironi, sarkazem, moskokecarje…dhe fjalite e shkurtra i theksojne akoma me shume keto tipare.
19 August 2008 @ 8:33 pm
lost text, sigurisht nuk e njoh me mire se ti kete blog peshqish, por gjithsesi e njoh aq sa te kem nje gjykim timin. kam bere ne kete blog komente ne disa tema letrare qe me kane terhequr. nuk ka asnje rast ku te kem fyer dike, autorin apo ndonje komentues qe nuk ka qene sipas midese sime. perkundrazi i jam referuar vetem krijimit, gje qe mund ta verifikosh dhe te me pergenjeshtrosh. po c’ndodh me pas? me pas shfaqen ato qe me plot gojen i quajta e i quaj neperkat e peshkut pa uje. me nje gjuhe percmuese dhe fyese i versulen komentuesit. perse valle? ke ndonje mendim ti per kete gje? e justifikon ti kete gje?
dhe une sigurisht do reagoj ne te njejten monedhe se nuk vi ketu per te degjuar ofendime, por per te shkembyer nje mendim me ca njerez me interesa te peraferta intelektuale dhe kaq. pastaj secili ne pune te vet me deshire per t’u rikthyer perseri mes atmosferes miqesore dhe etike te komunimimit te blogut. fatkeqesisht kjo atmosfere qe ne fakt eshte plot negativitet. dhe negativiteti prodhon vetem negativitet.
nese zotrote gjen ne komentet e mia ketrare ndonje fyerje apo cinizem je i lutur te ma thuash. kurse komenti im i mesiperm nuk eshte koment letrar, por eshte nje reagim normal njerezor ndaj nje cete neperkash qe kane fituar qytetarine e nderit ne kete blog.
Ik lexoje temen e pare debutuese te XYZ ne kete blog dhe shihe se si e kane pritur. pas asaj pritje kerkoni perseri bonsens nga XYZ? per cfare aresye? mos valle jeta e XYZ eshte lidhur me kete blog dhe neperkat? mos valle u ka ndonje borxh XYZ atyre?
dhe se fundi, ti losttext mesa kam pare je autor ketu ne kete blog ne mos gaboj. e them kete qe ti e kupton mire se si do ndjeheshe edhe ti nese te tema jote do kishte komente te tipit asgjesues me dashakeqesine dhe ligesine qe i gatuan vetem kombinimi i injorances me zemerziun. kush ben koment letrar me aq sa di sigurisht merr reagim letrar. kush shan dhe fyen sigurisht do shahet dhe do fyhet ne te njejten mase. eshte blogu i peshkut ai qe humbet ne kete rast dhe as ti, as une, as neperkat, as XYZ apo ZYX. e aq me pak merr apo humbet vlera nje krijim letrar se e shane apo e lavderuan ketu. cdo autor e di mire brenda tij vleren e tij artistike dhe nuk pret te certifikohet nga lexuesit, nga ty apo mua, apo nga neperkat apo lajkataret. ceshtja eshte qe kur marrim mundimin te komentojme le te bejme nje koment sadopak letrar me aq sa di cdonjeri dhe jo per te shkembyer tone fyese. jam i sigurte qe asnjeri nga neperkat ne jete reale nuk eshte aq kurajoz sa te perdore ato fjale e ton provokativ e fyes e gjuhe te rendomte komunikuese me te tjeret sepse e merr reagimin ne kohe reale sic i takon. perse e bejne ketu? sepse i mbron anonimati i virtualitetit? kjo alibi eshte shume cheap.
19 August 2008 @ 8:39 pm
‘ grupe te tjera me paske rreshtuar bujarisht.
Dhe kjo ty te “fyu rende?!”
Nuk di te kem thene nje gje te tille; thashe s`ka pse shemtohesh neper komente, e me sa kuptoj, as doriani nuk ka thene keto fjale qe po na i vesh si tonat.
Deri ne ate pike, doriani te kishte bere kritike serioze, te cilen ti as u mundove ta kundershtosh me argumenta. (shenoj ketu qe nuk kam asnje lloj miqesie me dorianin, asnje lloj “grupi” perkundrazi…)
Are you high, or smth?
19 August 2008 @ 8:52 pm
@nje lexues: degjo, vella/moter, nuk di sa njohje ke ne kete faqe; nuk di a ke pare te te hidhen ne koke si rrufeja ne te kthjellet, kur ti bashkebisedon lirshem me nje te njohur virtual per qejf tend, te hash ofendime personale nga nje tymtaje virtuale out there; une i kam provuar keto ne nje “wide range”. Epitete fyes pa dogane. E megjithate, megjithate, kurre nuk me ka shkuar ndermend te perdor shprehjen “neperka te peshkut” (jo se nuk ka!). Ky kuvend eshte shume i shtrenjte per ti vene gjarperinj ne logon e vet.
Une nuk kuptoj ama nje gje: perse kembengulet me prurje vetjake ne nje ambient ku shikohet kaq helm? Nuk ka mundesi te kete helm nje vend dhe nje krijues prape te sjelle krijimet e veta. Une vete nuk sjell me drejtperdrejt ketu dhe u kam thene admineve, blogu im (ne arqipelag) eshte juaji. Merrni cfare te doni dhe kur te doni. Do jua di per nder. Te madh madje! Sepse peshku eshte vend dinjitoz. Nuk “prevalon” helmi.
Pershendetje. Dhe mirekuptim nga une nqse per cfare thua ke pervoja personale, te cilat nuk mund ti di.
19 August 2008 @ 8:54 pm
@ Mishu : merci beaucoup. Nese te kalova dhjete minuta te kendshme, kenaqesi per mua. Te pershendes.
@ losttext : lexo ketu http://www.urimnerguti.com/carverecjedrejt.htm
Mos te te vije rende, e kam perkthyer vete. Dhe pastaj eja diskutojme per kritikat dhe per ata qe shkruajne.
Per HIGH, of course my dear, of course qe jam HIGH, very high madje. E thashe me lart, nuk me pelqen modestia e rreme. Ciao.
19 August 2008 @ 8:55 pm
nje lexues,
flm per repliken. Nderhyrja jote m`u duk pa takt, e panevojshme dhe sigurisht fyese, gje per te cilen solla citimet nga vete fjalet e tua. M`u duk gjithashtu negative, ashtu sic kritikoje komentuesit e peshkut, gje qe shoh se vazhdon ta perserisesh…
thua qe,
Temen e pare te Nergutit ke peshku e kam pare, bashke me komentet. Aty s`kam lene vete koment se me eshte dukur jo ndonje gje, per t`i rene shkurt, dhe komentet e pasqyronin kete gje. Vete kam sjelle krijime ke peshku qe jane pritur mire, keq, as mish as peshk. Eshte natyra e anonimatit te lexuesit e tille, dhe shume gjera s`jane ne doren time. Por ama kam ne dore, aq sa mundem, te mos behem harbut dhe ta shemtoj kete vend virtual te letersise.
19 August 2008 @ 8:59 pm
ty mund te te mos pelqeje modestia e rreme, XYZ, sepse nderkohe s`ke dhene ndonje prove qe mundesh te besh ose ndjesh ate te verteten.
Spare me the references, please.
19 August 2008 @ 9:05 pm
XYZ, per shkrimin ne fjale, sipas premtimit qe e shkela: kur e mbaron nuk te mbetet ne tru dicka qe do e kujtosh te themi, pas nje jave. Ky nuk eshte mekat. Kjo eshte letersi mesatare qe eshte tejet e dobishme. Jane skelat me te cilat rethohet letersia e madhe. Autor i se ciles, pa fjale, mund te jesh edhe ti!!! Jo me kete krijim. Them qe je i ndergjegjshem edhe vete per kete.
Eshte teme goxha e rrahur kjo, do nje guxim te “perxhindshem” per t’i hyre. Nje autor, mirazh, para do kohesh, i ra bash ne lule te ballit, me prurjen e tij te pare, e cila, per mendimin tim, nuk u pasua dot me te njejtin nivel ne shkrimet e mepasme. C’ka nuk perben asnje mekat ne letersi.
Kujto “Sister Morphine” per nje cast, dhe besoj se me merr vesh per se e kam fjalen kur flas “te te mbesi ne tru” dicka (si motiv parazit).
Nqse ke pretendime qe pjesa e prure eshte e nje niveli te vecante, mbi letersine mesatare, bujrum ma thuaj, se i hyjme edhe ne detaje pastaj.
19 August 2008 @ 9:07 pm
@ Losttext : hiç mos e lexo. No big deal.
@ emigrant : ke perdorur fjalen “ngulmim”. Pse kam ngulmuar une ? Po mire, nuk me besuat fare kur ju fola pak me lart me dore ne zemer ? Kur dhashe arsyet pse postova ketu ? Thashe :
- teksti i pare ishte per te ngritur zerin per diçka qe me shqeteson.
- teksti i dyte ishte per te mbledhur grupin “shurupi” qe verdalliset kendej me nje liste te zeze emrash : he mire, kujt do t’i turremi sot ? Ohoho… na paska ardhur ai XYZ, ai arroganti ! Ha ha ! ia bej une ketu ne heshtje. Dhe kenaqem duke pare cirkun tuaj. Shiko komentin tim te pare ne kete teme : ky shkrim eshte sjelle per NJE, maksimumi DY vete qe mund ta ndjejne. Madje madje, urova plot dashamiresi qe asnjeri ketu te mos e kuptonte vertete. Sepse, sidoqe nuk jam ndonje respekt te madh per disa ketu, prapeseprape nuk dua t’i shoh ne gjendjen e atij personazhit kryesor. Me kupton apo t’ia kthej frengjisht ?
19 August 2008 @ 9:10 pm
XYZ,
A eshte e nevojshme ta themi qe shkrimi qe ke prure kesaj radhe eshte teper i lodhur?
19 August 2008 @ 9:12 pm
pra ti losttext mendon se une ia fus kot kur them qe ka negativitet ne kete blog? pra nuk eshte e vertete qe ka negativitet te peshku te letersia ne vecanti?
me duket se nuk po kuptohemi. taktin une e perdor me ata qe perdorin takt, dhe jo me ata qe shajne e fyejne. me ata nuk kam asnje motiv te brendshem te perdor takt. ai komenti im u drejtohet kategorise se atyre qe fyejne e shajne dhe sigurisht do kete ate ton se eshte reagim jo letrar, por njerezor.
pse nuk po perdor reagim te ashper ndaj teje edhe pse ti nuk je aspak dakort me akuzen qe une u bej neperkave? sepse po komunikon normalisht dhe brenda etikes se pranuar komunikuese. as me njeh e as te njoh, por flasim dhe shkembejme dy mendime apo replika, edhe pse ne opinione te kunderta.si njerez.
pse nuk kam reaguar ndonjehere ndaj kritikave qe ben psh doriani ? sepse gjuha dhe toni i perdorur pergjithesisht nga doriani mua me duket shume normal dhe etik edhe pse mund te mos jem hic dakort me mendimin e tij.
po keshtu emigranti i cili mesa kam pare nuk perdor tone provokuese apo te beje snobin e shumeditur.
e po ashtu edhe te tjere komentet e te cileve i kam lexuar keto dite me kenaqesi.
pra ka nje sere personash ketu komentet e te cileve te nxisin ne deshire per komente dhe replika letrare.
por ja qe jane edhe kategoria e neperkave per te cilen me duket se u zgjata shume, por per hir te replikes sone.
edhe une te falenderoj per komunikimin.
ps. imagjino te besh ti nje koment letrar me aq sa di dhe papritur te te versulem une me “komentin’ tim: “po ku di te shkruash ti losttext, o kaqol e kokeqyp”. si do ndjeheshe ti? do kishe brenda teje motive bonsensi ndaj kesaj kategorie komentaxhinjsh (se nuk jane komentatore apo komentues)? gjithsesi eshte pyetje retorike pasi besoj qe ne kete rast ndajme te njejtin mendim.
19 August 2008 @ 9:16 pm
“Vetëm kur ecën buzë një kanali apo hendeku, vetëm kur kalon një përrua mbi një dërrasë të kalbur që lëkundet e kolovitet, vetëm atëherë ia dimë vlerat hedhjes së hapave, vetëm atëherë fashitet kuturuja”
19 August 2008 @ 9:18 pm
@ ujku i zi : eshte e nevojshme, te lutem, na e thuaj dhe njehere. Merci.
@ emigrant : tani ke folur bukur. Mund te diskutojme. Fakti qe ty nuk te mbetet asgje ne tru pasi mbaron kete tekst, tregon se kam pasur te drejte qe kete mund te ndjeje mire vetem nje ose dy vete. FATMIRESISHT, e perseris, fatmiresisht per ty, ti nuk ben pjese ne keta dy vete. Dhe uroj me shpirt qe te mos besh pjese kurre. Pas ketyre fjaleve te mia ketu, te ftoj t’i kthehesh edhe njehere tekstit dhe te gjesh domethenien e fjaleve te mia. Dhe jam i bindur qe do te me japesh te drejte.
Shiko miku im, lexoji keto fjale, please :
“Po dilja nga nje semundje e gjate. Kur erdhi dita e daljes sime nga spitali, gati nuk dija me si te ecja, dhe gati s’me kujtohej kush mund te isha. Beni nje perpjekje, me kishte thene mjeku, dhe pas tre ose kater muajsh, ju do te jeni perseri ne forme te plote.”
Keto fjale jane hapja e romanit “Nata e orakullit” te shkrimtarit te madh amerikan, Paul Auster.
Pershendetje.
19 August 2008 @ 9:24 pm
@XYZ: them qe nje shkrim nuk duhet sjelle per qellime “rikonjicin terreni” apo me shqeto, per provokim…
Eshte ofendim per ca si puna ime, qe nuk lexojme gazeta shqiperie dhe nuk zderhallemi ne “mehalla me shqiptare” duke e mbushur mungesen e Shqiperise me nje media si peshku.
Pse e con dem nje prurje per ato qellime, really?
PS Per pjese tejet personale, te kuptushme per nje pale sy te vecante vetem, (e kush nuk ka patur te tilla?) vendi ideal eshte blogu vetjak, XYZ! C’e ngaterron kot publikun e shkrete, qe e merr nje shkrim shume jo personal! Sepse sapo shtype butonin “submit” cfare shkruan nuk te perket me ty. Nuk ke asnje te drejte pronesie me. Behet e te tjereve. E jona. E imja. Nuk mund te me thuash (me logjike normale) qe shiko, nuk te ishte adresuar ty kjo.
19 August 2008 @ 9:27 pm
XYZ, sqaroj qe nuk e kisha pare komentin e fundit kur lashe kete me lart. Po e kexoj…
19 August 2008 @ 9:32 pm
@ Emigrant : ta leme tekstin. C’rendesi ka. T’i kthehemi polemikes. Nuk e di pse, por kam nje prirje te theksuar per t’i pare njerezit lakuriq. Mos jam gje pervers ? Mendoni si te doni. Fakt eshte qe me pelqen lakuriqesia e njerezve. E di ti sa çifte nuk do te binin ne dashuri fare nese do te njiheshin pa rroba fare, dhe jo me lajle-lule ? Pak çifte do te kishim, te siguroj.
E keshtu, kam deshire qe jo vetem t’i shoh lakuriq, por edhe te jem une ai qe i zhvesh. Kjo eshte e tepert, do thuash ti. Ndoshta, por eshte bukur kur ia heq rripin e fustanit, kur e prek gjithandej para se te gjendeni lakuriq, apo jo ? Ka njefare estetike ne kete pune, dhe mua me ngacmon kjo, sikur me cyt.
Dhe vijme tek arsyeja e postimit te tekstit. Dhe keshtu zbavitemi nga pak. Kalojme ca ore, keshtu, pa lidhje, ne skutat tona. Bukur, he ?
19 August 2008 @ 9:37 pm
XYZ, sforcimi ose “lodhja” ne tregimi vihet re tek fakti se ti per te dhene gjendjen shpirterore te personazhit kryesor qe supozohet se ndodhet ne nje gjendje depresive i shtruar ne spital, dhe fizikisht i gjymtuar, dhe per te arritur ne konkluzione si ky Vetëm kur ecën buzë një kanali apo hendeku, vetëm kur kalon një përrua mbi një dërrasë të kalbur që lëkundet e kolovitet, vetëm atëherë ia dimë vlerat hedhjes së hapave, vetëm atëherë fashitet kuturuja., ke perdorur nje kontrast te percipet, qe eshte vendosja e personazhit perballe nje bote virtuale, pra me Gorge Clunien dhe Catherine Z. Jones, apo me nje krahasim perseri virtual sic eshte Johnny Deep tek « Eduardi me gërshërë ». Pra personazhi yt nuk arrin ta kapercej vrtualitetin per te justifikuar mbylljen apo konkluzionin e tregimit.
Edhe nje keshille, perdore shqipen ne menyre me konservatore sepse eshte ashtu sic eshte per shume arsye, edhe perse ndonjehere nuk jemi ne gjendje t’i kuptojme. “Me siguri që bën natë”
19 August 2008 @ 9:38 pm
kthehem per te komenti letrar per te cilin erdha ne kete teme:
XYz urime! qe te jem i sinqerte nuk e prisja nga ty qe te njoh dhe vleresoj si perkthyes nje krijim kaq terheqesi shkruar me gjuhe rrjedhese. me pelqeu.
perqasja e tubave me pamjet joshese te ekranit jane nje perqasje e pragvdekjes me jeten. ai ekran eshte fija e shpreses qe e lidh personazhin me boten e gjalle, me ate bote qe mund te qehse, te buzeqeshe, te skermitet, te dashuroje, te preke vithet e femres prane, te iki, te vrapoje, te arratiset, etj, etj. ndersa realiteti i personazhit eshte peng i tubave dhe duarve te kirurgut dhe infermiereve.
edhe menyra e ekspozicionit me pelqeu pasi pershkrimi i skenave te filmit behet para se te permendet fjala ekran televizori, pra krijohet ideja e nje gjendje halucinante te narkozes me vegimet e bukura qe krijon ajo.
detaji i bulezes i dhene me elegance qe mesa shoh nuk vjen nga pervoja jote letrare, por nga ndjeshmeria artistike e jotja.
tema e tregimit eshte e njohur dhe e prekur ne letersi, por e dhene ne menyre teper reale si nje perjetim i autorit ne rastin e tregimit tend.
pashe nje fjali aty: ben nate. mendoj se eshte me e udhes te themi eshte nate dhe jo ben (edhe pse e perdorim ne zona te ndryshme kete shprehje).
po ashtu mbyllja:
me pelqen, por ndoshta do ishte me bukur sikur te mos ishte pjesa “E gjitha kjo për të vënë në dukje që ” e cila me tingellon sikur moralizon dhe sqaron me shume nga sa duhet.
edhe nje here urime! nje sprove e suksesshme per nje autor-krijues te porsalindur si ty.
ps. me nje rishikim te tipit “site” ndoshta mund te filtrosh ndonje pjese apo fjale te tepert qe gjithsesi nuk me pengon mua si lexues te perjetoj ate qe ke dashur te japesh ti si autor ne kete tregim.
19 August 2008 @ 9:56 pm
Well, tani jemi ne teme, me ne fund !
@ ujku i zi : per te shmangur argumentin tend qe personazhi nuk del nga virtualiteti, mund te them qe personazhi ESHTE REALISHT NE NJE TIP VIRTUALITETI. E kam thene ne fillim : ishte dite e bukur, gjithçka ishte OK, kur hop ! befas ai hap syte dhe e gjen veten te lidhur gjithandej. E gjitha kjo ka nje doze pakuptueshmerie, ose virtualiteti siç deshiron ta quash ti. Nuk di ç’te them, ndoshta s’e ka bere efektin tek ty keshtu, sorry per minutat e humbura (nese i mendon ashtu).
@ nje lexues : falemnderit per leximin e vemendshem. E çmoj kritiken tende, qofte dhe ne pikat ku ke vertete verejtje. E di qe ajo pjesa qe ke permendur “e gjitha kjo per te vene ne dukje” mund te kishte qene ndryshe, dhe me siguri diçka me e bukur, por me ka ngecur keshtu qe ne fillim dhe s’kisha hyre ta rishikoja. Arsyeja : s’kam ndonje qellim per botim. Thjesht argetohem.
_________
Kurse per kete “ben nate”, meqe ma permendet te dy. Edhe ne perkthimet e mia, kam nje prirje te theksuar t’i rri besnik formave te folura ne fshatin tim, por qe me duken te pranueshme. Psh : me merr nje shok ne telefon dhe me pyet : ç’dite po ben atje ? Une i them : po ben dite e bukur. Ose : po ben dite me shi. Gjithashtu, po nga fshati im, e perdorim shpesh : he more, po ben nate andej nga ty ? Po, baba, nate po ben, dita ka hyre.
A duhen denuar keto forma ? Nuk mendoj keshtu. Jane forma te kuptimta dhe besoj veçse e pasurojne shqipen dhe jo e varferojne.
Pershendetje.
XYZ
19 August 2008 @ 10:06 pm
XYZ, une nuk e kisha problemin me “virtualitetin” ne vetvete sesa per faktin qe tregimi yt nuk shkon ne kreshendo per te arritur ne konkluzionin qe ke vendosur ne fund. Provo ta vendosesh ate fjaline qe ke ne fund te tregimit ne fillim te tij se mbase del ndonje gje…
19 August 2008 @ 10:19 pm
Mua me pelqen “ben nate”. Ose: Une e pelqej “ben nate”. Me like! I like. Te gjitha te pranueshme, apo jo?
Ne fakt perdorim i persosur i gjuhes eshte ai qe ben tamam “gabimet” te cilat nuk perceptohen si te tilla per degjuesin. Me teper se kaq eshte prudence e pajustifikuar “dyrrotakshe”.
Gjithnji, nqse autori e ka bere me ndergjegje ate “ben nate”.
Cmoj faktin qe XYZ nuk ka pretendime me teper per kete punim sa sa ai (duket se) meriton. I lumte per kete!
19 August 2008 @ 10:30 pm
nje lexues,
po te ma bente njeri ate lloj komenti, me siguri do gajasesha me humorin mjaft te “holle,” qe shpeshhere mungon ketejpari.
19 August 2008 @ 10:33 pm
Ne lidhje me foljen veprore “ben”. Ben nate, ose ben dite.
Po mire, a ka shqipja ndonje fjale per te dhene veprimin e dites gjate dites ? Ose me shkoqur : çfare ben dita gjate kalimit te saj ? Ditohet ? Dita diton ? Nata naton ? Jo. Forma e sakte, mendoj se do te ishte : ben nate, ben dite. Sigurisht qe format “eshte nate”, “eshte dite”, jane te sakta dhe duhen perdorur, por kam pershtypjen qe “eshte nate” me “ben nate”, tregojne dy gjera te ndryshme. E para tregon thjesht nje gjendje te ndalur ne vend : eshte nate. Pa treguar rrjedhjen e kesaj nate. Kurse e dyta tregon siç e thashe me lart : berjen e kesaj nate.
OK, ç’mendoj une realisht per tekstin tim ? Nuk e kam te veshtire te jem i sinqerte : mendoj se mund te nderhyhet ne dy-tre vende, dhe po te ulesha ta rishkruaja sot, mund te ishte ndryshe. Por ja qe ky tekst eshte nje rrjedhoje çasti, nje rrjedhoje gjendje te asaj dite qe e kam shkruar.
Gjithashtu, ngulmoj ne mendimin tim qe teksti nuk mund te vleresohet dhe aq nga njerez qe nuk arrijne ta vene veten ne vendin e personazhit. Dhe jo se ata nuk duan ta vene veten keshtu, por thjeshte ATA NUK MUNDEN. Dhe nuk munden jo per faj te tyre, por thjesht sepse kjo eshte jashte mundesive te tyre. Dhe e perseris, FATMIRESISHT.
Kalofshi mire.
19 August 2008 @ 10:47 pm
Pra XYZ, nisur me cfare kumton pak me siper, e thene me fjale te tjera, punimit i mungon universaliteti, qe eshte nje kusht i domosdoshem qe prurja te kaloje nivelin mesatar. Nje kryeveper per pak sy ne fakt nuk eshte e tille. Duhet te kaloje nje mase kritike, ku sasia (e shijuesve) shnderrohet ne cilesi (te perceptimit ne grup) te vepres.
19 August 2008 @ 10:55 pm
Jo, emigranti, nuk mendoj keshtu. Universaliteti aty eshte. Eshte universale dhe diçka qe mund ta kuptojne dhjete vete. Universale eshte ndjenja dhe jo sasia e lexuesve. Nese ne lexojme romanin e nje te denuari me vdekje, kjo nuk e ben me pak universale. Megjithese te denuar me vdekje jane fare pak vete. Problemi eshte qe une si lexues ta vendos veten time ne vendin e te denuarit me vdekje. A jam i zoti une te ndjej çfare ndjen nje i denuar i tille ? Nese po, atehere une jam nje lexues. Nese jo, atehere e flak librin dhe lexoj historite e Sheharazades.
E ke lexuar “I huaji” te Camus ? Po “Nentedhjete e tre” te Hugo ? Pse jane libra universale ? Sepse flitet per dy te denuar me vdekje dhe pershkrimet jane te tilla qe neve na mbushet mendja qe neser do te veme koken ne gijotine.
Teksti im ka permasa me te vogla, kuptohet. Nuk synon qe te beje nje pershkrim te hollesishem te gjendjes se njerit qe gjendet i mberthyer ne nje shtrat. Aty tregohet thjesht nje pike e veçante : trullosja para fatit. Dhe falenderimi qe gjendemi ende ne jete. Dhe qe jeta fiton nje kuptim te ri, hapat marrin nje vlere krejt tjeter nga me pare.
19 August 2008 @ 11:09 pm
XYZ, ndoshta nuk po kuptohemi. Nje veper eshte universale kur i flet nje popullate qe kalon cakun e nje grupi te vecuar. Nuk ka te beje me te tjera gjendje te karaktereve ose situatave. Ne pergjithesi, krijime qe kane ngarkesa te teperta privacie, qe i flasin vetem dikujt, qe kane nje kod te kuptueshem per bukuri vetem nga nje rreth shume i ngushte, ne mos nga nje njeri i vetem, kalone neper qafen e kriptikes (dalim ne tjeter vend katu, AMAN mos hapen prape ato diskutime!) e cila e ul cilesine automatikisht. Eshte fair kjo? Natyrisht qe jo.
Ka te beje edhe me respektin/ konsideraten - qe ka nje krijues per publikun. Une njoh nje poet shume te talelntuar qe as do me dit ne po e merr vesh njeri apo jo. Tani kjo vjen me kostot e veta. Eshte trade off.
19 August 2008 @ 11:14 pm
Hamleti eshte veper universale, edhe pse jo cdo lexues/shikues eshte princ.
U zgjatem dhe me duhet me ik.
Until next.
PS LostT, doja me te degju mendimin ne kete pike. Raportin e universales me pervojat vetjake. Ciao, bro!
19 August 2008 @ 11:32 pm
Em, ka dy gjera qe them se duhen ndare. Nje, raporti i universales me pervojen vetjake, sic thua, dhe dy, shkerbimi i ketij raporti tek letersia me vlere, ose jo. Per ilustrim do citoj Anonim-in ke tema tjeter, Endrra:
Per te ardhur ke raporti qe permende ti, kam pershtypjen qe gjithnje e me shume po materializohet ajo gje qe thote dhe Anonim-i. E thene ndryshe, per nga rendesia, qendra e universalitetit po shtyhet, artificialisht ose jo, drejt kahut te pervojes vetjake. Mirepo, ne kundershtim me arsyetimin e drejte te Anonim-it, dhe po ashtu si me moralin, ndodh qe ka (akoma) nje menyre matjeje, si te vleres artistike, po ashtu edhe te moralit. Ndersa per te dytin eshte ne dukje me kollaj te vihet ne praktike dhe justifikohet kjo matje, per te paren ajo “i lot vithet si kurva, apo kurvi - mo na hakerrehen feministet
”
Por qe te marr si shembull vete Endrren, ajo poezi, qe me duket e sjelle si per eksperiment, per mua i ka referencat krejt vetanake, dhe rrallesihere, te perkueshme me ato te lexuesve te tjere. Ketu duhet pare se kush e ve ne dyshim kuptimin si koncept, sic shprehet Anonim-i. Autori dhe ndonje tjeter do hidhen e do thone qe po, kjo ka kuptim per mua. Mundesisht kete do e bejne pa shpjegime dhe referate plotesuese, por nese s`munden dot, askush nuk i ndalon ta bejne nje gje te tille, vecse atehere, shumekujt s`do i behej me shume vone te gjente kuptimin e kesaj poezie, e per me teper, ta peshonte artistikisht.
19 August 2008 @ 11:40 pm
Po, por fakti qe ti losttext nuk e peshon nje thes me drithe, a mos do te thote qe thesi eshte pa peshe ?
Jo, mik. Ndoshta s’kemi gjetur peshoren. Ndoshta s’duam ta peshojme fare dhe t’ia kepusim shkurt nga ligesia.
Ne lidhje me prirjen qe krijimet po shkojne drejt pervojes vetjake, te me falesh por ne poezi hidhet shpirti i poetit. Me gjithçka qe ai ka te veten : jeten, gezimet, hidherimet, zhgenjimet, lumturine, jeten dhe vdekjen. Shkurt, nese keto pervoja perkojne me tuat, aq me mire. Nese jo, mund te gjesh autorin tend. Ka aq shume ne qarkullim.
19 August 2008 @ 11:59 pm
Nga ta kuptojë i shkreti admin se temat e letërsisë po kthehen në leshtërsi dhe po përdoren për larje hesapesh të vjetra?
Unë që i njoh ca syresh (të veshur me maskë sigurisht), dhe mu pak kohë t’i nuhasja se çfarë po bëjnë.
Për shkrimet që bëni hallall ta keni, po për vogëlsinë e shpirtit që tregoni u 10fsha mu në të.
20 August 2008 @ 12:06 am
@ J. : nuk e kuptova kete ? J., pse mendon se po laj hesape ketu ? Mik, une s’para njoh njeri ketu, dhe s’kam folur asnjehere gjera qe nuk i mendoj. Me ata qe kane dashur te nderrojne mendime me mua (nder ta dhe ti vete), e kam bere me kenaqesi. Kush me ka ardhur me draper ne dore, i jam pergjigjur me kose. Ku eshte problemi ?
Kam futur hundet ne dy gjera : letersi (me shume) dhe kam llokoçitur pak andej nga politika e Gjeorgjise. Megjithate, per sinqeritetin tim keni proven qe jua thashe dy here : pse kam sjelle tekste ketu ? Pse i pari, pse i dyti ? Shiko me lart, te lutem.
Dua qe te jete e ditur njehere e mire : ai qe vjen ketu te me flase si çoban mali, pergjigje çobanesh do te marre. Ai qe deshiron te nderroje dy fjale si mik, i tille do te jem.
20 August 2008 @ 12:10 am
“Po, por fakti qe ti losttext nuk e peshon nje thes me drithe, a mos do te thote qe thesi eshte pa peshe ?”
Edhe dy shkrimet qe ke siell Nergut kane brenda drite si thesi, pesha po diskutohet, por edhe llafet s’kan pesh por rendojne.
Ti flet shume, si rrjedhoj degjon pak, si pasoj lexon keq, e megjitheate me drite.
20 August 2008 @ 12:22 am
Meso te lexosh, XYZ, dhe pastaj ndoshta te ofrosh gjykim/keshille/reference e keshtu me radhe. Nuk kam thene qe “krijimet po shkojne drejt pervojes vetjake,” por jam shprehur qe epiqendra e universalitetit (vlera artistike, per te cilen po flsinim me emigrantin) po zhvendoset gjithnje e me shume tek kahu vetjak. Dmth po behet gjithnje e me e veshtire te percaktosh me siguri nje qender universale referimi.
Sa per pjesen e dyte te fjalise se cituar, flm, nuk isha koshient per ate gje.
20 August 2008 @ 12:40 am
Nuk ka qender universale referimi sepse ka mijera zgjedhje. Nuk ka komandim nga lart, nuk ka me xhaxhi Enver qe te na thote Gorki eshte babai juaj.
Ka franceze qe nuk e honepsin dot Balzakun. Njelloj dhe per Hugo. E pra, ata jane universale. Por ja qe nje pinxhivul francez guxon te thote qe Balzaku te merzit menderen dhe se me i miri eshte Céline.
Proust, po te shkruante sot ne Shqiperi, do te ishte i masakruar nga Peshkupauje. Idiot, s’di te shkruash, i merzitshem, i palexueshem. Por ja qe Proust eshte universal edhe pa miratimin tone.
Kush e ben universal nje krijim apo autor ? KOHA.
Nuk me kujtohet cili shkrimtar francez ka shitur vetem 40 kopje nga romani i vet ne kohen e shkrimit, ndersa sot doreshkrimi i tij shitet me qindra mijera euro.
Nga e dime ne qe poezia e sol-nox nuk do te jete nje mrekulli pas ca kohesh ? Dhe se sol-nox nuk do te jete nje autor i mrekullueshem ? Prandaj e perseris, njeçike me vetepermbajtje. Aty ku nuk kuptojme mire, le te frenojme pak.
Referencat boterore na ndihmojne shume ne vleresimin e nje shkrimi. Kur lexoj nje shkrim qe nuk me kujton kurrfare leximi te meparshem, eshte tejet e veshtire qe ta besoj si mrekulli qiellore. Me teper e marr per nje gje te pavlere.
Secili ne baze te referencave te veta : per ty, shkrimi im nuk ben dy leke. Referencat e tua te bejne te mendosh keshtu. Per nje tjeter, teksti eshte shume i mire. Referencat e tij e çojne aty. Ku eshte e keqja ?
Nga do t’ia mbaj une ? Sigurisht nga dikush qe ka me shume peshe ne mjedisin letrar. Nuk do te marr per baze mendimin e nje kalimtari kuturu, por mendimin e njerit qe ka njefare diturie letrare.
Keshtu, kalofshi mire tani.
20 August 2008 @ 1:20 am
Shkrimi duket i mire, dhe origjinal. Me sa kuptoj nuk eshte perpunuar shume pas hedhjes ne leter (*.doc). Mendoj se do rishikuar (sidomos hyrja), dhe ndoshta nga ky shkrim mund te dale nje poezi e bukur. Nuk ka shume narracion, dhe fraza gjithsesi eshte poetike qe tani. Sa i perket universales, ajo nuk ekziston askund (ne art aq me pak). Dhe une nuk njoh asnje artist qe te kete zhveshur artin e tij nga vetvetja. Por njoh komentatore qe flasin per letersi me apo pa vlere. Kjo nuk ka kuptim. Letersia mund te futet ose jo brenda disa kanoneve, dhe keto duhen specifikuar, po nuk mund te flitet per vlera ne hava (universale). Psh. shkrimi me siper natyrisht qe nuk ka vlere ne ambientin letrar romantik ta zeme. Nuk eshte brenda atyre kanoneve, nuk mund ta krahasosh me etalonet e asaj letersie. Mua me perngjan me teper me letersine e realizmit histerik (Rushdie, Pynchon etj), po nuk po nxitohem per ta etiketuar, pasi eshte nje proze shume e shkurter.
20 August 2008 @ 1:23 am
Nuk po flas per “mijera zgjedhje,” sepse keto kane te bejne me interpretime. Me ‘qender universale referimi’ kam parasysh ate piketakim te mrekullueshem, ku miliona lexues rezonojne me nje poezi, pavaresisht interpretimeve qe secili i ben asaj poezie.
Poezia e sol-nox-it s`ka per te qene ndonjehere mrekulli, sepse inkoherenca dhe coroditja/shprishja e imazheve nuk jane bere ende norme e bukurise dhe e vleres.
Ndaj i mbetem mendimit qe shkrimi yt ben me pak se dy leke. E sa per “kredencialet” kalimtar kuturu, apo njeri me njefare diturie letrare, nuk te ka vene njeri kadi t`i ndash me kaq bollek.
20 August 2008 @ 1:32 am
Ai piketakimi i mrekullueshem i milionave ka rezultuar te jete mrekullia Brittney Spears ose mrekullia lokale Muharrem Ahmeti (pavaresisht interpretimeve q’u bejme). Nuk ua mohon vlerat njeri atyre. Sa per normat artistike, ai qe ndjek traditen eshte artizan. Artisti krijon, nuk ndjek. Dhe shkrimet e mira gjithnje kane kushtuar me pak se dy leke i nderuar Llosttekst
20 August 2008 @ 1:32 am
@ losttext : oj te ndare qe i bej ! Per veten time, i zgjedh referencat e mia koke me koke. Do ca emra ? Ketu tek peshkupauje :
- kam lexuar nje tregim te njefare desaparacidos (per nje ore mesimi). Per mua, shkrim shume i mire.
- pelqej shkrimet e izabel - megjithe ndonje verejtje qe mund te kem.
- pelqej shkrimet e avocados. Kam ca poezi te sajat ne faqen time letrare, me kane pelqyer goxha.
- dhe tani eshte shtuar dhe sol-nox, do te mundohem t’ia ndjek shkrimet e t’ia komentoj me dashamiresi. Ku me pelqen e ku s’me pelqen. Si mik.
Kurse referencat jashte peshkutpauje, njehere tjeter, kur te kesh nge. Shkrimi im ben 1.5 leke per ty, per mua ben 1500 leke. Bejme mesataren, del diku tek 750,75 leke. Goxha, jo keq, apo jo ?
@ sol-nox : ke te drejte. Ne shkrime kaq te shkurtra, nuk duket ndonje gje e madhe. Ideja ketu eshte te kihet nje pershtypje e pare : lexohet kendshem apo te merzit ? Pastaj mund te diskutohet per te tjerat.
Pershendetje.
20 August 2008 @ 1:34 am
Ah ! harrova dhe shkrimet e floknajes. Jam i sigurte qe pas ca kohesh ajo do te shkruaje gjera goxha te bukura. Dhe se nuk me vjen turp ta nxis aty ku mendoj se duhet, e t’i bej verejtje ku mendoj se s’duhet.
20 August 2008 @ 1:42 am
Sol-nox, pse ja fut per hatlla? E kisha fjalen per poezine, dhe jo pop-artin. Toni yt didaktik me duket krejt pa vend, per te mos thene qesharak, sepse as me njeh dhe as te njoh. Te pakten per vete do e kisha kujdes “te mos tregoja sa dija” e te mos i gafurresha bashkebiseduesit me “erudicionin” tim.
xyz, s`me interesojne preferencat/referencat e tua. Fatmiresisht, mesatarja nuk percaktohet vetem nga vlera qe i jap une shkrimit tend, dhe ajo qe i jep ti vete. Po te kesh kete gje parasysh, puthu me mesataren…
20 August 2008 @ 1:49 am
@ losttext : sa frike e keni kete erudicionin ! Mik, ne ketu bejme perplasje idesh. Nuk te ka faj kush ty apo ndonje tjetri pse bukoseni ne diskutim. Nuk do te rri une ketu deri sa te gjesh fjalet ti e pastaj te vazhdojme diskutimin. Kritika dy-rreshtore apo dhjetra-ikonore nuk di une. Kur te marr mundimin te diskutoj mbi nje gje, e shpalos mendimin megjithe argumentet e mia ku jane e ku s’jane. Kurse ketu ka ca kritike qe paf ! nje rresht aty dhe ciao. Jo, jo. Nuku ben, degjome mua.
Do t’ju le tani, ju falenderoj per biseden, shihemi perseri, rrotull jemi.
20 August 2008 @ 1:57 am
xyz, “arsyetimi” yt tregon karakter te ulet, nese behet me dashje, dhe idiotesk, nese pa dashje. Ne te dyja rastet, me vjen keq qe humba kohe me nje te karakter te vetmasturbuar, e nje mendjemadh medioker si puna jote. Tu rritte mendja! edhe me se e shoh qe ke ty eshte e mundur kjo gje… mirembec
20 August 2008 @ 2:00 am
sol-nox:
You are kidding, right?
Jo per gje tjeter, thjesht se:
XYZ po e thote kete, qe te mos haperdahemi.
Pse kerceni sikur po ju detyron njeri cer te pelqeni dhe cer jo. Thjesht po thuhet qe ka disa kritere qe nuk varen nga askush individualisht (jane oMbjektive pra) te cilat indeksojne vlerat e krijimeve artistike te cdo kohe.
Kapercimi nga rrafshi i parapelqimit individual, me kufizim te llahtarshem horizontal (midis individeve ne nje kohe te caktuar) dhe vertikal (ndryshimet ne kohe), ne ate shoqeror (”cross sectional and longitutidal”) shoqerohet me patjeter me imponimin e kritereve me atribute pertej individuales.
Natryshem lind pyetja (jo akuza!): ne anarkine e parapelqimit individual (e tipit “me pelqen x krijim se keshtu me do trapi mua dhe s’i jap llogari kerrkujt per kete”) a mos valle po kerkohet me kriju nje inflacion vlerash? Ku gjithsekush mund te shtypi banknotat e veta? Dhe askush (si shteti) te mos falimentoje kurre?
20 August 2008 @ 2:00 am
Te gjithe ketu tregojne sa dine, se me shume s’munden. Dhe losttesxt, per poezine qeshe duke folur, kurre nuk jane mbledhur milionat pas poezive te mira, me perjashtim te momentit kur ato studiohen ne shkolle. Mirepo kjo ndodh kur poeti nuk eshte me i ri, dhe kur poezia e tij tashme eshte art i tejkaluar. Or zoteri, arti (dhe poezia) nuk eshte aktualiteti i sales dhe i rames. Aty po, do ishe si peshku ne det me kete lloj gjykimi. Jam i bindur qe dhe ti ke artin dhe artistet e tu te preferuar qe une ndoshta i nencmoj. Vazhdo kultivoji shijet e tua. Cfare nuk te pelqen ne art, largoju. Nuk eshte si ne politike, do s’do duhet te besh opozite te dhunshme me batuta banale qe te dali jotja. Ne art nuk ka mbizoterime, as shabllonizim. Sa per erudicionin, pa merak, kur te te shterojne konceptet mund t’ia nisesh nga grushtat
20 August 2008 @ 2:07 am
Edhe dicka: qe te pelqehet dicka duhet te kuptohet!
Une nuk mund te kuptoj nje liber ne tailandezce. Se nuk e di ate gjuhe. Nuk mund te kuptoj “garrumbull” germash, madje as fjalesh shqipe, hakshe hakshe as fjalishe deftore ne shqip kur ato nuk kumtojne gje pa ndihmen e nje kodi qe autori e ka ndryre me shtate celesa.
Nuk i shkeputem bindjes qe pozat sikur po thua ndonje gje te madhe qe nuk kapet nga nje inteligjence normale lexuesi, kane gjasen me te madhe qe te jene perpjekje te deshperuara per te mbuluar mungesen e kumtit, idese, apo vleres si te tille. Thjesht “cheap tricks”!
20 August 2008 @ 2:07 am
Emigrant I m not kidding at all. Nuk ekziston vlera universale, as ne shkencat ekzakte, e jo me ne art. Epin e Gilgameshit apo Homerin nuk i pelqen gjithe njerezia o Emigrant. Koha nuk universalizon, por ne disa raste popullarizon. Dhe gjithsesi nuk kam ndermend te le kohen te kaloje, te vdes pa te kuptoj se c’art duhet te bej, e cfare te pelqej. Nuk thashe qe e pelqej dicka vetem se me do trapi (jo se do e kisha gabim). Por ta permenda qe ka kanone te ndryshem per letersi te ndryshme. Dhe gjithsesi me te miret kane qene ata qe thyen kanonet.
Pastaj keshtu eshte puna e artit ata qe kan trap te gjate pelqejne art te ngjashem, ata qe e kane te shkurter pelqejne nje tjeter soj arti.
Nejse tani ketu po behen komente per hir te komentimit.
20 August 2008 @ 2:10 am
Per kuriozitet emigrant, ti mendon se arti e ka vleren te kuptimi, apo tek gjendja shpirterore qe te percon? C mendon per artin absurd? Po per aftesine abstraguese te mendimit?
20 August 2008 @ 2:11 am
sol-nox, fjalen “erudicion” e kisha vene ne thonjeza, dhe jo pa qellim. Dhe jo, sollnox, nuk po flisje per poezine, por solle shembuj me Britni e me Muharreme poparti, gjoja si kunderagument ndaj asaj qe thashe. Dhe milionat jane mbledhur pas poezise se mire, mjaft te te kujtoj Neruden. Or zoteri, tani qe solle salen dhe ramen si shembuj, sigurisht me ndihmove jashte mase. E qe te vijme prape ke erudicioni, c`keshille tjeter mund te me japesh, sepse kete te grushtave e ditke…
20 August 2008 @ 2:16 am
Neruda para se te njihej si poet njihej si aktivist politik dhe gazetar (keshtu qe..). Mund te flasim dhe per Lorken qe e kishin idhull me miliona pasi vdiq (se e vrau diktatori). Po keta jane poete te angazhuar politikisht…nejse, ke mendimin tend te cilin e respektoj.
20 August 2008 @ 2:23 am
Askush nuk po flet per pelqim 100% dhe te cdo kohe. Duam s’duam ketu ka edhe nje komponente statistikore, qe eshte nen konceptin “pergjithesisht”, c’ka nenkupton, natyrisht edhe vecanesite.
@ sol-nox:
Per kuriozitet emigrant, ti mendon se arti e ka vleren te kuptimi, apo tek gjendja shpirterore qe te percon?
- tek te dyja. vec nuk mund te kuptoj te dyten pa te paren.
C mendon per artin absurd?
- nuk e pelqej. dhe per te vazhduar ne linjen tuaj, do te doja t’ia lija kohes qe te vednoste ne do kishte fatin e te themi artit homerik, si te kene kaluar 3000 vjet.
- Po per aftesine abstraguese te mendimit?
e vetmja gje qe me lekund bindjet agnostike dhe me shtyn nga Zoti!
20 August 2008 @ 2:24 am
Mirembrema Emigrant, mirembrema Lost. Si ma kalute diten?
20 August 2008 @ 2:29 am
Me polemika (te shendetshme me duken mu, se edhe XYZ nuk po flet mo me kacabuj si ne fillim). Ti si e kalove diten, i nderumi PF?
20 August 2008 @ 2:29 am
c`flet o sol-nox, vertet mendon qe poezia e Nerudes apo e Lorkes pati ate rezonance sepse keta na paskeshin qene aktiviste politike, apo gazetare? Sa aktiviste te tjere politike ka patur, te cilet kane shkruar poezi e romane, por nuk kane perfunduar ne memorjen kolektive te nje populli a gjenerate?
20 August 2008 @ 2:32 am
Flm per pergjigjen.
Tek e para, une personalisht i jap prioritet ndjenjes dhe provokimit te ndjenjes ne art, e vetem si plotesues kuptimit.
Tek e dyta, nese nuk e pelqen shume mire, ama prano faktin qe ka njerez qe e pelqejne dhe e kultivojne si art. Mua psh me pelqen absurdi (qe ne vetvete ka rregull dhe kuptim - ma merr mendja se ti ke studiuar nga pak set theory, number theory dhe theory of chaos - keto kane nje impakt filozofik qe reflektohet ndonjehere dhe ne art), por kjo nuk me pengon te lexoj dhe shkrimet e tua dhe te me pelqejne hera-heres (ore dhe une shkruaj ne stil te ngjashem narrativ ndonjehere).
Se treti, hmmm do te duhej nje diskutim tjeter per te diskutuar probabilitetin e madh qe nje mendim i fuqishem te te shtyje teologjikisht ne kahun tjeter.
Gjithsesi, ne nuk biem dakord per gamen e mjeteve shprehese qe zoteron artisti, dhe per kufijte e kanoneve artistike. Keto jane parime, kur diskutohet mbi art, dhe nje erudit ka thene cum principia negante non est disputandum, sepse nuk arrin ne asnje lloj perfundimi.
naten e mire, dhe na falni per shqetesimin
20 August 2008 @ 2:35 am
Ike me flejt, mer? A c’bon kjo time zona…
Tek ajo e dyta, e set and chaos theory me ke ngacmu keq, po keq fare.
Flasim here tjeter.
Gjum te omel ne shqipni, sol-nox-o.
20 August 2008 @ 2:36 am
Bereqavers, bereqavers! Ketu ne Toronto ka qene nje dite e bukur, nga ato qe i sjell Zoti nganjehere ne vit per te na marre menjen. Nga ora tre masdite i bona naften punes, mora makinen dhe u ngjita siper tek nje liqen nja 100 km siper Torontos. Cfare te te them. Mu kujtu ai indiani plak tek “I fundmi i Mohikaneve” ne mos gaboj qe u ul mbi shkemb e tha : Sot qenka dite e bukur per te vdekur!
Po dhe ju e shof qe qekeni kenoq. Lost s’paska kohe as me kthy pergjigje m’duket.
20 August 2008 @ 2:38 am
…
… paske pa nanji si puna e Majumit me duket … 
Edhe knej koha bukur ka qene (bereqavers gjithashtu, se jo cdo gjo e kom pas nice si kohen, PF).
20 August 2008 @ 2:40 am
S kam ca ti bej, e kam vellain matematicien dhe detyrohem te thith dhe une ashtu droge
. E nisim nga Georg Cantori dhe nga transfinitet heren tjeter dhe rrime deri ne fund, pa u kufizuar nga time-zona :).
Dhe para se te fle, ai muhabeti i 3000 vjeteve me tingellon icik si infinite monkeys. Mbas 3000 vjetesh ti mund te jesh me i njohur se Homeri, po s kemi per ta ditur kurre Emigrant :). Prandaj ka absurd te njeriu, Aspiron infinitin, po eshte krejt i kufizuar.
20 August 2008 @ 2:41 am
PF, po haja darke, tani e pashe,,,e shof qe qeke knoq. Muhabetit ketu…varja.
20 August 2008 @ 2:44 am
No problem sol-nox; and you know what, I feel better already…
sweet dreams! and until next!
20 August 2008 @ 3:05 am
Leje Emo se e shof qe pasket bo 7 pale qejfe me ket profesorin e frengjishtes. Ene une jam mangut tashti. Me nxorri mallin e atij profesorit tjeter te frengjishtes qe ka pas qene tek Liceu i Korces. Gjuhe e keqe frongcja m’duket. Mo mire ne qe nuk e dime!
20 August 2008 @ 3:11 am
XYZ, perse nuk u hedh nje sy formave te drejta dhe te zhdrejta te shqipes se mbase te sherbejne per perkthimet, se per shkrimet e tua e shoh qe e ke qare?
20 August 2008 @ 3:22 am
Nje bombe e vertete dhe jo dosido..Por atomike…me hidrogjen …ku insektet kaperthehen e shtyjne njera tjetren ne kaosin e truvrarjes kush te hyje me pare ne konceptet njerezore …dhe aty e perbindeshme shfaqem une ANOREXIA….dopiua e trete ..e pse jo e trete …dhe nje tufe e bande manipulatoresh qe kane formuar GRUP cinik e shperfilles…luftojne pasukses te arritshmen e paarritur qe endet ne dhomen dhe del nga penxherja per te pritur sinjale dritedhenese nga matufe po aq te sekelldisur…..
:) 
i ben e thua llafet kastile qe te mos i kuptojme…a c’je ti nje more … 
:) 
.Hajde ketej .Te persh IDRIS
S’mu durua pa e thene dhe po JU akuzoj direkt Ju te Peshkut si LOST.PF e EMIGRANT me co…qe mundoheni te denigroni nje PERLE ne prurje dhe NJE Superperle ne kritike si dhe nje qe njeh Infinitivin dhe e ka kuptuar kush eshte aspirimi i vertete i gjurmave te ujit ne MARS si pas ashtu edhe perpara 3000 mije vjeteve.
O xyz hajde ore ketej te thone … leri ata anorexistet ,largoja dhe atij lexusit tastieren dhe hajde ketej ore se je i kendshem per gjinine tone…
Je dhe shakaxhi…
20 August 2008 @ 3:28 am
Idris mire mo, ja, po te kerkoj falje…
20 August 2008 @ 3:41 am
Kritiku për të bërë kritikun duhet të jetë i painfluencuar nga asgjë.
)
Duke përjashtuar absolutisht arsyet personale (që s’kanë pse të egzistojnë të paktën në virtuale), një krijues nuk mund të konsiderohet i painfluencuar… sepse nëse është vërtet KRIJUES, do të thotë që origjinaliteti i tij ta bëjë të jetë i prirë drejt asaj që Ai quan “Të mirë” dhe gjithçka tjetër që del jashtë normave të “së mirës” së tij do të jetë me siguri “jo e mirë” (sidomos nëse vendos që të bëjë dhe kritikë).
Pikaso nuk u bë i madh se hodhi poshtë veprën e Mikelanxhelos… u bë i madh sepse përndoqi “të mirën” e tij (megjithëse nuk e di nëse i ka qëlluar që të bëjë ndonjëherë komente rreth veprës së Mikelanxhelos… që po të ishin të dy tek peshku… sigurisht që do ishin therur me thika
20 August 2008 @ 3:58 am
Po thesin or, thesin plot me…”drite” pa pesh, e mori apo e la ne mes peshqish?
20 August 2008 @ 4:25 am
Une e di Lost qe s’ke nga ja mban…
( cfare mideje paske pase ….per tu admiruar !!!!!!
:P 
:P .
:) 
:D 
.Do behesh shume shpejt i admirushem me diturine qe zotron ( si bibloteke pa iventar he per he )
Une kam punu ca kohe ne Elbasan dhe po te kaloje nga (”andej” i thone) digjoje nji qe dilte ne dritare dhe bertiste:
-Nigjo mor ti udhetar! Une e di qe s’me pelqen! Por ne romanin tim Ti do jesh personazh negativ!
Ku ta dinte i ziu qe do dilnin Blo…e ( po s’te pelqeu shumsin e zgjedh vet dhe ska c’te duhet ja psh Avokat ne shumes= avokeqer),e pra ku ta dinte se do duronte sa te sherohej e te dilte nga spitali dhe mjere JU…
Sidomos nja dy qe vetem ushqim per neperka dine te gatuajne …. dhe qe te dy shkruajne tek Peshku nje si Emigrant i thone dhe le nje qe fluturon si Peshk… :D:D:D
E po ke pare Ti , vjen tjetri me prurje ,njeh dhe taljonin ne shites -bleres dhe pas Pazarit fillon dhe uleret bashke me tellallin:
“Maskarej! Grup neperkash ! Gjarperij! Klan injorantesh! S’meritoni te tille mall ! “”"”"
Po mire mo vlla kush te tha ta nxirrje ne treg ? Coje ke gabi . Aty s’ka pretendime ..c’do ti te Versace ?
S’behet i mire malli me njohje emrash modelistesh…Te genjen mendja kur do ta shesesh me zor .Ja mo kaq i thame dhe 350 komente me Adler para , Hajdegger mrapa , lexues e inoxe , per te komentuar se c’kuptim ka prurja
Dhe prape ngul kembe s’me kuptojne ??????
Po le ta leme te flase me fjalet e tij…
“”” Kur një shkrimtar ngatërrohet kështu, kolegët e tij janë gati për t’ia vënë në dukje nëse iu kërkojmë mendim. Kur ndjenjat që shprehen në një novelë apo poemë janë të paqena, të sajuara, apo thjesht të paqarta dhe të mjegullta, kur autori shkruan mbi një çështje që në thelb nuk e prek dhe aq, kur ai nuk ka ndonjë gjë të madhe për të thënë dhe që ky fakt i thjeshtë i duket si diçka e mahnitshme për ta bërë novelë apo poemë – atëherë shokët e tij të armëve – studentët e tjerë apo mësuesit – janë gjithmonë aty për ta vënë mbi shina”"”"
Te pakten le ta kujtoje ate te verteten me qe i pelqen lakuriqesia:
-Shkrimtari eshte si nje thyese , ku emruesi i perbashket eshe ajo qe mendon per vete , ndersa numeruesi eshte Lexusi .Sa me i madh te jete emruesi aq me e vogel eshte THYESA…dhe ne te kundert
XYZ..me shume dashuri Lexoja dhe atij qe te ushqen me marrezi , atij Lexuesit qe ke afer… dhe digjo mua ,s’ben per keto pune….
Hajde ketej se je shakaxhi
20 August 2008 @ 4:51 am
I nderuar Idriz!
) biblotekën e tyre, shumë kohë do ju duhet të arrijnë cinizmin dhe harbutërinë e Dritan Xhelos dhe Dorjan Kullës…
Problemi është se debatet çojnë në harbutëri (sidomos kur fillojnë dhe vazhdojnë duke u kapur pas fjalëve… jo ti the kështu, e jo unë thashë ashtu). Këtu duket sikur bëhet garë se kush del më harbut se tjetri, pa arritur në atë shkallë të cinizmit që ja vlen të respektohet sepse i justifikuar nga përgjigje që nuk lënë vënd për jo po ashtu e jo po kështu.
Është shumë e vështirë që në ditë t’sodit dikush ti mbushë mëndjen një tjetri… por duhet të kesh biblotekë të inventarizuar mirë që të flasësh dhe të meritosh përgjigje të denjë në nivel dhe edukatë për ato që thua.
Dhe është e sigurtë, që deri sa të riinventarizojnë/riarkivojnë (të pëlqeu mënyra e përdorimit të këtyre fjalëve?
20 August 2008 @ 5:01 am
edrus, une s`e kam arritur “cinizmin dhe harbuterine e Dritan Xhelos dhe Dorjan Kulles,” sic thua ti. Per vete, ne kete bashkebisedim i kam ndenjur larg si njeres kategori, si tjetres, gje per te cilen nuk mund ta them per palen tjeter.
Po kur traplliqet behen norme, dhe ti u ve veshin, ato kane vetine te te terheqin me vete, gabim te cilin s`e bej me. Me ke borxh nje birre, thuji absurdes, nese egziston…
20 August 2008 @ 5:14 am
Lost, komenti im ishte në linja të përgjithëshme që, edhe pse lindi nga tema në fjalë, NUK kishte të bënte aspak me diskutantët e rastit konkret, por që gjithsesi ishte një ftesë për ata që duan “sherr” që më parë se të shtypin “submit” të dinë se çfarë i pret…
P.s: Është absurdE që të mos e presësh një birrë
… dhe për respektin personal ndaj asaj që ke shkrojtur (se nga ajo u “dashurava” me ty) dhe për ç’djalë ke treguar që je, meriton shumë më tepër se një birrë…
20 August 2008 @ 8:00 am
Paska filluar masturbimi ne mase ketu ? U kenaqet mo ? Idriz & co. - kjo eshte firma me e re internetore qe merret me tregti llogjesh te shoqeruara, si bonus, nga pushime te shkurtra dhjete minutshe ferkimesh dhe ledhatimesh te njeri-tjetrit me qellim te vetem orgazmen kolektive te quajtur “WOOOOOOW, SA TE ZGJUAR DHE TE BUKUR QE JEMI !”
_____________
“O kompania e shtate nen driten e Henes !
As qe ju kam pasur ndonjehere ne liste,
mballosuni mire me njeri-tjetrin, kenaquni,
shfryhuni, ngjishuni, bota eshte e atyre
qe jane çakerdisur nga qendrimi i gjate para
pasqyres.”
La-la-la-lalalala-la-la-lalalala
Ju kujtohet ? Eshte muzika nga “Shigjeta e zeze”.
Ju pershendet frengu qe zbavitet.
Ciao ciao Peshko - ti ne fluturim dhe ti tjetri qe noton.
Atij ne gjume s’po ia prishim gjumin.
Mirupafshim ne argetime te reja.
20 August 2008 @ 8:52 am
Ai fustani i kuq i Cathrines i bukur, s’ke ci thua. Edhe i rri mire. Por, ecja dhe nazet e saj, njelloj si buzeqeshja, floket dhe zeri Georgit, ne mos artificiale, as te vlefshme nuk me duken per t’u kushtuar vemendje (jo me terheqje e stimulim mendimesh e krahasimesh).
Kur infermieret vinin verdalle ne shtratin tim gjithe tuba (qe e di ne c’damare ishin ngulur) :D, maksimumi qe me shkonte nder mend ishte t’iu shtrengoja para syve bastunin e Barbares plake nga dhoma ngjitur. Ia kisha marre hua qe te “trembja” bluze-vjollcat nese nuk tregoheshin te mira me venat e mia.
C’zbrazeti te ma fuste koken nen carcaf? Telekomanda ime bridhte vetem mes “Friends” news dhe muzike (kur me lodhte Cezari apo Napoleoni :P)
Po ne vend te rizgjimit krahasues per shtreterit spitalore, ngela duke zbardhur dhembet ( jo aq sa Georgi) me seriozitetin e pandreqshem etik te postuesve te ketij cepi, qe une matem miiiiiiire para se te guxoj ta shkel si territor.
Eh mor ti i ikseve, ypsyloneve e zetave; pergezime per energjite e shpenzuara dhe ngushellime per tretjen e tyre. Peshku eshte rrjete me klecka. Pune me zarar te zberthesh Lostin apo Emigrantin. Akoma me me zarar te mos degjosh Edrusin e te gjithe ata qe me kane stepur me durimin e ketyre diteve. Po ti thuaj shyqyr qe s’jane te gjithe verdalle e shyqyr qe edhe keta qe jane, kane qelluar cuna dashamires edhe kur temthi iu eshte fryre shpesh ketu.
Zhvillim interesant
20 August 2008 @ 9:10 am
eHHH… do e citoja pa fund nje lexues kur thote:
ketu nuk ka kritike te tipit “mire e ke shkruar por nese do kishte edhe kete gje krijimi mund te dilte me i mire” ose ” e lexova, por nuk me pelqeu ne kete pjese apo ne ate pjese per kete aresye dhe per ate shkak”. jo, ketu eshte Koloseu ku pritet te hidhet copa e rradhes qe te shqyhet nga bishat anonime dhe shpesh injorante e dashakeqese. mjafton te lexosh “kritikat” e tyre te njohura qe lehtesisht te kuptosh se me cfare negativiteti priten ketu ata qe nuk bejne pjese te klika e neperkave. neperkat jane kompetente per gjithshka dhe mjere ai qe guxon t’i kundershtoje, qofte kur diskutohet per art, per letersi, sport, politike, gjeopolitike, henen dhe marsin, formulat kimike dhe per microsoftin. ata jane kopetentet e ketij blogu te cilet te certifikojne nese ke apo jo vlera. nese ben vaki e nuk ke “vlera” atehere mjere ti o udhetar qe te bie rruga ketej pari: ata jane gati ne ceta e taborre te te versulen e te te bejne cope cope.
me e keqja eshte kur mes tyre perzihen edhe autore ose njerez qe pretendojne se bejne letersi ne kete blog. eshte e turpshme per keta zonja e zoterinj te cilet nuk duhet te harrojne se edhe ata dhe krijimet e tyre jane te zbuluar para negativitetit te cdonjerit nese vertet negativiteti konsiderohet si forca levizese e ketij pellgu me peshq.
cinizem, ironira ordinere, fyerje dhe tallje percmuese autorit.
po kush jeni ju more zoterinj te shumeditur qe i jepni vetes kete tager te superiorit? dhe paturpesisht keni kurajon dhe ankoheni kur ua kthejne reston sic e meriton negativiteti juaj.
XYZ, me pelqeu fillimi dhe zhvillimi, mjaft mire, stili si gjithmone i lemuar, por nuk me pelqeu dhe aq shume fundi, mund te kishte gjetur dicka, ose mund ta kishe perpunuar me shume artistikisht , ne menyre qe zgjidhja te mos i jepej aq e gatshme lexuesit, vazhdoj te ngulmoj qe autori nuk duhet to thote shqeto perfundimet e veta , ai keto mund ti lere te nenkuptohen nepermjet prekjes se detajeve pikante, por pa arritur ne perfundime… le ta lodhe pak mendjen lexuesi se nuk i ben keq…
p.s
kritiken t’a bera t’i merrja pak hakun george clooney-it… ( se e kam pike te dobet )
20 August 2008 @ 9:12 am
sqarim;
dy paragrafet e fundit i kam thene une, jo nje lexues…
20 August 2008 @ 9:12 am
@ t_red : as qe lodhem ndonjehere me kokeboshet. Madje zbavitem, argetohem dhe mesoj goxha. Mesoj mbi permasat e zgavres trunore. Kjo zgaver, siç mund ta dish mire ti miku im, eshte e thelluar dyfish nga fakti qe kokeboshet jane pas nje ekrani. Pasi kane ngrene fara luledielli tere diten e dites, pasi kane ngacmuar nja dy portorikane te zeza ne stacionin e metrose, ata kthehen ne shtepi gjithe qejf dhe piketojne pernjehere objektin e boshesise se tyre. “Kujt do t’i tregojme sot sesa kokeboshe jemi ?” - kjo eshte pyetja e pare qe ia bejne vetes. Dhe ia vene syrin dikujt qe as nuk i ka pasur ndonjehere ne liste.
Dhe fillon kori i gjinkallave : zhzhzhzh e zhzhzhzh… Pastaj dhe mizat bzzzzz e bzzzzz…
Dhe kur shtrihen te flejne, jane kaq te gezuar qe sot kane lexuar shume dhe se jane me te mençur se dje. Kane lexuar reklamat e çokollatave, tabelat rrugore, si dhe masturbimet e njeri-tjetrit ketu. Dhe kokeboshesia thellohet.
Per zberthimet e cave ketu, ata vijne te shpartalluar tashme, nuk di nga e kane supin qe t’iu terheqesh vemendjen pak : ej, gringo, po flas me ty. Eh jo, mundim i kote.
Teoria e ketyre eshte :
Heeeeeej, NUK KAM ASGJE PER TE THENE. Dhe mos me çani koken sepse une e di me mire, erdha thjesht t’ju them qe s’me kujtohet asgje ç’tju them. Ndihem bosh, si nje arre e krimbur, por une thjesht desha ta bej te ditur kete, ne rast se nuk e dini. Jo per gje por s’me rrihet pa thene qe s’kam asgje per te thene.
Dhe fshati qesh, dhe revolucioni ecen perpara.
Pershendetje t_red.
20 August 2008 @ 9:28 am
XYZ thote: Heeeeeej, NUK KAM ASGJE PER TE THENE. Dhe mos me çani koken sepse une e di me mire, erdha thjesht t’ju them qe s’me kujtohet asgje ç’tju them. Ndihem bosh, si nje arre e krimbur, por une thjesht desha ta bej te ditur kete, ne rast se nuk e dini. Jo per gje por s’me rrihet pa thene qe s’kam asgje per te thene.
Rrofte sinqeriteti
20 August 2008 @ 9:34 am
? 104 komente qe i ke mbajtur gjalle pikerisht duke i lodhur me kokeboshet. Tani, ti i akuzove bashkebiseduesit qe te fyen. Por, ti je njesoj si ata, kur i fyen si kokeboshe. Dhe me keq akoma, me dukesh i paafte per te mos ndotur krijim tend, dhe per t’u terhequr me i mire nga nje diskutim qe ti e quan metaforiskisht zgaver trunore. Mjerim.
Gjynaf krijimi yt, nuk e meritonte ta vriste edhe krijuesi, bile ai me me zell duke u perpjekur ta mbronte (ne te vertete jo ate, por veten). Keqardhjen time me te thelle per fatin e ketij krijimi. Jetim i shkreti. Viktime i marrezise. Rest in Peace!
20 August 2008 @ 9:38 am
@ floknaja : Mire, mbyllja duket ndoshta si njeçike lenduese per lexuesin (ore shkrues, po pse nuk me le mua ta gjej vete fjaline e fundit ?), por ne fakt, ky tekst nuk eshte nisur dhe aq per te qene nje tregim i mirefillte. Me teper ka qene si nje rrefim i hapur - me dore ne zemer - perballe njeri-tjetrit.
Nese ky tekst do te kishte pasur vertete pretendime te mirefillta letrare, atehere pajtohem me ty (dhe me ca te tjere qe me sugjeruan njelloj) qe mbyllja mund te ishte ndryshe.
Per George Clooney (qe e ke pike te dobet), ja te te torturoj pakez :
- Perfytyroje veten ne nje spital, ku te kane bere operacion ne zemer. Del nga anestezia, mezi merr vesh çka ndodhur, dhe perballe teje nje çift i ri. Nje mjek dhe nje infermiere. Te rinj, te bukur, gjithe shendet. Madje, siç mund te ndodhe nganjehere, te rene ne dashuri me njeri-tjetrin. Dhe vajza llastohet me djalin para teje. Shikohen, veshtrohen tere epsh, dashuri, deshire. Preken lehte nga prapa. Madje vajzes nuk i durohet dhe i jep nje puthje te vogel mjekut, paturpersisht.
Pyetje : çfare duhet te mendosh ti, ne ato çaste, si reagim te pare, mbi jeten ?
20 August 2008 @ 9:43 am
une do reagoja e irrituar mbi papergjeshmerine dhe mungese etike profesionale. Do irritohesha per mungesen e respektit per pacientin. Dhe do ankohesha direkt e tek shefi i departamentit.
20 August 2008 @ 9:47 am
@ anonim : nuk e paske kuptuar ate “as qe lodhem ndonjehere me kokeboshet”.
Nuk kam dashur te them : as qe marr mundimin te flas me ta, por perkundrazi : mund te flas me ta gjithe