Moska njeh pavarësinë e Osetisë dhe Abkhazisë

Pasojnë kritikat e komunitetit ndërkombëtar. NATO, SHBA dhe BE: “është e papranueshme”

Presidenti rus, Dimitri Medvedev, deklaroi se Moska njeh zyrtarisht pavarësinë e Osetisë së Jugut dhe Abkhazisë, dhe fton vendet e tjera të bëjnë të njëjtën gjë. Menjëherë ka pasuar reagimi i Gjeorgjisë, që foli për aneksim dhe për një njohje pa vlerë ligjore. Po ashtu, të ashpra kanë qenë edhe kritikat e komunitetit ndërkombëtar. NATO refuzon njohjen e dy Republikave separatiste, SHBA flet për një vendim të papranueshëm, Franca, që është edhe Presidente e radhës e BE-së, kërkon një dënim unanim të Evropës. Pas këtij rrebeshi kritikash, Ministri i Jashtëm rus, Sergei Lavrov, deklaroi se Rusia nuk ka ndër mend të aneksojë Osetinë e jugut dhe Abkhazinë. Ndërkohë, në dy rajonet rebele, kanë shpërthyer festimet. Dy presidentët falënderuan Moskën dhe folën për një vendim historik. “Bëhet fjalë për një aneksim të hapur të territoreve që i përkasin Gjeorgjisë”. Ky ka qenë reagimi i menjëhershëm i Tbilisit që, nëpërmjet zëvendësministrit të Jashtëm, Giga Bokeria, shfaqi zemërimin e tij. Nëpër rrugët e Osetisë së Jugut dhe Abkhazisë, lajmi është pritur me të shtëna në ajër, fishekzjarrë dhe flamuj. Një festë kjo që kishte filluar në fakt që një ditë më parë, pas miratimit nga ana e Parlamentit rus të rezolutave për njohjen e pavarësisë së dy rajoneve gjeorgjiane. Ndërkohë, në fjalimin e Presidentit Dimitri Medvedev, të transmetuar në televizionin shtetëror, ky i fundit shpjegoi se Rusia synon të “ndalë gjenocidin dhe shfarosjen e këtyre popujve” e më pas, ka urdhëruar ministrin e Jashtëm, të nisë punën për vendosjen e raporteve diplomatike me Abkhazinë dhe Osetinë e Jugut. Ndërkohë janë ndjerë edhe pasojat e para në nivel ekonomik. Pas njohjes nga ana e Moskës, bursa ruse ka regjistruar një rënie të ndjeshme. Veçanërisht i ashpër ka qenë edhe dënimi i NATO-s që, nëpërmjet sekretarit të Përgjithshëm, Jap De Hop Shefer, e përcaktoi lëvizjen e Kremlinit “një shkelje të një numër rezolutash të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara mbi integritetin territorial të Gjeorgjisë, rezoluta që vetë Rusia i ka mbështetur. Sekretarja amerikane e Shtetit, Kondoleca Rajs, ka siguruar se Shtetet e Bashkuara do të vazhdojnë t‘i konsiderojnë të dy rajonet si pjesë të kufijve ndërkombëtarisht të njohur të Gjeorgjisë dhe ka akuzuar Medvedevin se nuk ka respektuar marrëveshjen e armëpushimit. Edhe Londra e Berlini kanë dënuar vendimin e Rusisë, duke shprehur edhe kundërshtimin kategorik të Berlinit. Ndërkohë, në mesin e këtij rrebeshi kritikash e deklaratash, i dërguari i Rusisë në NATO, Dimitri Rogozin, ka lajmëruar se Presidenti gjeorgjian, Mikhail Sakashvili, mund edhe të nxirret para gjyqit për atë që ndodhi në Osetinë e Jugut. Mëngjesin e djeshëm, para deklaratës së Medvedevit, zëvendësshefi i Shtabit Qendror të Ushtrisë, Anatoli Nogovitsin, kishte kërcënuar me mbylljen e territorit rus për transitin ushtarak të NATO-s drejt Afganistanit. Është kjo, edhe një tjetër shenjë që tregon se raportet mes Rusisë dhe Aleancës së Atlantikut Verior, janë në fije të perit, më të tendosura se kurrë më parë.

Dergoje artikullin me email Printoje artikullin

59 Komente

  1. losttext thotë:

    27 August 2008 @ 2:26 pm

    Kjo qeka c`qeka… dhe ka mundesite potencialisht te shkoje pertej thjesht nje lufte te ftohte.

  2. jakova thotë:

    27 August 2008 @ 7:39 pm

    Evropa thote se nuk i frigohem luftes ftohte por dimrit te ftohte!!

  3. Qafor Arnaut thotë:

    27 August 2008 @ 8:51 pm

    Eshte interesant te lexosh si e interpretojne situaten njerezit ne baze te ideologjise. Mjafton te lexosh ‘think-tanqet’:) e Washingtonit. American Enterprise Institute (me i pasuri) bashke me Hudson Institute nga krahu i djathte jane gati ti vene shqyten ‘barbarit’ Muzhik. Libertarianet e Cato Institute thone qe Amerika duhet te dialogoje me Rusine duke pasur si pikenisje shfuqizimin e pavaresise te Kosoves.

  4. Rob-terneti thotë:

    27 August 2008 @ 10:18 pm

    Qafiro, ke ndonje link per ate punen e shfuqizimit te pavaresise se Kosoves?

    Sidoqofte, ky do te ishte budallalleku i madh nga US. Jo se na djeg ne, por do te ishte nje sinjal kapitullimi ndaj Ariut-Muzhik. Nje trapllik i tille do te duhej te shoqerohej ne kthimin mbrapsht te Ariut ne dy provincat; ku tashme e vetmja shenje e xhorxhove, jane germallat. Nuk ka ra aq poshte Kartagjena, lere se c’enderra sheh Ariu. Bile, turp osht me e thone, po te lumte dora o Ari, se e betonove Kosoven e pavarur.

    Persa i perket dallimit ideologjik, eshte si puna e shkopit dhe karrotes. Bile, hera heres i shkembejne. Po qe se eshte interesi i US ne mes, ata bashkohen, pavaresisht mjeteve. Perndryshe, nuk var njeri teneqen.

  5. Qafir Arnaut thotë:

    27 August 2008 @ 10:32 pm

    Qe ku e ke Robo

  6. zzzz thotë:

    27 August 2008 @ 10:56 pm

    Nuk do të ketë asnjë shfuqëzim të pavarsisë së Kosovës. Ajo që u bë njëherë, nuk ç’bëhet. Këta që hedhin të tilla ide, atë punë kanë. Nuk i pyet kush se, të paktën jo ata vendimmarrësit në Washington.
    Ariu s’ka kapacitet të përballet me Shba-të dhe Perëndimin. Edhe po të përpiqet, do të dalë i humbur në fund.

  7. Rob-terneti thotë:

    27 August 2008 @ 11:15 pm

    Thanks Qafo.

    Ore mire Kosova qeka bo kerthiza e gjithe separatisteve. Po ato 200 a 300 shtete qe ekzistojne, te gjithe jane nda, ne nje menyre apo nje tjeter, nga nei gjo tjeter. Bile, dhe keto dy provincat e famshme, de fakto i kishte rusi me gjith ushtri (paqeruejtese) brenda. Pra per cfare integriteti te Gjeorgjise flet ky? Integriteti ishte humbur me vakt.

    Te kishte shku US me menjen e ktij, BS do te ishte sot si kokrra e molles.

    Sidoqofte, O burra te votojme McCain!

  8. toko thotë:

    28 August 2008 @ 1:46 am

    Kujtoni krizen e rakeave nuklear ne Kube 1963

    BOOKS OF THE TIMES; Superpower Nuclear Confrontation: A Thriller, but Real

    …There was one other issue, which has been denied, debated and finally revealed bit by bit. This concerned the removal of 15 Jupiter medium-range missiles from Turkey. By the time they were installed in early 1962 they were already obsolete; President Dwight D. Eisenhower said they should have been dumped at sea rather than sent to Turkey, and American nuclear submarines made them superfluous. But a public ”trade” of the Soviet missiles in Cuba for the American Jupiters in Turkey would have constituted a substantial propaganda victory for Khrushchev and, Kennedy feared, encouraged future Soviet blackmail.

    So Kennedy set out to construct a fully deniable ”non-deal deal” on the Jupiters. The critical meeting took place between Robert Kennedy and Ambassador Anatoly F. Dobrynin on Saturday evening, Oct. 27.

  9. zzzz thotë:

    28 August 2008 @ 2:22 am

    E ça kujton ti toko që amerikanët do ndryshojnë mendje edhe anulojnë njohjen e pavarsisë? Edhe pse duhet ta bëjnë këtë? Pse i është kujtuar ariut dhe këlyshave të tij në Ballkan? Po Amerikanëve u “dridhen” këmbët prej ariut, aq shumë frikë e kanë atë. Rri or toko mos shif ëndrra edhe ti, si serbët edhe rusët.

  10. canart1975 thotë:

    28 August 2008 @ 2:48 am

    Dilema me e madhe tani eshte per serbet.
    Do ta njohin ata pavaresine e Osetise dhe Abkhazise?
    Nese e njohin kjo do te thote se duhet te njohin edhe Kosoven nese nuk e njohin atehere i bie qe te vihen ne siklet me Rusine.

  11. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 3:27 am

    Te kishte shku US me menjen e ktij, BS do te ishte sot si kokrra e molles.

    E solla thjesht si nje shembull se si ideologjia te ’skalit’ menyren se si i shikon gjerat. Libertarianet jane thjesht miza xanxare. Te ishte per ta s’kish per te pasur ushtri, polici, politike te jashtme etj. Krahasimisht Cato Institute nuk eshte kurrkund para American Enteprise Institute per nga financat apo influenca intelektuale. Bilanci anon nga konservativet te cilet e dine mire kuptimin e termit talmudik “tikkun olam”(fix what is broken). Kta libertarianet jane te tipit ‘vari teneqen’.

  12. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 3:37 am

    DNC live (or recorded)

  13. tko thotë:

    28 August 2008 @ 4:41 am

    .E ça kujton ti toko që amerikanët do ndryshojnë mendje edhe anulojnë njohjen e pavarsisë? Edhe pse duhet ta bëjnë këtë?

    Perse… Ja ta mendojme pak. eeeeee……Kosova, nje krahine diku andej nga Ballkani Gjeorgjia nje shtet diku mu ne zemer te ariut rus. Kosova po ju dha Serbise dhe po e futem Serbine ne NATO prape e kemi.Pastaj themi qe do te behemi njesh me tere shtetet e tjera apo jo? cfare rendesie ka nese jemi nen serbine apo jo, per sa kohe jemi ne NATO e BE (Nenkuptim i Lubonjes ;) ) ndersa keto dy krahinat po i mori ariu iken per lesh.
    Tjeter …..Ne qofte se bie Gjeorgjia rezikohet Ukrahina dhe tere dinjiteti i SHBA/NATO ne Evropen Lindore. Me Kosoven hic azgje se i vetmi shtet qe preket realisht eshte Shqiperia. Shqiperia? Po ate SHBA e ka ne xhep se qeveritaret e saj jane njerezit /sherbetoret e SHBA.
    Me tutje Ja vlen nje lufte e ftohte per Kosoven apo nje heshje dhe mirkuptim me Ariun .
    Mirpo problem amerikaneve do tu dale se si do ti kthehet Kosova Serbise duhet gjetur nje jusitfikim.
    Eeeeee Problemi veshtire Po ja, pas nja 6 muajsh pasi krahinat i kthehen Gjeorgjise Serbia hyn ne NATO, ajo “demokratizohet” pra nuk ka asnje arsye qe Kosova te jete jashte Serbise. E vetmaj arsye qe e ndihmuan Kosoven ishte se shqiptaret u masakruan nga Sllobodani. ( Packa se ne grihemi e theremi duke thene se jami ne token tone amtare etj etj Perendimi na ndihmoj se na masakroj Sllobo jo se na takonte liria) Tani Sllobodani vdiq, Serbia u demokratizua bile hyri ne NATO dhe BE atehere ska me aryse qe Kosova te kete statusin e “refugjatit politik” jashte Serbise. Ja dhe kjo u zgjidh Hi hi hi hi
    Shiko i them keto jo se do te ndodhin por se edhe MUND te ndodhin dhe une nuk shikoj endra shikoj MUNDESITE. Historia e ka treguar Lexo prape ate te raketave ne Turqi dhe do ta kuptosh. Mire vllajo? Hajt shnet

  14. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 4:46 am

    toko, e vetmja rruge eshte qe Kosova te afrohet sa me shume (ne mos te bashkohet) me Shqiperine

  15. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 4:55 am

    ja dhe nje diplomat me goten gjysem te mbushur (tamam si e kam qejf une:))

  16. toko thotë:

    28 August 2008 @ 5:17 am

    Gre
    As kjo nuk mendoj se sjell ndone gje derisa jemi nje shtet rumpalle (mbase jam me nota pesimiste ne kete ore te vone te nates) por e vetmja zgjidhje eshte qe keta admin te na bejne nje nder ne nacionalistave ekstreme ( sic thone pacifistete shqiptare) duke vene shprehejn e Lubonjes si thenia e dites se perhershme
    Ate shprehjen ku Lubonja thote:
    ……Pse qenka më mirë që unë të jetoj vetëm në një shtet të vogël shqiptar dhe vetëm me shqiptarë dhe mos të ndjehem mirë kur ka edhe popuj të tjerë që jetojnë në shtetin tim, që më pasurojnë kulturalisht,….
    Mbase na ndihmon te bindim vetem se jemi gabim dhe ndjehemi me te lehtesuar
    Ika tani te fle mbase neser ngrihem duke e pare edhe une goten gjysem plot :)
    Naten

  17. Rob-terneti thotë:

    28 August 2008 @ 5:58 am

    Sen. Biden (kandidati demokrat per zv. president), ne fjalimin e tij sonte ne DNC, u zotua se do ia mbledhin Rusise dhe do ta bejne te paguaje per Gjeorgjine.

    Sic thashe dhe me lart, kur vjen puna per interesat kombetare keta mjeshtrat bashkohen. Sikur t’i merrnim shembull dhe ne shqiptaret.

  18. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 6:24 am

    ja dhe nje diplomat me goten gjysem te mbushur (tamam si e kam qejf une:))

    Me duket se po e nenvleresojne Rusine kur e quajne ‘te dobet’. Keta per 5 dite e kane hedhur permbys ‘rendin boteror’. Deri tani kujtoja se nuk kishte nje ide qendrore qe i udhezonte, por sapo lexova mbi konceptin e ‘demokracise sovrane’ te aplikuar nga Kremlini dhe keto paskan nje pergjigje ndaj ‘demoracise liberale’ te bazuar ne ekonomine e tregut. Vladimir Surkov! Mbajeni mend kete emer. Truri mbas makinerise putiniste nuk eshte ekzaminuar si duhet. Llogjika eshte e ftohte dhe e drejte: demokracia nuk eshte recete qe aplikohet njesoj kudo.

    Sovereign democracy is an ideologically potent concept. Its ambition is not to explain the world but to change it.

    Keshtu thote Ivan Krastev, duke na sjelle ne mendje tezen e Karl Marx. Keta ka shume mundesi te kthehen serisht ne misionare. Deri tani me dukej se po i largoheshin rrenjeve ‘evropiane’. Por me duket sikur po rikonfigurohen si Evropa Alternative. Kjo krisma e Gjeorgjise do jehoka per dekada.

  19. Rob-terneti thotë:

    28 August 2008 @ 7:15 am

    Sistemi i Putinit, pavaresisht emrave me lulka, s’eshte gje tjeter se nje forme fashizmi.

    Jo vetem qe s’lejohet mendimi kunder, por kush e ka ndonje te tille i cohet skuadra mafjoze.
    Rasti i Anna Politkovskayas eshte tipik.

    Nuk ekziston koncepti i lirise se tregut. Ky i fundit kontrollohet ne menyre mafjoze nga Kremlini. Putin eshte nje diktator tipik, pavarasisht se luan kukamcefti me kukllat e veta.

    Pervec ndonje diktatori tjeter, asnjeri s’ka per t’i shkuar pas.
    Bota ka gjetur modele shume me efektive, e s’ka pse i kthehet atyre te deshtuar. Ariu, dhe per fatin tone, e mbafte me shendet kete qyrk. Zoti ia shtofte trapllikun.

  20. emri thotë:

    28 August 2008 @ 12:32 pm

    Ambasada amerikane dhe konflikti i Gjeorgjisë

    26/08/2008

    Deklarata e ambasadës së Shteteve të Bashkuara të Amerikës, që i është shpërndarë mediave shqiptare në datë 22 gusht 2008, është një nga rastet e rralla në historinë pas-komuniste të Shqipërisë, kur amerikanët që gjenden në pozita të dobëta ndërkombëtare, mundohen të lobizojnë një publik të papërfillshëm dhe shpesh te injoruar siç është ai shqiptar. Çfarë të bën përshtypje në deklaratën për media të ambasadës amerikane në Tiranë, është se në shkrimin e tyre, amerikanët, ndërhyrjen ushtarake ruse në Gjeorgji e krahasojnë më ndërhyrjen e Bashkimit Sovjetik në Çekosllovakinë e vitit 1968 dhe Rusinë e demonizojnë sikur të jetë vendi më i rrezikshëm i planetit që kërcënon paqen dhe stabilitetin në botë.

    Krahasimet e Rusisë me Bashkimit Sovjetik dhe Gjeorgjisë me Çekosllovakinë, në këto ditët e fundit i kanë bërë pa rreshtur si presidenti gjeorgjian, Mikheil Saakashvilli, si sekretarja e shtetit amerikan, Kondoleza Rice aq edhe zyrtarë të tjerë amerikanë. Çfarë të bën për të qeshur dhe për të qarë në të gjithë këtë cirkus shtirjesh dhe shpifjesh është se si presidenti Saakashvilli, si sekretarja Rice, por edhe ambasada amerikane në Tiranë janë personat e fundit në këtë botë që mund të akuzojnë Rusinë, duke quajtur ndërhyrjen e saj në Gjeorgji “agresion”, dhe të krahasojnë Rusinë me Bashkimit Sovjetik. Arsyet që si z. Saakashvilli dhe si amerikanët nuk kanë fytyrë që të flasin kundër Rusisë, janë të shumta. Duke nisur që me z. Saakashvilli, për ata që ndjekin me vëmendje politikën amerikane në Gjeorgjinë e këtyre viteve të fundit e dinë fare mirë që Saakashvilli është një minidiktator i veshur me kostum amerikan, i cili erdhi në pushtet në Gjeorgji nëpërmjet të ashtuquajturit “revolucion të trëndafiltë”, një grushti shteti të sponsorizuar nga CIA dhe fondacioni Soros. Presidenti Saakashvilli është një njeri i diskredituar në Gjeorgji, një diktator modern i tipit Daniel Ortega, i cili për të mbajtur pushtetin e tij ka përdorur gjithëfarësoj taktikash, të cilat variojnë që nga shkelja e të drejtave të njeriut, te grushti i shtetit, përdorimi i CIA-s për të shtypur opozitën dhe deri te vrasjet për të eleminuar dhe frikësuar oponentët politikë. Skandali më i madh publik që regjimi Saakashvilli u përball këto kohët e fundit është ai i 25 tetorit 2007, kur ministri i mbrojtjes së Gjeorgjisë, Irakli Okruashvili akuzoi botërisht superiorin e tij, presidentin Saakashvili si nxitës dhe planifikues të vrasjes së filantropistit gjeorgjian dhe kandidatit për president të Gjeorgjisë, Badri Patarkatsishvili. Por edhe pse Saakashvilli u akuzua nga ministri i tij brendshëm për nxitës vrasjesh, edhe pse opozita gjeorgjiane ka bërë një seri protestash kundër manipulimit të votimeve nga presidenti Saakashvilli, presidenti i dashur i amerikanëve që flet me fjalorin e një misionari protestant ka arritur që të shtypë të gjithë zërat ndryshe në republikën e tij, ndërsa komunitetit ndërkombëtar (apo më saktë perëndimor) ai i është rrëfyer nga mbështetësit e tij amerikanë, sikur të jetë meleq dhe jo një dreq.

    Krimet që presidenti filoamerikan ka bërë në Gjeorgji në këto vitet e fundit kanë qenë llahtaritëse. Këto krime kulminuan në 12 shkurt 2008, kur, siç ish-ministri i brendshëm gjeorgjian, Okruashvili kishte paralajmëruar, kulminuan me vrasjen e filantropistit gjeorgjian, Badri Patarkatsishvili i cili u gjet i vrarë në Britaninë e Madhe, ku ishte strehuar për ti shpëtuar hakmarrjes së Saakashvillit. Badri Patarkatsishvili ishte personi më i rrezikshëm për presidentin Saakashvilli. Ai kontrollonte sektorë të rëndësishëm të biznesit dhe medias në Gjeorgji nëpërmjet të cilave kërcënonte seriozisht jo vetëm pushtetin e Saakashvillit por edhe aventurat amerikane për të kthyer Gjeorgjinë në një shtet kamikaz kundër Rusisë. Por edhe pse ish-ministri i brendshëm gjeorgjian, Okruashvili tregoi qartë disa muaj më parë mbi vrasjen e Badriut, deri më sot askush në mediat perëndimore nuk ka guxuar të tregojë se kush qëndronte pas vrasjes së kandidatit për president të Gjeorgjisë.

    Edhe pse në vitet e fundit president Saakashvilli e ka mbytur Gjeorgjinë në një lumë korrupsioni, manipulimi votash, vrasjesh, aventurash politike dhe varfërie, ai ka vazhduar të sundojë Gjeorgjinë i pashqetësuar, pasi amerikanët i kanë dhënë mbrojtje ushtarake “heroit të tyre të lirisë dhe demokracisë në Kaukaz.” Arsyet pse amerikanët kanë mbështetur një mini-diktator si Saakashvilli në Gjeorgjinë kaukaziane lidhen me rëndësinë gjeopolitike që Gjeorgjia ka në planet amerikane për të rrethuar Rusinë. Edhe pse kur Bashkimi Sovjetik ra, amerikanët ju zotuan rusëve që ish-republikat sovjetike do ti linin të pa-angazhuara në koalicionet perëndimore – siç janë NATO dhe Bashkimi Evropjan – në vitet e fundit amerikanët po rrethojnë në mënyrë agresive Rusinë. Armatimi i Polonisë me raketa, futja e vendeve balltike dhe ish-komuniste në NATO, “revolucionet” portokalli dhe të trëndafilta të organizuara nga CIA në Ukrainë dhe Gjeorgji, pushtimi i Afganistanit dhe Irakut nga amerikanët ka vetëm një synim; rrethimin dhe shkatërrimin e Rusisë. Në lojën gjeo-strategjike të amerikanëve kundër Rusisë, Gjeorgjia është një nga gurët më të rëndësishëm të lojës. Kjo është edhe arsyeja pse amerikanët mbështesin një diktator si Mikheil Saakashvilli, i cili, duke përdorur konfliktin me republikat e Abkazisë dhe Osetisë Jugore, e ka kthyer Gjeorgjinë në një gropë të zezë prodhuese parashë për kompanitë amerikane dhe izraelite të armëve të cilat kanë nxjerrë fitime kolosale nga armatimi i egër që republika kaukaziane ka bërë në këto vitet e fundit.

    Edhe pse abkazët dhe osetët nuk janë gjeorgjianë dhe janë shkëptur nga Gjeorgjia që në vitin 1992, amerikanët shtynë deri në çmenduri presidentin Saakashvilli që të sulmojë republikat kaukaziane dhe kërkojë që ti inkorporojë ato me dhunë në shtetin gjeorgjian. Çmenduria e Saakshavillit për luftë e ktheu Gjeorgjinë, e cila është më e varfër sesa Shqipëria, në një parajsë paradhënëse për industrialistët e mëdhenjë izraelitë dhe amerikanë. Gjeorgjia e cila ka një popullatë prej 4 milion banorësh, ku të ardhurat ditore të një personi nuk shkojnë më shumë sesa 4 dollarë në ditë, ka shpenzuar në këto vitet e fundit 40% të të ardhurave kombëtare në armatime. Në një kohë që shumë gjeorgjianë vuajnë për bukën e gojës – ashtu si në Shqipëri – presidenti i tyre arriti që në vitin 2008 – të shpenzojë mbi 950 milion dollarë taksapaguesish gjeorgjianë për të armatosur vendin me armë që presidenti i Gjeorgjisë i bleu nga kompanitë amerikane dhe izraelite.

    Tamam siç ndodhi edhe në Shqipëri me Gërdecin e Berishës, edhe në Gjeorgji, Gërdeci politik i presidentit Saakashvilli shpërtheu jashtë kontrollit kur ai, me nxitjen e CIA-s lëshoi makinën ushtarake gjeorgjiane kundër Republikës së Osetisë, banorët e të cilës janë në të njëjtën kohë nënshtetas rusë. Kundërpërgjigja ruse për të mbrojtur qytetarët e saj ishte diçka e papritur nga amerikanët dhe Saakashvilli. Megjithatë ajo ishte shumë herë më e matur sesa kundërpërgjigja amerikane pas 11 shtatorit 2001, kur amerikanët për “të mbrojtur” qytetarët e tyre pushtuan vende sovrane si Afganistani dhe Iraku duke vrarë, zhdukur, mbytur dhe burgosur me miliona njerëz. Në konfliktin gjeorgjian, rusët nuk u sollën si amerikanët. Ata dërguan forcat e tyre ushtarake në Oseti, çliruan republikën Osete, por në Gjeorgji nuk bënë “ndryshim regjimi” siç bënë amerikanët në Irak dhe në Afganistan, as nuk vranë popullata civile siç bëjnë përditë amerikanët në Irak dhe në Afganistan, dhe as nuk vranë udhëheqësit gjeorgjianë siç bënë amerikanët me Sadam Huseinin në Irak dhe me udhëheqësit afganë. Rusët u mjaftuan vetëm duke shkatërruar bazat agresore ushtarake gjeorgjiano – amerikane, çliruar Osetinë e Jugut dhe ju treguan amerikanëve që ata janë ende të fortë për tu provokuar nga një palo-republikë bananesh si ajo e Saakashvillit.

    Por edhe pse sjellja e Rusisë ka qënë shumë herë më e matur sesa ajo e amerikanëve kundër popujve të botës së tretë në këto dhjetë vitet e fundit, sekretarja amerikane e shtetit, Kondoleza Rice apo Kondoleza Pilafi, i ka krahasuar paturpësisht rusët me sovjetët dhe Gjeorgjinë me Çekosllovakinë. Znj. Pilafi e cila ka deklaruar që “ne nuk jetojmë në vitin 1968 me pushtimin e Çekosllovakisë,” duket sikur ka harruar në mënyrë të turpshme deklaratat që ajo vetë lëshonte nga SHBA-ja dhe Jeruzalemi gjatë agresionit izraelit në Liban në qershor të vitit 2006, kur ajo justifikonte agresionin dhe krimet izraelite në Liban dhe fliste “për Lindjen e Mesme të re.” Tamam si Kondoleza Pilafi, edhe presidenti Bush i është drejtuar paturpësisht rusëve duke ju thënë se “kërcënimi dhe frikësimi nuk janë mjete të pranueshme për të bërë politikën e jashtme në shekullin e 21të.” Sikur këto deklarata ti bënte ndonjë udhëheqës tjetër botëror që nuk i ka duart e lyera me gjak, ato edhe mund të gëlltiteshin. Por kur kësi deklaratash bëhen nga administrata e z. Bush dhe znj. Pilafi, dhe ambasada e tyre në Tiranë, të cilët që nga viti 2001 kanë çuar tanket, raketat dhe aeroplanët e tyre në një seri vendesh, duke vrarë, mbytur, shkatërruar regjime, terrorizuar dhe varfëruar një sërë vendesh të botës së tretë, çdo lexues i qetë nuk mundet të ruajë dot nervin dhe të mos reagojë. Si mundet vallë ambasada e shteteve të Bashkuara të Amerikës në Tiranë, që ndërhyrjen e Rusisë në Gjeorgji ta krahasojë me atë të “Bashkimit Sovjetik” dhe “skena të vitit 1968”, kur çdo njeri në këtë planet ku ne jetojmë ka parë “live” në Top Channel dhe në televizionet e tjera filoamerikane të Tiranës, krimet që amerikanët kanë bërë në këtë tokë këto 18 vitet e fundit që nga Iraku, Afganistani, Somalia, East Timori, Mindanao, Nikaragua, Panamaja, Haiti etj? Si mundet vallë që ambasada e Shteteve të Bashkuara në Tiranë të flasë për “Skenat e agresionit rus” me “kujtime të frikshme të vendeve që dikur kanë qenë të robëruara dhe që tani kanë zgjedhur një model perëndimor të lirisë dhe demokracisë” kur vetë Shtetet e Bashkuara të Amerikës në këto vitet e fundit kanë zhdukur, vrarë, robëruar, rrëzuar regjime dhe përndjekur një sërë udhëheqësish dhe popujsh të botës së tretë? A mendojnë amerikanët e Tiranës që shqiptarët janë kaq leshko sa të harrojnë masakrat amerikane në Falluxha, Bagram, Guantanamo, Bagdad, Haiti dhe Panama? Apo mos mendojnë ata se populli shqiptar ka të njëjtin kapacitet me “analistët” e gazetave të Tiranës, si puna e Kastriot Islamit, të cilët për të përfituar ndonjë “scholarship” apo punësim nga ambasada amerikane në Tiranë, apo për të mos i prishur qejfin pronarëve të gazetave që mafia ka ngritur për të ruajtur bizneset – janë të gatshëm ti thonë derrit dajë?

    Deklarata e ambasadës së Shteteve të Bashkuara në Tiranë është hipokrite kur ajo thotë që “bota në të cilën jetojmë sot është e ndryshme nga viti 1968 … pse.. që atëherë Evropa, komuniteti transatlantik dhe bota kanë ecur përpara.” Kjo deklaratë është hipokrite pse në fakt veprimet amerikane në vitet e fundit kanë treguar të kundërtën. Që nga pushtimi i Afganistanit dhe Irakut, te e ashtuquajtura “luftë kundër terrorizmit”, te vrasjet e civilëve në Filipine, Somali, Etiopi dhe Shqipëri; te diskriminimi dhe shtypja globale e muslimanëve, te grushtet e shteteve tip “revolucione portokalli” që amerikanët kanë bërë që nga Ukraina në Gjeorgji, te sponsorizimi i palaçove të tipit MJAFT në Shqipëri, amerikanët i kanë treguar botës; që bota që ata kanë ndërtuar në këto vitet e fundit është në fakt një botë e dhunshme, diktatoriale, dhe më kriminale dhe prapanike sesa ajo që sovjetët kërkonin të ndërtojnë në Çekosllovakinë e vitit 1968.

    Ndërsa sovjetët në vitet 1968 rrëzonin regjimet e pabindura ndaj Traktatit të Varshavës dhe këto i zëvendësonin me regjimet e tyre kliente, sovjetët nuk kanë prodhuar republika si ato të Shqipërisë, Irakut apo edhe Afganistanit qe ne shohim sot, ku njerëzit vdesin si qenër rrugëve për copën e bukës dhe kllounët e ambasadave amerikane flasin për demokraci dhe emancipime euro-atlantike ndërsa vetë kontrollojnë tregëtinë e armëve dhe të drogës. Ndërsa sovjetët në vitet 1968 rrëzonin regjimet e pabindura të bllokut lindor, ata nuk vrisnin njerëzit kaq shqeto sa ç’bëjnë amerikanët sot me avionët e tyre që nga Iraku, Somalia dhe Afganistani. Sovjetët nuk rrëzonin regjime si në Haiti dhe Somali apo edhe në Shqipëri në 1997, dhe ti linin njerëzit të vdesin për bukë. Në kohën e Bashkimit Sovjetik, vendet që hynin nën sferën sovjetike ndërtoheshin dhe ushqeheshin. Ne në Shqipëri, sovjetët na ndërtuan uzina, fabrika, kombinate, shkolla, rrugë e ndërmarrje ku populli punësohej dhe shkollohej. Sovjetët me të vërtetë ishin brutalë, por ata nuk i lanë shqiptarët që të flenë dhe vdesin nëpër semafore siç ata po vuajnë sot nëpër rrugët e Perëndimit.

    Vetëm kur vendet e bllokut ish-komunist ranë nën sundimin e amerikanëve, siç është rasti i Shqipërisë, ne kemi parë që fabrikat, uzinat dhe shteti ynë u shkatërrua. Njerëzit që më parë ishin mësues, oficerë dhe zyrtarë sot kanë përfunduar në rrugë dhe ose u bënë drogëshitës, ose klandestinë nëpër rrugët e Evropës dhe fëmitë e tyre janë bërë njerëz pa të ardhme. Bota post-sovjetike që amerikanët ndërtuan në Shqipëri dhe në vendet e botës lindore është shumë herë më e poshtër sesa bota në kohën e Bashkimit Sovjetik. Nëse në kohë të komunizmit, njerëzit në Shqipëri kishin një shtëpi ku të fusnin kokën, dhe një punë sa për tu ushqyer, dhe edhe pse të varfër, rronin e vdisnin me bijtë dhe bijat e tyre pranë. Por sot shqiptarët janë bërë syrgjynë të perëndimit që flenë rrugëve të Evropës, pa letra, pa dokumente, ndërsa pastrojnë haletë e kaurëve perëndimorë. Ambasada Amerikane në Tiranë dhe znj. Pilafi nuk duhet ti kujtojë botës dhe Rusisë, Bashkimin Sovjetik të 1968-ës kur sot vende të saja aleate siç është Shqipëria, e cila çon mercenarë për të luftuar për Amerikën që nga Iraku e deri në Afganistan dhe pret krahëhapur presidentin Bush, është kthyer në një vend vuajtjesh dhe urije ku papunësia ka arritur shifrën 30%. Në Çekosllovakinë e Bashkimit Sovjetik nuk ka patur kronika të zeza si ato që ne lexojmë nëpër gazetat e Shqipërisë ku shqiptarët e mjerë vrasin përditë veten, kërcejnë nga ballkonet e shtëpive, shesin nderin e grave të tyre, dhe janë kthyer në skllevër dhe hale-larës të perëndimit për të nxjerrë bukën e gojës. Në Çekosllovakinë e Bashkimit Sovjetik nuk kishte njerëz si ata mijëra fukarenjë shqiptarë që flenë rrugëve të Evropës pasi nuk kanë punë për të paguar qiratë.

    Ambasada e shteteve të Bashkuara në Tiranë kur deklaron se “bota në të cilën jetojmë sot është e ndryshme nga viti 1968, kur Bashkimi Sovjetik pushtoi Çekosllovakinë. Që atëherë Evropa, komuniteti transatlantik dhe bota kanë ecur përpara,” duhet të definojë më qartë se çfarë nënkupton ajo me këtë hecje përpara. Nëse me këtë hecje përpara amerikanët nënkuptojnë situatën politike që ekziston sot nëpër vende si Gjeorgjia apo Shqipëria, ku qendrat e pushtetit janë përqëndruar në duart e disa klikave hajdute, të cilat shtypin, vjedhin dhe mjerojnë popujt e tyre, zhysin popujt nëpër luftëra civile, siç janë rastet e Shqipërisë në 1997, apo ato të Gjeorgjisë sot, kjo nuk është hecje përpara. Ky është një regres drejt barbarizmit dhe mjerimit.

    Edhe pse ambasada e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Tiranë, mund të jetë e lumtur me mbështetjen e tipit “Yes Mam!” që ajo merr nga politikanët tanë ish-Enveristë dhe shumë gazetarë fukarenjë që punojnë sot në Tiranë për klikën që kontrollon mediat e Shqipërisë, ajo e di shumë mirë që Pax-Americana në të cilën ne jetojmë sot është shumë herë më mizore sesa bota në kohën e Bashkimit Sovjetik.

    Për më tepër, amerikanët nuk duhet të tërbohen me ndërhyrjen e Rusisë në Gjeorgji për të ndaluar gjenocidin ushtarak që qeveria e Saakashvillit kreu në republikën e Osetisë së Jugut në 8 gusht 2008. Ndërhyrja ruse në Osetinë e Jugut ishte një ndërhyrje humanitare, në të njëjtën mënyrë siç edhe NATO ndërhyri në Kosovë për të shpëtuar popullin e Kosovës nga masakrat e regjimit të Sllobodan Millosheviçit. Ndërhyrja ruse në Oseti u bë për të shpëtuar një popullatë civile nga masakra që regjimi i Saakashvillit ndërmorri në Oseti, duke kthyer kryeqytetin e saj, Tskhinvali në gërmadhë dhe masakruar rreth 2000 qytetarë. Në të njejtën mënyrë siç edhe NATO ndërhyri në Kosovë për të shpëtuar popullin kosovar, edhe rusët kanë të drejtë të mbrojnë bashkëqytetarët e tyre sot në botë. Tek e fundit fare, përplasjet e fuqive të mëdha, siç është rasti i tanishëm i Rusisë me SHBA, përveç të këqijave kanë edhe të mirat e saj. E mira në rastin tonë është se rusët ndërhynë në Gjeorgji për të shpëtuar popullin osetian nga gjenocidi dhe për hir të interesave të tyre gjeostrategjike, tamam siç ndërhyri edhe NATO në Kosovë disa vite më parë për interesat gjeostrategjike të perëndimit në Ballkan. Nga përplasja e të mëdhenjëve shpesh përfitojnë popujt e dobët dhe të vegjël.

    Për sa më lartë jam i mendimit që Ambasada Amerikane në Tiranë në vend që të demonizojë rusët si agresorë, duhet të pranojë faktin që bota jonë, deri në datën 8 gusht 2008 ishte kthyer në një botë të rrezikshme dhe të frikshme. Amerikanët e kishin kthyer NATO-n në një Traktat të ri të Varshës; ku vendet e vogla si Shqipëria dhe Gjeorgjia futen me pahir, ju merren paratë dhe ushtarë, për të shtypur, kolonizuar dhe luftuar luftërat e SHBA-ve kundër popujve të lirë të botës sonë. Por dalja e ariut rus në skenën ndërkombëtare sot, ashtu si në vitet 1945, duket se do të ketë mirësitë e saja. Nësë në vitet 1945 vende si Shqipëria, Egjipti, Algjeria, Tunizia, Indonezia, Nigeria, Zimbavea etj fituan pavarësinë si pasojë e proçesit dhe presionit dekolonizues të nxitur nga sovjetët, edhe sot si pasojë e përplasjes së të mëdhenjëve, popujt osetian, abkazian, kosovar por edhe afrikanë kanë më shumë shanse dhe shpresa për të jetuar të lirë dhe fituar pavarësinë e tyre sesa kishin përpara datës 8 gusht 2008. Historia e njerëzimit ka treguar që kur bota sundohet nga një fuqi e vetme, fuqia sunduese nuk mban përgjegjësi për krimet e saj. Por në një botë dypolare apo shumëpolare vendet e vogla kanë më shumë shanse për të jetuar të lira. Sikur të mos ekzistonte përplasja SHBA – Rusi, Fuqitë e Mëdha të krishtera të perëndimit të cilat copëtuan tokat shqiptare 100 vite më parë, edhe sot, ndoshta nuk do të kishin ndërhyrë për të mbrojtur kosovarët nga makina ushtarake serbe.

    Konfikti i sotëm amerikano – rus mbi gjeorgjinë, është një ogur i mirë edhe për politikanët e vendeve botës së tretë, dhe popujt e vegjël siç janë shqiptarët, të cilët që pas rënies së komunizmit nuk kanë guxuar që të bëjnë as gëk dhe as mëk kundër NATO-s dhe amerikanëve por i kanë thënë vetëm “lepe e peqe” diktateve të perëndimit. Me fuqizimin e ariut rus, shpresohet që edhe shqiptarët të fitojnë shansin për tu bërë sërisht njerëz dhe ndërruar kursin e tyre politik sipas interesit dhe jo sipas frikës. Bota pas ndërhyrjes ruse në Gjeorgji ka shanse që të bëhet një botë më e mirë. Amerikanët dhe perëndimorët këtej e tutje, do të duhet ti trajtojnë më me temena popujt e vegjël, dhe të mos i trajtojnë si lecka siç perëndimi sillet sot me shqiptarët. Pse në rast se ata do të vazhdojnë ti trajtojnë shqiptarët si lecka dhe mercenarë, koha do të prodhojë shqiptarë që do të hidhen në krahun e kundërt; në anën e “vëllait rus”, “kinez” apo cilitdo vëllai që të dali në treg, për sa kohë që ai do të jetë i gatshëm për të gjetur dezertorë në kampin e NATO-s. Ambasada e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Tiranë me shkrimin që i ka nisur mediave shqiptare në datë 22 gusht 2008 dhe begenisjen që po i bën publikut të papërfillshëm dhe të injoruar deri më tani shqiptar, duket se ka nisur të kuptojë pikërisht këtë fakt. Në gjeopolitikën globale është ngritur pazari.

  21. Qazimi thotë:

    28 August 2008 @ 12:37 pm

    “olsi” nuk mjaftonte linku ?

  22. toko thotë:

    28 August 2008 @ 2:18 pm

    Analysis: A new Cold War — or more hot air?
    …And, playing as the back-beat sub-theme through all this is the question of Kosovo, a question which looks very different according to whether you are seated in Moscow, Belgrade, Brussels or Washington.

    “If it was right for the Kosovar Albanians to be given the right to declare independence from Serbia, then why shouldn’t the people of South Ossetia be allowed to choose separation from Tblisi?” demand the Medvedev-Putin supporters in the Russian Parliament.

    “Ah yes,” some say, “but what about those threats from Moscow to turn Russian missiles against Poland now that the Poles have agreed to host the anti-missile batteries for the US missile defense plan? Isn’t that a dangerous new escalation?”…

  23. Grupi thotë:

    28 August 2008 @ 3:38 pm

    American Enterprise Institute (me i pasuri) bashke me Hudson Institute nga krahu i djathte jane gati ti vene shqyten ‘barbarit’ Muzhik. Libertarianet e Cato Institute

    Qafir…nuk degjon njeri Libertarianet…ata jane shakaxhinj te tipit MJAFT-ist. Prandaoj mos u merakos shume.

  24. Idris thotë:

    28 August 2008 @ 4:24 pm

    Shkrimi i Olsit eshte nje shkrim me shikim “tjeter’…dhe ideja eshte shume e qarte…
    TRE BOTE….ose dhe kater…. ose dhe PESE.
    Zona Aziatike me LIDER Kinen..
    Zona Europiane me lider Europen
    Zona sllave me lider Rusine
    Zona Amerikane me lider USA
    Zona Afrikane …….
    Reduktoini si te doni por nje bote PIROSTI ose 5 Kembeshe eshte me e qendrushme dhe me konkurente….
    Te pakten keshtu po shkon…ose per kete po perpiqen shume aktore te tipit SUPERFUQI

  25. Rob-terneti thotë:

    28 August 2008 @ 4:39 pm

    O Qafir,

    E kishte parashiku daja jot kte xingun Ari-Alkaida?

    Supe e groshe ka dhe ne biruce, s’ke pse e kerko te sovjetet e balcamos - tha.

    Sidoqofte, per qejflinjte e rinj te sovjetizmit, Ariu ofron azil ne Siberi.

  26. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 4:39 pm

    Qafir…nuk degjon njeri Libertarianet…ata jane shakaxhinj te tipit MJAFT-ist. Prandaoj mos u merakos shume.

    Une s’merakosem hic. E solla thjesht si nje shembull interesant.

  27. toko thotë:

    28 August 2008 @ 4:42 pm

    Idrizo,
    Jo cdo gje eshte kaq bardh e zi. Ki parasysh qe brenda ketyre rajoneve ka konflikte te brendeshme shume me te medha, qe influencojne ne keto aleanca
    Zona Aziatike me LIDER Kinen..
    Thua Japonia te pronon nje lider te tille ne zonen Aziatike?Njesoj do te thoja per Indine. Mendoj se keto dy shtete me mire do te perfshihen ne Zonen Amerikane apo per Indine mbase Ruse.
    Zona Europiane me lider Europen
    Thua Greqia do te pranonte nje lider Evropian, kur interesat e tyre duken me mire me Rusin se me Evropen? Them se Greqia do te perfshihet me shumen e zonen Ruse se ate Evropiane.
    Zona Amerikane me lider USA. Ne pergjithesi dakort por kam mendimin se ndonje shtet mund te dale jashte saj dhe ti bashkengjitet zones Ruse, thjesht per hir te konjukturave politike te vendint te tyre ( Venezuela, Kuba)
    Zona sllave me lider Rusine. Po Gjeorgjia, Ukrahina Polonia etj. Mos harojme se eshte populli i ketyre vendeve qe kerkon te jete ne zonen Evropiane.
    Dhe ketu ke haruar zonen e lindjes se mesme qe per sa kohe nafta do te jete komoditet ne perdorim ajo zone ka shume rendesi dhe do te jete zona ku do te perplasen keta lidere. Me pas ( me daljen e energjive te reja) do te jete si zona e Afrikes. Askush nuk do te kete me interes.
    Ne pergjithesi une do ti ndaja zonat jo sipas lidereve por sipas konfliketeve dhe interesave. Kam mendimin se nje lloj lufte e re e ftohe eshte ne zhvillim apo po afron. Nga nje ane do te kemi vendet perendimore ( te krishtera, jo orthodokse) dhe nga ana tjera do te kemi Vendet e lindjes
    ( muslimane dhe orthodokse te krishtera) Ndersa vendet e lindjes se largeme,te lindjes se aferme, dhe ato te Amerikes Latine do te jene si gjithmon nje corbe perzierjeje si gjithmon mdis ketyre ketyre dy kampeve, sipas qeverive qe do te jene ne pushtet ne keto vende. Tjesht keshut me duket me mua

  28. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 4:44 pm

    Ariu ofron azil ne Siberi.

    Hahaha! Ka thone nji profeteshe bullgare qe amplifikohet ne perditshmet Ruse. Rusia do jete i vetmi vend qe do jete i banushem kur “Global Warming” te beje punen e vet. Siberia do kthehet ne fusha me lule:)
    etj etj.. Lexojini te perditshmet ruse se jane te forta

  29. Rob-terneti thotë:

    28 August 2008 @ 4:50 pm

    Le qe ka kap dhe Polin e Veriut, qe kur hodhi ate spirancen a gjylen aty.

  30. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 4:53 pm

    Me duket se po e nenvleresojne Rusine kur e quajne ‘te dobet’. Keta per 5 dite e kane hedhur permbys ‘rendin boteror’. Deri tani kujtoja se nuk kishte nje ide qendrore qe i udhezonte, por sapo lexova mbi konceptin e ‘demokracise sovrane’ te aplikuar nga Kremlini dhe keto paskan nje pergjigje ndaj ‘demoracise liberale’ te bazuar ne ekonomine e tregut.

    Qafo,
    “sovereign democracy” eshte futja kot. E shpiku Putin kur po e sulmonte perendimi qe nuk ishte vend demokratik. Ishte shprehje e gjetur te thuash te drejten dhe argumenti shkonte qe qellimi yne final eshte demokracia, por nuk jemi gati dhe nuk mund te eksperimentojme me te IMF/WB style, keshtu qe po e bejme avash avash sipas midese tone. Nuk ishte gjetje e keqe, por vdiq si term kur Presidenti i tanishem rus (pak kohe para se te zgjidhej) refuzoi ta perdorte si term dhe tha thjesht qe demokracia eshte nje dhe nuk ka nevoje per epitete te tjera. Per kete shtypi i perendimit ne ate kohe e vleresoi Mednenev si liberal.

    Mendimi im eshte qe Rusia eshte e dobet. Vertet beri leke nga nafta, po nuk ka ecur ne shume sektore te tjere. Me gjera te tilla ajo mundohet te ricikloje sadopak arsenalin e armeve. Nje lufte me perendimin per nje periudhe disavjecare do e dobesonte dhe do e conte perseri aty ku perfundoi ne vitet 90 se dhe kushtet ekonomike boterore nuk jane me si ishin keto 5-6 vitet e fundit.

  31. une thotë:

    28 August 2008 @ 4:54 pm

    Se kisha lexuar kete te Emrit 28 Gusht 2008 @ 12:32 pm
    Faleminderti Qazim per linkun
    Me qe qenka nga Olis Jazexhiu, mua me shume me shtohet bindja tek ajo qe eshte thene me lart ….ana tjera do te kemi Vendet e lindjes( muslimane dhe orthodokse te krishtera)…
    Udhezmet per Olsin jane dhene te sakta nga birucat e ekstremve BinLadeniste te Malajzise . ;)

  32. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 4:59 pm

    Le qe ka kap dhe Polin e Veriut, qe kur hodhi ate spirancen a gjylen aty.

    Ne cunat e Kanades s’e lem Ariun me i ra shpates:)
    Ore a e di ti se ne c’katrahure po shkon bota kur KANADAJA NIS E ARMATOSET?

  33. toko thotë:

    28 August 2008 @ 5:03 pm

    …Ore a e di ti se ne c’katrahure po shkon bota kur KANADAJA NIS E ARMATOSET?…

    Lufta e pare dhe e dyte botrore ;)
    Zot shyqyr nuk vendosi me u armatos gjate luftes se ftohete se …..

  34. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 5:17 pm

    Perndimi ska bole per lufte.

    Nje lufte me perendimin per nje periudhe disavjecare do e dobesonte dhe do e conte perseri aty ku perfundoi ne vitet 90

  35. Idris thotë:

    28 August 2008 @ 5:24 pm

    Shiko Toko pikat e referimit jane te shumellojta po mua me pelqen shume shprehja e Brehtit!
    Te shkurter e ke kemben me thoje zotrote …
    Po me e shkurter qe kjo kemba jote…
    Ka shume faktore qe te pemendesh emra si Polonia e Ukraina po
    …..je larg shume larg…Ato kane qen dikur…
    Je shume afer per te thene India po ajo nuk ekziston si KINA…
    Je shume larg kur permend Venezuela ose Kuba …po ate jane shume afer me USA….
    Zona e Lindjes se mesme nuk ka qene asnjehere dhe s’ka per te qene ndonjehere sepse aty lindi njerezimi dhe u shpernda me hise ne tere boten .Ashtu ka per te mbete e ndare me HISE!
    Vende muslimane dhe te krishtera ekzistojne vetem ne mendje te turbullta…Ti do ta jetosh shume shpejt nje shperberje TOTALE te kultures fetare sepse nje bote kibernetike pa kufij para PORNOS e perdor si leter higjenike FENE…Me pak fjale eshte burimi me ekstravagant i injorances dhe hipokrizise religjioze ,qe masturbon me besimtare per hir te inercise , qe mezi presin te dalin nga Xhamia a Kisha per te vajt tek “vendi”.
    Ka tjeter te ardhme njerezimi , dhe ne se duhet ndonje analize (qe nuk kemi kellqe ta bejme) jane tedencat dhe te dhenat Ekonomike ato qe diktojne dhe jo marrezite fetare apo te tjera te ketij lloi… jane tedencat per te zbuluar sa me shume prirjet dhe percaktimin drejt HAPSIRAVE tek QIEJT e VERTETE ! :)

  36. Rob-terneti thotë:

    28 August 2008 @ 6:25 pm

    Qafir,

    Bota ka kohe qe eshte katrahure pending. Heret a vone mund te dali ndonje hajvan te shtype Butonin. Dhe shanset rriten kur jane kolektiv hajvanesh. Le te shpresojme qe kjo te mos ndodhe. Po ku i dihet, ne fund te fundit kjo specia jone nuk e ka me tapi kete dynja, as legalizimi i Sales s’e kapi.

    Tashti, ju komshiu verior duhet te na ktheni ca favorin, se po ju blejme gjithe naften. Pastaj, edhe mund t’ju duhen ato veglat per te mbrojtur Polin e Veriut.

  37. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 7:23 pm

    “Perndimi ska bole per lufte.”

    ne kete rast lufta do te sillte me shume humbje se sa fitime nga te dyja palet. Puna eshte se as Rusia nuk ka bole per lufte. Keto me Gjeorgjine jane gjera te vogla, por ne nje konfrontim me te gjere te dyja palet do terhiqen.

  38. edrus thotë:

    28 August 2008 @ 7:37 pm

    Rob-terneti thotë:
    Bota ka kohe qe eshte katrahure pending. Heret a vone mund te dali ndonje hajvan te shtype Butonin.

    Sot Putin deklaronte: Sulmi i Gjeorgjisë qe i orkestruar nga USA.
    Kjo është një akuzë që shumë i afrohet thënies së RobTernetit.
    Megjithse më pas, shtonte se ky orkestrim ka ardhur nga qarqe që duan të shtyjnë popullsinë të votojë për një kandidat më afër luftës.

  39. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 7:38 pm

    Drizo, po i ben hesapet pa hanxhine me duket mua

    Ti do ta jetosh shume shpejt nje shperberje TOTALE te kultures fetare sepse nje bote kibernetike pa kufij para PORNOS e perdor si leter higjenike FENE

  40. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 7:57 pm

    Russia and Georgia
    South Ossetia is not Kosovo

    Aug 28th 2008
    From The Economist print edition
    Russia’s recognition of Abkhazia and South Ossetia cannot be justified by a bogus comparison to Kosovo

    WITH a flourish, Russia this week recognised the “independence” of Abkhazia and South Ossetia, the enclaves that gave it a casus belli for its war on Georgia (see article). The Abkhaz and Ossetians celebrated their reward for living under Russian protection for 15 years. The Russians saw it as a logical outcome of their victory, a further stage in their confrontation with the West—and a copy of what happened in Kosovo. As Russia’s president, Dmitry Medvedev, argued, “you cannot have one rule for some and another rule for others.”

    Yet the West is right to respond firmly to Russia’s new belligerence by refusing to recognise the new states. Never mind that Russia is itself being incoherent in continuing to insist that Kosovo’s independence from Serbia is still illegal (a stance driven in part by its wish to avoid setting a precedent for Chechnya or other restive republics within Russia). Mr Medvedev’s assertion of a parallel between Kosovo and South Ossetia is almost entirely bogus.

    This is not to deny the superficial similarities that the West would do well to accept. NATO’s air war on Kosovo and Serbia in 1999 was, like the Iraq war in 2003, conducted without the legal approval of the United Nations. Both wars were aimed in part at regime change. Last February’s recognition by many Western countries of Kosovo’s independence from Serbia again lacked formal UN blessing (thanks to Russia’s threatened veto). All this made it inevitable that Kosovo, like Iraq, would be cited as justification for other adventures. The West knew that Kosovo’s independence, in particular, risked becoming an excuse for Russian recognition of Abkhazia and South Ossetia.

    Yet this is where the parallels run out. In Georgia’s enclaves, Russian forces have acted as self-interested troublemakers, not as neutral peacekeepers. Serbia’s Slobodan Milosevic long oppressed the Kosovo Albanians, as well as perpetrating war and ethnic cleansing right across former Yugoslavia. But it was the Georgians who ended up as the bigger victims of ethnic cleansing in Abkhazia in the 1990s, and have been again in South Ossetia in the past three weeks. Unlike Milosevic, Georgia’s Mikheil Saakashvili is a democratically elected president who will surely be held to account by voters for his impetuous decision to invade South Ossetia on August 7th.

    Motive provides an even clearer difference. Throughout the 1990s the Americans and Europeans were extremely reluctant to get involved in the Balkans. After Milosevic’s withdrawal from Kosovo in 1999, the main role of the UN and NATO forces in the province was to protect the Serb minority and Serb religious sites. The Western powers devoted years to negotiations over the province’s future, culminating in UN-led talks under Martti Ahtisaari, a former Finnish president. Only when these failed, again thanks mainly to Russian intransigence, did Kosovo’s unilateral independence become inevitable.

    In total contrast, Russia has nakedly pursued its own interests in the Caucasus. It did its utmost to provoke Mr Saakashvili into a fight. Its “peacekeepers” have made no pretence of protecting minorities in Abkhazia and South Ossetia. It has not even tried to promote serious negotiations over the territories’ future. Instead, it has steadily cemented their links with Russia, building up military facilities and giving the local people Russian passports (a transparent ploy to justify a later purported need to “protect” Russian citizens). Although Mr Saakashvili took the catastrophic decision to send in the Georgian army, resulting in many civilian deaths, no evidence has been offered by the Russians to support their wild claims of genocide or ethnic cleansing.
    Peacekeepers or piece-keepers?

    The difference between Kosovo and South Ossetia has been starker still in the war’s aftermath. In 1999 the Western powers went in as a last resort and quickly internationalised the issue, bringing in the UN and international peacekeepers. Eight years of patient diplomacy preceded Kosovo’s independence. The Russians invaded Georgia in a fever of war enthusiasm; have refused to pull out and rejected attempts to internationalise the dispute; and have now recognised the enclaves’ independence less than three weeks after the war began.

    In principle, sub-national states should sometimes be able to secede, but South Ossetia and Abkhazia clearly do not qualify. Neither enclave has properly consulted its people, including huge numbers of Georgian refugees. Nor has there been a long, hard effort to find a negotiated settlement. Mr Saakashvili should stop promising to regain control of the enclaves, and the West should insist on the case for international peacekeepers. But Russia’s aggression in Georgia must not be rewarded by conceding the enclaves’ independence. That really could set a dangerous precedent, in Ukraine, Moldova and—not least—inside Russia itself.

  41. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 8:25 pm

    Qafo, na se ti do ta pelqesh kete te Veton Surroit:

    Georgia and the Balkans
    Parallel bars

    Aug 28th 2008
    From The Economist print edition
    Serbia and Kosovo ponder their positions after the war in Georgia

    RUSSIA’S road to South Ossetia went through Kosovo. Or so many Russians and even some Western diplomats believe. It has become commonplace to assert that Russia’s invasion of Georgia and its recognition this week of the independence of South Ossetia and Abkhazia flowed directly from Kosovo’s declaration of independence from Serbia in February, which was recognised by many Western countries. The parallels are superficial at best, but they have led to new calculations in Serbia and Kosovo over which stands to gain or lose the most from the war in Georgia.

    Russia has long supported Serbia’s claim that Kosovo, 90% of whose 2m people are ethnic Albanians, has no right to independence. The reasoning is that it was a province of Serbia and not, like Montenegro, a republic in the federation of Yugoslavia. Only former republics within the old communist federations, together with the two parts of former Czechoslovakia, have become independent since 1989. Yet America and 21 out of 27 European Union countries have endorsed Kosovo’s independence.

    Now the West and the Russians seem to have exchanged arguments. Sergei Lavrov, Russia’s foreign minister, says that the world can forget about Georgia’s territorial integrity, whereas Western countries are demanding that it be respected. With their patrons apparently flip-flopping like this, it is no wonder the authorities in Belgrade and Pristina feel embarrassed—and that both have been largely mute over Georgia.

    An early test will come on September 17th. A United Nations committee will decide whether to put on the agenda of the UN General Assembly a Serbian motion to request from the International Court of Justice an opinion on the legality of Kosovo’s declaration of independence. If the motion were proposed, Serbia would need only a majority of those voting to get it passed.

    The Russian action in Georgia “may have helped us”, claims one senior Serbian official, noting that many countries agnostic about breakaway states were frightened by Russia’s war. Or maybe not, retorts Lulzim Peci, a Kosovar foreign-policy analyst. Since Russia backs both the motion and self-determination for the South Ossetians and Abkhaz, it may seem no more than a cynical manoeuvre, “because Russia’s claim to be helping Serbia will no longer seem like a matter of principle but rather like a political game. Russia has now lost credibility.”

    Serbian sympathies have always lain with Russia because of its support over Kosovo. But it is clear to Serbia’s leaders that they are to some extent in the same boat as Georgia. However, Veton Surroi, publisher of Kosovo’s main daily, insists that, if one wants comparisons, “we are Georgia”. He argues that since Kosovo is independent, the Serb-run north of the country is the new potential breakaway, no longer Kosovo itself.

  42. gre_wireless thotë:

    28 August 2008 @ 8:29 pm

    dhe ky komenti ishte i mire:

    EUBallkans wrote:
    August 28, 2008 15:01

    Kosovo was nowehere around when Putin asserted himself in Russia (and the world) by demonstrating Russian-style understanding of minorities in Chechnya. A true comparisson between Georgia and Kosovo would have been realistic only if Albania had invaded Kosovo and declared its independence, as Russia did with Ossetia and Abhazia.

    A true similarity can be found in the almost identical justification of invasions undertaken by Serbs (to protect Serbs in Bosnia, Croatia; to claim that Serb land is everywhere where a single Serb lives or there are Serbian graves) and the Russian distribution of passports to Ossetians and Abhazians, well ahead of August war.

    Also, another similarity is the Serbian butchering of Bosnia and Herzegovina (parallel between Dayton Agreement and Sarkozy/Medvedev Agreement) and the creation of Republica Srpska.

  43. Idris thotë:

    28 August 2008 @ 8:42 pm

    Ka pas nje studim Qafo…sinqerisht do me falesh se nuk ta rekomandoj dot te sakte burimin por gjithsesi eshte e drejta jote te me besosh…
    Sot objektet e kultit krahasuara midis Djallit dhe Zotit jane te barabarta.Dhe une e besoj plotesisht duke njohur jeten reale jo ate virtuale….
    Desha te shtoj edhe dicka qe njihet e vleresohet SHUME nga shkencat ushtarake…..
    Popujt me nivel te larte jetese e akomodimi nuk DUAN dhe nuk JANE te pergatitur per LUFTE….*(psh Greku ne raport me ne )” po shesin pordhe se jane te ingranuar ne strukturat e “kapter Ramiut” :P
    Rusi nuk e ka kete LUX !
    Shume gjera dihen nga strateget e te gjith vendeve prandaj u perpunuan teori te luftrave “lokale”.
    Nje lufte botrore sipas teorise se Amerikaneve “te hakmarrjes” ne forme “zinxhiri” ne ritje , eshte nje lufte pa FITONJES…
    Sepse nga perplasja e superfuqive nuk kemi te bejme me me “kallasher” qe mund te kete ndonje ne mendje , as me bumje teroristesh, por kemi te bejme me kalibra Ne fuqi MEGATONESH me bumje te paperfytyrushme per pasojat….deri ne tjetersimin e jetes njerzore ne planetin tone… :)

  44. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 9:15 pm

    sapo me ra ne dore nje material politikologesh muskovite te mbledhur se bashku me 25 Gusht. Kondi Rajsin e ka qujt ‘femer me probleme’ se ne te mblidhen komplekse rracizmi dhe feminizmi.

    ndersa ky koment ishte i forte fare

    Political Analyst Aleksey Pushkov, “Postskriptum” Programme Moderator:

    Saying that we can be kicked out of some kind of civilization is a
    subconscious reproduction of the European-US viewpoint. What
    civilization? There is no civilization essentially higher than ours.
    Yes, they have cleaner streets and their cops are more polite. They
    also have less bribery. This is true. It would be good if we had these
    things also. However, there are other sides in their existence also.
    These include terrible hypocrisy and double standards being part of
    the system of social relations. The world community thesis is a
    Western thesis. Twenty-six countries have declared themselves the
    world community. On what grounds? We can see now that China, which
    does not belong to the world community, is the world community’s
    leader in the number of gold medals won in the Olympics. It does not
    belong anywhere! The most horrible thesis is: Russia has no allies!
    Name at least one China’s ally. It does not want a military alliance
    with us.

    “On the contrary, it is Russia they regard as the closest ally,”
    Maksim Dianov remarked.

    “One way or another, the world has changed. Groups of states form
    coalitions to resolve a particular problem. Stable alliances and
    coalitions were a phenomenon of the 19th or 20th century, but not the
    21st century,” Pushkov pointed out.

  45. Qafir Arnaut thotë:

    28 August 2008 @ 9:37 pm

    Besoj se gjerat do te dalin jashte kontrolli kete 5 vjecar qe vjen. Pra llogaritjet humbes/fitonjes do te jene te pavlefshme.

    Nje lufte botrore sipas teorise se Amerikaneve “te hakmarrjes” ne forme “zinxhiri” ne ritje , eshte nje lufte pa FITONJES…

  46. losttext thotë:

    29 August 2008 @ 12:47 am

    nga zhvillimet me te fundit

  47. tazibao thotë:

    29 August 2008 @ 1:19 am

    Qafo, me duket se lexon frengjisht, hidhi nje sy sa me poshte, eshte intresante (ka detaje me vlere !!) kujdes, jane tri faqe (ne fund, ke 1,2,3)

  48. sol-nox thotë:

    29 August 2008 @ 1:19 am

    si ka mundesi paska plas lufta dhe ne s’dim gje? i paska ra bashkimi sovjetik Jorgjit??? Di gjo jar nishani per kete? po gaz okeeta?

  49. tazibao thotë:

    29 August 2008 @ 1:22 am

    linku: http://www.lemonde.fr/europe/article/2008/08/19/choses-vues-dans-la-georgie-en-guerre-par-bernard-henri-levy_1085547_3214.html

  50. Qafir Arnaut thotë:

    29 August 2008 @ 4:49 am

    E kam lexuar Tazo. E kishin perkthyer ne anglisht per Huffington Post

    http://www.huffingtonpost.com/bernardhenri-levy/georgia-at-war-what-i-saw_b_120076.html

  51. Rob-terneti thotë:

    29 August 2008 @ 4:54 am

    These include terrible hypocrisy and double standards being part of the system of social relations.

    Kjo ngjan shume me gjuhen qe perdorte Hitleri ndaj sistemit perendimor; sistem i cili vertet eshte shume larg persosmerise, por s’ka te krahasuar me KGB-muzhikerizmin, apo diktatura te bojrave te tjera.

    Qyqaret, as qe e kane kuptuar Kinen, qe eshte bere kerthiza e kapitalit boteror dhe se shpejti dhe e teknologjise. Megjithate, e paskan kompesu duke sha nga seksi e ngjyra Kondolizen!!

    Ja ku e ke dallimin e qerum. Ariu con tanket ne dy provinca te qelbta, qe i kishte nen kontroll me kohe; kurse Kina bo biznes per shtate pale qejfe me Taiwanin “rebel.” Ishulloret kane paret mullar, e kontinentalet krahet, si perfundim kinezi ne te dy anet perfito. Krahasoni vete rezultatet, por akoma me shume stilin.

    Nderkohe qe Kina organizo olimpiaden madheshtore e admirohet nga gjithe bota, ruset bejne spastrime e qamete te tjera etnike.

    E mer Ari, ke nejt aq shume ne kafaz, saqe dhe kur te hapin deren, prefero prap kafazin.

    Nqs cfare thote Putin eshte e vertete, pra se paska qene loja e US, atehere i bi qe ariu paska hudh valle per dajre e violine.

  52. gre_wireless thotë:

    29 August 2008 @ 5:44 am

    si do perkthehej ne anglisht kjo fjalia:

    “E mer Ari, ke nejt aq shume ne kafaz, saqe dhe kur te hapin deren, prefero prap kafazin. “

  53. gre_wireless thotë:

    29 August 2008 @ 6:00 am

    more from NYTimes

  54. Qafir Arnaut thotë:

    29 August 2008 @ 6:06 am

    Kot sa per fresk, a e dini ju qe Medvedev ne rusisht do t’thot ‘ari’?
    Agjencia fedarale nukleare e Rusise quhet “Rrosatom

  55. Rob-terneti thotë:

    29 August 2008 @ 6:51 am

    Mos mer Putin se e cove per lesh Obamen me duket.
    E sa fillova dhe une ta pelqej icik, sidomos per fjalimin sonte, kur nder te tjera tha qe do tia mbledh rus agresorit.

    Kshu e hongri ne Kerr mavria 4 vjet perpara. Dul Bin Ladeni ne i futi nja dy furce.

    M’duket se e ka pas me gjith men Bush W-ja kur thote qi e kishte mik personal kte KGBucin. Nuk thone kot, miku i mire ne dite te keqe duket.

    PS. Poor Bear got so used to the cage, that even when they open the door, he prefers the cage.

  56. gre_wireless thotë:

    29 August 2008 @ 2:21 pm

    robo, thx for the literall translation. I was hoping on finding a more catchy phrase :)

  57. gre_wireless thotë:

    29 August 2008 @ 4:40 pm

    literal

  58. Qafir Arnaut thotë:

    29 August 2008 @ 7:30 pm

    Aleksander Dugin eshte nje tjeter filozof muskovit, qe ka prodhuar idene e ‘demokracise sovrane’. Eshte nje nga ideaotored e levizjes rinore neo-komsomosk-iane “NASHI”.

    Political Analyst Aleksandr Dugin, International Eurasian Movement

    Russia has not won a war. Russia won a battle. Russia won it in
    military, information, political and diplomatic terms. The operation
    was carried out brilliantly. Many people both inside the country and
    beyond its borders did not expect such results. Everything worked like
    clockwork. The military deserve a perfect mark. Opinions on the
    information aspect vary, but in my opinion we acted perfectly. I could
    not imagine this kind of consolidation of the mass media. Politically,
    the tandem was fully consolidated. There was no dent in the
    authorities, no hesitation or attempt to plagiarize victory. The
    political class was either silent or voiced its support - wonderful
    behaviour. It was a perfectly organized political control system.

    Diplomatically, when I was watching [Russia’s UN representative]
    hurkin, I felt like crying: I had not experienced such things since
    1991.
    It was a great country waging a diplomatic war - sincerely and
    assionately, whether it had arguments or not.

    Now, the question is: Is the advantage achieved as a result of the
    attle convertible? Yes, it is convertible. We achieved a new quality
    s a result of the victory and seriously worsened our relations with
    he West. We are now in a state of war and a long one, too. We cannot
    ay: Finally, everything is over. We will not be able to say this a
    eek from now, a month from now or after the presidential elections in
    he United States in November. We will never return to the former
    tatus quo. We are currently in sharp confrontation with the United
    tates. We alleviated tension during Gorbachev’s rule. We virtually
    liminated it during Yeltsin’s tenure, almost at the cost of self-
    nnihilation. We started to bare our teeth when Putin came. Sometimes
    the West] believed us and sometimes it did not. We recovered
    hechnya. And when we crossed our border, everybody realized that we
    ere serious. Words about sovereign democracy are good, but nobody
    ill forgive us sovereignty. This is serious. The conflict between the Atlantic and Eurasian systems has entered a new level. The code has been deleted. The cards have been activated. Other processes are about to start.

    I do not see any insanity in Saakashvili. The Georgians had a
    perfectly planned operation. They expected that Russia would not be
    able to recognize the independence of South Ossetia, because there are
    many Georgian enclaves there. Apparently, Saakashvili had received
    firm assertions from Washington that Russia would either not respond
    or would wait. The Americans thought we were ready for verbal-virtual,
    sham confrontation with the United States, but not ready for real one.
    Meanwhile, we pretended that we were not ready, whereas in reality it
    turned out that we were. Medvedev took upon himself as much
    responsibility as possible and became a man in geopolitical terms. It
    is his Chechnya. It is now clear that Putin’s “eight-year plan” came
    to an end and Medvedev will have to adapt the political, ideological
    and economic reality to incomparably more difficult new conditions.
    Prior to this he could merely talk about modernization, but now he
    must carry it out.

  59. J. thotë:

    31 August 2008 @ 12:26 am

    ARIxhinjtë këtej po jepnin sot në lajme deklaratën e Putin se Amerika kishte provokuar vetë situatën në Gjeorgji për të përfituar McCain në fushatën e zgjedhjeve.
    Për më tej rreth gjendjes së krijuar ia hedhin fajin Jorgjicës thotë ariu.

Komentet per kete teme jane te mbyllura.
Per t'u mbrojtur nga spam-i, Peshku pa uje i mbyll komentet e cdo teme pas 60 ditesh.

  • Po shikoni nje artikull ne faqen e arkivit te Peshkut pa Uje. Per te pare faqen aktive, shkoni tek peshkupauje.com