Dolem nga taverna e rradhes e po ecnim si te hallakatur, duke u tundur.
Vellai me djalin e halles, pak hapa para nesh duke ngacmuar dy turiste “angleze” meqe cdo gje bjonde supozohej angleze.

Nga Dj Manny:

Dje me pelqente te luaja/
Sot e di qe dikush do te lendohet nga loja e se djeshmes/
Nga loja jote e kemisheve/
Dhe format e fryra poshte tyre/
qe ne gjuhen time te shenjave/
psheretinin droje…

Pa pra’

Po jehin daullet

E lartesimit tand t’vonuem

Ata qe deshironin te zinin vend ne rradhet e para per te mos humbur asgje nga shfaqja makabre kishin mberritur aty qe heret ne mengjes. Nje vinc lartesohej frikshem drejt qiellit nga mesi i sheshit ku ishte mbledhur turma. Ata te gjithe shikonin vincin qe ngjasonte me nje xhirafe gjigande, por asnje nga segmentet e tij nuk po levizte.

Tani jetoj në dy kontinentet e ndarë/

Dhe thashë të flas me ty urë dy fjalë…

Mjellmat, vdesin te heshtura/
si ëndrrat/
buzë liqenit tim të dhimbjes/
ndërsa bie muzg i shkrirë/
varur në cep të gjysëmhënës…

Ja tek dergjen hireplote ne tepsi…Luspat ende i farfullijne plot nur…Ato luspa te kuqe ne portokalli qe kushedi sa bukur do jene pasqyruar ne ujera te ndryshme.
Ne trupat e tyre ende dallohen tipare jete.

Barbare te zinj ne makina te zeza/
Parzmoret e te cileve shkelqejne/
Nen tingujt e nje nate te bardhe,/
Dhe bukuroshe si ty qe enderrojne/
Te merren me force, te perdhunohen/
Mes turmes derdhur si drita metropoli pa drita…

Jam … vjec, megjithese e di qe kjo eshte nje genjeshter. Jo, s`me ka genjyer kush, por meqe edhe genjeshtra njefaresoj ka moshe, atehere e di me siguri nga gjendja civile dhe gjithe eksperienca e deritanishme e pervitshme se mbusha … vjec kete Janar qe shkoi. Nuk kam te dashur. Po, kam dashuruar. Jo, nuk e di a me kane dashuruar vertet. Ime më po, por kjo eshte tjeter gje.

Të kemi thirrur për këtë banditin; për këtë rrebelin dhe tek shkumonte nga inati, vazhdoi të thoshte: - Pa na thuaj pak se çfarë bishe është ky? E mora veten dhe, ndërsa hodha sytë drejt nxënësit tim, i them: - Ky Xhevahir e ka emrin dhe xhevahir është? !!! - Si, mor si? - ulëriti. Pse për t’i dhënë fletëlavdërimi të kemi thirrur këtu, profesor? - sokëlliu.

Më hutojnë lulet e mashtruara të shkurtit
Mbi degët e kërrusura si pikëpyetje plaka.
Atëher’ vjen ti, ora jote,
Atëher’ të ndesh
Nëpër rrugica qorre mendimesh,
Pashmangshëm
Si postbllok gjerman.

Lozja me duar lojen qe me bente te ndjehesha e lumtur atehere kur isha nje 6 vjeqare, me pelqente ajo kohe se paku dikush me perkedhelte ndoshta edhe me donin. Me duart e medha sillnin mes gishterinjeve floket e mia te valezuara si vale deti, se bashku me ta silleshin edhe mendimet e mia. Une nuk deshiroja te isha nje e rritur si cdo femije qe ka kete enderr. Beja krahasime me duart e tyre dhe te miat. E doja veten si femije, me pelqente ajo bote.

Ti beson tek zoti, apo je ateist./
Jo une jam rreklamist./
Rreklamist, cdo te thuash, c’besim na qenka ky?/
Une u besoj rreklamave.

Lajmi që ai po kthehej e kish gozhduar prej disa orësh, të palëvizshme e thuajse të gurëzuar aty prane tezgjahut. Pranë saj pretendentët nxitonin të përfundonin qilimin e madh stërgjigand të cilin sipas porosisë së tij, shumë vite më parë, ajo duhej ta shtronte sëbashku me qindra rrugica të pëlhurta mbi rrugët dhe shehshet e qytezëz ditën kur ai do të rikthehej.