Ne menyre te permbledhur (dhe shume te thjeshtuar):

BDI = UCK
PDSh = Klasa politike e mepareshme

Ky ishte fillimi, pastaj vazhdimi eshte si cdo pjese tjeter e politikes Shqiptare

Llukan, ajo ndarja BDI = UCK dhe PDSH = klasa politik e meparshme, nuk eshte dhe aq e thjeshte. KE tek BDI nga njerzit me antilufte te mundshme (p.sh. nenkryetarja Teuta Arifi) dhe ne PDSH nag komandantet e ish-UCK (shembull sekretari i pergjithshem Matoshi). Por, qe të dy palet janë “kape njërin bjeri tjetrit”.

BDI = UCK
PDSh = Klasa politike e mepareshme

Nuk pajtohem me kete konstatim tendin, po nejse…
PO jap disa konstatime te miat psq jam edhe spektator direkt i kesaj shfaqjeje te marre. Fakt qe turp per neve shqiptaret, mirepo kur te kihet parasysh se kemi te bejme me injorate dhe njerez te cilet kane shitur edhe shpirtin e tyre per tua bere qejfin atyre qe gjithnje kane qene bastardet e ceshtjes shqiptare por edhe e bahskejeteses ne Maqedoni.
Tash dua te qartesoj dicka; se partia qe parafolesi im e quan klasa e meparshme, eshte ajo qe me ushtare partiake dhe pjesetare te policise (psq eshte ne qeveri) naten heq flamujt dhe materialin tjeter propagandistik neper qytete. Sa per ilustrim, ne Tetove nuk mund te gjesh asnje flamur ose te pakten nje logo te vogel te BDI-se (sapo erdha nga Tetova). Athua nuk ka asnje perkrahes te kesaj partie ne kete qytet? Jo, perkundrazi! BDI ka perkrehjen e mese 70% te popullates shqiptare ne Maqedoni. Tjeter, nuk kane shkuar me shume se 3 dite nga fillimi i fushates parazgjedhore, dhe jane demoluar dhjetera shtabe te BDI-se, ndersa asnje i PDSH-se. Mirepo, vojvoda yne ka vendosur qe nepermes dhunes te shantazhoje voten e shqiptareve, te ndjell lufte vellavrasese, per hir te vellazerise se tij me Nikolla Gruevskin.

Se fundmi, nga kjo qe thashe me larte, ndoshta ka tngelluar qe jam i ngjyrosur kalter, mirepo besoni qe jam apartiak, ndersa kjo qe po ndodh me ben qe ta urrej te kuqen.

Shqiptari nuk duhet te kete plumb per shqiptarin. Plumbi i shqiptarit eshte vota e tij dhe ai do te kercase me 1 Qershor, atehere kur te del ne pah vullneti i shumices.

Ndjese per keqdrejtimin ne kete ceshtje, sic e shikon s’jam burimi me i mire i informacionit mbi kete teme
Ll.

Problemi eshte se ne maqedoni, shqiptaret dashurohen mbas partive. Atyre nuk i intereson edhe aq shume programi politik.

Ky eshte nje nder tiparet me serioze te semundjes te quajtur: arrnautizem akut

Historia e atentatit ndaj Ali Ahmetit para disa ditësh, kryetarit të partisë shqiptare “Bashkimi Demokratik për Integrim”, në Maqedoni, ngjan si histori shumë e dëgjuar në vatrat shqiptare.

Subjekti, pa detaje, është ky: ndodh një incident me armë zjarri, aty rrotull ndodhet një politikan shqiptar gjoja duke parë hallin e vet dhe menjëherë nis gurguleja. Politikani që është “në hall të vet” fillon të akuzojë kundërshtarin politik. E ka kapur me presh në dorë, ndër keqbërësit është edhe një truprojë e kundërshtarit politik. Ekziston edhe një kasetë, ku duket keqbërësi në krah të “armikut”.

Kush e ka harruar, duhet të kthehet nja dhjetë vjet mbrapa në kohë, në politikën e Tiranës së viteve ‘97-‘98, kur për shumë incidente socialistët ulërinin se bëheshin nga njerëzit e Berishës, i cili është akuzuar edhe për pjesëmarrje të ish-truprojave të tij në ngjarje. Vrasja e Azem Hajdarit është ngjarja me profilin më të lartë.

Akuzat shërbyen për politikën e momentit, më pas socialistët u përqendruan në ndërtimin e sistemit të korrupsionit në vend dhe akuzat – lidhja e Berishës me “ngjarjet kriminale” – nuk u vërtetuan asnjëherë. Por mund të ketë edhe një arsye tjetër, përse Berisha nuk u gjet kurrë fajtor, akuzat kanë qenë retorikë e ulët politike.

E njëjta logjikë duket se funksionon edhe në rastin e zotit Ahmeti. Ai fajësoi menjëherë strukturat e sigurimit shtetëror dhe Partinë Demokratike shqiptare për goditjet me armë në një tubim në Rakovec, komuna Bogovinë, ku ishte edhe ai i pranishëm. Armët nuk u drejtuan ndaj tij, por ndaj makinës së tij, raportoi MIA (agjencia maqedonase e informacionit).

Nuk përjashtohet mundësia që tentativa për atentat të ketë qenë reale, por trajtimi politik, në një periudhë fushate elektorale, ia ul shumë besueshmërinë.

Të kërkosh të rritësh profilin politik në fushatë elektorale, duke marrë shkas nga ngjarje të dyshimta, është manovër politike primitive. Aq më pak i shkon një rol i tillë zotit Ahmeti, një politikani që doli në skenë, duke iu drejtuar armën të tjerëve. Vetëviktimizimi është shenjë e karaktereve të dobëta. Serbët e kanë bërë pjesë të identitetit të tyre këtë cilësi dhe, kjo s’duhet harruar, ata i kanë sjellë shumë shqetësime Ballkanit.

Politikanët shqiptarë të Maqedonisë, pavarësisht se në fushatë konkurrojnë për interesat e tyre, duhet të jenë të përgjegjshëm dhe të ndjeshëm për gjithë situatën në rajon.

E para, për një incident politik kundër shqiptarëve në Maqedoni mund të jenë të interesuar shumë aktorë, një pjesë edhe jashtë atij vendi.

E dyta, nga thellimi i përçarjes mes faktorëve politikë shqiptarë në Maqedoni, vetëm shqiptarët nuk do fitojnë gjë.

As shqiptarët jashtë Maqedonisë nuk fitojnë gjë, imazhi i tyre i keq na prek të gjithëve.

Qeveria kosovare pritet të marrë në dorë përgjegjësitë e plota shtetërore më 15 qershor, me hyrjen në fuqi të Kushtetutës së saj dhe shqiptarët kudo që janë duhet të reflektojnë maturi në veprimet e tyre.