U tmerrova nga puthja mos bëhesha princ,
mbeta lumturisht bretk,
kërcej herë herë jashtë nga pellgu yt.

Nuk gjej dot jetën kur jemi dashur,
një sallon më tej një magjistar
e gjen gjithnjë kartën e kërkuar.

Shkrij pasuri, ari që derdhet
bëhet bizhu
për qafa që largohen;

Lakoret e belit zunë për fyti
vithet e tua
në largim;

Nën lëkurë të zezë prej zifti afrikan,
ndriu ndarë në mes
një apartheid dëshire.

4 Komente

kujdes centrifugen, mos te keputet, te pershendes mik....    smiley

Me shume si spirale mu duk mua kjo Emo! Faleminderit qe e solle ketu.

ne poezite e tua lexoj shpesh friken nga lumturia...mbeta lumturisht bretk....Bukur...me pelqejne keshtu ,jo shume te gjata...

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).