poezi nga Paul Verlaine
Sa herë ëndërrova, një ëndërr për çudi,
Një grua të panjohur që më do dhe e dua
E që prorë më duket jo krejt si ajo grua
Po jo dhe krejt si tjetër, e më do pa kufi.
Sepse më kupton e më njeh e më di,
Misteri i zemrës sime veç prej saj u zbulua
Veç ajo, [...]

7 KomenteTrego/Fshih të gjitha përgjigjet ndaj komenteve
Nuk flas, dhe as mendjen s'do vras per asgje:
Vec dashuria pa fund do pushtoje shpirtin tim,
Larg, shume larg, do shtegetoj, si nje kurbat,
permes fshatrash, i lumtur, si t'isha me nje grua.
A. Rimbaud
emo, tingellon ndryshe ne frengjisht...besoj se per shkak te atyre L'ëve likuide qe e freskojne vargun dhe i japin melodi.
S'e di si mund te tingelloje ne frengjisht po shqip me pelqeka shume! Flm emo.
Hurbo, ku eshte perkthimi 'im' i Sensation(Rimbaud)?
Verlaine po me pelqeka dhe ne shqip, sidoqofte preferencat e mija shkojne tek perkthimet e Hurbinekut. Keto vargje jane nje kryeveper e Verlaine; ndjenja universale qe i ka pershkruar mrekullisht.
Sepse më kupton e më njeh e më di,
...
S’e di është ezmere apo leshraartë
Emri i saj? Më kujtohet, i ëmbël, tingull i qartë,
Si i njerëzve tanë dikur të ikur në mërgim.
(Légèrement modifié)
Mbrëmjeve blu të verës, nëpër shtigje do të shkoj,
Pickuar nga kallinj gruri, të shkel barin e rrallë :
Ëndërrimtar, freskinë nëpër këmbë do ta dëgjoj.
Dhe flokët e zbuluar era të m’i rrahë ngadalë.
Nuk do të flas, dhe asgjë nuk do të mendoj,
Por dashuria e pafundme shpirtin do të ma mbushë ;
Dhe si një endacak, larg, shumë larg do të shkoj,
Nga Natyra, i lumtur – si me një grua në fushë.
Hurbo, qenke ne shqiperi? Si e gjete gjyshen mo.
Parfait, pouke!