ke te drejte qe ben tifo per shqupin se bayerni tu eliminu, pa te drejte per mendimin tim, por eshte vetem tifo, mbeshtetje emocionale dhe irracionale.
arlind qorri ka nje shpjegim te sakte rreth kotesise se ketyre termave;
Pjesë e shkëputur nga emisioni “Të Paekspozuarit”, ku ishte i ftuar edhe aktivisti Arlind Qori:
Këtu nuk mund të përsëritet më ’97-’98. Jo se njerëzit nuk janë të revoltuar, por sepse, si kapitali ekonomik, ashtu edhe politikanët, sot kanë akumuluar aq shumë saqë në ’97-’98 nuk i kishin akumuluar akoma. Atëherë ata nuk kishin ç’humbnin shumë nga pikëpamja ekonomike, sot kanë për të humbur gjithçka.
Përfytyroni një moment sikur të ketë trazira shoqërore, të mposhtet policia, njerëzit t’u turren vilave të të pasurve, etj, këtu e pësojnë të gjithë. Në këtë kuptim, nëse vihem në rolin e një punëtori nga Kamza që shkon te Partizani i Panjohur, e shkon në protestën e PD-së sepse ka mllef. Ai ka të drejtën që ta thyejë shtetin, por atë nuk ka për ta lënë kush, sepse do i thonë “deri këtu, tani kthehu mbrapsht me duar në xhepa në shtëpi”. Sikur të kapim një të ri që merr ndihmë ekonomike. Si duhet ta respektojë, përse duhet ta respektojë këtë shtet, këto institucione, një njeri që familjarisht në rastin më të mirë merr 60 mijë lekë të vjetra ndihmë ekonomike, që nuk i dalin as për të ngrënë?! Përse duhet t’i respektojë institucionet, përse duhet të jetë fajtor moralisht edhe nëqoftëse dhunon muret apo xhamat e kryeministrisë?
Imagjinoni një punëtore fasonerie që punon me pampers, sepse nuk ka lejë të shkojë në banjë ngaqë prishet procesi i prodhimit. Këto gra kanë të drejtën ta thyejnë e ta përmbysin shtetin! Një student që duhet të paguajë 400 mijë lekë tarifë studimi në vit, në kushte mizerabël, që i kushton jetesa e librat e gjithçka tjetër, e pastaj përfundon i papunë. Këta janë njerëz që kanë të drejtën ta përmbysin shtetin, mirëpo nuk e bëjnë sepse nuk janë të organizuar në mënyrë të pavarur.
Shumë prej tyre shkojnë pas partive, por shkojnë si të dëshpëruarit. Nuk shkojnë me shpresën për të marrë diçka së bashku, por shkojnë me atë shpresën e vogël, me iluzionin e vogël, se mund të merret diçka personalisht.
Ata që shkojnë pas partive duhet të kuptojnë se aty nuk ka për të gjithë. Ka për pak njerëz: peshkaqenët e mëdhenj lënë pak për peshqit e vegjël. Dhe peshqit e vegjël janë aq shumë, saqë kanë filluar të hahen edhe me njëri-tjetrin. Dhe do të hahen me njëri-tjetrin nëqoftëse nuk shkëputen nga peshkaqenët dhe të fillojnë të organizohen midis tyre, megjithëse kjo është e bukur në teori por goxha e vështirë në praktikë.
Në këto kushte që jemi, “Republika e re”, “Rilindja”, janë fjalë kot. Janë fjalë të bukura, që janë sa të bukura, aq edhe të kota. Përmbajtësisht, sa kohë nuk ka nxitje të organizimeve horizontale nga poshtë, të njerëzve të thjeshtë, nuk ka shpresë. Janë fjalë kot, bosh, për të kapur ndonjë votë dhe për ta ndarë “tortën” në mënyrë sa më të barabartë mes palëve.
ne interesin e tij shqupi ka te hyje ne zgjehdje dhe do hyje ne zgjedhje per te rishperndare torten, thote i sipercituari
PO nuk i bo ball pitbullit konia leshatore e hollandes
: me pseudonim te ri, me syze e me mustaqe te reja, inshallah edhe me mend te reja. 
, po na e fusin GJITHANEJ
ashtu si thot KUSHTETUTA 
, po nuk iku pinoku bashke me pupacin dhe kasten e hajdutve, sigurimsave, spiunave, udbashve etj nga pd-ja keq jane dhe do jene punet.
