Shtëpinë mbi shpinë
Puna e artistit Adrian Paci, pjesë e ekspozitës “Senso unico” në galerinë e artit bashkohor “P. S. 1″ në Queens, NY. “Shtëpinë mbi shpinë”, org. Home to go, (mermer dhe tjegull) i kushtohet gjendjes së emigrantëve (vetë artisti ka emigruar në Itali).
Foto lart: The New York Times
Në këto foto artisti si pjesë e veprës:
9 January 2008 @ 7:16 pm
Shume dmth, po vet Adriani eshte i ikur?..Mgjth nuk ka rendesi, ai ka prekur atje ku dhemb.
Per kuriozitet ky lloj arti vizual mos eshte si ai i “Onufrit”ne Galerise se Arteve?
Po te isha Ardiani, do ta quaja”Te mafte e jotja se e huja te le ne rruge!”
9 January 2008 @ 7:20 pm
Me pelqen shume kontrasti midis te bardhes dhe ngjyres se tjegulles. Nomadi qe zhvishet nga identiteti dhe ngjyra (e bardha) dhe identiteti i dhene shume fuqishem deri edhe ne materialitet (tjegulla) dhe morfologji (shtepia) qe prezantohet si nje barre e rende. Shume veper e bukur.
Blendi, i kujt date eshte botimi ne NYT?
9 January 2008 @ 7:22 pm
Adrian urime….
9 January 2008 @ 7:22 pm
SENSO UNICO: A show of eight contemporary Italian artists
On view October 21, 2007 through January 14, 2008
9 January 2008 @ 7:32 pm
tek ekspozita “Senso Unico” tek PS1 Adriani merr pjese si nje artist italian me punen e tij shume te njohur (dhe domethenese per mua) “Home to Go” 2001. Me beri pershtypje se si tek artikulli mbi ekpoziten tek NY Times puna e Adrianit perfshihet ne ate rang/kategori punesh te artisteve italian qe trajtojne e riciklojne me historine e artit Italian: Futurismi dhe Arte Povera. Fakti qe Adriani ben nje skulpure “klasike” dhe kesaj i ve persiper nje cati nuk e ben kte nje pune qe funksionin brenda per brenda ketij klasifikimi . Krahasimi dhe paralelizmi qe i behet me punen e njohur te Michaelangelo Pistoletto “Veus of the Rags” mua me duket nje perpjekje per te institucionalizuar nje artist shqiptar (te huaj) qe flet per nje nga realitetet me te margjinalizuara ne Itali. Puna pra paraqitet si nje pune ne grazhden e historise se artit Italian.
http://www.nytimes.com/2007/11/09/arts/design/09sens.html
9 January 2008 @ 7:32 pm
Per ujkun:
http://www.nytimes.com/2007/11/09/arts/design/09sens.html?_r=1&oref=slogin
9 January 2008 @ 7:34 pm
…ca ka te bukur aty se spo shof mire nga syte….dhe … dmth skuptoj, pse eshte me breke ai “emigranti”…
…mu me duket sikur eshte ndonji plazhist qe ne vend te cadres plazhit ka mor me vete ate catine qe mezi po e ma….
….a shef artin e vertet vllai ne mes te italise, apo shef tycat qe bojne “art per qefin e vet”…..
9 January 2008 @ 7:35 pm
Po e shikoja dhe une kte foto vetem disa minuta para se ta vendosje te peshku…
9 January 2008 @ 7:41 pm
Mua nuk me ben pershtypje fare qe Adrian Paci konsiderohet italian nga PS1 apo edhe e konsideron veten te tille ne kete shfaqje. Komenti prej kesaj pjese arti nuk ka te beje vetem me emigrimin, sic e lexoj une, por edhe me vete natyren nomade te artit dhe te artistit. Artisti emigron atje ku arti i vleresohet, nga akademia dhe nga populli, nga patronet dhe nga publiku, ne forme materiale dhe shpirterore. Kjo pune i referohet vete artit dhe historise nomadike te artit aq sa i referohet edhe realitetit te cdo emigranti.
9 January 2008 @ 7:41 pm
Faleminderit Blendo dhe Kolektiviza.
9 January 2008 @ 7:42 pm
po me ben pershtypje interesi per kte pune nga peshku(ataret) pasi jo vetem qe eshte nje pune shume e vjeter e Adrianit dhe ka kohe qe qarkullon apo ka te bej me faktin qe eshte perfshire ne nje ekspo tek PS 1?
Ardi, ky jo vetem qe e ka pare artin e “vertete” mes Italise por jo vetem e ben ate por dhe ua meson Italianeve si ta bejne.
9 January 2008 @ 7:46 pm
Lulian,
sipas parimit qe “imitation is the highest form of flattery” s’po te them qe po me kopjon.
http://kolektiviza.wordpress.com/2007/11/09/3-ekspozitat-e-adrian-pacit-ne-ny/
9 January 2008 @ 7:47 pm
Adriani i ka dy fotografi te bera te ketij stili ku ai eshte personazhi.
Ia nisa Llukanit e shpresoj te gjene menyren ti vere nqs i konsideron interesante.
9 January 2008 @ 7:52 pm
Ardi..e citove para meje…..nuk e kuptoj se pse ky “emigrant” eshte me te mbathuara….Nqs do rime ne simboliken e vepres (emigrimi) nuk ka pse ta beje kaq dramatik dhe te mjere kete koncept….me shume kemi degjuar te thone: “kemi ikur ne dhe te huaj, vetem me rrobat e trupit”….Po te filozofoj me shume, me ngarkesen, perkuljen dhe gjetjen e catise, ngjyren, jam deri diku dakort, sepse kur emigrohet, “udhetohet rendeshem”.
9 January 2008 @ 7:52 pm
ard, mbase ka dash me shpreh idene qe emigranteve ju duhet te fshehin “nen lekure” personalitetin e tyre, qe e ka dhene pa rroba dhe ashtu njengjyresh ate rrezikziun.
vepra me duket e dobet, anyway. nuk me ngjit, e kam fjalen.
9 January 2008 @ 7:57 pm
po te ishte femer ajo figura ne skulpture, c`ngarkese do mbante mbi shpine?
9 January 2008 @ 8:02 pm
Pastaj “Home to go” si koncept, ne kete skulpture nuk me jep aq shume idene se emigranti ne fjale e merr me vete shtepine e vendlindjes kudo qe emigron; me duket se percohet me shume ideja e barres (mbi shpine, tamam si ato grate ne Shqiperi te ngarkuara me nje kapice drush), dhe ideja e mbytjes (litari i kryqezuar pothuajse ne fyt).
Me duket i kerkuar si kombinim…
9 January 2008 @ 8:02 pm
Shume e dashur kolektiviza. Do jete ndonje subconscious residue qe se fundi ka gjetur rrugen e drites. Sidoqofte, theksi im qendron ne faktin qe nuk behet fjale per nje perpjekje institucionalizimi te nje artisti te huaj, sic eshte Paci ne Itali, por per nje koment mbi vete artin dhe historine e artit. Nese kjo eshte ne vetvete institucionalizim, atehere nuk me duket se ka ardhur mes perpjekjesh te jashtme, pervec asaj cka puna vete duket se e pranon. Pak me intereson a vjen ne forme futuriste apo “arte povera” komenti, (kjo i perket historianeve te rrymave te ndryshme) komenti eshte direkt mbi universalitetin nomadik te artit dhe artistit.
9 January 2008 @ 8:06 pm
Per mendimin tim paraqitja e personazhit vetem ne te mbathura eshte me efikase ne percjelljen e mesazhit. Sa me shume shtresa i shtohen nje vepre arti, aq me teper shtohet mundesia per keqinterpretim. Si ta kishte veshur? Me kravate e xhakete? Me poture me ushkur? Me tuta sporti? A nuk mendoni se te gjitha ato do i hiqnin vepres pak nga ajo cfare na ben te gjitheve te gjejme edhe veten aty?
Imagjinoni per nje moment “Thinker” nga Rodin (http://www.museum-replicas.com/images/productimages/small/Rodin Thinker-red.JPG). A nuk do kishte humbur nje pjese te madhe te asaj cfare kjo veper ngjall ne secilin prej nesh nqs. lakuriqesia e “Thinker” do te ishte zevendesuar me rrobat e zyres apo pizhamat e nates?
Adrian, urime per vepren, me pelqen jashte mase.
9 January 2008 @ 8:10 pm
Atje jane tre figura,catia-litari-dhe njeriu xhveshur.,shume simbolike eshte litari si detaj i cili lidh dy figura, qe jane bashkeudhetare dhe te pazgjithshem per njeri tjetrin,dhe nuk ka kuptim pa njeri tjetrin.Njeriu eshte i lidhur pazhgjidhmerisht-me shtepine .
E vecanta eshte se njeriu ketu, eshte i zhveshur,i menduar dhe ne siklet,i vujtuar i munduar gjithashtu nga nje barre e rende ne kurriz,dhe skllav i kesaj barre deri ne mjerim.
Ky art i Adrianit eshte pikerisht keshtu sipas pikmajes time,nuk mund te them se ka bukuri ky art,por ka shume domethenie te fort, ai perciell dicka ,te cilet vetem emigrantet dine dhe duhet ta dine dhe ta kuptojne me mire se kushdo!
9 January 2008 @ 8:13 pm
Nuk e di a e ke pare Fight Club, Losttext. Ka nje koment mbi konsumerizmin aty, (ne fakt ka shume, qe nga breket calvin klein ne autobuz fotografuar ne nje model te apollos, deri tek barra e dhjamit te pasunikeve qe iu shitet po atyre per sapun), por komenti qe kam parasysh ka te beje me sendet qe zoterojme, te cilat perfundojne te na zoterojne, behemi skllever te tyre. Nuk me duket kombinim i kerkuar nga Paci, thjesht nje koment real shprehur mes simbolesh te detyrueshme.
9 January 2008 @ 8:19 pm
s`e di Luliano, kur ky lloj simboli behet i detyrueshem edhe ne art, nuk me duket se ka shume novitet ne kete mes.
9 January 2008 @ 8:21 pm
Simbolika e vepres nuk eshte emigrimi, dhe nuk jam i sigurt nese autori ka perdor “simbolin” per te pershkruar idene - ndoshta kontrastin. Me shume se tema e emigrimit ketu me duket eshte trajtuar tema e identitetit ashtu sic e sqaron Emigranti (i cili eshte anetar i peshkut dhe jo njeriu tek vepra e Pacit) fsheh personalitetin, por e “tradhton” ate tek brreket dhe “shtepia” qe mban ne kurriz. Thelbi i vepres qendron tek marrdhenia midis dy materieve te kontrastuara dhe jo tek ato te marra vec e vec. Simbolika e shtepise apo nomadit behen si te thuash dytesore.
9 January 2008 @ 8:28 pm
perdorja e litarit nuk eshte aq “real” por ne fakt i kerkuar sic thot Losti. Adriani mund te kishte perdor dhe zinxhire, apo Crazy Glue per ta “lidh” catine mbi shpine por perdorja e litarit eshte e qellimte. Flm lostit qe beri lidhjen me grate e “ngarkuara” me dru apo bucela.
Artian, arti sot nuk kerkon te jete me i bukur apo sublim, por vecse te komunikoj dhe te percjell dicka qofte kjo bukuri apo koment mbi te qenit emigrant dhe pse jo te dyja bashke.
S’po kuptoj pse po ngecni tek breket e “emigrantit”? sic ka thene dhe WASU dhe eshte bere lidhja me skulpturen klasike “emigranti” si dhe Venus apo Thinker nuk mund te jene te veshur me D&G ( fjalori i skulptures nuk e lejon)
9 January 2008 @ 8:33 pm
“Simbolika e shtepise apo nomadit behen si te thuash dytesore.”
Ndoshta, ujku, te marra vec e vec keto simbolika s`kane kurrfare rendesie, por ne kete veper jane paraqitur ne korrelacion te pandashem; krijohet pershtypja se eshte simbolika e shtepise ajo qe percakton (me njefare detyrimi) identitetin e bartesit te saj.
Vepra ne fjale ka njefare perkimi me Sizifin, vecse perkthyer prej largesise mitike ne rrafshin human te absurdit; dhimbja ne kete mes nuk eshte aq e protagonistit te pa-identitet sesa e atij qe e kundron kete veper.
9 January 2008 @ 8:34 pm
“s`e di Luliano, kur ky lloj simboli behet i detyrueshem edhe ne art, nuk me duket se ka shume novitet ne kete mes.”
Ne fakt, ne fakt, novitet nuk ka. Por perpiqu t’a shikosh si krijues, dhe do te kuptosh se noviteti nuk eshte gje tjeter pervecse rikompozim i te vjetres.
Noviteti ne kete mes eshte debati qe hap. Me pelqen interpretimi i ujkut dhe i emigrantit ne lidhje me identitetin. Per mua eshte pjese e vepres po aq sa simbolika e nomadit, interpetimi marksist i skllaverise ndaj botes materiale, referencat nomadike te vete artit, etj. Noviteti ne kete mes eshte qe thote gjithe keto gjera brenda nje skulpture, gjera te sterthena, natyrisht, por te prezantuara ndryshe.
9 January 2008 @ 8:35 pm
Nuk jam i sigurt nese e lejon ose jo fjalori i skultures apo jo, porse jam i sigurt nese do vendoste D&G ne me siguri do kishim nje lloj tjeter diskutimi ndoshta jo shume larg nga ky qe kemi tani.
9 January 2008 @ 8:40 pm
“perdorja e litarit nuk eshte aq “real” por ne fakt i kerkuar sic thot Losti. Adriani mund te kishte perdor dhe zinxhire, apo Crazy Glue per ta “lidh” catine mbi shpine por perdorja e litarit eshte e qellimte. Flm lostit qe beri lidhjen me grate e “ngarkuara” me dru apo bucela.”
Kolektiviza, mos do te thuash qe realiteti nuk eshte i qellimte?
9 January 2008 @ 8:45 pm
“Noviteti ne kete mes eshte qe thote gjithe keto gjera brenda nje skulpture, gjera te sterthena, natyrisht, por te prezantuara ndryshe.”
Vete fakti qe jane prezantuar ndryshe nuk con detyrimisht ke magjepsja e novitetit, perndryshe te gjithe mund te ishin bere skulptore, piktore, poete e fundja edhe kritike arti…
9 January 2008 @ 8:46 pm
lostt, ajo qe me intrigon mua ne simbolin e shtepise (nese mund ta quajm keshtu) eshte nje lloj mosngurimi per ta sjelle bruto si strukture dhe morfologji, dhe qe e ben “disturbing” ne nje lloj menyre. Nese subjekti (emigranti) eshte trajtuar disi ne menyre klasike, objekti i shtepise eshte sjelle si nje rrethane e pashmangshme. Na irriton mosperpunimi i identitetit qe nuk edhte sjell falco.
9 January 2008 @ 8:46 pm
bo sban tjetri me dale ne ”breke” se e harroni menjehere petroliferen…
merreni me mend te kishte dale me ”yllin e mercedes benz ”*
*”yllin e mercedes benz ”* u thuhet ndryshe tangave
9 January 2008 @ 8:54 pm
“Vete fakti qe jane prezantuar ndryshe nuk con detyrimisht ke magjepsja e novitetit, perndryshe te gjithe mund te ishin bere skulptore, piktore, poete e fundja edhe kritike arti…”
Cmagjepse veten nga e reja. Nuk e ekziston si e tille. Per sa i perket asaj qe te gjithe mund te ishin bere skulptore, piktore, poete dhe kritike arti, dakord, shume dakord, te gjithe mund te ishin bere pa perjashtim. Por ja qe nuk jane te gjithe se, sepse jo te gjithe dine te rikompozojne, apo te sjellin nje kompozim te ri.
9 January 2008 @ 9:02 pm
“E reja” nuk me magjeps vetem pse eshte e tille, por me shume permes ngjizjes qe potencialisht ka ne vetvete; ne kete rast me duket sikur ne kete veper arti ngjizja eshte bere me “shortcut.” Eshte pikerisht ky nocioni i fundit qe ma bezdis ca idene e artit pamor.
ujku, shume dakort.
9 January 2008 @ 9:05 pm
…une mendoj se po mos e kishte permendur Blendi qe ky “plazhisti” perfaqeson emigrantin, ne te gjithe do kishim bo me shume gallate….
…plus qe mua nuk me duket dhe aq realist…te pakten per emigrantet e amerikes…..perfshi shqiptaret….
…..secili i imagjinon ndryshe, por une ketij te skulptures me siper do ti vija nja dy vethe, varse, tatuazh dhe nai ipod me kufje, etj etj…..
…plus qe me duket si frymezim i asaj skulptures ku nje garip musculoz mban mbi shpine globin….
…do doja te shikoja disa punime te tjera se une po i bie ne qafe autorit…
….vetem me vjen keq ku dhe gjojna koti , mundohemi ti shfaqim si moderne….
9 January 2008 @ 9:07 pm
Arti mund te kete nje efekt aq te madh tek njeriu i pergjithshem, sepse ai per njerzit behet,sa qe mund te prek zonen e fjetur te artit dhe mund te nxjerr dhe talentin e pa zbuluar,me kete do ja te theksoja se arti eshte per te gjithe, panvarsisht se s`jane specialist artist,ose elite.,auditori, te ishte keshtu vetem per nje elite,ai do te mbetej nje art i kufizuar i mbyllur dhe pa vlere.!
9 January 2008 @ 9:09 pm
te artit tek njeriu .. te lexohet
9 January 2008 @ 9:14 pm
Verejtja eshte shume me vend dhe gjetur (apo e kerkuar?) lostt! Ky eshte nje rrezik i artit pamor, sidomos kur mendon se “everything connects to everything”
9 January 2008 @ 9:18 pm
Adrianit urime per vepren.Nga ana artistike por edhe nga permbajtja eshte shume e bukur. Po e shikoj ne nje aspekt..Pjesa me e madhe e emigranteve shqiptare perfshi edhe veten time deshiren dhe synimin kryesor e kane te blejne nje shtepi aty ku jetojne ..por edhe sic del nga skulptura..kur e blejne ..e kane barre ne shpine e kjo nuk do ju hiqet per gjithe jeten…
9 January 2008 @ 9:22 pm
‘ne kete rast me duket sikur ne kete veper arti ngjizja eshte bere me “shortcut.”’
Mendje mendje, plako. Mua do me dukej rokoko e tepert sikur te mos ishte kjo qe ti e quan “shortcut”. Do e humbte thjeshtesine. E me qe ra llafi ke rokokoja, varet si e luan pese-katshin.
Sa per ate kontrastin qe flet ujku, eshte pak i zverdhur nga breket. Nuk e di ne do e quaja puro klasike nje skulpture me breke. Ne kete pune ku pothuajse cdo detaj eshte nje simbol me vete, do te flisnim ndryshe jo sikur breket te ishin D&G, por sikur te mos kishte as breke fare. Ne qofte se breket jane simbol, ato jane simbol ndaj “decency” e te pasurit shtepi. Perndryshe do te flisnim per nje “indecency” ndaj natyres.
9 January 2008 @ 9:24 pm
Ardi,
sot ky lloj arti eshte njesoj sikur shkon ne lokal pi nje kafe dhe kaq, ose sheh nje statuj ,diku ne nje vend ku ka shume njerez dhe lokale qe i hedh pak syte dhe iken , dhe kaq ..keshtu eshte dhe me kete “figuren ” e Ardianit… tek peshku.Qe te vlersohet deri tek ajo modernja qe thu ti dhe me qendru aty deri ne pagjumesi nuk eshte ,patjeter…
Ketu ku jam une,ka skulpture te gjalle nga arti “modern” “antik” dhe “aktual” ku artisti,si puna e Ardianit, rri gati 16 ore i pozuar ne mes te diellit,pa levizur ne mes te njerzeve ,i mprovizuar ne bronz,allci ….vetem per disa koins sterlina..qe te habit per menyren artistike te berjes skulpture,nepermjet vet trupit te tij,dhe nje show ose spektacle rruge, per zbavitje.
Arti sot eshte bere si pjese e jetes.
9 January 2008 @ 9:30 pm
“….vetem me vjen keq ku dhe gjojna koti , mundohemi ti shfaqim si moderne….”
Ardi, je i vetmi qe ke perdorur fjalen “moderne”. Me ben te mendoj se kush po mundohet ti shfaqi gjonat si te tilla. Dhe falemnderit qe ke ilustruar me ane te Ipod vatheve e te tjera ate qe kisha ndermend me rokoko.
9 January 2008 @ 9:31 pm
As mua nuk me magjeps kjo pjese, por eshte padyshim e pasur. Psh:
- brenda temes se perzjerjes se skulptures klasike se ricikluar modernisht (qe permendi dhe kundershtoi kolektiviza), riciklimi eshte dyfish - jo vetem sepse i vihet nje cati tjeterxhanresh e tjeterngjyreshe mbi supe, po sepse tradhetite (oops!) brenda vete figures se burrit jane shume: breket ne ndryshim nga nuditeti i plote, trup prej njeriu te zakonshem ne ndryshim nga trupi i bukur, poza e perulur ne ndryshim nga pozat me te denja, deri te ndryshimi klasor;
-catia ka plot mundesi leximi dhe mbileximi: krahe fluturimi (engjell qe i ka krahet barre), nevoje per te marre te pakten ate pjese te shtepise qe te mbulon koken nga te papriturat e qiellit, lenia mbrapa e nje shtepie pa cati, te nje shtepie te pasigurte;
-litari eshte patjeter zgjedhje qe do te evokoje traditen, pak a shume low-tech ne krahasim me zgjidhjet e tjera
dhe shume gjera te tjera qe i keni apo s’i keni thene ju.
Lost nuk jam e sigurte per shortcut-et. nganjehere na duket teksti i bere me shortcut-e, po mund ta kete fajin edhe leximi yne me shortcut-e.
Ajo puna e klasifikimit te pacit si perfaqesues i artit italian nuk me ben pershtypje fare. po pate nge kolektiviza mund te na thuash pse nuk duhet klasifikuar si i tille?
9 January 2008 @ 9:39 pm
Sa i mrekullueshem eshte arti, me gjithe format qe merr ne syte e gjithesecilit.
Beauty is in the eye of the beholder.
Tjegullat behen nga balta dhe balta perfaqson token dhe toka perfaqeson Atdheun dhe Atdheun ne qe emigruam e kemi “portativ”, Mëmëdhëmbjen e marrim me vete.
Por jo vetem kaq, se gjendja e tij eshte ikja, ai vetem rrugeton, nomad pa tesha, por me barre te madhe.
Keto ishin vetem pershtypjet e mia te thjeshta fillestare, sipas meje, jo sipas jush - ju ftoj te gjeni kuptimet tuaja, te rremoni ato qe ju thote ju. E duke bere keshtu vepra behet e suksesshme, cka ajo eshte sidoqofte sepse nuk ka asnje dyshim qe provokon mendime…
PS. lulian, a mendon se lakuriqsia e cliron subjektin nga te qenit skllav i materializmit? Po imagjinoj se barra nuk eshte materiale por shpirterore se ai materialist nuk eshte kur kaq pa droje i shperfill teshat e trupit.
9 January 2008 @ 9:41 pm
Sa per te futur ne hulli anglisht folesit, cmagjepse do me thene disenchantment? Ne qofte keshtu ka shume argumente mbi rolin e artit si faktor cmagjepses.
9 January 2008 @ 9:52 pm
E rendesishme per mua,eshte se njoha nje artist shqiptar qe paska bere emer ne qytetet me te medhaja dhe te rendesihme te Europes,me artin e tij modern ne muzumet moderne te kryeqytetve moderne te Europes .,,bile deri edhe ne Amerike,suses apo jo !..nuk ka rendesi shtjellimi i metejshem i komeneteve se sa ky fakt,qe i ben emer vendit te origjines,Shqiperise. Shpensova disa minuta se kush eshte Ardiani dhe mesova shume shpejt per kete artist dhe i them ,bravo te lumte!
9 January 2008 @ 9:52 pm
Blendi, nuk me paske kuptuar. Rroba dhe shtepia jane domosdoshmeri dhe “decency”. Duke qene se jane prezantuar si rroba minimale (breket, gjethja e fikut) ashtu edhe shtepia, atehere leximi nuk duhet bere brenda nje kontrasti identitetesh si te interpretuar nga ujku, (mendimi im) por si nje bashkim mes te dyve, ku domosdoshmeria dhe “decency” e njeres i vishet tjetres.
Sa per lakuriqesine, nuk besoj se eshte ajo e trupit qe cliron subjektin nga skllaveria materiale, por lakuriqesia e mendjes, apo transparenca, si kemi qejf t’a quajme ketu tek peshku. Lakuriqesia e trupit ne kete mes, thjesht do te ndryshonte leximin e skulptures drejt nje interpretimi te afert apo te njejte me te ujkut.
9 January 2008 @ 10:05 pm
edhe tek une pjesa vjen e ngjashme me Blendin. Teksa ecim anonime rrugeve te huaja, mbi kurriz kemi peshen e kujtimeve, te atdheut - shtepi qe na behet strehe si catia dhe na jep pak ngjyre. E ngarkojme ne shpine si shkarpat apo bucelat me uje, edhe pse shume te renda, sepse ashtu si zjarri dhe uji kujtimet jane te rendesishme per ekzistencen tone.
9 January 2008 @ 10:09 pm
lulian kodra thotë: -Ardi, je i vetmi qe ke perdorur fjalen “moderne”. Me ben te mendoj se kush po mundohet ti shfaqi gjonat si te tilla.
Lulian: - Une vet si amator arti, quaj art modern, ate lloj qe nuk e kuptoj vet…dmth ate art qe pak a shume mund te interprtohet ndryshe nga njerez te ndryshem…
…po nese nuk eshte modern, me trego qe ta mesoj - I mean it…
9 January 2008 @ 10:12 pm
…cfare vertet do me pelqente te dija, nese skulptura qendron vet apo eshte e instaluar ne dysheme?…
9 January 2008 @ 10:20 pm
Cinik arti kur te ballafaqon me dicka kap blunt …por shume bukur na perfaqeson ne peshqve
9 January 2008 @ 10:20 pm
“Lost nuk jam e sigurte per shortcut-et. nganjehere na duket teksti i bere me shortcut-e, po mund ta kete fajin edhe leximi yne me shortcut-e.”
Me “shortcut” dua te pershkruaj nje dukuri hymnizimi qe i behet kinse origjinalitetit ne gjetje. Per vete nuk jam (domosdoshmerisht) tifoz i tradicionalizmit apo i klasikes; “shortcut-i” me bezdis sepse ma zvjerdh kete lloj arti.
Sigurisht mund te gjehen plot gjera per te diskutuar dhe simbole per te perqasur ne kete veper. Fundja dyzimi qe ndersjell ke shikuesi dhe riverberimi i shkaktuar ke ai/ajo kane dhe vleren e tyre (efimerale) te kenaqesise estetike apo persihatese.
Dhe me tej sigurisht qe ka tekste te bera me shortcut-e. Po ashtu, zvjerdhjen qe vjen prej tyre e ka pershkruar disi Kadareja ( ke “Ftese ne Studio” ne mos gaboj) kur permend romanin daltonik, turbo-poemen e ur-librin. Jane keto te fundit qe e bejne lexuesin/frekuentuesin e arteve pamore te krijoje edhe shortcutet respektive ne gjykim, duke kapercyer paragrafe ne njerin, apo duke mos ndeshur ndonje lloj kenaqesie estetike, efimere apo jo, ne rastin tjeter.
9 January 2008 @ 10:27 pm
YYYYYYY Ardo, sa leksion i gjate qe eshte. Aq i gjate sa qe nje liber sikur te shkruaja ketu nuk do mjaftonte. Ca thone historia ka filluar qe ne antikitetin grek, ca thone ka filluar me Giotton, ca te tjere thone ka filluar me Manet apo Deguerro qe te rrijme afer ne kohe, ca te tjere sjellin Duchamp si shembull, dhe se fundi ka ca teori qe e fillojne muhabetin me Worhol, dhe shume e shume te tjere qe kane kendeveshtrime me individuale se keto te mirepranuarat. Por termi modern eshte tautologji qe ne fakt thote asgje dhe gjithcka. Si e tille mund vetem te te keshilloj t’i rrish larg ne qofte se behet fjale per kritike arti, dhe t’a ndjekesh hap pas hapi ne qofte se behet fjale per histori arti. E perdorur ketu, na nxjerr nga tema.
9 January 2008 @ 10:39 pm
“Me “shortcut” dua te pershkruaj nje dukuri hymnizimi qe i behet kinse origjinalitetit ne gjetje.”
Lost, kam frike se je kontradiktor, ose nuk po te kuptoj. Cfare ndryshimi ka hymnizimi, nga mitizimi, nga magjepsja? Mua me duket se jane ne te njejtin varg. Po qe se nuk eshte magjepsese, sic e pranon, nuk ka as “shortcut” sipas perkufizimit tend te ketij termi.
9 January 2008 @ 10:45 pm
Lulian, jam dakort me kuptimin qe i ben figures se nomadit, si dhe nje lloj uniteti te vepres. Vrejtja ime ishte se simbolet nuk te ndihmijne shume per ta lexuar vepren, dhe sic e thua ti dhe shume te tjere ketu jane te shumta, por kontrasti eshte vetem nje dhe e percon gjithe vepren, megjithese do ishte interesant sikur te diskutohej e njejta vepren vetem ne rrafshin esimboleve. me siguri do humbte materialitetin dhe strukturen, sidomos ate qe i jep shtepia.
9 January 2008 @ 10:46 pm
jam i sigurte se nuk po me kupton, luliano
9 January 2008 @ 10:57 pm
Kam pershtypjen se lostt flet per “gjetjet” e “perfundimet” e lehta si pasoje e ri-kompozimit qe ju permendet diku me lart. Une ne fakt do flisja per nje “ri-interpretim” sesa nje “ri-kompozim” qe le me pak hapesire per “shortcut-e”. Kam frike se po perfundojme tek ai lloj i diskutimit rreth modernizmit qe t’i deshe te evitoje.
9 January 2008 @ 10:59 pm
Lulian teksti me siper te drejtohej ty! Te me falesh per menyren e nxituar se si po shkruaj.
9 January 2008 @ 11:00 pm
“por kontrasti eshte vetem nje dhe e percon gjithe vepren”.
As qe nuk e ve ne dyshim qe kjo eshte pershtypja e pare e bazuar ne strukture. Por sic e pranon edhe vete, “do ishte interesant sikur te diskutohej e njejta vepren vetem ne rrafshin e simboleve”. Madje jo vetem aq, kam shtuar marksizmin, anipse pa permendur qe ky eshte nje lexim social, i bazuar ne kontrastin qender/periferi, natyren nomade te njeriut dhe te artit te bazuar ne kontrastin ketu/atje, token e lene, sic ka vene ne dukje blendi dhe self, me ngarkesen e mallit dhe te hallit, etj. Eshte nje veper qe te detyron t’a lexosh nga ana e simboleve, aq shume kam frike, sa qe edhe kontrasti ne strukture behet pjese e nje simboli, si e zeza ne te bardhe.
9 January 2008 @ 11:06 pm
…une vertet e pranoj keshillen tende, megjithese artin mund ta kritikoje apo vleresoj cdo njeri ne menyren e vet, si nje njeri qe ka lind ne mes tirones edhe nje qe lind mes luleve dhe kodrave, sepse kritika eshte relative, kurse sa per historine e modernizmit, besoj se nuk ka shume lidhje me momentin qe njeriu shijon artin….
….sido te jete, une e vleresoj gjithmone artin (me aq sa marr vesh) me kenaqesine qe me jep (gelldap), jo me mundimin per te kuptuar “modernizmin” e snobizmin e disa artisteve qe bejne art vetem per veten e tyre….
…
9 January 2008 @ 11:13 pm
O ardi, po me “gelldap” se kjo vepra ketu me siper nuk ka! Edhe titulli “Home to Go” nuk behet me “gelldap” se kaq. Biles per titullin, dyshoj se e ka zgjedhur per ate pjese te publikut “amerikan” qe i do gjerat ti marre vazhdimisht “to Go”, apo sic i e thua t’i shume bukur ne shqip “gelldap”.
9 January 2008 @ 11:14 pm
“jam i sigurte se nuk po me kupton, luliano”.
Sqarohu, atehere!
9 January 2008 @ 11:17 pm
Me ate llogjiken time titulli ne anglisht ka lidhje te forta me homeland …. gje qe ne shqip nuk percillet aq mire dhe e ben disi me te veshtire per te kuptuar kuptimet e dyfishta qe sjell kjo pune.
9 January 2008 @ 11:18 pm
Edhe ai sandwhichi i Lord Sandwhich, gelldap ishte, se s’kishte kohe ai i shkreti. Po rostoja kishte ndenjur nja tre ore te mira ne furre se.
9 January 2008 @ 11:28 pm
Lulian, “gelldap” nuk e perdora ne kuptimin negativ, perkundrazi! Sa per titullin te me fali Parrulla por i qendroj asaj qe thashe, dhe s’mund ta nderroj me titullin poetik ne shqip “shtepine mbi shpine”.
9 January 2008 @ 11:40 pm
vetem nje gje … shtepia nuk eshte automatikisht e lidhur me kombin ne te njejten menyre si home dhe homeland.
sidoqofte qe te dy versionet i mbeten besnike visionit qe lidhja mes shtepise dhe kombit po cthuret dhe njekohesisht, ne aspektin imagjinar, po behen me te aferta.
9 January 2008 @ 11:47 pm
…dy gjojna kam une:
…e para - nuk eshte “gelldap” sepse te le mundesine ta kuptosh e komentosh ne menyra te ndryshme, qe vet une nuk isha i sigurte se cdonte te thoshte: me nje (emigrant=?) me brek neper kom, me cati ne krah, sikur po shef per noi 2 leksh m’tok….mos them pastaj qe vet sculptura te le per te deshiruar…..
…e dyta - disa qe e quajne vetn kritike arti, vetem pse shkruajne me terma profesionale,e kane te drejte te vleresojne dhe kritikojne?….
….jo sepse arti, vecanerisht piktura, sculptura, muzika, filmi….jane art qe kane nevoje te vleresohen e te kenaqin me shume mase njerezish, ….
…..une vet e barazoj artin me enterteinment jo me lodhje truni….dhe i kom qef “gelldapet”, filmat ku ma i forti fito gjithmone, pa shume llafe e modernizma…etj…
pra konkretisht ky lala me ate catin mbi shpatulla nuk me ngja hic si emigranti….lene pastaj qe cimit si ngja fare ..
9 January 2008 @ 11:57 pm
Parrulla, dakort! Interpretimi eshte i drejte, dhe funksionon ne te dy rastet. Refuzimi im kishte ndoshta te bente me ate detyrimin per ta perthyer artin ne menyre qe te barazohet me “entertainment”!
10 January 2008 @ 12:04 am
Paci eshte shkodran e figlio d’arte.Edhe i jati i tij ndjese paste Ferdinand ishte shume i talentuar e vdiq aksidentalisht shume i ri.Ardiani eshte formuar si artist ne Shqiperi e po me vjen keq qe e kane prezantuar si italian.E forta e tij nuk eshte skulptura por piktura ne vaj.Ka marre pjese me punime edhe ne Bienalen e Venecias,duke bere te nohur artin shqiptar.Kjo pune po me duket shume origjinale e disi e pazakonte per stilin e tij.Ne pergjithesi ai eshte nje klasik.Megjithate shume domethenese ,e ftohte ,e trishtueshme.Urime!
10 January 2008 @ 12:10 am
o sa gjat e gjat i bini dhe ju. Vetem nje pyetje kam une: A nuk eshte e kot gjith ajo lodhje per kte skulpture kur arti fotografik dhe dixhital mund te komunikoj (meqe vepra qenka me teper per komunikimin e nje ideje) te njejten ide dhe ndoshta ne menyre me efikase? Ka me vlere kjo skulpture aq sa kishte “Thinker” ne kohen e tij kur arti fotografik ende s’egsistonte? pra, a eshte e nevojshme me skulptura jasht qendrave dhe parqeve publike si mjet komunikimi?
10 January 2008 @ 12:14 am
Them se eshte kryeveper…”Backpacker” i hallít
10 January 2008 @ 12:14 am
Cuna e goca lexova sa u kenaqa… interesante kendveshtrimet dhe interpretimet… do kisha dash ta shifsha me nga afer skulpturen… po pak a shume edhe keshtu krijoj nje imazh…
Ne fakt une e pashe nje here me pare (pa i lexuar komentet) dhe krijova pak a shume pershtypjen qe pershkruan Blendi me memedhembje dhe balten ne forme çatie e cila mbartet…
Pastaj lexova me tutje komentet dhe mu desh ti rikthehesha skulptures…Sigurisht qe ka ketu qe e njohin me mire se une kete pune, por me beri kurioz prandaj ju versula simbolikes…
Shume gjera ketu u thane dhe eshte vone ca e une do bija ne perseritje, por cuditem si mesova ta dua kete njeriun e vogel me çati ne krah dhe gjithe cka ai mund te perfaqesoi dhe duket se perfaqeson shume, qe nga gruaja me bucele e barre drush… apo Njelloj Enea modern…ne kerkim te Trojes se re, me mallin e Trojes se djegur…
Jam kurioz te di ku jane fiksuar syte (e di qe eshte bazamenti gri i skulptures), por mua kaplloqja po me thote qe koka e ulur syte e fiksuar ne toke, percjellin dicka tjeter… ta zeme pasigurine e ecjes ne nje toke te re dhe te panjohur ku syte duhet ti mbash ulur per te pare mire ku shkel, apo pamundesine per te pare drejt ne sy nje bote qe ndonjehere bertet: “Jashte shqiptaret”…
Ai litari eshte thuajse gjenial… madje vec lidhjes mjaft interesante qe me shkakton ngjetheje…, eshte nje si pune bishti… ndoshta bishti i emigrantit ai i shqiptarit etj etj…
Çka them jane pergjithesisht broçkulla spara marr vesh nga arti vizim, mund veç ta ndjej ne nje fare menyre timen… ju ketu tek kjo teme dhe ne rastin e onufrit… po na ndihmoni goxha… Flm
10 January 2008 @ 12:16 am
S’eshte e vertet qe fotografia nuk ekzistonte ne kohen e Rodin.
10 January 2008 @ 12:18 am
Ps Na falni per gabimet…
10 January 2008 @ 12:23 am
ujku e di qe egsistone, por si medium ARTI? JO! Ende nuk kishte arritur ate shkalle.
S’eshte e vertet qe fotografia nuk ekzistonte ne kohen e Rodin.
10 January 2008 @ 12:24 am
“Cfare ndryshimi ka hymnizimi, nga mitizimi, nga magjepsja? Mua me duket se jane ne te njejtin varg. Po qe se nuk eshte magjepsese, sic e pranon, nuk ka as “shortcut” sipas perkufizimit tend te ketij termi.”
Hymnizimi, mitizimi dhe magjepsja mund te jene ne te njetin varg, sic thua, per nga vlera e ekzaltimit, por dihet qe ndertimi, funksioni dhe vete shijimi i tyre variojne ne kontekst. “Shortcut” sic u mundova t`a shpjegoj edhe me pare, eshte sajesa qe mbetet jashte shkalles se magjepsjes, edhe pse ne vetvete mund te kete shoqerizimin me mitiken. Hymnizimin e permenda per tjeter gje, dhe nuk e vura ne nje shkalle me mitizimin apo magjepsjen; e pershkrova si dukuri “trendy” qe i behet ketij lloj arti. Per mua kjo veper mbetet jashte atij niveli. Mund te prashisim sa te duam e lagu s`e lagu, por sic e the dhe ti vete aq lakonikisht, mendje mendje, plako.
10 January 2008 @ 12:26 am
Krasta, jam i bindur se shume nga ne ketu i themi ca gjera jo se i dinim me pare. Thjeshte perpiqemi ti themi ato qe shohim, dhe ca te tjera i themi se debati te ndihmon per te avancuar mendimin me shume se monologu. Kjo eshte shume e vertet edhe per interpretimin tend te vepres, qe padyshim eshte nje ndihmese. Flm.
10 January 2008 @ 12:37 am
Anja, megjithese je e pasakte ne ate qe thua se fotografia nuk ka ekzistuar si medium arti ne kohen e Rodin, megjithate me duhet te them se argumenti qe po sjell ketu eshte po aq i vjeter sa edhe fotografia. Media te tilla si fotografia, kinemaja, videoja thjesht i kane pasuruar metodat e shprehjes artistike por nuk kane arritur te eleminojne shprehjet me tradicionale te artit. Thjeshte i jane mbivendosur njera tjetres ne rastin me ekstrem.
10 January 2008 @ 12:47 am
Lostt, mos do te thuash qe ne po e himnizojme kete veper me patedrejte? Nese po ku qendron problemi, tek pasaktesia e komenteve apo diku tjeter?
10 January 2008 @ 12:49 am
dakord ujku (megjithese per fotografine si art ne fillim te shekullit kam dyshime) por pyetjet e mija ishin pikerisht per nje pergjigje qe ka te bej me ekseperiencen e artit tre dimensional. Arti eshte mbi te gjtha emotiv jo intelektual (sado qe mundohen ta intelektualizojne) dhe per fat te kesaj skulptura vazhdon te ket vlere sepse ndjenjat qe pickon ajo ose eksperienca e shikuesit eshte ndryshe nga ajo qe ndjell fotografia, filmi etj. Nese e kufizojme vetem si mjet komunikimi (sic eshte bere me lart) atere bien te thuash qe eshte njesoj me fotografine por kjo s’qendron.
10 January 2008 @ 12:53 am
….per te shmangur keqkuptime desha te theksoj qe arti eshte emotiv DHE intelektual (nuk u shpreva korrekt me siper) por me se shumti emotiv megjithese sot mundohen me se shumti ta intelektualizojne.
ps. mund te me tregoni se si citohet ketu?
10 January 2008 @ 12:55 am
Jo, ujku, s`me duket se po himnizohet prej ndokujt; pelqimi eshte dicka tjeter nga himnizimi e sigurisht, s`me mbetet mua te them kush koment eshte i sakte e kush jo.
10 January 2008 @ 1:03 am
Anja, fakti qe arti eshte nje mnyre e ndryshme e interpretimit te botes ne dallim nga menyrat e tjera te interpretimit sic mund te jene shkenca, apo filozofia, dhe implikimi i ndjenjave per te percuar mesazhin nuk e ben ate me pak intelektual. Perkundrazi jo rralle arti eshte ne gjendje te angazhoj shume nga keto menyra interpretimi ne vetvete. Nuk besoj se po e kufizojme artin ne rolin e nje mjeti komunikimi.
10 January 2008 @ 1:13 am
Ujku, ok, nese e shikon kte skulpture ne person e pastaj ne veper fotografike…c’far ndryshimi do kishte per ty eksperienca e interpretimit midis tyre?
10 January 2008 @ 1:16 am
Vepra eshte goxha e arritur dhe e percjell me se miri mesazhin e duhur.Shume nga interpretimet tuaja mu duken interesante (Blendi,Tropizma prsh).Gjithashtu do shtoja qe sejcili prej nesh ka menyren e tij te perceptuarit nje veper arti.Ne rastin tone konkret,detajet jane aq direkte e evidente saqe te jipet mundesia per nje admirim te mirefillte te vepres ne fjale.
Interesant eshte pozicionimi i trupit.Litaret e vendosur ne menyre te crregullt por qe i japin mundesine per mbajtjen e peshes.Pozicionimi i duarve,etj..
10 January 2008 @ 1:18 am
Kraste, me bone me shkrujt prap; jom me grip roncem, po shif mer cer sakrificash qe bo shoqnija….
Sidoqofte, dua me gjithe mend te dali e qarte nje gje: mundesia per emigrim eshte nje bekim per shumicen e njerzve ne kete planet; eshte nje gjase shtese ne “ndjekjen individuale qe gjithkush i ben lumturise”. Lumturia (e perftuar me elemente te tille si pare, sherbime, qetesi sociale, realizim vetjak, nje vend i caktuar shoqeror qe lidhet SHUME me sa $ ben ne vit - kush te thote te kunderten te RRE big time, Kr., etj etj) ka nje shans shtese pra me emigrimin; po ashtu ajo nuk eshte e lehte te arrihet (ne fakt per mu ai eshte nje ideal levizes dhe i pakapshem kurre) as nga vendasit qe nuk emigrojne. Pra i cik me pak perdellim per emigrantet me litare neper kembe, sepse kam bindjen qe atyre me shume u shkelen te drejtat ne vendet e tyre se sa atje ku shkojne. Litaret nuk kane vetem dhe piksepari ngarkese nacionale.
Ka njerez qe realizohen andej nga emigrojne - flas ne karriere dhe $, dhe mungesat i kane ne plane shpirterore, psh ambjentin shqiptar (pse kujton ti e sjell koken perhere une ketu te peshku? Ti e di doren e robve qe une parapelqej ne ket mexhlis. Ja ata une s’kam ku i gjej. Kush do me thote mu ketu psh batuten e dekades “O Dudi, o Dudi, ku te xx une e ku pj… ti”
Kraste i dashur, muhabete te zgjuta e politikisht korrekte kom gjithe diten une! Ama i cik peshk, Moze, Idris, Kothere (ka ke hum mer harrom!!!) ato s’kom ku i gjej. Ata jon per Master Card Werbung, there are things money can’t buy…. Pranej them, qe perceptimi i atij emigrantit aty ka shume probleme. Shqiptaret historikisht jane realizuar me se miri ne vende jashte Shqiperise. Merr perandorine turke po deshe. Plejaden intelektuale te viteve 30-te e me pas….
Booooo, sa paskom shkrujt…. e mylla, e mylla…. sorry man.
10 January 2008 @ 1:24 am
C’te them o anja… e para eshte shkalla apo permasat, materialiteti i vepres (qe me siper une perdora imagjinaten per ta interpretuar), detajet (pervec mbathejve qe mund t’i shohim edhe ne forgrafi), ashpersia, buteisia, drite hijet, ngjyrat, koha, menyra e ekspozimit. Te gjitha keto te japin mundesi interpretimi. Per te mos folur pastaj qe ndoshta duke qene prane skulptures mund edhe te kesh ndjenjen se po ecen/rri paralel me vepren, pra je pjese e artit dhe jo nje i huaj qe thjesht interpreton.
10 January 2008 @ 1:35 am
“duke qene prane skulptures mund edhe te kesh ndjenjen se po ecen/rri paralel me vepren, pra je pjese e artit dhe jo nje i huaj qe thjesht interpreton.”
K’te desha te provokoj me pyetjen o ujku.
10 January 2008 @ 1:41 am
Mua me pelqen. S’di te them pse, si, qysh, tek, po me pelqen. Me pelqen dhe qe mund te kete shume kuptime sic thote diku me siper tropizma. Me pelqen dhe qe eshte ide e thjeshte, e ripertypur (lulian kodra ka te drejte, cdo prodhim kulturor qe ben njeriu sot ripertyp te kaluaren).
Dhe, emigrant, e pare thjesht “on face value” vepra tregon fiks ate gjendje qe ke shpjeguar ti tek komenti i fundit. Mund t’a lexosh shume qarte qe shpreh ate dimension te jetes se nje emigranti qe s’e blen MasterCardi. Se ne fund te fundit catine po ngre i shkreti, shtepine e la pas.
Nejse, nese dicka s’te ngjit, s’te ngjit. S’ka debat.
10 January 2008 @ 1:43 am
Emigrant fiks njate desha me thene kur thash Enea ne kerkim te Trojes se re ($ and co) me mallin e Trojes se vjeter (AQO and co)… po ketu ne litaret duhet, ose ndoshta duhet…
Koth duhet te jete ende pishem (ose duke pi)…
… Ketej e marrim me vonese veten pas festave 
10 January 2008 @ 1:44 am
Po ketu edhe litaret duhen.. kam dash me thene… po faqorja qe me lane peshqesh sme la me e shkrujt…
10 January 2008 @ 2:39 am
Duhet thene qe artikulli i NYT-it e identifikonte artistin Paci si shqiptar dhe shprehej qarte qe kuptimi i vepres ndoshta ka te beje me shume me emigrimin/humbjen, prandaj me duket “mbilexim” institucionalizimi i Pacit ne nje kulture italiane. “Mbileximi” i fenomeneve mbase ndodh kur ka varferi perfaqesimi ne pergjithesi. Tek e fundit, te shohesh arte povera-n tek “Home to Go” nuk me duket se qenka ndonje gje kaq alarmante.
Ka shume mundesi qe shtepia e kesaj figures prej mermeri ekspozuar tek PS1-shi te jete bere pallat ne Shqiperi, domethene nostalgjia e asaj terra-cottas nuk ka me reflektim real ne memedhe, eshte thjesht prodhim diaspore.
10 January 2008 @ 2:54 am
Mbase edhe ky do ishte nje interpretim… emigrimi i pronarit te tokes, qe pasi ja ka shitur shtepine firmes se ndertimit, me leket e fituara ka shkuar ne emigracion. Dhe catia eshte e vetmja gje qe i ka mbetur si kujtim nga ajo shtepi ku ka kaluar femijerine…
10 January 2008 @ 3:39 am
Ai e mban shtepizen, ne shpine, edhe financiarisht, me remitancat…
Edhe ky nje interpretim. Jam dakord dhe me komentin e minatorit.
Une mesova shume nga interpretimet tuaja, ju falenderoj.
Kam nje mik te mire qe e respektoj shume, dhe ai thote dicka qe mund te ishte nje interpretim gjithaq interesant. Ai ne qe i ri fare emigroi ne Itali, shume frikshem me gomone kaloi Otranton. Pas ndonje dekade atje erdhi ne ShBA, dhe ketu ka arritur sukses, por me thote; Ne nuk e kemi veshtire te kapercejme nga nje vend ne tjetrin tashme. Jemi bere nomade, dhe mos u cudit sikur 10 vjet me vone, une apo ti te jemi ne Brazil apo Australi apo ne kushedi ku tjeter, ne pts… Dhe ka nje sinqeritet bindes ne zerin e tij. Dhe kjo skulpture me ben te mendoj per nomadët-shqiptarë.
10 January 2008 @ 9:25 am
Cilido rast emeigrimi eshte rast me vete.Ky miku i Blendit nuk e ka te veshtire te kaloje nga nje vend ne tjeter.Per mua ka qene shume e veshtire te vija ne Itali.Kam qene e jam gati e ossessionuar qe te mos leviz me,te hedh rrenje.Ne fakt nuk kam levizur kurre nga vendi ku ndodhem.Te realizohesh jashte vendit ku ke lindur varet nga shume faktore.Te jesh nostalgjik apo te kesh ndjesine se megjithate je me çati ne krah edhe kjo eshte subjektive.Mendoj se kur kalojne shume vjet ,ke shtepine tende ,femijet lindin e rriten ,shkojne ne shkolla ne vendet ku kemi emigruar e zbut ndjeshem kete efekt.Ne per shume dekada nuk levizem as nga Mamurrasi ne Tirane.Kjo qe eshte kaq normale ,pra te shkosh nga nje vend ne tjetrin sepse puna ta sjell ,ne e marrim per te qene nomade.Nuk me duket keshtu
10 January 2008 @ 10:02 am
Kot per kuriozitet dhe ne ekstrem te nje leximi puro simbolik, duke qendruar nga ana kompozicionale, i ka rene ne sy njeriu ngjashmeria me krishtin me kryq mbi shpine? Dhe per t’a cuar kete ekstrem ne paranoje alla kodi da vinci, ne qofte se mbivendosim kete kryq mbi cati, nuk do kishim kulmin e nje kishe? Do ishte interesante te njiheshin influencat katolike te artit italian dhe te Shkodres tek Paci.
10 January 2008 @ 10:28 am
Interpretimi per nje emigrant duke pare “Shtepine mbi shpine” mund te jete i pafund,pasi atje zbulohen detaje te shumta.Ne kurriz eshte simboli i shtepise,catia, nje strehe mbi koke, por pse ajo nuk eshte e plote,e pa perfunduar, tregon nje detaj tjeter, ate te gjysmes.
Emigranti as njehere nuk do ti kete te dyja bashke, pasi nje pjese e ka ne vendin e origjines,atje ku ai ka endrat e tij, ka lene nje pjese te jetes,pra ai eshte nje gjysmak sa do qe e ka siguruar nje cati mbi koke,vetem per veten e tij. Detaji simbolik i catise, i eshte drejtuar qiellit”zotit”,si nje meshire qe duhet te tregoje dhe te mbroje nje qenie si ky “emigranti” shume i dobet dhe i pafuqishem shpirterisht qe te mund te mbijetoj.
Njgjyra e bardhe uniforme e njeriut eshte nje tjeter detaj simbolik.Aty nuk theksohet as nje ngjyre ose kombinim i saj duke e lene kete krijese pa idedentitet.
“Emigranti” nuk eshte vetem shqiptar ai eshte nje fenomen uniform,i pergjithshem.,ai eshte nje skllav “modern” i nje shoqerie ne degradim..
Ne vend te nje “negri” kemi nje “white”, qe nuk eshte e veshtire ta kuptosh, se kjo shoqeri ka nderuar lekuren,ngjyren por jo thelbin e skllaverise se njeriut.Emigranti eshte nje skllav modern.!
10 January 2008 @ 10:30 am
Lulian,
e kisha menduar, po ti e shkruajte i pari. Do rrosh me gjate
10 January 2008 @ 1:19 pm
Faleminderit laurentit qe na ka derguar keto dy imazhe ku autori eshte pjese e vepres:
10 January 2008 @ 1:23 pm
E mo mire tashti,
Na qiti edhe breket e gati gati dhe hallatet ky artisti.
Tobestafkurllah si eshte be arti keto ditet e sotme
10 January 2008 @ 1:37 pm
O shef..
Shaka beme,mos na i mer per ters dhe ti..
Artistit i uroj gjithe te mirat per ekspoziten dhe eshte vertet dicka e kendshme te shohesh se si nje artist shqiptare arin te sfidoje majat e kultures botrore..
10 January 2008 @ 1:54 pm
Ne fakt , mbajtjes se çatise nga artisti , mund ti japesh interpretime te ndryshme, deri tek ngelja me breke e nje cope çati dhe nje fare Jezu Krishti modern, ku je i detyruar te mash çatine mbi shpine tere jeten tende si emigrant. Per mua do te ishte mire qe çatia te lidhej me disa tabela (dy-tre metra larg, me spango a litare) , tabela qe perfaqesonin banken, komunen, shtetin, organizatat ndihmese per shoqerine, etj.
10 January 2008 @ 4:35 pm
Blendo, fotot me artistin me se shumti tregojne se vepra eshte e kerkuar dhe jo ashtu rastesore. Pra eshte nje proces, i cili tregon dhe eshte i rendesishem po aq sa vepra. Dhe jam shume dakort me Julianin per ate leximin qe i ben, vecse nuk do thosha se eshte simbolike. Eshte nje teme e rrimare dhe e interpretuar ne nje sfond modern (prape tek modernia?). Ne nje fare menyre e nxjerr vepren jashte kufijve te kohes, pra e ben te vlefshme edhe jashte interpretimit te nomadit/emigrantit shqiptar.
10 January 2008 @ 5:10 pm
Si do qe ta vertitim jo ka litar jo ska litar, jo ka rroba jo ska rroba apo eshte i perkulur apo jo, ka breke apo ka tanga, jo i ngan Tosit jo i ngjan Dhosit…fotoja e autorit i shtrire mbi shtepi e koncentron me teper pergjigjen… me fjale me te thjeshta ne shqip i afrohet me teper shprehjes:”Here ma hipe e here ta hipa”. Diten shtepia i hipen emigrantit…e kuptoni vete domethenien…e naten kur fle emigranti i hipen shtepise.That’s it.
10 January 2008 @ 6:13 pm
tek kjo fotografi (po doli) lidhja qe ben Luliani me Krishtin eshte me e dukshme dhe e besueshme.
Kjo veper, Home to Go eshte multimedia e perbere nga video, fotografi dhe skulptura.
10 January 2008 @ 6:20 pm
edhe nje here
http://www.yale.edu/ism/OLDevents3/091205-paci.htm
Home to Go eshte perfshire ne ekspoziten tek Yale University e titulluar Sex and Religion in Migration. Lidhja me fene e Lulianit dhe Selfit qendron.
10 January 2008 @ 6:23 pm
Fotografia e kolektivizes
10 January 2008 @ 6:25 pm
Ne dukje keto foto me duken pak qesharake,por po te rrishe e te mendosh do te zbulosh se ky njeri nuk rri kot mbi cati.Perseri ketu kemi tre simbole,njeriun,litarin dhe catine,por ne pozicione te ndryshme funksionimi,qe sigurisht sipas mendimit tim perciellin mesazhe te ndryshme,nga ajo e “home to go”
Simboli njeri,perciell mesazhin tjeter te Emigrantit qe tashme nuk mund te levizi i lirshem si me pare,kur ishte ne kerkim te nje vendi per tu ngulitur.Tani ai eshte ngulitur,ka nje mbulese dhe nje vend per te jetuar.,por nuk mund te levize i lire si me pare.psi misioni i tij perkohesish mbaroi.Qendrimi lart catise eshte,si qendrimi i nje zogu shtegtar,ne maje te nje lartesie (catia)e qe pret te shkeputet.,per nje ikje tjeter,
Pjesa e litarit ne kete rast si simbol,ka nje fuksion tjeter, ate te pengimit ne krahasim me fuksionin e pare te “home to go”tani litari nuk e le me te lire,por e mban afer shtepise,vendit ku ai eshte i ngulitur dhe eshte shume shume e veshtire te shkeputet e te shkoj ne vend te origjines.,ose diku tjeter.
Catia si simbol i jetes ,tashme eshte e ngulitur dhe jo me ne ajer ne drejtim te qellit,ku lutej per nje shprese” Zotit”por ne drejtim te tokes,ku dhe ka funksionin e mbrojtejes se jetes,familjes.Shtepia me cati,ne kete rast ka nevoj per njeriun,dhe litari eshte mjeti simbolik qe e mban lidhur njeriun,per nevojat jetike te familjes,dhe shtepise.
Ne kete rast shpreja shqiptare”me nje tra e mbaj shtepine”,eshte me se e goditur,per burrin(emigrantin)qe duhet te mbaj shtepine.
Tragjikja perseri bie mbi emigrantin,si skllav i familjes,por dhe i shoqerise !
10 January 2008 @ 6:37 pm
Ndersa,ne foton me catine ne kurriz,trefigurat,ndryshojne pozicionin e tyre perseri,por ne kete rast levizja eshte me e veshtire,(si ne rastin kur njeriu ishte ne kembe)dhe ne tre pika,te veshtira qendrimi,gjunjet dhe nje dore,qe nepermjet instiktit dhe vullnetit te trurit kerkojne nje levizje perpara,te veshtire dhe te mundimshme drejt ndoshta fundit pikerisht nga pesha e madhe e mundishme e fatit te jetes.
15 January 2008 @ 12:54 am
[…] by kolektiviza on January 14, 2008 Duke marr shkas nga biseda interesante qe u zhvillua tek Peshku pa Uje per punen e Adrian Pacit “Home to Go”, artisti i perzgjedhur kesaj jave do te jete […]