Sot është dita të flasim për mëkatet tona dhe jo për ato të bluzave të bardha. E di se nuk mungojnë mes tyre, por nëse dikush dëshiron të flasë patjetër sot, le ta marrë gurin në dorë dhe të qëllojë i pari… Çfarë, dora po kullon gjak? Mos u habitni, është gjaku i Refatllarit…..

Apo prisje te thema qe jam dakort me mjeket qe nuk do bejne operime te planifikuara te hene se ka ne qarkullim turlisoj psikopatesh !

Shkrimi eshet shkrim solidarizes , ndersa sjellja ketu nuk ka kuptin nese do flasim se cer do bejme ne . Ne ose vetem votojme ose hame m.ut ketu ne peshk .

Mos bjer dakort me mu. Une sapo pashe Liderin e G99 qe po mbronte pikerisht keto qe the ti .
Dhe thashe t`ja mbeshtes keshtu ne distance.

E shume te tjere, kur shohin kaq antagonizem ne ajer, zgjedhin heshtjen, me te drejte.

Ja si na u drejtua October : Valle a kemi shpresa…apo duhet te ikim nga Shqiperia…
Cila eshte zgjidhja???

Per fatin e tij te keq une kete e degjova nga ky lideri i G99 ne News 24, pothuaj ne te njejten kohe me postimin e shkrimit ketu.

Dhe sipas mendimit tim Votojme Erion dhe Ilirian Ceribashin !

Chill Pill!

Eshte teper e veshtire te ushtrosh profesionin e mjekut ne Shqiperi!

Po eshte dhe shume e veshtire te te iki robi i dashur per lesh, sepse sistemi yne shendetesor eshte i krimbur ama.

Sot është dita të flasim për mëkatet tona dhe jo për ato të bluzave të bardha. E di se nuk mungojnë mes tyre, por nëse dikush dëshiron të flasë patjetër sot, le ta marrë gurin në dorë dhe të qëllojë i pari… Çfarë, dora po kullon gjak? Mos u habitni, është gjaku i Refatllarit….

Une s’kam ndonje lidhje as me viktimen e as me autorin e ngjarjes, kam qene fatlum e s’kam pasur nevoje te shkoj ne spital. Ne biseda te diteve te fundit neper tavolina poshte e lart me shok e miq “thashethemet” (i quaj keshtu persa kohe qe s’i vertetoj dot) qe jane hedhur kane qene se viktima kishte nje sjellje qe ne disa raste mund te kete qene jo etike. E vetmja gje qe mund te bej une tani mbi rastin e fundit eshte te pres derisa te flasin ata qe po e hetojne ceshtjen sepse eshte nje ceshtje penale.

Pavarsisht rastit te fundit, problemet e shendetsise mbeten dhe cilesia e mjekesise Shqiptare mbetet e dobet.

Ll.

Nuk mund të punojë i qetë një kirurg kur mendon se pas portës së spitalit e presin idiotë për ta rrahur, nuk mund të punojë ndershëm një polic që sakrifikon jetën për të kapur një keqbërës kur ky i fundit as që nuk shkon para gjykatësit, nuk mund të punojë i qetë një mësues nëse nuk është i mbrojtur nga shteti.
Edukimi i njerëzve për respekt ndaj njerëzve që punojnë është detyrë e të gjitha istitucioneve (si shtetërore ashtu dhe ato civile dhe fetare), por sigurinë duhet t’ja garantojë SHTETI.

Po me ngacmojne ato tre pikat qe ke lene me siper

Me ato burimet e tua: “miku i Filanit”, “mbesa e Fistekut”, “tenderi nr. x” a “y”, etj etj, si rezulton ngjarja?????

Sa per diskutimin une e mbylla me siper

Per te ardhur keq!!!

Të ngresh dorën kundër mjekut, është njëlloj si t’i kundërvihesh Zotit. Sepse jetën na e jep Zoti,

Zoti as ta jep as ta shpeton jeten me leke, dhe as nuk te le te vdesesh se nuk ke leke. U ngrit me kembe mafia e bardhe, te degjojme njehere palen tjeter mo.

Kur vjen ai politikani ke doktori

Politikani ka Greqine dhe Italine, helikopterin ne dispozicion…
Po te jete per politikanet tane, mjeket me mire t’i futen politikes.

Imzot Don Berisha i Tropojes, që e quante veten dikur Kalorë i Pare i Komunizmit, kurse tani po mbiquhet Kalorësi i Luanëve te Demokracise, ështe nje fshatr fort i kenduar e i shkolluar qe i di kartrat llatine dhe cirilike më mirë se sa një baçaler: në të gjitha sa thotë dhe porosit ay duket menjëherë ushtari i mirë e trim dhe në tërë ato sa quhen rregulla e kanune të dyluftimit s’ka burrë që t’ja kalojë, se i di përmenç, saqë s’keni veç ta lini që të flasë dhe në qafë time në keni për ta kapur dot në kabim.
Aq më tepër, siç e dëgjuat, është fjesht marrëzi ta mbash veten të dogëndisur në sedër e të lënduar në zemër, nga shkaku vetëm i një pallme gomari. Mbaj mend se, kur isha akoma klama, pëllitnja, oj të pallur, sa herë me shkrepej, dhe hiç ashtu kot, pa ndonjë sebep, që te thuash, po edhe kaq mjeshtërisht e pa hile, sa pallmes sime i gjegjeshin të gjithë gomerët e fshatit, dhe prapë, zotërinj, nuk se për këtë, dua të them, që pallja ashtu gomarisht, nuk se për ketë, them, më zinin për doç e nuk më quanin bir të tim eti, që ish burrë i nderuar përmbi të gjithë burrat e nderuar sa janë.
Po vërtet kjo mjeshtëria ime u kallte kuçin e zilisë në bark tri a katër të ngrefosurve e të pispillosurve andej nga fshati ynë, po pyesja unë? E ja kështu, që ju ngas fjalën, dhe që tani t’ju mbushet koka se ju them të vërtetën dhe nuk ju gënjej, hapni veshet e dëgjoni, se ky qerrata zanat është si puna e notit, që ke zor sa ta mësosh, se pastaj s’e harron më kurrë gjer të vdesësh.

Dhe, në ato fjalë e sipër, Bamkë Topi vuri dorën mbi hundë dhe zuri të pëlliste kaq fort, sa tëre luginat rreth e rrotull gjëmuan e ushtuan. Mirëpo njeri ng fshataarët atje pranë, duke pandehur se donte te tallej ashtu me ta, mori vrull me një hu dhe kaq paq ja ngjeshi, dhe kaq rëndë e goditi mu në kokë, sa e lanë çaponjtë dhe u shemb gjerë e gjatë përdhe. Berisha , kur pa sa ligsht iu rrotulluan punët Topit, iu sul goditësit me ushtën, shtritur përpara luftarakisht, por qënë kaq të shumtë ata që i prenë udhën dhe e kundërsulmuan , sa ishte e pamundur t’i merrte hakun Topit e jo vetëm, por duke parë ate breshëri gurësh që po i vervitej tani mbi krye dhe atë shumicë grykash zjarri balestrash dhe arqibuzesh që e kishin vënë në shenjë, ai nxitoi, përkundrazi, t’i mbante frerin kalit sypatrembur Tosinantit, e ta rrotullonte nga ana e kundërt dhe, siç i thonë fjalës, duke vënë majat andej nga kish thembrat, vrapoi me sa mund larg e më larg nga turma e nga rreziku, duke iu lutur me shpirt të trazuar zotit që ta ndihmonte e ta shpëtonte, sepse priste në çdo hap që një plumb t’i hynte nga prapa krahërorit e t’i dilte përpara dhe pak e pak e mbante frymën për të parë e për të siguruar se nuk i mungonte. Por kundërshtarit i mjaftoi pamja e kijes së tij dhe nuk hapi zjarr. Kurse Bamkën e gjorë, porsa erdhi pak në vete, e vunë shtrirë torthi mbi gomar dhe e lanë të ndiqte pas të zonë, po Topi s’e ngiste dot veshgjatin, por ai vajti e ra pas gjurmëve të Tosinantit, pa të cilin nuk rronte dot asnjë minutë. Don Berisha, që nderkaq ishte larguar mjaft, ktheu kokën pas dhe , kur pa se Bamka po e pasonte dhe si u sigurua se nuk po e ndiqnin, vendosi të ndalej e ta priste.

Fshataret e armatosur qëndruan atje gjersa u ngrys dhe, duke parë se kundërshtari nuk po dilte në sheshin e betejës, e quajtën ate të fituar dhe pra u kthyen në fshatin e tzre me britma ngazëllimi dhe ngadhënjimi: dhe sikur të kishin njohur zakonet e grekërve të vjetër, do të kishin ngritur ptjetër në atë vend atz një Lapidar.

(vazhdon)