Shqiptaret e kan te ekzagjeruar mishngrenjen…mjekesisht nuk eshte e keshillushme, prandaj jane te gjithe si gica andej

Tre mbretër morën një vendim,
Që Xhonit Kokërr Elbi
T’i xhdukej fara me tërbim,
T’i humbte fare thelbi.

Një urdhër dhanë që të tre
Tv hapnin varr për Xhonin,
T’i hidhnin me lopata dhe
Dhe trupin t’ia mbulonin.

Përrenjtë u mbushën vesh më vesh,
Në kodra çeli bari,
Dhe Xhoni Kokërr Elbi qesh
Dhe ngrihet del nga varri.

I rreptë, i sertë, forcat mbledh
Nga kodra nëpër vapë
Dhe mbi armiqtë shtiza hedh,
Tund kokën dhe shan prapë.

Por vjeshta fushave vrapon
Dhe derdhet djersa lumë,
Kurrizin uli plaku Xhon,
U lodh nga puna shumë.

I lodhur kodrës po jepte shpirt,
Ka dimrin, para pragut,
Po përsëri të njëjtë armiq
Pa shpirt i derdhen plakut.

I ngulin thika të mëdha
Në kokë e dorë e këmbë
Dhe si një lypës fukara
E çojnë drejt në lëmë.

e rrahin Xhonin me kopan
Mes lëmit si të mjerë,
E zhveshin krejt si leckaman,
Pastaj e hedhin në erë.

Në pus e flakin me topuz,
T’i shuhet fare thelbi,
Por nuk fundoset as në pus
Ky Xhoni Kokërr Elbi!

Dhe prapë atyre keq s’u vjen
Në zjarr kockat ia çuan,
Dhe zemrën millonaj ia gjen
Në gurë e hedh e bluan!

Në but tërbohet gjaku i tij,
Godet me grusht e thembër;
Në gotë shkuma nxjerr furi
Dhe mbush me gaz çdo zemër.

Jo kot më kot i ndjeri Xhon
Në jetë ish trim me pallë,
Edhe tani guximin zgjon,
Megjithëse s’është i gjallë.

ai nga kokat jashtë nxjerr
Telashet dhe mërzitë,
bile, vejusha këngën merr
Me gotën plot përditë!

Haj, kurrë fundin mos e thafsh,
O but, ku hidhet thelbi,
Ku vlon, ku zjen e ngre tallaz
Ky Xhoni Kokërr Elbi!

Pa ja nisi gotave ti zbrazte
pa ja nisi lodrat me cingjite
pa cingive cu pelqente nazet
cu pelqente kembet edhe gjite

Mburur mes cingive tha nje fjale
-Kush e ka qemanen me te mire
per qemanen une jap nje kale
qe se ka arap ne shkretetire

Une e kam tha nje nga muzikantet
dhe qemanen vithe femer ngriti
Limo Labinoti zu te qante
-Kale o kale vjen te mer evgjiti.

Kale o kale plumbin se perfillnje
me vertik ja prisje rugen plumbit
kale o kale henen e perpije
kur e ngritje koken anes lumit.

Kale o kale cmu fanit qemania
c’me plagosi keng e saj pa emer
do ta nxjer qemanen nga mejhania
do ta ngjis ne mal ti fut nje zemer.

Harkun e qemanes ta bej kale
dhe qemanen koder mbi nje fushe
te trokasin thundrat vale-vale
kur ta ve nen sup, ta mbaj nen gushe.

Ky evgjit nallbani qimedrize
solli kalin drejt e ne mejhane
ja dha sazexhiut mustaqespice
e la Limon vetem me qemane.

Limo Labinoti sazexhine
e veshtroi me dy thengjitje venger
ah ne kalin tim tok me cingjine
do krekosesh ti comange-shtrember.

Po me prit evgjit nga hija e ftojve
te degjosh me smire e ngasherime
nga qemania trokun e potkojve
versherime jelesh,hingellime.

Dhe i tha: -Evgjit une ta jap kalin
vec ma ler cingjine ta nxjer jashte
ti tregoj si hena ri mbi malin
tek pergjon mullarin tim me kashte.

Ta mesoj si barku i mullarit
behet shtrat,nga shtretrit me te lumtur
ku pikon nga hena pik e arit
e vjen er’ e lumit e perhumbur.

Limo Labinoti hop ne kale
hop ne kale bashke me cingine
dhe vrapuan ngjitur ne nje shale
nje kuriz,nje bark plot percellime.

Obobo mullar cte pane syte
obobo ti kashte e florinjte
hen’ e kallajisur bashke me yjte
pane si kercejne valle gjinjte.

Pane si kafshon cingia kashten
kur perdridhe si purtek e thanes
pane si shalon nje pele naten
Limo Labinoti i qemanes.

Pane si ky Limo Labinoti
u be hark qemane mbi cingine
harku nxirte tinguj pika loti
ne ferkim me barkun e me gjinjte.

Lume o lume mos i trego fushes
britmat e cingise dhe ofshamat
tek ja vinin buzet zjarin gushesh
kur kumbonin cickave kambanat

Kale o kale mos refe cke pare,
mos refe per pelen qe kam hipur
kjo cingia pele krejt mullare
ma rezoi perdhe me kembet ngritur.

Kur u kthyen gjith evgjitet pane
qafen e kafshuar te cingise
dhe qemaneve ne aheng u rane
shtremberuar syte prej rakise.

Lere lere Limo Labinotin
nga qemania mende sec ju prishen
kali jashte qante per te zotin
brenda kurva ne akull ftohte sisen.

Mjegull e mejhanes ra mbi brengat
gjokset e cingive u mbuluan
heshten harqet u nemiten kenget
gotat flaken blu ne buze e shuan

Limo Labinoti ngriti telat
pa i ra qemanes me te qare
qau per kalin gjersa thiren gjelat
dhe kur shkoi ne fshat i thane I MARRE

There was three kings into the east,
Three kings both great and high,
And they hae sworn a solemn oath
John Barleycorn should die.

They took a plough and plough’d him down,
Put clods upon his head,
And they hae sworn a solemn oath
John Barleycorn was dead.

But the cheerful Spring came kindly on,
And show’rs began to fall;
John Barleycorn got up again,
And sore surpris’d them all.

The sultry suns of Summer came,
And he grew thick and strong;
His head weel arm’d wi’ pointed spears,
That no one should him wrong.

The sober Autumn enter’d mild,
When he grew wan and pale;
His bending joints and drooping head
Show’d he began to fail.

His colour sicken’d more and more,
He faded into age;
And then his enemies began
To show their deadly rage.

They’ve taen a weapon, long and sharp,
And cut him by the knee;
Then tied him fast upon a cart,
Like a rogue for forgerie.

They laid him down upon his back,
And cudgell’d him full sore;
They hung him up before the storm,
And turn’d him o’er and o’er.

They laid him out upon the floor,
To work him further woe;
And still, as signs of life appear’d,
They toss’d him to and fro.

They wasted, o’er a scorching flame,
The marrow of his bones;
But a miller us’d him worst of all,
For he crush’d him between two stones.

And they hae taen his very heart’s blood,
And drank it round and round;
And still the more and more they drank,
Their joy did more abound.

John Barleycorn was a hero bold,
Of noble enterprise;
For if you do but taste his blood,
‘Twill make your courage rise.

‘Twill make a man forget his woe;
‘Twill heighten all his joy;
‘Twill make the widow’s heart to sing,
Tho’ the tear were in her eye.

Then let us toast John Barleycorn,
Each man a glass in hand;
And may his great posterity
Ne’er fail in old Scotland!

PS keto jane pune esnafesh; nuk i shijon kushdo. Ne jug perdorin nje shprhje qe “nuk di dhia c’eshte tagjia”; dajosh, duhet ta kesh degjuar besoj. I thashe Llukanit diku gjetke qe mishin me te mire ne Shqiperi e gjen ne Cajup. Thjesht kujt ti bjere rasti eshte dicka qe s’duhet humbur. Gjithe “fajin” e ka trendelina e atjeshme….

Kopshti i dashurise
0 pëllumb’ i shkruar,
do t’të marr në duar
dhe duke kënduar
gjetkë do t’të shpie:

Në një vend t’uruar
dhe të lulëzuar,
në uj’të kulluar
edhe nën hie;

Afër tek një lumë
ku ka lule shumë,
të biem në gjumë,
hena të na ndrijë;
Yjtë të shikojnë,
zogjtë të këndojnë
edhe të na zgjojnë
dita kur të vijë.

Pa ngrën’ e pa pirë
s’mbetemi, moj Mirë,
se u’ndaj të gdhirë
dërgoj e na sjellin:

Qumështë të dhirë
dhe djathë të mirë
pa uj’ e pa hirrë,
dhe rrush kur të vjehn;

Ngjalë nga Janina,
mjaltë nga Kanlna,
verë nga Voshtina
ujë nga Sopoti;

Mollë nga Ohria,
mish nga dhënt’ e mia,
desh nga Labëria, —
na e faltë zoti’

p.s Do te haaaa mushtin, do te piiiiii mishin.

Te zeze e dua vella prej korçe mundesisht, edhe pse hollandezet e qajne… Tili Eulenspiegel pinte shume nga kjo….

Llukan do te te hedh edhe une nje mish virtual, pak me vone… po si i behet ta bejme “endren” realitet………

Ai mishi ne foto duket tejet i shpifur, dhe kjo jo per faj te mishit por te atyre metaleve vezulluese. Mishi ka lezet ne dru e zjarr, jo ne metal…

Jam dakord per metalin qe thua ti. Une diku ne internet kam pare mishra ne hell te festes se Kulmakut, por aty kjo pune eshte si industri (mijera mishngrenes, e merr me mend c’behet); problemi eshte se aty ku kjo pune behet me esnafllek, s’para gjendet nje digital camera ….

PS Me ka qelluar te rrotulloj hellin nje here. E benim me rradhe ne djemuria. A qelloi helli ca i shkurter, a ishte dashi shume i madh, nuk e di, por u percellova vete ne vend te mishit…

Ketu e kishim lene apo jo……… Ok llukan vetem na thoni nja dy dite para te marrim masat, mbi elbin dhe hellin

Leng goja ta mendoja, apo nuk kishim dhe ca trofta ate dite, raki vendi… e cvajti………………..

Idris, llafi atehere ishte qe Shtrausit i kishin vene ca jeshil-lleqe e sallatera me ate qingjin e pjekur dhe Shtrausi sikur paskej thene qe mi hiqni keto barishtet…. Pse? e pyeten. Se keto i ka ngrene ky per mua, kishte thene Shtrausi duke treguar qengjin me gisht… Folk, Idris, vazhdim i eposit te kreshnikeve, sa e vertete eshte nuk e di, por di qe ne qofshi ne US, kur tu bjere rasti vizitoni Fogo de Chao ose Fire of Brazil (ne mbremje me mire).

Karnivore te te gjitha vendeve, shperndahuni!

http://bletebzz.wordpress.com/2007/05/13/mommy-day/

U dorezova. Murit me koke nuk i bihet. Ka nje kufi. Jo deri ketu. Meshire… meshire… pse gju kaq fort… cer t’kam bo, shpirtkatrane, shpirtkazem… kjo bote u shthur, o prapesi, o dreq, qe une paskam ardhur te te ndreq…. jo, jo as Shekspiri s’boka mo fajde…. Rashe per toke oh une i mjeri/ Dhe fajin e Ka Volteri/ Te mishi hunda me shkoi/ Dhe fajin e ka Rusoi/ Goja me vajti te bollokumja/ Dhe fajin e ka xxxxx…..

Cer dreqin paske bo ne weekend qe qeke kaq ne forme!!!

Kraste, ne Korce kan nje shprehje: “me je si zocke qe behesh me nje te vluar…” Aty fokusohu ti vllajo…. Shpendet me shume kalori dhe proteina me vone….

Emigrat kam jetuar ca kohe ne Elbasan dhe stili sa kam qene une ishte te haje gjithe vitin bugaçe dhe 1 here bollokume ama aty te mbetej mendja
Ps Mendoj qe bollokumet po permenden si embelsira, pasi e kemi tha mishin ne hell…….

Ballakume= buke misri me sheqer

PS Cer bojshin ato farat e kungullit, se po i blej nja dy-tre kile…..

(Ne ali dem kur nji plak mori per gru nje goce te re - ne fakt ishte shoqja e goces qe vinte “me bo detyrat e shpise” te shoqja - i thojshin: “ka mor xhaja nuse te re, ca per vete ca per ne….”

Te kam thone, ne ato kohera, ne ato vite, kur s’kishim buke hajshim simite (ose ballokume )

E c’me le pa pune, te vrafte ai i sipermi, te vrafte ….

Ciao per momentin, kinge!

Lola qe te jesh me e qarte makinen e ke ti naften ja hedh une, mishin e ndajme ne gjysem qe te mos, po ti mund te hash me shume

e solla nje here koken une midis mbledhjesh; a te kam pas thene une ty qe qejfi behet ne Shqiperi? Ja shif e shkruj. Ne u thame e u beme kercellime knej nga USA apo Ingliterra…. na rrofte kurbeti ne….

Until soon!

te grine emigrant te grine,
nje blog s’ta nxinte dot lavdine
te grine o emigrant te grine.

lavdine bashk me miresine
te grine o emigrant te grine

–
vijon
ps: me vone