Odiseja e nje kapeleje
Ne vitin 1967, Kombinati i Tekstileve “Stalin” ne Tirane prodhoi 3000 bereta, kapele dimerore. 1000 prej tyre u hodhen ne tregun e brendshem dhe pjesa tjeter iu dhurua Republikes Popullore te Kubes. Duke qene se kapelet dimerore nuk hynin shume ne pune ne ishullin e nxehte te Kubes, shumica prej tyre u harrua ne nje magazine te vjeter, e cila njohu fatin e zjarrit ne vitin 1985. Nderkohe, nje pjese e vogel u shpernda ne forme dhuratash neper dashamire te kombesive te ndryshme Latino Amerikane. Te pushtuar nga deshira per revolucion, ata shkonin me delegacione per te takuar Fidel Kastron. Ne vitin 1968, njera prej kapeleve te prodhuara ne Kombinatin e Tekstileve ne Tirane perfundoi ne koken e delegatit nga Kili, Hugo Rocca.
Hugo Rocca ishte nje bukepjekes i moshuar nga Temuko. Pas kthimit te tij nga Kuba, ai vazhdoi aktivitetin e tij te bukepjekesit ne nje furre buke lokale ne Temuko, trashegimi nga i ati, e cila kishte fame te mire mes vendasve dhe turisteve. Nje vit me vone Hugo mbeti i ve. Pasi e kishte qare humbjen e se shoqes, nje dite me shi tropikal ne vitin 1971, kur po pergatitej qe furren e bukes t’ia linte trashegimi djalit te tij te madh, ne dyqanin e tij zuri strehe nje vizitor i rralle. Ne fakt poeti i madh nuk ishte edhe aq vizitor i rralle ne ato ane, pasi Temuko ishte qyteti i tij i femijerise dhe aty kthehej here pas here, por per Hugon e thjeshte, ajo dite me shi ishte e paharrueshme. Poeti i madh dhe bukepjekesi i thjeshte, te dy e ndjene shpirtin e tjetrit t’i trazonte shpirtin e vet, dhe aty per aty zune miqesi. Hugo e ftoi poetin brenda, i ofroi nje gote vere te kuqe dhe buke te ngrohte, biseduan gjate per jeten, koherat, atdheun, dhe kur poeti ishte i shtrenguar te ikte, edhe pse ne shi, Hugo i dha kapelen e tij.
Pablo Neruda nuk arriti t’a takonte me Hugo Roccen, por kapelen e tij nuk e hiqte nga koka sa here qe ftohej koha, apo sa here qe shkonte ne jug te Kilit, apo sa here qe vizitonte vise nordike. Ulur ne nje shkemb ne breg te detit, duke takuar nje udheheqes, ne kabinen e drunjte ne maje te malit, duke pranuar nje cmim, duke recituar nje poezi perpara nje grupi njerezish, deri edhe duke vdekur, poeti e kishte gjithmone prane kujtimin e bukepjekesit nga Temuko. Pas vdekjes se poetit ne vitin 1973, u ngrit nje fond ne emer te tij, dhe disa prej sendeve te tij personale u nxorren ne ankand. Kapelen qe ai e kishte mbajtur ne koke dy vitet e fundit te jetes, e bleu Hans Kemmel, nje koleksionist kapelesh nga Gjermania per nje shume prej 5000 markash.
Hans Kemmel, drejtor ekzekutiv i nje firme makinash gjermane, kishte ne koleksionin e tij 11739 kapele qe u perkisnin te gjitha vendeve te botes ne kohera te ndryshme, veshur nga personalitete apo njerez te paemert. Brenda nje kohe te shkurter pas blerjes se kapeles se poetit, koleksionisti mesoi krejt historine e saj, qe nga momenti qe kishte dale nga Kombinati i Tekstileve ne Tirane bashke me 2999 simotra, deri kur kapelja ndodhej ne duart e tij. Deri kur nje nate, ne vitin 1989, i veshur me petk te thjeshte poeti, per t’i shpetuar monotonise se zymte kapitaliste, Hans Kemmel, pasi hengri darke ne nje bistro te vogel ne Paris, zuri shoqeri me nje vajze nga Korsika. Ajo e shpuri ne nje dhome te vogel hoteli ne Rue de la Manutention, ku i rimesoi kenaqesite e te qenit burre, dhe ku Hans harroi kapelen pasi u largua ne mjegullen e mengjesit. Vajza nga Korsika e vuri re kapelen qe Hans kishte lene pas, por pervec parave qe ishin te domosdoshme po te doje te jetoje dhe qe ishin aq te qarkullueshme sa nuk perbenin asnje kujtim te qendrueshem, ajo nuk deshironte te mbante kujtime te dashnoreve te vet.
Keshtu qe kapelen e la ne dhome kur u largua nga hoteli, ku edhe e gjeti pastruesja e dhomes, Fatima, nje algjeriane, e cila kishte ardhur ne France me gjithe te shoqin, Ahmet Al Hazafi dhe tre femijet e tyre qe para 10 vjetesh. Fatima ia dha kapelen Ahmetit, pa i treguar se ku e kishte gjetur. Ahmet Al Hazafi punonte ne ndertim dhe qe atehere, me vullnet te forte dhe me ambicje arriti te krijonte kompanine e tij te ndertimit dhe te nxirrte te shoqen nga puna e rendomte. Kompania e tij fitoi tenderin per rikonstruksionin e nje stadiumi 78000 vendesh, qe po pergatitej per kampionatin e futbollit France 98, nga ku ndertuesi arab u rrezua dhe vdiq ne vitin 1997. Ahmeti e kishte ruajtur kapelen si kujtim i koherave te veshtira dhe pas vdekjes se tij, e veja Al Hazafi i coi rrobat e te ndjerit ne xhamine e tyre, e cila i nisi ne Tirane bashke me rroba te tjera te dhuruara nga besimtaret si ndihme humanitare gjate trazirave te vitit 1998, ku dhe kapelja perfundoi ne koken e Perparim Senes, baba i pastrehe i dy vajzave, ish banor i lagjes Kombinat.
Lulian Kodra
* Ne foto, portret i Nerudës në një rrugicë të Santiagos, Kili. (Shen. BS)
5 April 2007 @ 2:05 pm
Po Perparimi ç’u be?
5 April 2007 @ 2:17 pm
akull-naja,
Perparimi shiti kapelen tek nje tregtar dhe me parate qe fitoi bleu nje byrek! Tregtarit me emrin Isuf, kapelja i duhet per dimer, pasi ne per rruges e Tiranes bene ftohte dhe shiu nuk te fal.
Nje dite Isufi………………………………….. vazhdoje ti tani!
5 April 2007 @ 2:44 pm
Dhe vajza e Isufit e lexoi shkrimin dhe u nis me skaf per itali, qe te shkoje ne gjermani dhe t’ja rishesi kapelen Hansit.
Histori shume e bukur.
5 April 2007 @ 10:01 pm
Lulian, shkrimi me pelqeu shume — nga me interesantet qe kam pare ne keto faqe deri tani.
6 April 2007 @ 10:12 pm
Bravo Lulian..nje shkrim teper i kendshem…me kthehu humorin ne keto ore te mbremjes
12 July 2007 @ 4:43 pm
hata!
27 January 2008 @ 10:26 am
“Krijim artistik” kjo historia e kapeleve? Hmmm…pervecse nje historie te lezetshme une nuk shoh asgje qe te me beje ta quaj krijim artistik.
Historia eshte terheqese nga vete natyra e fabules qe ngerthen. Si te tregohet nga Luliani e si te tregohet nga nje shofer furgoni ne kohen kur ha ndonje byrek ne Rrogozhine ose nga Agron Llaka rreth ndonje tavoline miqsh, ajo eshte njesoj e lezetshme, por nuk eshte aspak letersi.
E vetmja gje artistike aty eshte emri i poetit Neruda.
Ne rastin me te mire, nese “fabula” e kapeleve eshte vertet origjinale dhe e krijuar nga Luliani kjo sigurisht eshte merite e tij, por gjithsesi mbetet ne nivelin e nje krijimi, trillimi, por aspak trillimi artistik.
27 January 2008 @ 1:11 pm
Ah, cfare subjekti! Cfare subjekti!
Lulian, a e ke patentu, se jam shume i tunduar me ta vjedh. Shume. Po me hane duret, ne fakt. Ke zgju ziline te une (si subjekt flas gjithmone) dhe kjo eshte shenje shume “e keqe”.
Dhe last but not least, Blendi nuk do pushoje se shtanguri mu me virtuozitetin e fotove qe ve. Je talent, bro. Talent!!!
27 January 2008 @ 8:12 pm
kenaqesia e ketij tregimi eshte te te tregohet rrugeve te Tiranes, disa here… derisa kur e lexon te mungon tregimi, ecja, Tirana, e vete kapelja qe u humb ne nje pub irlandez ne NY, pak pasi u shkruajt ketu tek Peshku.
kjo per te thene qe “fabula” eshte vertet origjinale, e krijuar dhe treguar nga Luliani ne shume trajta deri sa arriti ne kte qe lexoni sot ju, jo me qellimin per te shkruar/bere e treguar “letersi” por historine e nje kapelje (nje objekti).
27 January 2008 @ 9:07 pm
Me gjithe mend nje subjekt dhe nje lidhje organike gjate shtjellimit per te ruajtur mesazhin qendror per tu VLERESUAR….ne gjith kete treg subjektesh me tema
:)
:( 
:(
Oh une per ty…e
Oh une per mu/ve/T…..Nje Urim te Madh,sic e mendoj.
Po kendit tim te shikimit nuk mund ti shpetosh…!?!?!?
Ku e gjeten LESHIN ne KOMBINAT? :):)
Sa lesh kishin marre ?
Nga e di TI qe me LESHIN u bene vetem kapele ?
dhe last but not last… c’fare lloj Leshi ishte…
27 January 2008 @ 9:21 pm
IK njehere degjoi nje here njerin qe po fliste per nje gjeneral italian qe hante makarona te ftohta dhe qe mblidhte eshtrat e ushtareve etj etj
O Lulian, a e kupton cer subjekti ke ketu ti apo jo, or mik!? Se me duket sikur jo, pranej pys…
27 January 2008 @ 9:30 pm
nisur nga stili gazetaresk kerkon te besh kritike letrare te detajuar ti more lulian? historia e papare, arti kurrkund, sipermarrja gjithmone per tu vleresuar…
try try try (smashing pumpkins)
27 January 2008 @ 9:39 pm
Ah edhe nji, ndoshta me lidhje, ndoshta jo: nje here vaktit, indigjenet e ketushem thone qe kembenin flori me rruaza qelqi qe i sillnin “gringot” (to be) qe matane detit…. ose, ose…. ajo historia e Hamletit ka pas qene vetem nje dava kronike (nga mijera kronika mesjetare qe po i hane molat e bibliotekave….)
Lulian, ma QQQQ trurin me ket subjekt. Kaq i thjeshte eshte ky muhabet. Nuk ndodh shume shpesh kjo….
Ciao!
27 January 2008 @ 9:40 pm
Leshi eshte aq ceshtje e dites ketu ne Shqiperi Idris me gjithe keta connoiseurs leshi qe kemi rreth e rrotull, saqe mendoj se mund t’i kursejme diskutimet tek hapesira e vogel dhe e papaguar qe po perdorim per te gjykuar mbi tregimin ne fjale, e te mos bejme muhabete leshi.
Ne fakt, kur ti thua “nuk i ke perkitur fushes se Leshit”, e ke gabim. Ne te gjithe, duke ardhur nga ekonomia e mbyllur e berjes se planit (edhe, ose sidomos) te leshit me forcat tona, i perkasim atij stofi ne masa dhe cilesi te ndryshme. Dmth edhe ti, ashtu si une, nuk jemi vetem se nje fije e imet, e sinqerte dhe e drejt-e-drejte leshi qe ashtu si tek tregimi i D.Kulles, njehere ishim ne koken e Pablos, e njehere ne te Perparimit.
Problemi ne fakt nuk qendron fare tek leshi. As tek kapelja qe mund te ishte bere edhe fanelle, ose breke, ose shall.
Qendron tek ai qe i perdor. Dhe ketu mund te nisim, lirisht, te flasim mbi teknikat e manipulimit.
27 January 2008 @ 10:00 pm
Ja dakort …per te mos ta shtyre me …
:) 
…te tjere kane ardhur dhe do te vijne ne sofren BUJARE te PESHKUT……Une jam gjithnje ai prapa liste…:D 
:D
Por une nuk kam ci bej kendveshtrimit tim qe me RREMBEN kur shoh argumente LESHI,per KOHEN e LESHIT te prura ne MJEDISE LESHI per ta krahasuar me SUPERLESHIN e KOHES
Ndersa per PRURJEN une me duket se u shpreha me:
________________NJE URIM te MADH_____________________.
Personalisht kam mendimin se duhet te jesh mendje me “fushe elektronike” te ndezur qe te besh keto gjetje e te mos humbasesh fillin ne shtjellime…
Per mua nje shkalle me lart se “YPI”( ne llogjike) dhe nje shkalle me poshte se ky “last but non last”
Nuk besoj se ta rendova ndergjegjen LETRARE.
27 January 2008 @ 10:17 pm
kjo me solli ne mend nje shkrim te shkurter te Borges.
Mpelqeu, e lexova deri ne fund!!!
bukur bukur!
28 January 2008 @ 12:48 am
yeah, i concur.
28 January 2008 @ 1:22 am
Loer, po, eshte stil gazetaresk, nuk ka asgje per te fshehur ketu. Jo, nuk eshte kritike letrare, por krijim. Di te them qe kur e kam shkruar, kam fluturuar aq fuqishem, dhe aq qarte mbi gjithe ato vende dhe me gjithe ato personazhe, sa qe me duket se edhe Neruden e kam krijuar une. Ty te ka krijuar Jim Morrison fatkeqesisht, por kam besim se do rritesh
. Sidoqofte, me vjen mire qe ve ne dukje aspektin artistik, ti dhe Tani. E vleresoj.
Tan, me ben qejfin jashte mase qe mendon se nuk eshte shkrimi im origjinal. Do te thote qe te kam befasuar. Sidoqofte eshte sindrome e vjeter e lexuesve te mi (sa modest qe jam, hihihi) ose do me akuzojne per plagjarizem, ose per perkthim te dobet.
Por me shume nga gjithcka po ma heq trunin reagimi i emigrantit. Rrofsh! Megjithese edhe keshtu sic eshte me pelqen shume, mund te perpunohet, dhe te kaperceje stilin gazetaresk sikur t’i kthehem, sic po me duket se me keshillon, por nuk do i kaloja kurre kufijte e nje tregimi te shkurter.
Dhe sa per muhabet K. i ka rene ne koke me Borgesin. Ne kete tregim, dhe ne nje perralle qe kam po ketu tek peshku, kam qene nen nje influence marramendese te Borgesit. Tek Ungjilli sipas Gjonit, Borges duket sikur aludon se Odiseja dhe Ungjilli jane te vetmet histori qe tregohen dhe ritregohen, ose me sakte, cdo histori eshte nje ritregim i njeres prej ketyre. Sic duket kete kam pasur ne mendje kur e kam shkruar, edhe pse mund te kete pasur nje histori me origjinale por te harruar, shperndare neper pluhurin dhe balten e Tiranes, sic thote aloire.
28 January 2008 @ 1:38 am
Si ne vazhdim te akullnajes dhe une shtroj pyetjen:-Po Perparimi c’u be?Sapo u botua nga nje Alma dhe,me vone,firoi.Une edhe shkrova per ate se kot nuk ishte adashi im fatkeq.Administratoret duhet ta shpjegojne arsyen eketij”fluturimi kozmik”dhe aspak serioz.
28 January 2008 @ 2:04 am
Hej Papi, me ka pelqyer gjithmone emri yt si reprezantues i brezit te babait tim, lindur nga dy tre vjet pas clirimit deri afer 15 vjet me pas. Kam edhe nje tregim tjeter ku personazhi quhet Perparim Gjoni, (tregim qe kam frike se me ka humbur neper forume) por ky eshte edhe me fatkeq se Perparim Sena.
28 January 2008 @ 3:59 am
Lulian, mendimi im eshte qe gjetje te tilla si nje kapele qe udheton mbi koka te ndryshme, jane nga ato qe (me fat) te vijne nje here ne 5 a 10 vjet. Keshtu ma thote mendja kete pune. Cfare te them tjeter. Si gjetje ka potencial te hatashem. Nuk ja fal vetes qe s’e kisha lexuar me pare. I mban te gjitha, romanin, novelen, tregimin e gjate… veri emrin.
Thjesht te merr frymen kur e mendon. Mua do me kishte lene pa gjume deri sa ta “shtroja” ne nje fare menyre.
A te kujtohet gjetja e cietincive tek Koncerti. Nqse ajo eshte e madhe, kjo eshte 100 fishi i saj. Apo ajo gjetja me taksi tek filmi me te njejtin titull. Kjo eshte 1000 here me e madhe. Robt’ marrin Nobel me te tilla gjetje. Ja keshtu e mendoj une.
Te mira!
Cimi
28 January 2008 @ 4:22 am
Luli, na befason here pas here me poezi dhe me proze. Shume bukur! Vertet interesante gjetja me kapelen dhe menyra sesi e ke treguar historine e saj duke kaluar nga njere dore me tjetren, derisa kapelja u kthye ne destinacionin e duhur.
28 January 2008 @ 3:01 pm
ok luli, nje gje eshte e sigurte, qe nuk duhet te jesh borgues per te kuptuar qe te vetmet vepra origjinale e gjitheperfshirese ne tere historine e njerezimit jane (jo ungjilli, harroje, eshte shkaterrim ungjilli, eshte lesh, eshte i shemtuar dhe imitues i shpifur) odissea, iliada, dhe pa dyshim epi i gilgameshit, per sa kohe nuk kemi informacion per ndonej liber te shkruar nga atlantet.
cdo gje tjeter e shkruar eshte perseritje ne forma te ndryshme, sepse jam gati te sfidoj kedo qe me ofron tema letrare, marrdhenie njerezore dhe pyetje pa pergjigje qe nuk i gjen ne keto tre trashgimite njerezore te mesiperme. ungjilli eshte imitim i shemtuar …
kjo ishte jashte teme, por nejse, do flasim per temen,
ca gjera di une,
tema jote ishte e mire,
trajtimi yt letrar (jo artistik, nuk di te flas per trajtim artistik, akullnaja emigranti e doriani e ca te tjere e bejne shume me mire) trajtimi letrar ishte i dobet. gazetaresk.
e treta, fantazia jote mund ta kete krijuar neruden, fantazia ime e ka gelltitur jimin ne kase te 8-te fillore, ndaj mos u rrek kot duke u nisur nga nje kenge e bukur, te sulmosh nen “jim” se pas tij ka qene kurti,e pas kurtit freddie, e pas freddie, hetfield, e pastaj thom yorke, mathew bellamy e johni, e axl… po e nisem kete muhabet, nuk ma del dot o trim…
e katerta, permenda kritiken letrare, nuk e kisha per kete tregim sepse duhet te kesh nje IQ afer 50 per ta ngaterruar me kritike letrare, e kisha me kritiken qe ti tenton ne menyre konfuze ta besh zakonisht.
salut…
PS. e di ku me ke habitur ti mua? te spjegimet me nje fjali qe i ke bere autoreve qe une merrja si shembull ne debatet mbi “moonlight drive”
merru me ate lloj spjegimi hiperbolik te miller, cortazar dhe de sad, shkruaj dicka me te… eshe per tu vleresuar…
28 January 2008 @ 4:01 pm
kulla leri hamendesimet dhe kategorizimet e lexuesve te tu…mos harxho energji kot…por te sugjeroj t’i harxhosh atje ku ke dhene shpresa te medha e me sa shoh sot me keqardhje mund te vertetohet frika ime qe ta kam shprehur edhe ty direkt: talentin qe ke mund te ta vrasin te tjera gjera aspak artistike qe nuk eshte nevoja te t’i permend ketu…Perndryshe do te mbetesh aty ku kane mbetur shume te tjere qe e nisen me vrull rrugen e shkrimtarit dhe perfunduan ne narciste nihiliste qe rimbushnin pellgun e tyre te thare here me lote e here me urine…boll qe ai te pasqyronte fytyren e tyre te bukur (sipas tyre)…Thyeji pasqyrat e tua, Dorian dhe mos u shih ne pasqyrat e dynjase…Pasqyra jote si autor duhet te jete ajo letersi qe shkruan ti dhe jo cfare them une apo tjetri…dhe jo Jane te demshme per nje autor te ri qe jep shume shprese skalionet e te ekzaltuarve…shume me te demshme se sa “sharjet” qe une i bej nje krijimi tendit ne kete forum…”sharje” te cilat ne fund te fundit nuk krijiojne kurre ate pasqyren qe prodhon narciste…”sharje” te cilat fare mire mund t’i injorosh duke shkruar vepren letrare te rradhes…
Ti (ne kundershtim nga une) shkruan proze shume te bukur (perjashto kapelet…sipas mendimit tim gjithnje)…Dhe une (ne kundershtim nga ty) e lexoj deri ne fund prozen tende edhe kur nuk me pelqen ne ndonje rast niveli artistik i saj….
Ke pas shkruar bukur para 3 vjetesh , por ne vazhdimesi nuk te kam ndjekur dhe nuk e di nese akoma ke synimin te behesh shkrimtar dhe jo nje komentues i vetvetes dhe komenteve qe te tjeret i bejne asaj qe shkruan ti (pavaresisht se si e vleresojne mire apo dobet) forumeve virtuale si puna e ketij ketu…Krijimtaria e gjithkujt (mes tyre edhe e jotja) as nuk humbet e as nuk fiton ndonje gje nga komentet e ciladoqofshin ato…letrare apo joletrare…profesionale apo ne trajte masturbimesh kolektive te ekzaltuarish…Nuk e pengon aspak Kapelen te lexohet me kenaqesi mendimi im per nivelin artistik (te munguar sipas meje) te saj…Edhe une me kenaqesi e lexova sidoqofte ate histori te treguar bukur dhe te sajuar po aq bukur…
Ti nuk ke perse te ndjehesh aspak i fyer nese une aludoj se mund te jete nje histori e treguar trenave apo furgoneve ideja e kapeles e cila me pas mund te jete perpunuar ne trurin tend… Idhujt e tu letrare e sidomos ai Borgesi qe e citon shpesh ti dhe shume te tjere shumicen e ideve e merrte nga mitet..legjendat..por edhe nga lustraxhiu i tij ne kohen qe i lyente kepucet…Pra take it easy, Dorian…
Nuk te akuzova aspak per plagjiature ndaj mos spekullo kot se frymezon pastaj nuhatje hundesh anonime te “stervitura” te futen edhe atje ku nuk u takon…dhe keshtu krijiohet padashje nje atmosfere ku ne vend qe te diskutojme per letersi fillojme te japim mend e te tregojme mencurine tone e cila sigurisht gjithmone eshte me e larte se e bashkebiseduesit tone…
Nuk dua te perseris me shume nga sa kam thene ne postimet e mesiperme…Krijimtari te mbare ,Dor
ps. u zgjata vertet shume ne koment qe ty dhe ndonje tjetri mund t’i tingellojne si moralizim apo keshilla te nje njeriu qe tashme eshte plakur (bashke me hi-hi-hi-te qe e pasojne kete gje)…
E shkruajta per autorin qe ndodhet pas Kulles dhe aspak per njeriun qe ndodhet pas autorit - gjeja qe nuk me intereson aspak si lexues…
28 January 2008 @ 4:39 pm
dy verertje:
1- per peshkun.
Eshte gabim “te asgjesuarit” e mesazheve qe s’iu pelqejne. Ky presupozohet eshte nje forum i lire, dhe cdo autor, gjykohet per ato sa thote. Akoma edhe atehere kur nje njeri shan dike, apo perdor gjuhe te ashper, kjo vleresohet dhe rivleresohet nga anetaret e forumit. S’ka nevoje per “mbikeqyrje nga lart”.
Te kryesh ritualin e faraonit ne kohet e sotme, eshte tejet qesharake, dhe tejet shqiptare ( dmth aspak demokratike).
2- Tregimi , nese do t’a quanim te tille, eshte nje pjese teper e varfer, qofte ne emocion, qofte ne konceptin qe perpiqet te percoj.
jam i vetedijshem, qe kockat e kafkes dridhen ne varrin e tij, tanime kur krahasohet universi i tij, me hartime amatoreske te shkollave tetevjecare shqiptare.
Esenca e kafkes, e kamyse , e sartrit, dhe e ekzistencialeve te tjere, ish nje esence jetesore; e tejmbushur me potenciale te tere artistik, filozofik, meditativ dhe emotiv.
Ndersa ketu “tregimi” ne fjale, eshte kufoma e ngecur ne leter (ne ekranin kompjuterik), e nje qenie te pa talentuar, dhe nje shpirti teper te varfer.
28 January 2008 @ 4:53 pm
bukur sterkalth, po aktivizohen skalionet e lupinit me shoke. haha, kane dhe verejtje per mbikqyrje te tepruar. mos more, ti do jesh ndonje qe mban kamzhikun dikund tjeter.
po si si, shume e varfer kjo pjese? po i thate kesaj e varfer, atehere ti dhe lupini duhet te keni kohe qe llokociteni nen nivelin e varferise.
lexojeni dhe njehre tjeter se do gjeni ndonje gje edhe me te varfer dhe shtyni dhe nje dite tjeter me te.
28 January 2008 @ 5:30 pm
Hej, sterkalth, nuk lejohet Kafka ketu. I kam bere magji me gelbaze pleqsh duhanxhi, menstruacione shtrigash shtatzane dhe merkur te verdhe qe te mos hyje tek kjo teme. E sigurt qe nuk ke ngaterruar adrese?
Lupin, do e kem parasysh.
Loer, thua, “trajtimi yt letrar (jo artistik, nuk di te flas per trajtim artistik, akullnaja emigranti e doriani e ca te tjere e bejne shume me mire) trajtimi letrar ishte i dobet. gazetaresk.”
Po shof qe po e perdor termin gazetaresk per te treguar qe eshte e dobet. Ne fakt pjesa ime, gazetareske eshte, dhe ky eshte fakt, edhe e dobet mund te jete, ceshtje shijesh, por e dobeta dhe gazetareskja, me vjen keq plako, po nuk kane asgje te perbashket. Ne qofte se ti e perdor termin sipas qejfit tend, qe te percaktosh dicka te dobet, atehere ti ke rrezuar pothuajse krejt krijimtarine e Dino Buzatit, nje pjese te madhe te Kortazar, e shume te tjere qe jane perpjekur te shprehen ne kete stil letrar. Pra, eshte gazetareske, eshte shprehje letrare, eshte njesoj si te thuash eshte gorteske, apo eshte cinike, apo eshte historike, apo eshte baroque, apo eshte burlesque, rrumapesque, mamapusque, apo cfaredo stili. Ti mendon se eshte e dobet pjesa ime; ky eshte tjeter muhabet.
“e di ku me ke habitur ti mua? te spjegimet me nje fjali qe i ke bere autoreve qe une merrja si shembull ne debatet mbi “moonlight drive””.
Po jo mo yll, ata ishin ne funksion te nje dileme qe une shihja ke pjesa jote, arketipe apo heronj (pak rendesi ka pozitive apo negative) te cilet mund edhe t’i kisha zgjedhur, po t’a kisha shkrujt une, qofte edhe vetem njerin, me te cilin te ballafaqoja procesin e mendimit tim gjate pjeses. Edhe Akili mund t’a kryej funksionin, por duhet te ballafaqohesh me Akilin ne trup te tregimit, eshte shume i mencur, eshte arketipi i kundert i Hamletit; kur ky i fundit edhe pse deshiron te veproje, mendohet, Akili edhe pse deshiron te meditoje, detyrohet te veproje. Per kete nuk te mjafton te thuash, jam ndjekes i kultit te Akilit, a ku di une si e kishe thene.
28 January 2008 @ 5:33 pm
Etimologjisti
Me pelqen adhurimi yt , per kullat e reres qe nderton naiviteti feminor, buzedeteve; Ka edhe kjo interesin e vet.
Vecse duhet t’i frikesohesh atyre dallgeve te pameshirshme te kohes, qe perplasen furishen brigjeve , e perpijne gjithcka qe s’ka rrenje te toke, gjithcka pa themele; cdo loje te pafajte feminore.
28 January 2008 @ 5:35 pm
…dhe jepet verdikti, nga hierarkia e veteperceptuar:
28 January 2008 @ 5:36 pm
Lulian,
a mundet te me thuash po nuk pate ndermend qe ta levrosh kete teme ne nje te aferme te parashikueshme?
28 January 2008 @ 5:39 pm
Sterkalthi, m’i ke prek telat e shpirtit me keto qe the. shyqyr qe sje dallge, madje as sterkale tamam, je vetem nje sterkal-th, e pakryer pra, se do me kishe prish diten.
shko maro shkollen i here masnej ec e fol ketu.
28 January 2008 @ 5:43 pm
em-o, them se bukuria e kesaj pjese mbetet ke forma dhe stili qe ka. Si konceptim nuk eshte origjinal, ndaj perkraha mendimin e K-es se perngjet me rrefenjat e shkurtera te Borhesit. Sipas ketij te fundit, kjo menyre rrefimi eshte edhe ajo me e zhveshura nga egoizmi, kreativiteti apo lajle-lule-zimi i krijuesit. Borhesi i permbahej deshires dhe idese qe ne raportin midis krijuesit dhe lexuesit, e drejta per krijimtari, zhvillim, imagjinate etj, t`i mbetej ketij te fundit. Kete ide, e ka percuar edhe ne shume nga esete e tij, si dhe disa krijime poetike.
28 January 2008 @ 6:06 pm
Na leni O BUAJ te DIJES!
Hiqni dore nga ky rreshtim ushtarak,duke perdorur EMRA famoze, po jo ata ,por “vetite tuaja te arrira” qe dini ti krahasoni me prurjet SHQIP.
Perse? Ky XHULIUA qe ka prure “kapelen” te mos kete stilin e tij te te refyerit dhe ne se eshte i ngjashem me kafkra, skeletra a ku di une perse duhet te mos me pelqeje ???????? Une nuk dua ta krahasoj me asnje BORGJEZ. Une nuk dua te bej furtuna ne gote uji…
Ja nje 18 vjecar qe i bie per here te pare Juliani ne dore ,perse te mos ta pelqeje qofte dhe i shkolles se Kafkes (a dreqit me te birit) gje qe do ta mesoje, ne se fati do ta hedhe ne duart e shkollave letrare ???
Perse ky brez 18 vjecaresh te mos kete te drejte te shijoje prurje te tilla nga autore Shqiptare ???? Po perse ne JO ????????????
Juliani eshte treguar i vecante ne kete prurje per subjektin dhe ruajtjen e vijimesise per dhenien e mesazhit ne LINJE, pa “gershetime”-”lustrime”
Neruda zbehet para bukpjeksit…E kush me ndalon mua qe te mos mba zi per te (bukepjeksin) por duhet me cdo kusht per nje figure si Neruda qe mbajti “zi” kongresi PP?________NE BLLOK__________
Lereni te shprehet sterkalthin….. ndoshta Ju po fyeni nje KUJTIM…..
pa gelbaza Julian se shpesh po ti perdoresh shume te bien….
Ja si perfundim do te thoja se c’ke njefare ngjashmerie ne origjinalitet me HATIBIN dhe kryenec si nje ALBI- qe ka humbur, por gjithsesi ne nivele shume te kendeshme per mua
28 January 2008 @ 6:06 pm
kur nje krijim letrar i supozuar akuzohet per vlera gazetareske.. dmth qe ngaterrohet letersia me gazetarine… buzzati, borgues, cortazar dhe qofte edhe marques ishin gazetare, por nukngaterronin letersine artistike, mne ate esseistike e me artikujt e tyre… madje marques ka thene qe te punuarit, sidomos gazetar demton krijmtarine letrare se tepermi, dhe nje nga arsyet pse ai eshte gjeni sipas meje eshte se ai ka ditur ti beje bridge dhe block rrymes se gazetarise ne krijmtarine letrare…
28 January 2008 @ 6:17 pm
LostT, do doja shume ta experimentoja ate punen e formes… po e bera, do ta coj privat, dhe ne pac kohe do me thuash mendimin tend pastaj…
Shume kushtore ne rradhe, e di, por nje dialog i kasketes se pershkruar ketu dhe borsalines se Enver Hoxhes, ne nje depo te vetmuar diku ne Shqiperine juglindore do me tundte dhembet duke e shkruar…. sepse vetem kapellat mund ti degjojne c’behet aty 2-3 cm me thelle, tek korja e trurit, ku projektohen ose vjersha magjiplote, ose poema pa fund bukneresh…. Mundet te fliste ndonje llaf edhe qylafi i Ali Pashes, apo tek e fundit edhe kapelja e “Pinxho Kapelles” ….. si dhe ajo e Kim Basinger tek 9.5 jave (you can leave your hat on…. by j. cocker)
Rri lostT, se eshte gjetje e hatashme, po shko e bie ne oborr te Lulianit thuj….
…. 
28 January 2008 @ 6:18 pm
Emigrant, nuk e di, nuk e di. Ka potencial per forme tjeter, ne fakt ka potencial per te marre te gjitha format e Proteut. (Me qe jemi tek Proteu, Odiseja dhe Sterkalthi, Do t’i lutesha ketij te fundit t’i lutej Poseidonit, se si prift i tij po me tingellon, te me nxjerri ne breg celsin qe me ra vjet nga SI Ferry, se me ka mbetur kulla e reres pa hapur. M’u keput litari qe kisha ne qafe, se une ne qafe e mbaja akoma celsin, se jam i vogel, dhe duke u perpjekur t’a kapja me ra edhe sanduinci qe kisha ne duar dhe po haja ate moment. Mos u bej merak per sanduicin thuaj Poseidonit, se do e kene ngrene peshqit dhe iu befte mire, po celsin, ishte i verdhe, te lutem te lutem te m’a ktheje). Mbase do e zhvilloj, mbase jo, nuk di ca te them Emigrant. Me pelqejne shume personazhet aty, por kam frike se po t’i zhvilloj me teper do e humbisnin ate shkelqimin e menjehershem fotografik, cka edhe dua te mos humbase, sepse e shoh si kendveshtrim te kapeles, vrikthi, ku 10 vjet ngjajne si nje sekonde dhe nje sekonde mund te ngjaje sa nje perjetesi.
28 January 2008 @ 6:21 pm
Per “kapellon” e Vlores paska njerez qe nuk qenkan informuar !!!!
:( 
:) .Le te mo merziten se ketu do i presem na….:D 
:D
Dashkan dhe te shkruajne…..
28 January 2008 @ 9:29 pm
lulo, krijimi gazetaresk nuke she krijim letrar..
lulo, krijimi jot eshte gazetaresk… kaq…
28 January 2008 @ 9:39 pm
O loer, sa kohe do vazhdosh me kete? Stil gazetaresk qe nuk domethen gazetari!
29 January 2008 @ 5:05 am
Jo! Jo! Lulian, nje shkelqim i menjehershem fotografik nuk krahasohet me nje skulpture. Si nje poster i Davidit me origjinalin. E di qe po e teproj, por shiko, ja nji prolog me monologun e kasketes proletare ne portmantone e pensionistit te zhgenjyer Qerim (kur ka monologje vagina, pse jo kapelja). Qerimi ja fitoi Perparimit ket kasketen ne nje loje domino, te ca ish stola te prishur, ku pleqte e tranzicionit uleshin per inerci… Fillimi i monologut te kapeles mund te ishte psh:
“Eh ku te katandiska jeta, rrecke ne varesen e piset te Qerimit, qe njerezit i thone lamash… U plaka, s’jam me si atehere, kur mbuloja koken e atij poetit… komunist edhe ai, si Qerimi nje here vaktit, por komunist allasoj, komunist me femra e me historira e poezira me rrjeta e peshq figurative, jo me merzi dominoshe pensionistesh shqiptare qe pjerdhin ore e cast dhe krenohen per kete. Vetetija atehere…. apo keshtu me duket mua? Sidoqofte, edhe ne s’vetetija, per te fergelluar fergelloja qe c’ke me ate pune, psh kur gjermani Hans , mbulonte me mua, sic e kishte zakon, vaginat apo te pasmet e dashnoreve te tij - varesisht nga pozicioni i tyre - te shtrira ne shtretet “king” te hoteleve pas dashurise…. etj etj etj…”
Mos mu lesho me inot tani, se i perpjekje po boj mos me e cu dom me i artikull ala “Zeri i Rinise” ket gjetje ulerime qe ke.
Te premtoj, nuk te lej mo koment ketu.
Respekt! (per gjetjen gjithmone)
29 January 2008 @ 5:27 am
Lulian,
Kapelja eshte nje gjetje teper interesante. Trajtimi nuk qendron ne nivelin e gjetjes. Nuk dua te flas me superlativa per te, sepse pastaj nuk do dija ku ti vendosja shkrimet e tjera te tuat qe qendrojne siper kesaj.
Emigranti thote:
Jo! Jo! Lulian, nje shkelqim i menjehershem fotografik nuk krahasohet me nje skulpture. Si nje poster i Davidit me origjinalin.
Emigrant, po sikur ti vinim skulptures nje kapele? E? Si thua?
29 January 2008 @ 6:35 am
Po shof qe duhet te sqaroj edhe nje here, qe nuk ka rendesi trajta, forma, apo menyra e tregimit. Kjo histori, kjo gjetje, une e besoj kete me shpirt, ne cfaredo forme apo trajte te tregohet, nuk do te arrinte te qendronte ne te njejtin nivel me idene.
Qe une jam perpjekur t’a tregoj ne menyren me te mire qe une di, per kete as qe nuk kam asnje dyshim. Mirepo qe edhe une e gjej veten te pakenaqur me trajten apo formen e kesaj historie, kjo tregon qe nuk eshte ne duart e mia.
Une jam gati te ve bast me kedo, qe kushdo qe do e tregonte kete histori (ne qofte se do kishte ndonje konkurs, do me duhej t’a ritregoja edhe une serish, I’m a competitive MOFO), forma e arritur nuk do te arrinte dot kurre kenaqesine qe te jep ideja, gjetja. Ne fakt do ngjallte shume histori te tjera qe do te tregoheshin se bashku me te.
E kam bluar kete histori shume gjate. Sic ka thene aloire, e kam treguar dhe ritreguar ne shume forma te ndryshme, dhe nuk ka qene aloire e vetmja qe i ka degjuar keto tregime dhe ritregime. Dhe kam qene jashtezakonisht i ndergjegjshem kur kam vendosur t’a paraqes ne kete forme “gazetareske”, duke menduar se cfaredo forme tjeter, do t’a bente idene te merzitshme, ajo qe po e quani gjetje, dhe qe eshte gjetje, do te humbiste.
Nuk i jam dhene gjuhes ne kete pjese, sic mund te kem bere ne pjese te tjera te miat, pasi nuk ka rendesi gjuha ne kete rast, por historia.
Personazhet jam perpjekur t’i prezantoj ne menyre sa me reale, por ata kane qene gjithmone ne funksion te kapeles, keshtu qe ky portretizim ka qene i detyruar te jete jo me shume se sa nje cast fotografik ne gjithe jeten e tyre, sidomos ne rastin e Hansit dhe te Perparimit, (Hansin sidomos nuk e kam portretizuar sic duhet, kam frike se nuk eshte aq i keq sa duket) pasi tek te tjeret them se iu kam prekur nje pjese te rendesishme te jetes permes vdekjes, te tyren, apo te bashkeshorteve.
Tan Hasani ka te drejte qe thote se edhe nje shofer furgoni, me sufllaqe duke iu varur nga mjekra e parruar, do mund t’a tregonte kete ide, dhe per mua fakti qe eshte e tregueshme dhe e ritregueshme ka me shume rendesi se sa kushdo qe eshte entuziast, apo po i rezervon komplimentat ketu, mund t’a imagjinoje.
Pak si shume e sqarova, por po me habisni me kete pakenaqesi ndaj formes kur kjo nuk ka rendesi ne kete rast. Aq pak rendesi ka ne fakt, sa qe cdo forme do bente nje xhiro falas. Nuk kisha ndermend te rishkruaja Uliksin e Joyce, (e ka qare vete ai ate forme perroi psiqik), thjesht odisene e nje kapeleje, dhe thjesht. Them se e kam kapur bukur, te pakten thjeshtesine. Po shije shije, ajo pune.
29 January 2008 @ 6:38 am
tani se fundmi e ke pare o lulo ate filmin “historia e njemijelekeshi”???
tema e “shkrimit” tend e sterperderor..gjetja cka…shtrimi po ashtu.ekstitimi yt ???Me pashe me sa shof.
por sic kane thene dhe te mendur te tjere para nesh qe i jane futur rruges se letersise…. shkruaj shkruaj se dicka do mbetet
29 January 2008 @ 6:57 am
Archer, ke te drejte, eksitimi im eshte me i madh se c’thuhet. Njemijelekshin se kam pare.
29 January 2008 @ 7:14 am
miku im… te kerkoj ndjese se po te therras mik pa te njohur… por ne shqiptaret jemi pak rrace koti dhe prodhojme debat me tone negative dhe pozitive vetem per hir te kenaqesise personale dhe jo asaj estetike dhe kritike te vertete. pa me thuaj kush nga “ne kritiket e artit” do te mund te jepte nje pergjigjie sa me rrealiste per te te ndihmuar ty sadopak qofte ne perpjeket e tua per te shkruar??? Asnje nga ne perfshi dhe veten time…por sic te thashe dhe me lart … Shkruaj miku im Shkruaj .. dicka do te mbetet.
Te shume vleresoj per mundimin
29 January 2008 @ 11:03 am
ohoo, ujki i ziii, dritarja zeeezeeee, oxhaku ziiii, hahah,
ej, nuk kam faj une o burre, po ketu dalin komentet pas nje muaji… na kane bere me hije se mos nuk botohet komenti, e detyrohemi ne te stigmatizuarit te komentojme serish si papagaj… une nje koment e nis dy here, se mos nuke ka marre motori heren e pare
2 February 2008 @ 4:25 pm
Mbasi lexova tregimin, si ves i shtuar edhe ky, lexova dhe komentet.
Shume nga komentuesit jane perpjekur ta vene tregimin ne gazetari, ose e kane gjetur tek gazetaria -reportazh. per kete nuk ka si te behen e as te ndjehen me faj lexuesit-komentues , por asesi autori. Ndoshta gazetaria qenka persosur aq shume sa gati gati po ia kalon letersise dhe artit , se s’ka si te jete ndryshe, perderisa per disa mungokeka arti ne tregim. Mos valle qe te quhet nje tregim artistik u dashka patjeter nje sterzgjatje dhe patjeter nje loje fjalesh qe shpesh te lodh mendimin e te mbaron diten pa e mbaruar tregimin e pa e gjetur c’deshi autori te te thoshte, e c’te teproji ty nga leximi i tregimit. NUk e di pse duhet te ishte sofistikuar tregimi per te dale (gjoaj sipas disave, artistik).
Per mua eshte mirfilli tregim artistik dhe mjeshterisht(me qellim) eshte shkruar rrjedhshem, me nje gjuhe krejt te thjeshte e qe te ben ta besosh e ta perjetosh historine si te vertete. Madje te vjen te besosh se jo vetem kapelja shetiti nga nje koke, kohe e vend, por edhe vet ti, lexues. Pa dashur te them se ata qe nuk e shikojne rrefimin si artistik , kane probleme me syze te markes “xhelozi”, per mua eshte tregim i realizuar. Dhe nuk eshte vetem prej gjetjes qe duket kaq ordinere, nje kapele, por eshte gjithcka brenda tregimit. Pastaj fakti qe pablo neruda ka mbajtur kaskete e mrekullon tregimin e te vjen te besosh ate qe gabimisht e quajme gazetari prej disave.Nepermejt ketij tregimi , te pakten, Neruda ka krijuar nje lidhje (poetike ) edhe me autorin e tregimit ose “vendlindjen” e kapeles. Ky tregim me ben edhe mua qe po bej sikur nuk jam xheloze, xheloze.
Kulla, une e kam “frike” talentin tend. Kam kohe qe e kam “frike”.Dhe per me keq se me ka dale nami se nuk jam dhe aq frikacake.
Une po e marr tregimin (Artistik) sigurisht duke e shenuar adressen prej ku e mora “peshku pa uje” dhe emrin e plote te autorit Dorian Kulla.
…duke kerkuar shkrime te tjera te Kulles…
2 February 2008 @ 4:39 pm
re_mark, e mete e poshter kjo, qe nuk diskutohet ajo qe eshte shkruar, por ajo qe nuk eshte shkruar. Une, qe e bera kete gje ketu, jam vete kaq kunder kesaj qasje! Bera perjashtim per kete sepse per mua, kjo gjetje eshte siperore. Me goditi bash ne ate vendin ne tru qe eshte rezervuar per gjetje gjeniale. Dhe nqse tregimi per mua eshte OK ne vetevete (secili ka te drejten e vet per kete vleresim, apo jo), humnera midis realizimit dhe potencialit thjesht e zhben edhe realizimin vete.
Keshtu do thoje sikur te merrje vesh qe nje bombe atomike vrau nje mushkonje.
Me kujton nje batute te Bushit para se te niste bombardimet ne Afganistan (kunder talebaneve). I thane c’pret qe s’ia kercet? Do ja kercas, tha ky, por du me dit se cfare po gjuj, se s’mund te nis nje bombe 2 milion dollareshe qe ti bie nje gamiljeje ne bythe.
Ketu pra eshte puna, re_mark, te bytha e gamiljes….
2 February 2008 @ 4:39 pm
re-mak, meqe je ne linje pa dashur te bej bedat letrar ose jo,vetm nje saktesim:ka ndonje problem per ty nese mua me duket ky tregimi gazetaresk dhe artin e shoh ne skuta te tjera nga ato qe e sheh ti?!?!?!me fjale te tjera me lejohet te kem konceptet e mia pa te prishur pune sepse nuk besoj se ky tregim mbeshtet ne kollonat gjigande ku qendron arti dhe qe askush nuk i ve ne dyshim,sepse ndryshe do te ishte nje kryeveper,apo jo?
2 February 2008 @ 4:59 pm
Diskutimi s’ka te beje fare me politiken e jashtme te ShBA. Nese te intereson ky diskutim atehere mund te sjellesh nje shkrim mbi te, ose te kerkosh ne faqe se ku eshte diskutuar tashme. Pergjigjet e metejshme ne kete drejtim jane te kota.
Ll.
2 February 2008 @ 5:07 pm
i dashur LL !
nga c’fshat je ?
aty ne fshatin tend, nuk te kane mesuar te degjosh edhe te tjeret?
apo mos je i dashuruar vetem me jehonen e zerit tend?
nje hitler fle ne gjakun tend.
vrite tani ,sa eshte heret!
2 February 2008 @ 5:12 pm
Mire, mire. Une po shkoj ne “fshatin tim”. Shko edhe ti ne tendin, he te keqen