Comments on: Nje vend magjik http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/ Blog kolektiv shqiptar Thu, 04 Dec 2008 20:42:37 +0000 http://wordpress.org/?v=2.1.3 By: macia_blu http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203516 macia_blu Thu, 28 Feb 2008 05:17:26 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203516 Pse me emrin Tedi? <strong>"tani edhe drita qe dritaren tende u fik…naten e mire e dashur…ty… dhe atij qe sapo hyri ne dhomen tende"</strong> Kjo nuk me duket dashuri.Eshte thjesht nje kujdes (edhe pse kujdesi eshte dashuri) prap ky lloji kujdesi e perjashton dashurine. Cfaredo eshte kjo , leter , skice, rrefim ... mua prap ... Me pelqeu gjithesesi!!! Pse me emrin Tedi?

“tani edhe drita qe dritaren tende u fik…naten e mire e dashur…ty… dhe atij qe sapo hyri ne dhomen tende”
Kjo nuk me duket dashuri.Eshte thjesht nje kujdes (edhe pse kujdesi eshte dashuri) prap ky lloji kujdesi e perjashton dashurine.
Cfaredo eshte kjo , leter , skice, rrefim … mua prap …

Me pelqeu gjithesesi!!!

]]> By: Vemendje http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203525 Vemendje Thu, 28 Feb 2008 07:04:42 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203525 Ky ze me duket si i nje peshku me me shume se nje emer, gjithsesi i ngopur ne oksigjen nga ai i lartesive qe e ndihmojne te fshihet (si force zakoni tashme) per te shkruar ngjeshur ngjarjen si ne nji paragraf, e megjitheate sa me pak "peshk" duket di bej mire. Ky ze me duket si i nje peshku me me shume se nje emer, gjithsesi i ngopur ne oksigjen nga ai i lartesive qe e ndihmojne te fshihet (si force zakoni tashme) per te shkruar ngjeshur ngjarjen si ne nji paragraf, e megjitheate sa me pak “peshk” duket di bej mire.

]]> By: loer kume http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203545 loer kume Thu, 28 Feb 2008 10:06:50 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203545 mace blu, dashuria eshte pikerisht te duash nje njeri pavaresisht cdo gjeje, pa kushte, pa kufizime, pa litare, pa xhelozi, pa ambicie dhe egoizem. nese eshte e paster, ajo qe eshte shkruar me siper eshte agapê, nuke di ne me kupton, cdo gje tjeter qe lyhet e lahet nga ndjenja perkatesie eshet thejsht pasion, posedim... qe sigurisht eshet nga ana e tij fantastik dhe magjik :) mace blu, dashuria eshte pikerisht te duash nje njeri pavaresisht cdo gjeje, pa kushte, pa kufizime, pa litare, pa xhelozi, pa ambicie dhe egoizem.
nese eshte e paster, ajo qe eshte shkruar me siper eshte agapê, nuke di ne me kupton, cdo gje tjeter qe lyhet e lahet nga ndjenja perkatesie eshet thejsht pasion, posedim… qe sigurisht eshet nga ana e tij fantastik dhe magjik :)

]]> By: Tedi http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203818 Tedi Fri, 29 Feb 2008 11:58:04 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203818 mace, pse emrin tedi? ky eshte emri im... loer kume te flm per vleresimin tend, por sidoms flm qe me kuptove :) mace, pse emrin tedi? ky eshte emri im…

loer kume te flm per vleresimin tend, por sidoms flm qe me kuptove :)

]]> By: shark http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203884 shark Fri, 29 Feb 2008 18:28:31 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203884 Tedi shume bukur e ke shkruar kete :) Gjeta veten ne shume vende... Tedi shume bukur e ke shkruar kete :)
Gjeta veten ne shume vende…

]]> By: Ravintsara http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203942 Ravintsara Fri, 29 Feb 2008 23:49:11 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203942 Nganjëherë, kur ndihem si e ngarkuar, marr një laps dhe shkruaj pa u menduar dhe pa llogaritur ç'më kalon nëpër kokë, me rradhë... Nuk mundohem fare të kujdesem as për sintaksën, as për morfologjinë. Zakonisht del diçka interesante, ndoshta me shumë kuptime por e palexueshme për ndonjë tjetër. Edhe ky shkrimi atë përshtypje më la. Për mendimin tim duhet përpunuar ca. Nganjëherë, kur ndihem si e ngarkuar, marr një laps dhe shkruaj pa u menduar dhe pa llogaritur ç’më kalon nëpër kokë, me rradhë… Nuk mundohem fare të kujdesem as për sintaksën, as për morfologjinë. Zakonisht del diçka interesante, ndoshta me shumë kuptime por e palexueshme për ndonjë tjetër. Edhe ky shkrimi atë përshtypje më la. Për mendimin tim duhet përpunuar ca.

]]> By: Izabel http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203979 Izabel Sat, 01 Mar 2008 04:48:57 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-203979 Tregimi eshte i rrjedhshem, i ndjere... Fundi i papritur, eshte my favorite. Tregimi eshte i rrjedhshem, i ndjere… Fundi i papritur, eshte my favorite.

]]> By: isa http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-204355 isa Mon, 03 Mar 2008 02:24:54 +0000 http://arkivi.peshkupauje.com/nje-vend-magjik/2008/02/28/#comment-204355 Për të ardhur deri në Tiranë "Express" nga Isuf kurtaj Kufiri i Morinës quhet edhe mesi i Shqipërisë së dikurshme, atje ku sot gjendet kufiri i shtetit shqiptar që ndan Shqipërinë me Kosovën. Pamja e Doganës së Morinës tashmë ka ndryshuar për mirë, me përjashtim të ndonjë bagëtie që kalon për të kullotur në jeshillëkun e territorit “tjetër” pa pyetur njëri. Mijëra “kërpudha” qëndrojnë heroikisht përballë kufirit shqiptaro-shqiptar. Bunkerët përbëjnë peizazhin e parë që i zë syri turistit që zbret nga Kosova dhe Maqedonia, pamje që lënë shumë për dëshiruar. Mjedise aspak të këndshme, rrugë të paasfaltuara, makina jo shumë luksoze dhe kjo për faj të rrugëve, sepse makinat e bukura edhe mund të dëmtohen. “Besnikët” e turizmit zgjedhin Shqipërinë për hir të vëllazërisë dhe asnjëherë për mundësinë që të ofron bregdeti shqiptar. Refreni “udhëtim aspak i këndshëm dhe kjo për faj të rrugëve” është objekt diskutimi në çdo makinë që i ka vënë qëllim vetes që edhe këto pushime t’i kalojë në Shqipërinë mëmë. Sapo biseda largohet jashtë sferës së infrastrukturës, vetura bie sërish në një gropë, por kësaj radhe më të madhe se ato të parat. Dhe si pa dashje kthehet përsëri tema e udhëtimit, gropat dhe kthesat e pafundme të rrugës. Po e kalojmë pa u ndierë shijen e hidhur që të jep rruga nga Morina në Milot, për të “ëmbëlsuar” paksa syrin me jeshillëkun dhe atmosferën e rrugës Milot-Durrës. Rrafshina e madhe e Shqipërisë së Mesme i mrekullon turistët dhe më shumë sesa një kontrast u shërben për të mos u bërë pishman për zgjedhjen e bërë. Për të ardhur deri në Tiranë

“Express”

nga Isuf kurtaj
Kufiri i Morinës quhet edhe mesi i Shqipërisë së dikurshme, atje ku sot gjendet kufiri i shtetit shqiptar që ndan Shqipërinë me Kosovën. Pamja e Doganës së Morinës tashmë ka ndryshuar për mirë, me përjashtim të ndonjë bagëtie që kalon për të kullotur në jeshillëkun e territorit “tjetër” pa pyetur njëri. Mijëra “kërpudha” qëndrojnë heroikisht përballë kufirit shqiptaro-shqiptar. Bunkerët përbëjnë peizazhin e parë që i zë syri turistit që zbret nga Kosova dhe Maqedonia, pamje që lënë shumë për dëshiruar. Mjedise aspak të këndshme, rrugë të paasfaltuara, makina jo shumë luksoze dhe kjo për faj të rrugëve, sepse makinat e bukura edhe mund të dëmtohen. “Besnikët” e turizmit zgjedhin Shqipërinë për hir të vëllazërisë dhe asnjëherë për mundësinë që të ofron bregdeti shqiptar.

Refreni “udhëtim aspak i këndshëm dhe kjo për faj të rrugëve” është objekt diskutimi në çdo makinë që i ka vënë qëllim vetes që edhe këto pushime t’i kalojë në Shqipërinë mëmë. Sapo biseda largohet jashtë sferës së infrastrukturës, vetura bie sërish në një gropë, por kësaj radhe më të madhe se ato të parat. Dhe si pa dashje kthehet përsëri tema e udhëtimit, gropat dhe kthesat e pafundme të rrugës. Po e kalojmë pa u ndierë shijen e hidhur që të jep rruga nga Morina në Milot, për të “ëmbëlsuar” paksa syrin me jeshillëkun dhe atmosferën e rrugës Milot-Durrës. Rrafshina e madhe e Shqipërisë së Mesme i mrekullon turistët dhe më shumë sesa një kontrast u shërben për të mos u bërë pishman për zgjedhjen e bërë.

]]>