By the way me batuten e IP-se me bere te qesh qe me mengjes.

te pershendes!!!!

“Mendoj që duhet të jesh bjonde me sy bojeqielli të kristaltë”, i foli ai papritur.

Urime!

Mbaron ketu tregimi. Eshte nje “mani” ( karakteristike ) e imja qe i le prozat te hapura ne fund. Pra dua ti le dore te lire fantazise se lexuesit qe ti vazhdoje vete sipas deshires se tij ne fantazine e tij.
Sa per ate IP… eh keshtu e ka virtualiteti… mbulon fytyrat por zbulon shpirtrat
Amazona:

Te falenderoj…

da vinci:

Faleminderit qe me ndjek dhe lexon prozat e mija. Kjo me ben shume me teper kompliment se sa krahesimi me Daniel Steel, te cile btw nuk e kam lexuar kurre. Sa per veretjen tende, do kisha dashur qe ta specifikoje, pra ku e sheh si prozen me te dobet ( stil, subjekt, personazhe, realizim ideje) dhe ne kete rast do me ndihmoje vertet dhe une do e merrja te mireqene verejtjen tende….
Keshtu si e ke thene ti… se si me tingellon. Gjithsesi faleminderit.

Sala:

Tungjatjeta

adresa: te kater rruget.

ah bela, hartimet i qello ndonjehere, por keto te tjerat…hmhm

Nxorri çelësin dhe e hapi. Kapërceu pragun, hodhi shkopin mbrapa derës dhe ngjiti me shpejtësi shkallët për në katin e dytë, tejet i kënaqur. Hoqi syzet e errëta, mori shtypin e dites ne duar, u rehatua në divan dhe ndezi TV tek kanali që jepte motin. Të nesërmen do ishte përsëri kohë me borë dhe barku i vagonave të metrosë do ishte përsëri bosh.

perndryshe, eshte shkruar ne menyre te atille qe te terheq…

Personazhi i tregimit te Izabel rrezikon te vdese shpirterisht nga mungesa e ngrohtesise…e perkushtimit…

s`e di nga e nxorre kete perfundim, ne nje kohe qe ne tregim thuhet qe:

“Kapërceu pragun, hodhi shkopin mbrapa derës dhe ngjiti me shpejtësi shkallët për në katin e dytë, tejet i kënaqur. Hoqi syzet e errëta, mori shtypin e dites ne duar, u rehatua në divan dhe ndezi TV tek kanali që jepte motin.”

Tashti dihen te mirat e asaj qe thua, :”Eshte tregim artistik dhe jo reportazh ku duhen shkruar te gjitha…perndryshe e marrte lumi letersine artistike neqoftese do i ngjasonte apo identifikohej me gazetarine,” megjithese nuk do isha kaq i sigurte te deklaroja pjesen e dyte te kesaj fjalie, por, edhe ai interpretim qe i ben personazhit m`u duk krejt i pavend.

Katerciperisht ne kundershtim me wisper the real (jo se eshte rast ideal per debat) qe kerkon te justifikoje duke paralelizuar me Valzhanin, kur uria per buke kapercen moralin me vjedhje per ti shpetuar urise.
Tek i “verberi”(keshtu duhej titulluar tregimi, ne thonjeza) i Izabeles as nji ngajshmeri me kercenim fizik per jeten, nuk shohim. Per te adhur keq eshte se si mund te justifikosh te gjitha pasojat qe munde te lene psikologjikisht rrethana te ngjajshme si ajo per femijen ne tregim, pervec mundesise se rrezikut per te thene ate qe eshte ashiqare (obvious)
Pasojat duhet te nenkuptohen, qe te rrjedh ne shtratin e saj lenda e trgimit, e jo te mbeshtetesh ne nje vend ku eshte si gozhd e s’te le te pushosh nje pjese te trupit e jo me te gjithin, perkunder n.q.s e ke bere kallo ate vend te mbeshtetjes (qe eshte ndergjegjia)

Nga qe ka nje tendence te pikturuari ne stilin e shkrimit te Izabeles, mendoj se hera e pare ishte e nevojshme te mesoja se tavolina ishte e kuqe, dhe prandaj mori flak , megjithate nje shkrim qe meriton te permendet dhe perdoret fjala vemendje.

v.o
Nje shkrimtar qe ka kaluar te 40 e nuk eshte ritur me shume se lartesia e biles se tij, nuk eshte kritik i denje ne letersi.

s`e di nga e nxorre kete perfundim, ne nje kohe qe ne tregim thuhet qe:

“Kapërceu pragun, hodhi shkopin mbrapa derës dhe ngjiti me shpejtësi shkallët për në katin e dytë, tejet i kënaqur. Hoqi syzet e errëta, mori shtypin e dites ne duar, u rehatua në divan dhe ndezi TV tek kanali që jepte motin.”

lost…faleminderit per citim qe solle i cili konformon komentin tim pikerisht te ajo fjala qe ke shenuar ti: tejet i kenaqur Pra i kenaqur qe gjeti nje copez ngrohtesie dhe vemendjeje…qofte edhe vetem per pak minuta….prandaj eshte tejet i kenaqur…Ai nuk ben te verberin per te lypur para…ndryshe nga te gjithe pseudo te verberit…Kaq. Me shume kam komentuar ne fillim dhe nuk kam ndermend te harxhoj fryme me sqarime te komenteve…
Do me pelqente qe te sillje ti ndonje citim ne favor te aregumentave te tua…dhe kete gje ta benin te gjithe ata qe marrin persiper te komentojne nje krijim letrar…Kaq te veshtire e keni???

Kalojme te da vinci tani…

Wisper the real, ne komentin tend thjesht ke dashur te na mbushesh mendjen se dicka di per letersine -gazetarine e te tjera pordhe.

Cuditem si te ka pelqyer ne fakt perderisa aty nuk kishte ngrefje , orgazma etj etj.

Megjitheate nuk te ka pelqyer , por meqe paska shkruar dikush ( da vinci) dicka je hedhur ta mbrosh si avokat. Avokatet jane mashtrues gjithesesi -disi.

Nje shkrimtar qe ka kaluar te 40 e nuk eshte ritur me shume se lartesia e biles se tij, nuk eshte kritik i denje ne letersi.

tejet i kenaqur nuk me duket rasti, me te pakten sa eshte pershkruar ketu, i atij qe kenaqet me ngrohtesine qe gjen, qofte dhe per pak minuta, sic thua ti.

Meqe kerkoke “argumenta” dhe na e vure ne dukje veshtiresine qe kemi per t`i sjelle ato, kjo pjese, “Hoqi syzet e errëta, mori shtypin e dites ne duar, u rehatua në divan dhe ndezi TV tek kanali që jepte motin. Të nesërmen do ishte përsëri kohë me borë dhe barku i vagonave të metrosë do ishte përsëri bosh,” nuk me shpjegon ose pershkruan veprimet e nje njeriu te vuajtur per ngrohtesi njerezore, ashtu sic e interpreton ti. Ndoshta jane pikerisht ato gjera qe mungojne, te cilat mendova se autorja do duhej t`i kishte vene me shume ne pah. T`i justifikosh keto mungesa thjesht me kitschin e mungeses se ca elementeve ne shkrim, nen perligjjen e interpretimit te lire te lexuesit, me duket thjesht nje tentative per te lare gojen. Ja mirushkrufshim!