Në të njejtën mënyrë që Herodoti konsiderohet « babai i Historisë », Attaleiatès mund të mbahet si « babai i Arbërve ».

Se pari vet problemi i trajtuar ne artikull eshte pak i cuditshem. Nga vine Arberit dhe pse u “zbuluan” ne shekullin e XI. Eshte e cuditshme sepse emri “Arber” lidhet me etnine Iliro-Shqiptare pa ndonje justifikim te forte.

Cfar ishin Arberit? Arberit ishin NJE FIS…nga shume fise…Ilire. Faktikisht ata permenden per here te pare ne shekullin e II…nuk e di pse thuhet ktu se eshte shekulli i XI. Albanoi me qytetin e Albanopolis…”shqiptimi” Grek i emrit dhe qytetit te kti fisi. Atehere s’ka nodnje mister ne kte pune. Ky fis nuk ishte as i fuqishem, as i madh dhe as i njohur. Ishte nje fis i vogel Ilir qe ndodheshe diku ne trekendshin Kruje-Diber-Berat….ku saktesisht nuk dihet por nje teori eshte se Albanopoli eshte renoja e Zgerdheshit ne afersi te Krujes…po Zgerdheshi ka mundesi te jet vetem nje qytet kufitar i Labianve dhe faktikisht u shkaterrua nga Romaket 2 shekuj para se te permendet Albanopoli. Per mendinim tim Albanopoli mund te jet vet Berati…sepse ermi ‘Albanopoli” do te thote “qyteti i bardh”…dhe emri Ilir i beratit ishte Partha (ose ne Shqip sot Bardha)…dhe emri Bullgar i qytetit mbasi ata e pushtuan ne shekullin e 10 ishte Beligrad…qyteti i bardh…nga erdhi dhe emri Berat is sotem.

Nuk kishte asnje aresye pse ky fis te ishte permendur me pare ose me vone nga ndonje historian. Nuk ishte fis i rendesishem. Ky FIS u be i rendesishem vetem kur filluan luftrat Bizantine pergjat Via Egnatias…qe kalonte diku ne afersi te tyre…dhe ata u futen ne kte konflikt ne njeen ane ose tjetren.

Ata historian qe mendojne se Iliret “u zhduken” vetem per faktin se “Iliret nuk permenden me pas shekullit VI”, me duket te gabuar. Permendur apo jo ne ato pak histori qe ekzistojne sot, kjo nuk do te thote qe nje popullsi Ilire u “zhduk”. Se pari, Iliret permenden ne shume pak raste si “Ilir”…sepse zakonisht permenden me emrat e fiseve te tyre dhe qyteteve. Nuk thoshte njeri “Iliret” kur e kishe fjalen per per shembull, Dalmatet ose Panonet. Ata quheshin me emrat fisnore. Dhe ku u zhduken kta Ilir pas shekullit te VI? ne kte epoke ndodhen shume trazira…si dydnjet barbare…dhe gjithashtu ndodhi dhe riorganizim i thelle ne jetej shoqerore te gjith Ballkanit. Shume qytete u shkaterruan, shume te tjera u braktisen dhe te tjerat u tkurren. jeta shoqerore u zhvendos nga qytetet, ne fshat. Qendrat nuk ishin me qytete e antikitetit…por bashkesite kishtare. Popullsia u riorganizua ne grupime bujq-ushtar…ku perandoria Bizantine u jepte toke bujqesore ne kembim te sherbimit ushtarak. Kjo eshte dhe koha kur u “zhduken” kta Iliret. E ku vajten? Mbase ky riorganizim shoqeror solli gjithashtu dhe nje riorganizim fisnor?

“Shfaqja” e Arberve ne shekullin e XI…nuk ben asnje pershtypje. Ata u shfaqen sepse Via Egnatia kalonte ne afersi te territorit te tyre…dhe rrjedhimisht u bene lojtar ne betejen per pushtetin Bizantin. Por ata atje kan qene gjithnje…fisi i tyre permendet qe ne shekullin e II.

Teorite se kta ‘Arber” jane te ardhur…jane te pa baza. Ne kane ardhur nga tokat Dake…ne te njejten periudhe si migrimet Vllahe neper Ballkan…atehere PSE nuk ka nje influence po aq te madhe te latinishtes ne Shqip sa ka ne Rumanisht? Influenca Latinishte ne Shqip…megjithse e madhe…eshte normale per nje periudhe kontakti 500 vjecare sic ishte pushtimi Romak. Nderkohe qe ne tokat e Dakve…gjuha e tyre u Romanizua komplet. Dhe pse nuk permendet nje migrim i tille te ndonje populli te quajtur Arber apo Alban apo dicka tjeter nga kjo zone…kur permenden edhe levizjet Vllahe?

Se dyti, ata qe thone se gjuha Shqipe ka elemente Trake dhe Dake…dhe prandaj kjo tregon per nje vendosje ne afersi te ktyre fiseve dhe jo atyre Ilire…perseri me duket mua se bejne gabim. Gjuha Ilire dhe ajo Trake…padyshim kan qene te lidhura ngusht. Dhe jo vetem Ilirishtja me Trakishten…po edhe Dakishtja dhe gjuha Frigase etj ishin te lidhura ngusht me njera tjetren. Mund te ken qene si gjuhet Sllave te sotme…me disa ndryshime…po ne shume raste te kuptueshme me njera tjetren. Straboni vet e gjente te veshtire ne shume raste ti dallonte dhe ti ndante kta popuj…sidomos ato fise qe ishin kufitare me njera tjetren. Ai disa fise nje here i quan Ilire, nje here Trake. Ai i quan Triballet si Trak…po Romaket i quan Triballet si Ilir. Ku ishte ndryshimi midis Ilirve dhe Trakve?

Ata qe krijuan teorine Romune bazohen ne shume pak fakte…sepse nga gjuha Dake dihet shume pak. Bazohen me teper ne lidhje gramatike…qe edhe sikur te jene te ngjashme…nuk trgojne asgje. Sepse faktikisht nuk po krahasohet gramatika Ilire ose Dake me ate Shqiptare…por gramatika e formuar Romune…me ate Shqiptare. Kane ngjashmeri…ok…cfar i ka ndaluar kto gjuhe…qe me pare kan qen te lidhura…te vazhdojne te jen te lidhura edhe sot gramatikisht? Pse duhet te kishte ndryshuar kjo gramatike…kur ato ishin te ngjashme me pare, dhe u influencuan qe te dya nga Latinishtja. Atehere, si do perfundonin…ne mos te ngjashme gramatikisht? Dhe Shqipja dhe Rumanishtja jane te vetmet gjuhe te ktyre popujve Ballkanik qe kane mbijetuar…Shqipja ne formen e saj, dhe Rumanishtja si nje gjuhe e Romanizuar. Si te mos kene ngjashmeri kto gjuhe?

Trakishtja gjithashtu ka ngjashmeri me disa fjale ne Shqip…po nga Trakishtja nuk njihen rregulla gramatike po vetem disa fjale. Dhe gjuha Trake u zhduk dhe u zevendusa nga nje gjuhe Sllave ne Bullgari…dhe s’kan si ti krahasojne me tej. Dhe Ilirishtja…ka len vetem fjale dhe emra ne histori. Po…a jane kto fjale Ilire te lidhura me Shqipen? Absolutisht PO! Dhe nuk jane pak raste. Po kjo ngre pyetjen…ne Arberit ndodheshin ne afersi te Dakve…atehere nga ka dal dhe kjo lidhje me Ilirishten?

Kto jane te gjitha teorira e supozime me shume pak baze. Etnosi Shqiptar NUK lidhet me emrin “Arber”. Ky eshte vetem emri i nje fisi qe me kalimin e kohes u identifikua etnosi me kte emer. Ky fis, faktikisht permendet per here te pare ne shekullin e II…dhe s’kishe pse te permendeshe me pare sepse ishte fis i vogel, dhe s’kishe as pse te permendeshe me vone…pervec faktit qe u gjenden ne mes te nje lufte civile. Nuk permendet nga Bizantinet apo te tjere ndonje levizje popujsh me emrin Arber, Arban, Alban apo cdo emer tjeter te ngjashem. Ky etnos perbeheshe nga shume fise…qe nuk identifikoheshin me emrin “Ilir”…por me emrat fisnor te kohes. Cdo ngjashmeri me ndonje gjuhe tjeter te lashte Ballkanike si Trakishtja apo Dakishtja…jane me se te kuptueshme dhe te pranueshme sepse kto ishin gjuhe te lidhura. Po eshte e pamundur qe Shqiptaret te ken qene ne afersi te Dakve…dhe te ken ardhur ne zonat e Shqiperise ne shekullin e XI…ne te njejten kohe me levizjet Vllahe…dhe ti ken shpetuar Romanizimit te gjuhes. Po ne Rumani ku jetonin kta njerez qe nuk u Romanizuan??

Kto teori…jane krijuar per qellime te caktuara. Per Greket kjo teori eshte e dobishme sepse tregon Shqiptaret si te ardhur ne Epir…ashtu sic mundohet te thote Hammond (ne ate temen tjeter). Per Serbet po ashtu eshte e dobishme sepse i tregon shqiptaret jo vetem si te ardhur, po te ardhur ne nje epoke me te vonte se vet Serbet!

Po ku jane faktet?? Nuk ka fakte per kte levizje…dhe te vetmet fakte te prezantuara…jane lidhjet gramatikore midis Shqipes se sotme dhe Rumanishtes se sotme. Kjo eshte nje teze teper e dobet.

Shqiptaret u transmetuan ne Shqiperi pa e marr vesh askush…pa e permendur askush…nderkohe qe Iliret u rrembyen nga Alienet po ashtu pa e marr vesh askush dhe pa e permendur askush. Kshu i bie…

Me tej perdor teoremen e thjeshte, por te sigurte per “shkencetare” dhe amatoret bashke:

“Cdo gje e thene nga burimet serbe, greke apo te tjera antishqiptare jane cool, si rrjedhoje nuk ka mundesi te jene te gabuara.”

E si mund tu besohet historianeve shqiptare? Ata i perkasin nje populli me bisht!

Dhe në fakt e kam shumë të vështirë të besoj edhe nëse me të vërtetë shqiptarët kanë ardhur nga veriu i Europës, genet kanë mbijetuar pas mijëra vitesh ndërjetesë me popujt e ballkanit.

PERENDIMOR APO LINDOR

Lindorizma shqiptare është një sistem mendimesh, ndjenjash dhe
instinktesh, si çdo sistem tjetër jetese, me një botëkuptim të tijën.
Si më të parën karakteristike të lindorit shqiptar marrim proverbin
e çdo qelepirxhiu të pashpirt: “Haja qenit, pija qenit”. Lindori
shqiptar i pret të gjitha të mirat për vete - qelepir - nga të
tjerët; bota për të është një burim i pashterun mjetesh, qejfesh e
lezetesh të cilët ai i shfrytëzon me çdo mënyrë e metodë, pa
pyetur se ku nget e ku vret. Detyrë të ndershme apo sakrifica vetmohuese
ndaj botës pranë nuk njeh kurrë lindori shqiptar. Përkundrazi
ushujza lindore, e pangijshme, i ngjitet trupit të përbashkët dhe
shoqëror dhe ia thith gjakun pa asnjë droje e kujdesje. Dhe në vend që të
turpërohet për veprën shkatërrimtare të veten, lindori shqiptar
bëhet edhe ma kryenalt, ma kapadai, ma qejfli.

Lindori shqiptar nuk njeh turp, ai s’ka cipë që t’i nxihet.
Lindori shqiptar është i zoti për të gjitha turpet. Shet babë e nane,
besën e nderin e vet, për mos me thanë: shpirtin e trupin e vet;
vetem e përvetëm që t’i shkojë kungulli mbi ujë. Idealet e lindorit
shqiptar janë kolltuku e llokma; dhe për t’i siguruar vehtes këto
të mira ai përdor çdo mjet: bëhet kur e do nevoja edhe patriot edhe
tradhtar, monarkist e bolshevik, përparimtar e reaksionar, e bile
edhe shok i fortë me të tjerë. Porse në shpirtin e vet është Lindori
kryekëput rrënimtar, është shkatërrues dhe bashkohet me të
tjerët si ato ujqt që vejnë së bashku në pre, por që e shqyjnë shokun
e vet kur dobësohet apo plagoset udhës. Sepse Lindori shqiptar i ka
instinktet e ujkut vetjak, të ujkut tek. Vendi ku ushqehet dhe majet
Lindori shqiptar është atdhe për te. Jo sepse e don, por sepse e
shfrytëzon; dhe e shfrytezon pa pikë turpi, dhimbje e kujdesje.

Është gabim kur thuhet se Lindorizma na ka ardhur fillimisht nga
Azia, apo nëpërmjet fesë mohamedane, apo edhe nga populli turk. Jo
kurrsesi, Lindorizma e jonë është një dhanti fatale e krishterimit
euro-aziatik. Po spjegohem! Ne shekullin VIII, aty kah vitit 740 e.s., do me
thanë 600 vjet para se me shkelë turku në Atdheun tonë, Shqipëria
u bë province e Bizantit, nën Leonin III. të quajtur Isaurios. Dhe
nga ky despot i tmerrshëm u ngushtuan të gjithë shqiptarët me u
nda nga kisha romake (perendimore) e me u fundos ndër labirinthet e
errta të kishës bizantine (Lindore) të atëherëshme. Por s’ishte aq
fort ndamja (skizma) kishtare sesa ai shpirt i administrates bizantine,
plot angth e myk, që u pllakos si një shpirtër i zi, si një hije
murtaje mbi mbarë kombin shqiptar. Turqia ka qenë trashëgimtarja dhe
kujdestarja e mirazit bizantin, dhe kësulja e kuqe - një krijesë
greko-bizantine - u pranua si një simbol i atij trashëgimi.

Se ç’don me thanë shpirt bizantin e di pothuaj secili që ka lexuar
ndopak fletët e historisë së kulturës. Mjafton të përmendet se
bizantizmi historik është po njëlloj me Lindorizmën shqiptare që u
përshkrua më lart. Shqiptari i shkret ia ka thithur lëngun asaj
bizantizme shkatërrimtare brenda 12 shekujve të kaluar - qysh nga viti
740 - dhe është kalbur dalëngadalë në trup e në shpirt të vet,
duke iu shprishur kësodore fuqitë e tij më të thjeshtat e më fisnike
bashkë-kombëtare. Shqiptari dikur ka pasur nje dashuri të përvlueme
dhe një besim të pafund ndaj Zotat e qiellit e të tokës, ndaj
vendit dhe trashigimit të të Parëve dhe ndaj vllezërve të vet
shqiptare. Vala aristokratike dhe drita politike-filozofike që dridhen edhe
sot në amanetet e pluhurosura të Kanunit të Lekë Dukagjinit dhe ndër
sa e sa tradita malësore-shqiptare lenë me kuptuar lartësinë
shpirtërore dhe heroizmën vetflijuese të të Parëve tonë dikur.

Porse të gjitha ato veti të larta e bashkë-ndërtuese shkuan dëm e
huq nëpër hejmin shkatërrues të bizantizmës. Sepse si në
mbarështrimin shoqëror e politik, d.m.th. ndër marredhëniet e shqiptarit me
shqiptarin dhe ndër marrëdhëniet e shqiptarit me shtetin e tij u
fut e u përhap shpirti bizantin si një epidemi rrënimtare dhe e
deformoi karakterin e drejtë të shqiptarit në një bollë amorfe. Si i tha
nënprefekti djalit të ri që po hynte rishtas kryetar komuneje:
“Biro, ato që ke mësuar në kurse e libra hidhi mënjëanë. Po deshe
të jesh një nepunës i mirë, të lavdohesh dhe të nderohesh, mbaje
popullin me premtime. Sille vërdallë nga një ditë në tjetren, deri
sa të mërzitet dhe mos i kryej ndonjë punë”.

Vet djelmnia e shkolluar e ka gabim kur kujton se perendimorja
përmbahet vetëm ndër veshje e mbathje evropjane, apo në të ndëjunit plot
kotësi nëpër sallone, apo edhe me kryerjen e ndonjë detyre sa për
formë e për të rrëmbyer një rrogë të majme, etj. Perendimorja e
vërtetë tregohet pikësepari në kryerjen e një detyre të ndershme,
fund e majë për hatër të asaj detyre dhe pa qenë i shtyrë nga
zori, nga ndonje dëshirë e prujtun apo nga shkëlqimi i ndonje fitimi
marerial. Bile perendimori i vërtetë karakterizohet nga menyra se si
ai i ngarkon vetes me vetdashje detyra të rënda, jashtë detyrave të
zakonshme e të domosdoshme. Heroizëm s’kerkohet prej askujt, porse
lartësia morale e një perendimori matet me graden e vetmohimit dhe
vetflijimit rreth nje ideje të lartë, rreth nje ideje që s’ka punë
me kolltuqe apo llokma.

Detyra e përditshme e një perendimori është: Vepro gjithmonë në
një mënyrë të atillë që sjellja jote të jetë shembull dhe
rregull mbarëvajtjeje për të gjithë; sillu si njeri i butë me të
tjerët, pa hile; pranoje, nderoje dhe çmoje çdo njeri pa qëllime dhe
prapamendime lindore. Dhe këto të gjitha kërkohen dhe detyrohen tek çdo
njeri - i madh a i vogel, pasanik apo i varfër, shkollar apo bilmez -
jo nëpër premtime materialiste apo friksime fetare, por vetem e
përvetëm në emër të një njerëzimi të lartëm, i cili mbështetet
mbi ato të drejta hyjnore që kanë mbirë në zemrën e çdo njeriu pak
a shume normal. Dhe shpirti fisnik i një perendimori është
pikërsiht ajo dhimbje mëshire dhe flijëplotë që drejtohet kundrejt çdo
krijese nevojtare, por sidomos kundrejt çdo njeriu fatmjerë, kundrejt
çdo populli varfanjak, e më së forti kundrejt kombit të vet në
rrezik.

Prof. K. Maloki
Gazeta “Përpjekja Shqiptare” 1937

Pretendimi se gjithecka lidhur me debatin nderballkanik (mbi c’permbajtje debati nderballkanik?-pyetja eshte imja) e konsideroj mjaft pretencioz pasi dokumentat dhe librat e shkruar ne periudhen e sundimit bizantin mbi tokat shqiptare te sotme pohojne ate se nuk mund te jete Ataliati ai qe shkroi per here te pare mbi terminologjine e permendur nga artikull shkruesi. Cdo dokument, tregim a tekst i asaj periudhe, nuk eshte i studiuar per shume arsyje dhe arsyja kryesore ka qene prapambetja 500 vjecare e Shqiperise. Ne se nje shqiptar guxon te futet dhe te studjoje edhe gjuhet latine, greke te vjetera dhe osmanishten e vjeter, me siguri qe pamja kthjellohet edhe me shume dhe shqiptareve te thjeshte nuk u mbetet gje tjeter vec te lexojne perkthimet e ketyre studjueseve te periudhes 10 shekullore te sundimit te erret bizantin dhe te krijojne nje ide edhe me te qarte per vazhdimsine e iliro shqiptare apo si thote autori debatin nderballkanik.

Ballkani ka qene arena e perleshjeve nga me te pergjakshme, por pjesa me tragjike e tij ka qene vendi ku sot shtrihet Shqiperia. Nese skaji lindor i Ballkanit e pati nje zoterues te fuqishem, kete fat nuk e ka skaji i tij pererndimor Durresi. Ne shkrimet dhe tregimet bizantine luftrat dhe kryengritjet e panderprera shpesh e kane rrafshuar kete zone per te gjetur nje zoterues si e kishte dhe sakji lindor Bizanti. Pa u zgjatur ne historine pas bizantine, mjaft te permendim destabilitetin qe e ka shoqeruar kete vend ne qindvjecarin e fundit.

Ataliati eshte i pari , nga burimet e njohura deri me sot per periudhen bizantine, qe i permend shqiptaret me emrin e tyre , alvanoi, arvanitas pas gjeografit aleksandrin te shekullit II Ptolemeut.

Artikull shkruesi duhet ta kete vene re tek burimet e shkrimeve te tij kete pasazh te sjelle me lart. Ketu del se Ataliati nuk eshte i pari qe ka shkaktuar nje debat nderballkanik, jo vetem se debati nuk filloi ne shekullin e x, por edhe per arsyen se Ptolemeu njihej mire ne rrethet shkencore te Bizantit dhe ne se sot ka nje debat shkaku nuk mund te jete numri dy para numurit nje.

Tema e mesiprme perfshin nje sasi mjaft te madhe nentemash qe secila prej tyre mund te kerkonte volume te tera, por pa u shperndare ne hamendje dhe “patriotizma” dhe “nacionalizma” mendoj se do te ishte e efektshme per ne lexuesit e thejshte qe te mund te shfletonim veprat e plota te perkthyera nga specialistet e paguar nga shteti shqiptar te veprave dhe librave te autoreve, emrate e disa prej te cileve po i sjell me poshte:

Kostandin Perfyrogjeneti(905-959) perandor e shkrimtar
Niqifor Brieni- Duke i Themes se Durresit (1062-?) ka perdorur fjalen “ilir” disa here ne 4 vol. e tij
Vazhduesi i Jan Skilitzses, vep. e tij i referohet kohes 811-1057 bile deri 1079. ky shpesh konfirmon Ataliatin.
Ana Komnena 1083 e bije e perandorit Aleksi I Koomnenit. 1097 martohet me Niqifor Brienin te cilin u perpoq ta bente perandor pas te atit ne 1118 duke larguar nga froni te vellane. Nuk arriti dot dhe u be murgeshe, vdiq 1148. Kishte mundesira te jashtzakonshme per te germuar arkivat e perandorise. Eshte e para qe na kumton emrin -Arvanon- si krahine e vecante ne territorin e Ilirise. etj, etj.
Jan Zonara(fund i shek.XI - gjysma e pare e shek. XII) komandant i gardes perandorake dhe pergj. i sekretarise perandorake.
Eustathi i Selanikut (?-1194)
Niketa Honiati 1150-?
Gjergj Akropoliti 1217-1282) Mesues i Theodor II Laskarit perandor.
Theodhor Skutarioti jetoi ne shek XIII. Intelektual i oborrit perandorak te Laskarit.
Efremi fund i shek. XIII fill XIV Tek ky ndeshim pervec emrit -alvanon- edhe emrin -alvani- per krahinat malore, ndersa per fushoret perdor -ilire-
Gjergj Pahimeri 1242-?. me sa dihet, eshte i vetmi qe jep hollesira termetin e madh qe shkaterroi Durresin me 1273
Gjergj Kodini i shekullit XIV
Laonik Halkokondili nga familjet me te degjuara athinase, mbi origjinen e shqiptareve, iliret dhe shqiptaret.

etj, etj e tje.
Kam idene se studimi i historise se krahinave ku jetojme ne shqiptaret e sotem duhet te behet nga ne shqiptaret dhe jo vetem nga te huajte kushdo qofsin keta. E theksoj edhe nje here se debati per prejardhjen e shqiptareve, kam mendimin se nuk eshte kaq i vjeter sac perpiqen nje pjese studjuesish ta paraqisn ate. Ky debat ka qene fort i ndezur pas krijimit te shteteve kombetare nga koha e shkermoqjes se Perandorise Otomane dhe jo me pare.
(ne mbarim te shkrimit, nuk munda dot te beja ortografine, ju kerkoj falje kujt e lexoi)

Dikush ka sjelle aty siper nje shkrim te Krist Malokit. Nje lexim i “Arratisje nga lindja” i E. Sulstaroves eshte i nevojshem per te pare absurditetin e arsyetimit te K. Malokit dhe te ngjashmeve te tij. Kujdes nga arsyetimet e perçartur!

Kjo eshte e pasakte! Termi “bizantin” eshte i pranishem, perkrah termit “romaioi” te pakten qe ne vitin 945, vit kur fronin e trashegoi Konstandin Porfirogjeni, i biri i Leos se Urte. Ky perandor shkroi dy vepra te rendesishme, njera prej te cilave titullohet: “De Ceremoniis Aulae Byzantinae” dhe ka si objekt protokokollin dhe ceremonine e Oborrit.

Se pari, xixa nuk eshte i vetmi qe nga pozitat e amatorit, rreket te ndriconje ceshtje themelore te hisorise se popullit shqiptar. Duket sikur eshte bere mode, qe te konsiderohet deti kos. Pra, meqe po fliskemi per shkence, ajo te kerkon letrat kredenciale te shkencetarit. Nuk merrem fare me shkollen apo kualifikimet, se ato gjera robt mund t’i bejne dhe vete. Po nuk mund te rri pa pyetur, ku jane artikujt e kesaj fushe te publikuar nga amatoret? Sepse, ajo e uruaj shkence ka ca adete, ne fillim krijohet besueshmeria, jo me artikuj dosido, po peer-review, pra te pranuara nga eksperte te fushes. Pra, te tallesh si amator me nje ceshtje te rendesishme te historise se popullit shqiptar, eshte se paku jo serioze. Dhe kur kjo ceshtje e historise po perdoret per qellime praktike, si psh per te vertetuar kerthizen e serbizmit, te kercenuar nga ca zagare ardhacake, qe duhet te kishin pas qene te paret tane, tallja qelbet.

Se dyti, ta zeme se keto studime amatoresh jane te drejta dhe vertet do ndryshojne historine tone. Burjum bre burra, cojini atje ku duhet, ne revista e konferenca te specializuara, jo blogje terneti. Kjo eshte me shume se tallje, eshte te besh hile (cheating). Dhe perseri hile me gjera te ketij kalibri shkojne me thelle se mungesa e seriozitetit, apo te pakten kane pasoja te tilla.

Se treti, ka nje numer te caktuar punimesh te historianeve shqiptare dhe te huaj, qe mbrojne teza te ndryshme nga ato greke e serbe, qe xixa na i sjedh ketu. Prap, po te behej fjale per shkence, tezat kunder do te duheshin te cmontoheshin, pra te kundershtoheshin shkencerisht ne mejdanet perkatese, me artikuj shkencor. Dhe kur kjo mungon, shkenca e quan hile, dhe kur hilja behet per gjera te rendesishme te popullit tend, prap plas ajo era e keqe.

Se katerti, amatori nuk ve fare ne dyshim burimet qe na servir, qe jane kryesisht ato greke e serbe. Vertet autori nuk e di qe keto burime kane interesa te tyre per te nxjerre konkluzione te duhura? Kulmi arrin kur i referohet Drashkovicit, qe jo vetem eshte marre ne “teori,” por dhe i ka vene studimet e tij ne praktike, duke qene drejtperdrejt i implikuar me spastrimin etnik te ca qenieve qe paskeshin ardhur nga firifistumi. Kete rradhe verja vete emrin “metodologjise shkencore” se perdorur nga ky i joni.

Une nuk kam ndonje dyshim se xixa eshte antishqiptar, por amatorizmi xixellues e ben te duket i tille.

ra, meqe po fliskemi per shkence, ajo te kerkon letrat kredenciale te shkencetarit. Nuk merrem fare me shkollen apo kualifikimet, se ato gjera robt mund t’i bejne dhe vete. Po nuk mund te rri pa pyetur, ku jane artikujt e kesaj fushe te publikuar nga amatoret? Sepse, ajo e uruaj shkence ka ca adete, ne fillim krijohet besueshmeria, jo me artikuj dosido, po peer-review, pra te pranuara nga eksperte te fushes.

Edhe nje here thirrje moderatoreve, ne qofte se do vazhdoni te lejoni akuza me terma percarese si antishqiptarizmi ne nje interpretim metodologjik qe ka burim shkencen dhe jo kombin, do degjenerohet muhabeti me keq se c’eshte degjeneruar.

Hajde tani, me quani edhe mua te shitur ke greket e ke serbet, se tjeter gje pervecse te bej mu, si ketu edhe aty, edhe gjithandej te njejtin mu-habet, lopa s’di.

Pjer Thomas, sikur te citoje te pakten nje burim nga keto fakte, dhe te mos flisje me c’ke degjuar forumeve dhe kafeneve, jam i sigurt qe do e ndihmoje Xixen me shume.

E keqja jote dhe e pseudo-patrioteve si puna jote, te cilet jane gati te thone llafin e fundit te parin, eshte qe jeni te trashe, lope

Shume dakord qe nje metode shkencore eshte anti shqiptare, dhe per kete Xixa eshte i fajshem …

Ta thashe njehere pse ky shkrim tek Peshku nuk eshte shkencor.
Cfare pret amatori, te gjykohet nga ca te tjere me amatore akoma?

Shkrimi fillon qe ne fjaline e pare te jape “konluzione”:

Gjithçka fillon në shekullin e XItë,

Pra merr persiper gjithe kohen me pare.

Me tej analiza thellesisht “shkencore” thote:

Në funksion të qëndrimit ndaj këtij problemi, bota e historianëve ndahet në dy kampe :
1) Kampi i atyre që pohojnë se Arbërit janë të ardhur.
2) Kampi i atyre që mendojnë se Arbërit janë vendas.

Kjo me kujton nje histori tye vertete me dedektive, ku heroi konkludonte se hajduti ishte o i brendeshem o i jashtem!

Keshtu vazhdon, me stil te lakmueshem letrar, duke ngritur keshtjelleza te vockla rere si kjo:

Një nga metodat më të pagabueshme për të zbuluar djepin e origjinës së Arbërve është analiza e homonimeve dhe e toponimeve.

Per te korrur, pak me tej, me sukses lavdine e paragrafit:

Mbetet për t’u eksploruar edhe pista e Albany-së të Sh.B.A – dhe me këtë rast të vërtetohet se Arbërit e Amerikës kanë përshkuar oqeanin Atlantik në sens të kundërt pesë shekuj përpara Kristofor Kolombit. Pra, ata braktisën Nju Jorkun primitiv dhe u ngulën në brigjet e Adriatikut.

Duke marre vrull ne burime super shkencore greke qe nuk kane as turpin me te vogel, por thone hapur:

Refuzimi i mitit Ilirian (shenimi im: vazhdimesia Iliro - Shqiptare) eshte i rendesishem per qellimin tone jo vetem eshte nje shtremberim i plote i historise, por edhe se ka konsegenca te forta fetare dhe ideologjike.

Xixa si me magji kercen ne vleresime solide e me vlera praktike si me poshte:

…se kjo popullsi katolikë fillimisht u ngul në Malësinë e Veriut pranë Malit të Zi diku përpara shekullit të XIV, ndërkohë që popullsia lokale e vendit ishte një përzierje mes një shtrese të vjetër iliro-proto-ballkanike dhe Serbëve.

Duke na dhene dhe konluzionet e pjeses se pare te shkrimit:

Duke parë afërinë gjuhësore, një ndërlidhje njerëzore dhe gjeografike imponohet vetvetiu : ja përse proto-shqiptarët dalin me origjinë nga një zonë ballkanike lindore, sigurisht e afërt me dakët dhe me mëzët. Dhe forcërisht, ata kanë mërguar për t’u vendosur në viset e Shqipërisë së sotme ku edhe u panë për herë të parë nga bizantinët, gjatë shekullit të XItë.

Se sa shkence ka ne keto pirueta, sic e thashe, u takon mejdaneve shkencore ta percaktojne.

Se cfare origjine ka populli shqiptar, mua nuk me prish asnje pune. Do te ishte njesoj si te vinim nga ilret, afganet apo kishim qene zoterit e Artikut, para se ta zinte akulli. Keto qendrime qe mbajta kesaj “shkence” do ta mbaja edhe ndaj magjive qe nxjerrin Skenderbeun hajdut kuajsh apo shpjegojne me shqipen gjithe gjuhet e botes.

Te gjithe keta shkencetareve te ardheshem, une do tu uroja Nobel sa me pare. Por, zor se kjo arrihet me afishe blogjezh, apo fletushka shiptare.

Ndersa se sa pseudopatriot jam une, apo c’bej per kombin, zoterote nuk e di se s’me ke mbajtur pishezen.

Kurse per ato akuzat e shit blerjes tende nderkombetare, mos u bej merak, se s’harxhon njeri paret per mendjelehtesi adoleshentesh, ate zakonisht e gjen te bollshme dhe free blogjeve.

PS.
Kete mesazh po e dergoj per respekt te dikutimit e te robve te tjere, se nje … si puna jote, qe nga nje ane u cirresh administrator per censure dhe nga ana tjeter vjell te pegera, as qe do te merrja mundimin ta lexoja.

Mbase te ndihmon te shqyrtosh per pjesen e dyte dhe kete burimin ketu: historia.shqiperia.com/mesjeta/

Ne shkrimin tend ke nje grope nga shekull XI i Mihal Attaleiatès
tek perfundimi i yt i meposhtem, mbeshtetur ketu

Në këtë mënyrë, përhapja dhe pushtimi i hapësirës perëndimore ballkanike nga ana e Arbërve shqiptarë fillon diku aty nga shekulli i XIV.

Kjo grope mbase te mbushet nga c’thuhet nder te tjera ne burimin qe po te ofroj:

Që në shek. VII-VIII situata etnike në Ballkan u stabilizua dhe nuk përmenden më dyndje popujsh. Kjo gjendje etnike e shekujve të hershëm të mesjetës, në atë që u konstitua si atdheu mesjetar i shqiptarëve (Albania-Arbëria), mbeti në thelb e pandryshuar edhe në shekujt e mëvonshëm, kur nuk ka njoftime për dyndje të reja popujsh, nëse përjashtohen në shek. VIII-IX inkursionet episodike në brigjet shqiptare të arabëve të Sicilisë, të cilët gjithsesi nuk u vendosën në këto anë. Kronikat e vjetra serbe që përshkruajnë ekspansionin e shtetit serb të Rashës në Kosovë e në Diokle (Gentë) në shek. XII, bëjnë të njohur se serbët gjetën në ato treva një popullsi që ato e quajnë të huaj (barbare), ndërkohë që burime të tjera qoftë serbe, raguzane ose perëndimore, flasin në mënyrë më eksplicite për shqiptarë (Arbanasi, Arbanenses) në ato treva.

Me tej vazhdon:

Burimet vërtet të rralla greko-bizantine të shek. VII-XII vazhdojnë traditën e kohëve antike, duke i cilësuar banorët e Epirit si “ilirë” ose “barbarofonë”, pra, që flasin gjuhë të huaj. Nga ai moment edhe këtu filloi të përdoret termi “arbëreshë” (arbanenses, arbanitai) me të cilin tashmë thirreshin pasardhësit e ilirëve të lashtë.

Si dhe:

Në kuadrin e trevave shqiptare, Arbri (Arbanon-Arbanum-Raban) zinte në mesjetë një vend të veçantë. I vendosur në qendër të tyre, në hapësirën e përfshirë mes Lezhës-Dibrës-Ohrit-Vlorës, dhe i përshkruar mes për mes nga boshti i rrugës strategjike Egnatia, Arbri u bë bërthama e trojeve shqiptare në të cilën në mënyrë më konsekuente e intensive u zhvilluan proceset ekonomike, politike, kulturore e psikologjike, që plazmuan qenien historike të kombit shqiptar. Me të drejtë, studiues si M. Shuflai, K. Jireçek, G. Prinzig, M. Angold, e kanë vlerësuar këtë territor si “bërthamën e trojeve shqiptare”.
Emri i vendit, Arbër, dhe i banorëve të tij, arbëreshë, trashëgohej nga kohët antike. Në fakt, në shek. II të erës sonë, gjeografi Aleksandrin Ptolemeu, njoftonte praninë në këto territore të një fisi me emrin albanoi dhe të kryeqendrës së tyre, Albanopolis. Këta etnonimë iu trashëguan vendit dhe banorëve të tij edhe në mesjetë. Dhe falë rolit qendror që Arbri dhe arbrit luajtën në fatet historike të universit shqiptar, këta emra etnikë u shtrinë dora-dorës edhe në viset e tjera në veri, në jug e në lindje të tyre, ku banonte e njëjta popullsi.
Tashmë në shek. XIII, Shqipëri (Albania) dhe shqiptarë (Albanenses) quheshin trevat dhe popullsitë nga kufijtë e Dioklesë (Gentës) e deri në gjirin e Prevezës. Udhëtarët e huaj dallojnë në të gjithë këtë shtrirje një popullsi me tipare etno-kulturore unitare.

Or ti rob, pesha e proves per te gjetur nje dokument ku emri arber perdoret perpara kesaj periudhe te bie ty, ne qofte se e ke kete dokument, perndryshe degjo dy here, se ke dy veshe, dhe fol nje here, se ke vetem nje goje. Grupi, psh, thote:

“Arberit ishin NJE FIS…nga shume fise…Ilire. Faktikisht ata permenden per here te pare ne shekullin e II…nuk e di pse thuhet ktu se eshte shekulli i XI. Albanoi me qytetin e Albanopolis…”shqiptimi” Grek i emrit dhe qytetit te kti fisi. Atehere s’ka nodnje mister ne kte pune”.

Ku eshte permendur, nga kush, per ke? Ne c’gjuhe eshte Alban=bardhe?

Sa per te gjitha ato konkluzionet, po te dije te lexoje, cka mbetet per t’u deshiruar ne nje kafshe ripertypese, ato jane konkluzione jo te Xixes, por te dokumenteve qe Xixa po shqyrton qe merren me kete ceshtje.

E c’rendesi ka eshte tek peshku apo tjeter kund njehere. Nuk e ben vendi nje studim te mire, por vete studimi.

Sa per pishtarin, ishe ti e te tjere qe po tregonit me gisht antishqiptarizmin, cka me ben te mendoj se qenke mjeshter pishtari.

Administratoret, perderisa po lejojne ofendimet e tua, jane te detyruar te lejojne edhe te miat. Perndryshe t’i fshijne te gjitha ofendimet.

Cfare te thote mendja ty se do zbres ne nivelin tend une e te merrem me ty?

Or ti rob, pesha e proves per te gjetur nje dokument ku emri arber perdoret perpara kesaj periudhe te bie ty, ne qofte se e ke kete dokument, perndryshe degjo dy here, se ke dy veshe, dhe fol nje here, se ke vetem nje goje. Grupi, psh, thote:

“Arberit ishin NJE FIS…nga shume fise…Ilire. Faktikisht ata permenden per here te pare ne shekullin e II…nuk e di pse thuhet ktu se eshte shekulli i XI. Albanoi me qytetin e Albanopolis…”shqiptimi” Grek i emrit dhe qytetit te kti fisi. Atehere s’ka nodnje mister ne kte pune”.

Ku eshte permendur, nga kush, per ke? Ne c’gjuhe eshte Alban=bardhe?

Per kte e kemi thene disa here te kjo teme dhe te tema tjerter. Per here te pare fisi Albanoi eshte permendur ne shekullin e II…pra ne kohen kur pushtimi Romak ne ato treva u fuqizua edhe ne prapatoke te qyteteve bregdetare.

Kte e kam thene une disa here dhe Robi ta solli citimin po ashtu per kte:

Emri i vendit, Arbër, dhe i banorëve të tij, arbëreshë, trashëgohej nga kohët antike. Në fakt, në shek. II të erës sonë, gjeografi Aleksandrin Ptolemeu, njoftonte praninë në këto territore të një fisi me emrin albanoi dhe të kryeqendrës së tyre, Albanopolis

Edhe pjesa tjeter e citimit te Robit eshte interesante kshuqe loexoje me kujdes.

Emrat Albanoi dhe Albanopolis…jane emra Greke…ose “shqiptimi” greqisht i emrit te fisit.

Kjo teoria e Alban=bardh…eshte teori teresisht TIMJA. Nuk e thot ndonje historian kte pune…po gjithsesi ajo qe ka rendesi eshte se Albanoi permend si NJE FIS Ilir ne shekullin e II…diku ne territorin e sotem Shqiptar. Padyshim qe kta kan qen nje fis jo i fuqishem si Taulantet apo Labianet apo shtet-qytetet e jugut si Byllinet, Abantet, Desaretet etj, apo mbreterite e veriut si Dardanet, Dalmatet dhe Liburnet. Por ajo s’ka rendesi…sepse emri i tyre behet me i degjuar me kalimin e kohes dhe me rendesine e rruges Egnatia…ndersa emrat e fisave Ilire te tjera fillojne e paksohen per aresye se me pushtimi Romak dhe Bizantin…kto bashkesi Ilire fillojne e humbin kuptimin.

Teoria IME…eshte qe Alban vjen nga Latinishtja…e bardhe…dhe eshte vetem shqiptimi i kti emri ne gjuhen Romake, dhe ngaqe Ptolemeu ishte Grek…ai dhe e helenizon emrin. Ku mund ti gjejme kta Albanet? Ky eshte mister…po s’ka ndonje rendesi te madhe. ETNIA Shqiptare nuk eshte e lidhur me shfaqejen e merit Alban-Arban po aq sa s’eshte e lidhur me shfaqejen e merit Shqiptar disa shekuj me vone. Disa historian e lidhin qytetin e Albanopolis me Zgerdheshin…ku ndodhet nje qytet antik Ilir (ne afersi te Krujes). Por kjo teori nuk me duket e sakte mua…sepse Zgerdheshi (emri i vertet nuk dihet), u shkaterrua nga Romaket ne shekullin e II pes, dhe nuk u rindertua me. Gjithashtu monedhat e gjetura ne qytet, pohojne se ishte nje qytet nen varesine e mbretit Gent nga Shkodra…pra ishte qytet Labian dhe perputhet me kufirin midis mbreterise te Gentit dhe shtet-qytetit te Parthinve. parthinet…permenden si nje fis Ilir qe shtriheshe qe nga Berati i sotem…Partha Ilire…deri ne afersi te Krujes. Partha mer emrin nga njera prej vajzave te Ilirit mitologjik…djalit te Kadmitu dhe Harmonise…e cila quheshe “Partha”. Ky ishte emri me te cilin permendet berati antik…qe ka lene pak gjurme ngaqe ne mesjeten e vonte u nderta qyteti mesjetar i Beratit mbi te. ne shekullin e 10 deri ne 11 zona u pushtua nga Bullgaret…qe vendosen kryeqendern e tyre pikerisht ne berat…dhe e quajten qytetin Beligrad…qe do te thote “qyteti i bardh”. Emrat Bullgar te lokaliteteve ne tokat e pushtuara Shqiptare zakonisht ishin “shqiptimi” Sllav i emrave vendase. per shembull Byllisi u quajt Glavinica nga ata…qe ka te njetin kuptim “koka…Balli”. Mbase…dhe emri i Beligrad ishte i njejti me emrin vendas te qytetit…Partha (qe MUND te jet emri Bardha…si emer vajze)…dhe qe do te thote te njeten gje me Albanopolis…po te supozojme se emri Alban vjen nga Latinishtja. Po ashtu edhe Greket i greqezonin emrat lokale ne shkrimet e tyre…Byllisi beheshe “qefalonika”…”koka…balli”.

———

Gjithsesi, sic thote dhe citimi i Robit…etnia Ilire vertetohet e pranishme ne territorin e Shqiperise edhe mbas shekullit te VI…bile shume me tej se teritori Shqiptar i sotem. Permendet ne disa shkrime Bizantine te epokes…disa prej te cilve jane permendur me siper. Gjithashtu arkeologjia verteton nje VAZHDIMSI kulturore ne kto treva…kultura e Arberit…si dhe levizjet e Ilirve ne kunderpergjigje te dyndjeve Sllave dhe barbare…sic eshte per shembull kalaja e Dalmacise ne malet e veriut Shqiptar…nje vendbanim qe mendohet nga historianet se eshte krijuar nga refugjat Dalmat qe po i largoheshin dyndjeve Sllave ne tokat e tyre ne Koracine e sotme.

Stefan Bizanti…nje gjeograf Bizantin i shekullit te 6-7 qe u mundua te shkruante mbi popullsite te botes ne ate kohe…por qe fatkesisht shume pak nga materiali i ti mbijeton…permend edhe fisin e Athamanve…fisi me Jugor Epirot qe permendet qe ne shekullin e II pes…dhe ata i quan si “Ilir”. Kta ndodheshin ne malet e Pindit.

Teoria qe Shqiptaret nuk jane Ilir…por jane te lidhur me Daket dhe Traket eshte nje teori teresisht Serbo-Sllave ne krijim. Eshte mundimi i tyre per ti paraqitur Shqiptaret si te ardhur ne tokat Shqiptare MBAS dyndjeve sllave. Ky eshte nje absurditet per disa aresye. Se pari…ajo bazohet VETEM ne nje “fakt”…qe ka nje ngjashmeri te vogel gramatike midis Shqipes dhe Rumanishtes, dhe se disa fjale Trake qe dihen perputhen me fjale Shqipe. Po kjo eshte teroi qe eshte hedhur poshte me kohe…dhe jane fakte qe mund te interpretohen ne shume menyra…ashtu sic i interpretova une…qe Ilirishtja dhe Trakishtja dhe Dakishtja (po ashtu edhe gjuhe-dialekte te tjera) ishin te ngjashme qe ne epokat antike dhe s’ka pse kjo ngjashmeri te mos evidentohet edhe ne Shqipen e sotme. Se dyti, nuk ka ASNJE dokumentim per nje levizje te nje populli ne trevat Shqiptare mbas dyndjeve Sllave dhe barbare. Bizantinet padyshim do kishin permendur dyndjen e nje populli te quajtur Arban-Alban ne afersi te Via Egnatia. Po asgje e tille nuk permendet. Dhe kjo levizje do verifikoheshe po ashtu ne arkeologji…ku do shfaqeshe nje kulture e re. Edhe kjo nuk vertetohet aspak. Dhe po te ishin ne Daki, dhe te ngjashem me Vllahet…atehere gjuha e tyre do ishte teresisht e Latinizuar sic eshte Rumanishtja.

Dhe se treti…levizje aq te vonta sa shekulli i XI do ishin te pamundura…sepse ne ate kohe situata etnike ne Ballkan ishte stabilizuar. Fise Sllave ishin vendosur ne territorin e Rashkes dhe te Malit te Zi…dhe po ashtu popullsia e mbetur Ilire ishte organizuar ne grupime bujk-ushtar te modelit Bizantin. Ishte dhe koha kur Serbet po futeshin ne Kosove…Nje levizje e nje populli tjeter do trazonte kte situate per te gjithe dhe do ishte permendur nga te gjithe…aq me teper ne pretendohet se ata u vendosne ne Malin e Zi…ku ndodheshin Serbet. Nuk ka asnje vertetim per kte gje.

Iliret kan qen gjithnje te pranishem…dhe Shqiptaret jane pasardhsit e tyre. Te mendosh ndryshe mua me duket e cuditshme…jo vetem se s’ka fakte ne te kunderten, po te gjitha faktet pohojne kte te vertet. Nga doli nje popull me nje gjuhe unike…ne mes te Ballkanit…pa lene gjurme diku tjeter dhe aq me pak pa u permendur si i ardhur nga dikush tjeter? Si shpjegohet vazhdimsia nga Ilirishtja ne Shqip…ku shumica e fjalve Ilire qe njihen perputhen me Shqipen e sotme?

Por eshte e uditshme qe kto teori 100 vjecare e teashme te konsumuara…po perseriten nga vet Shqiptare sot!! C’po ndodh kshu??

Por eshte e uditshme qe kto teori 100 vjecare e teashme te konsumuara…po perseriten nga vet Shqiptare sot!!

Keshtu, ne lufte kunder miteve, ca bejne Skenderbeun hajdut kuajsh, bile ca e mohojne se ka ekzistuar fare. Mire te tjerat, po kush paska qene ai dobic qe ka fallsifikuar gjithe arkivat e Vatikanit, osmanllinjve e gjithe Europes. Te tjere gerrmojne ne “historine” e pellazgeve, te Atlantides, apo UFO-ve, dhe na nxjerrin ortak zoterish. Ai tjetri mohon ndihmen cifuteve, se nje popull i poshter si i yni, nuk ka mundesi te kete bere nje miresi te tille, aq me shume qe keshtu thote dhe serbi.

Mua me duket nje fenomen i ngjashem me c’i beme vendit. Ta cojme ne ZERO. Keshtu u shiten fabrikat e uzinat per skrep. U shkretuan blloqet me fruta, u shkaterrua sistemi vadites-dhe sot fashataret i bejne … baces. Me tej vazhdohet me masakrimine territorit…

Duket sikur eshte ndonje sindrom i te zgjidhurit nga zinxhiret.

Nuk e mohoj se historianet e kohes se diktatures kane patur presion politik ne punen e tyre. Por, me c’kame pare, shume ne punet e tyre jane serioze. Ata mund t’i kene bere furca Partise, por nuk e kane ndyer emrin te fallsifikojne historine e lashte.

Nje problem i madh i shkences shqiptare, eshte se ajo, per arsyet qe dihen, pothuaj eshte zhdukur mbas 90-tes. Pra ne mungese te hisorianeve te vertete, dalin amatoret. Ne vend qe punimet te botohen, e te zene vend ne botime e konferenca shkencore nderkombetare, shkruhet blogjeve, apo ne te perditeshmet shqiptare. Keto te fundit do te duhet te ishin botime divulgative, te mbeshtetur ne ato te mirefillta shkencore, por jo te zevendesonin shkencen.

Sic, e kam thene, s’kam asnje problem apo paragjykim mbi rezultatet e kerkimit shkencor mbi keto ceshtje historike. A nuk qenkeshim pasardhesit e Xhinginks Kahnit! Por, nga ana tjeter nuk kam pse te gelltis me sy mbyllur corben e fqinjeve. Sidomos kur i kam te qarte motivet e tyre. Si ka mundesi ata te gjithe ne unison thone se qenkemi te ardhur? Dhe pa u thare boja, hidhen ne ceshtje praktike, si psh. prandaj s’ju takon Kosova, prandaj Vorio-Epiri eshte grek, e keshtu me rradhe.

Sic duket, eshte bere e modes nga disa gelltitja e ketyre corbave, dhe une ju them ju befte mire. Por, nuk mund te detyroni te tjeret te mos perdorin trute, vecse juve ju pelqen te perdorni stomakun ne keto pune.