bukur!

Vemendje, ke shume figuracion e poezi ne leksikun tend; ke shkruar gje te na e sjellesh?

Kruarja e plencit eshte karakteristike dembelesh….

Pikerisht, Idriz, dembeli jam une e ti, e cdo shqiptar, te verber ne “memedhedashurine” tone, qe na mjaftonte e na justifikonte, pa marre parasysh a na do ajo neve…qe e lame te shkoje ne ate katandi…

Kraste, flm bro.

Së pari, lostit i ka ngelë Gërdeci, gjëja konkrete, nyja, problemi, mes dashurisë dhe Shqipërisë, që ngjajnë më tepër me koncepte se me gjë tjetër dhe që ne i ngjisim aq shumë bashkë, pa marrë mundimin ti artikulojmë në ndonjë mënyrë praktike.

Së dyti, qielli është gjëja që është lart, me plëndës të madh. Degët janë poshtë, në tokë. Të zhveshura, s’u ka ngelë gjë. Mandej autori e transferon këtë gërvishtje të plëndësit të qiellit me degë të zhveshura (s’i vjen zor qiellit që i përdor? po pemët a kanë ndonjë fije krenarie që i kruajnë akoma barkun qiellit?) në shtrat, për ta bërë situatën më konkrete për mëndjet që s’i mendojnë drunjt të revoltohen, duke e përfocuar dhe njëherë krahasimin me qiellin e nginjur mbi pemët e mpakura. Por dhe pemëve të mpakura dhe çupave që ngjajnë me kocka trishtimi u vjen shpirti ndonjëherë dhe ngrenë kryje, shpërthejnë dhe thonë : unë s’të dua më! Sa e lehtë dhe e vështirë për tu thënë… një milisekondë mjafton.

Ju falemnerit shum!:)

Gezuar!

Hajt gëzuar!

Po nejse, me Shqiperine ndryshon nje cike puna. Nuk mjaftojne me u nda perfundimisht me te as nje Gerdec, as dy Salinj, as tre Toser, as kater Gradece… s’te du mo, i thu, por….

Nuk po te pys kur e ke shkrujt ket, se s’me le rreshti i fundit. Por deshira (e madhe) per ta bere ate pyetje eshte ajo qe ka rendesi per rastin tim, e merr vesh ti…

Turqeta, lostT!

PS
Ne kontekst te tragjedise (por jo vetem te tragjedise) po them, me te mira mbas kesaj!
Kufinjte midis poezise dhe fjalekryqit si dhe midis lexuesit dhe Sherlok Holmsit sikur po behen pak si teper “blurred”… me teper se eshte e aresyeshme, doja me thene.

Lost, poezia me duket thjesht pak e sforcuar ose une nuk arrij ta kuptoj fare mire.

@emigrant:

Nuk mjaftojne me u nda perfundimisht me te as nje Gerdec, as dy Salinj, as tre Toser, as kater Gradece… s’te du mo, i thu, por…

Em-o, ne poezi eshte Shqiperia, “e dashura” qe me thote mua, shqiptarit s`te dua me…
sa per kufirin mes poezise e fjalekryqit, apo lexuesit e Sherlokut, e drejta ime per ta caktuar ate kufi, ka fluturuar bashke me momentin qe e solla ke Peshku. Gjithsesi, rrofsh per mejtimin bro, ; mu me mban, si gjithmone, ne vazhdimesi kerkimi.

@PF - eshte ca e sforcuar vertet, no worries man.

Por pastaj shpërthejnë brenda teje

mijëra minibomba revolte,

c`te bej iziu shqiptar,qe paska fjetur si ne gjumin letargjik,mbi bomba dhe municione,keshtu i shkoi jeta te ziut shqiptar…sic e ka thene e dhe Mol Kadareja..hija e pushkes gjithmon e ka ndjekur nga pas..dhe atje ku ka ka pushke e bomba ..vetem revolta do te kete dhe menxyre ..

Shkrimi flet per mendje me shpirt te ndjeshem, e per shpirt me mendje qe ndjen.

Objekt studimi nga vlerat, ashtu, falas, si c’do gje tek peshku.

E urte dashuria, ajo eshte plot, per te gjith.

Po Sudoku-n kush e permendi?

Shume e fuqishme poezia losT.

losttext.shqipo.com

Shiko, ky shkrimi ketu (dhe ai para ketij, for that matter, s’ja mbaj mend titullin, ai me ora-dora) dhe ti si krijues ne teresi, jeni larg, por aq larg njeri tjetrit si nivele, saqe une vetem me force mund ta detyroj veten qe t’ju lidh ne cfaredo menyre qofte.

Ti per mu je teper i cmuar qe te hyj debat mbi keto shkrime. Edhe IK beri “Dasma”, s’eshte pra big deal, as hera e pare. Le qe e lejme IK se na u be si burri i nenes dreqi; me mire po te kujtoj volumin e dyte te “Shpirtra te vdekur” qe i zoti i punes ne nje moment e hodhi ne zjarr. S’e pa njeri c’kish shkruar. Ka shume qe u vjen keq per kete, por une them qe e ka pas nje arsye ai qe e beri. Pra thjesht si kujtese qe ato momentet me flakje ne zjarr s’esht’ keq me i kujtu ndonjehere.

LostT, ti ke per te me mrekullu prape mu; jom i sigurte. Nuk kom asnji arsye per panik ose padurim.

Cimi

Ti per mu je teper i cmuar qe te hyj debat mbi keto shkrime.

Cimo, keto shkrime jane te miat; une identifikohem me to dhe i marr persiper, ne cdo rast, i cmuar apo i pacmuar une vete ne syte e tjetrit.
Nese shkruajme dhe i hedhim ketu ne kete forum publik, e bejme per te marre feedback nga te tjeret, ashtu si keta te fundit e kane mundesine. Ca thone “bo,” ca thone “s`bo,” kurse nga ca te tjere kerkohet cik me shume detaj, artistik ose jo, por me shume artistik, ne pershtypjet e tyre.

Nese une qenkam i cmuar per ty (sic edhe vete ta cmoj mendimin nga ana tjeter), prisja prej teje ndonje kritike konkrete, e jo thjesht “Shqiperia nuk thote s`te dua(!)”

Une sigurisht s`mund te detyroj njeri te thote mendimin e vet, e aq me pak ty, qe ke deklaruar qe kur s`ke gje te mire per te thene, nuk e hap gojen - por kjo shkon pertej asaj qe kerkojme mes miqsh, e aq me pak, krijuesish.
Te pershendes!

(Per ket jam si ajo puna e J Nickolson: The truth? You (i.e., I ) can’t handle the truth… )

K’tu te erdha vetem prej komentit te BF, lidhur me nje argument me tjeter person (Dritan Mesulin) e mbi tjeter krijim (te Artan Hasanit); thjesht qelloi nje perkitje qind-per-qindshe me cer po flitej ketu. kaq. As spond, asgje tjeter.

Folim!