Më di a nuk më di- poezi nga Mitrush Kuteli
Më di a nuk më di se qaj,
më di a nuk më di se vuaj
në orët e thella të natës,
kur ngrihem i çmendur të shkruaj
me gjakun e zemrës, të shkruaj.
Më di a nuk më di se agimet
më gjejnë pa gjumë në shtrat,
me shpirt të shkretuar nga dhembja,
e dhimbshëm i pres perëndimet,
me ankth i pres perëndimet.
Më di a nuk më di se sot
u drodha kur pashë pranverën, (vjeshtën)
që zbriste me flladet e prillit (tetorit),
e ëmbël siç ishte qëmot,
e hidhur siç ishte qëmot.
Më di a nuk më di se vuaj
në orët e thella të natës,
ku ndjehem nga jeta i huaj,
nga vendi i lëmjes i huaj.
Më di a nuk më di….
24 January 2007 @ 3:25 pm
Faleminderit. Shume e ndjere, dhe shumekush identifikohet me te.
26 January 2007 @ 8:12 pm
ah kuteli, shkrimtar qe te ben te flasesh me librat e tij…
libri i tij ne nje cep te ilirise se poshtme ende me ben te me vije keq per iliret…
4 February 2007 @ 11:31 pm
tung un jam memi nga Germany .desha te ju pershendes dhe desha te ju them sem-mitrusg kuteli ka ber mir qe e ka shenuar ket poezi-qe ta kujtomj at se por mos tre kish shkruar ket kenum tu e harru kutelin-
nga Germany me´mi ju dua shqiptar an e mban botes …
4 February 2007 @ 11:41 pm
Shume e bukur, thanks Redhot qe e ke sjelle te peshku.
4 February 2007 @ 11:52 pm
Nje poezi shume e realizuar i mjeshtrit te madh te poezise dhe prozes shqiptare…
Heroi lirik ne kete poezi i drejtohet ZOTIT me pyetjen refren…
ME DI A NUK ME DI
eshte si nje rrefim i nje patrioti NGA VENDI I LEMJES I HUAJ…
Kuteli eshte nje nga penat me te ndritura te gjuhes dhe letersise shqipe… Gjynah qe asnje shkolle ne Shqiperi nuk e mban emrin e tij… Vetem nje shkolle ne Prishtine mban emrin e ketij shqiptari te madh…
ME GJAKUN E ZEMRES TE SHKRUAJ…
nje pohim tragjik, nje figuracion i klasit te larte…
KUR NDJEHEM NGA JETA I HUAJ…
Vetem artistet e medhenj shkruajne te tilla vepra,… dhe njejtesohen aq fort me heroin lirik… ne kete lutje drejtuar Zotit, sepse nuk e lene te shkruaje… dhe bluan ne pagjumesine e nates mendimet qe nuk ja lene t’i shprehe diten…
KUR NDJEHEM NGA JETA I HUAJ
NGA VENDI I LEMJES I HUAJ…
Heroi lirik eshte i tmerruar kur konstaton se erdhi pranvera… I VETMI POET NE BOTE qe trishtohet se erdhi pranvera…
“Më di a nuk më di se sot
u drodha kur pashë pranverën,
që zbriste me flladet e prillit,
e ëmbël siç ishte qëmot,
e hidhur siç ishte qëmot.
Gjynah qe asnje shkolle ne Shqiperi nuk e mban emrin e Mitrush Kutelit… Vetem nje shkolle ne Prishtine mban emrin e ketij shqiptari te madh…
5 February 2007 @ 12:26 am
Tung Ilirian… ku je mor ti… ke humb.
Vereni ate posterin e Las Vegasit perbri kesaj poezie… te kuptohet me qarte dicka qe merr fryme nga dicka qe s’merr.
11 November 2007 @ 1:10 pm
Per mua emri dhe vepra e tij duhen theksuar akoma me teper mes shqiptareve, sidomos ne kete kohe kur kemi nje krize identiteti dhe mungese te theksuar vlerash humane (me saktesisht nje mbli-vleresim te antivlerave - ose konfuzion vlerash) ku paraja dhe pasurite materiale kane me teper rendesi se jeta e njerezve dhe dinjiteti i tyre.
Bravo
11 November 2007 @ 1:12 pm
Ah se per pak harrova, kjo faqja ka disa libra te Mitrush Kutelit: http://www.shtepiaelibrit.com/libra/advanced_search_result.php?keywords=mitrush kuteli&x=0&y=0