Letërsia mesatare nuk është letërsi, kjo është diçka kalimtare. Për shkak të konformizmit tonë mbahemi për këtë letërsi mesatare. Ajo që mbetet janë majat e letërsisë. Mundemi madje edhe ta evitojmë fjalën e madhe dhe të themi thjesht letërsi, që do të thotë- e madhe.

Ka nje rresht ketu qe ja vlen te diskutohet per mendimin tim:

“Kur evropianët flasin për ballkanasit, çështja e parë që thonë është se ballkanasit madje nuk janë evropianë me shpirt, ende janë të egër, të prapambetur.”

Une do te shtoja dy gjera.

E para qe jo vetem evropianet, por edhe disa ballkanas si Kroatet dhe Sllovenet, po e mbeshtesin kete teori, duke u perpjekur ama nga ana tjeter te “clirohen” nga identiteti i tyre ballkanas permes nje diferencimi mes tyre dhe ballkanasve te tjere (ku nuk hyjne greket, te “cliruar” qe me pare).

E dyta, keto pohime dhe keto perpjekje per tu dalluar nga “ballkanasit e eger” nuk jane thjesht biseda kafenesh, muhabete pur parler, por ide te teorizuara e te mbeshtetura shkencerisht.

Nuk e di sesa e ndergjegjshme eshte elita jone intelektuale, bota akademike, ajo e kultures dhe shkences ndaj zhvillimit dhe perhapjes se ketij mendimi ne shoqerine e sotme europjane. Mua vete me duket se, me ndonje perjashtim te rralle e sporadik, si kjo interviste e Kadarese, nderhyrjet tona ne keto diskutime me frymemarrje europjane nuk egzistojne!!