1. Poezia e humbjes
Ti asnjëherë s'e kupton çfarë humb
lodron si një mace në hapësirën
e gjelbër të syve të tu
dhe unë i fyer i poshtëruar
të përgjoj pas hijes sime
bëhet vonë, sa vonë nga ndarja
unë mbi prush thyej shkarpa
si idiot i fryj hirit
ndizu zjarr
dhe hedh aty lule, shami, vjersha
rrobat e çdo gjë që kam
e ngel një lakuriq i varfër, zhveshur
që zjarri dot më s'e ngroh.
Ti asnjëherë s'e kupton çfarë humb
lodron si një gjethe në lulishtet pa anë
të syve të tu
por unë dua të të dua
me çdo kusht
2. NETE SHKURTI
Të shtëna
Nata shpohet e pikon
U mbush qyteti me ujë prej macesh
Të shtëna, të shtëna
Rrëzohet gjumi përmbi nënat
Rrjedh nëpër udhë qumështi i gjirit
Valiumi
Frika qytetare, meshë e mekur nën bankat e drunjta
Të shtëna të shtëna
Zhurmojnë nëpër qepalla këpucët e rënda
Me këmbë të mitura ushtarësh brenda
38 KomenteTrego/Fshih të gjitha përgjigjet ndaj komenteve
Kryenece, rrofsh qe na i solle keto... Me ka pelqyer gjithnje Hatibi. Poezia e humbjes, shume e bukur.
E kam ndjekur qysh ne fillimet e tij kete poet dhe e kam pelqyer jashte mase...
1. per talentin
2. ka patur nje portret shume interesant
( jo se tani nuk eshte, por ka qene shume i hijshem me ato floket e gjate, te verdhe...)
megjithate shume here kam thene me vete nese do behej njelloj i famshem nese nuk do ia shkruante Kadareja parthenien e librit te pare...
Poezia e humbjes eshte teper... po teper, teper e bukur....
Sa m'ka more molli per Bibin! O firaun e di qe po m'lexo, shkruj nai llafe se te betohem qe nuk ta dekonspiroj pseudonimin. (se ti e di qe ne pergjithesi ta njof shpejt doren)
Po keto jane poezi te vjetra nese s'gabohem (sidomos e para). Jo per gjo po e mora vesh ene una qe jom avdall komplet per pune poezie! (mo e ronda ka qene me librin me poezi te kryetares se shoqates time, hahahaha)
Shoku Lizander, po na fyeni rende!
...bibi (all of) we miss you....
Ne ato vite, duhet te kem qene nga fundi i gjimnazit, me duket, dolen nje brez shume i mire poetesh te rinj, kishin nje fryme tjeter, larg budallalleqeve te zakonshme qe kishim lexuar gjer atehere... Dhe une Hatibin e konsideroja si nje nder te vecantet, me vjen keq tani se e kam humbur ca nga syte poezine e tij...
po mire o lis, ka te tjere qe nuk i kane lexuar poezite e vjetra, nuk besoj se kryeva ndonje akt penal qe i solla ketu
Lis, mund te jete e vjeter, po keto poezi jane si puna e veres, sa me e vjeter, aq me e mire...
jo si vera po si femrat thuaj, sa me te vjetra aq ....
Shpjere fjaline gjer ne fund, zotrote... jo per gje, por ta dime a te gezohemi a te trishtohemi, kur te moshohemi....
Po jo o Kryeneçe, se s'ishte ankese fare. Ishte thjeshte nje tallje me veten time qe me verte nuk mush fare nga poezia. E perseris shpesh ket gjo me shpresen se m'nigjo Zoti e bo sevap tu m(hudh nai grom trru ene per ket pune.
Nuk te falenderova per prurjen se e kishte bo Ana ket pune e nuk desha me u bo kopiac! hahahaha
he ri dreq, se po i bi pragut te degjoje dera andej nga tema tjeter, nuk e kisha me ty ate qe shkrova per ekstremistet... edhe pse je i tille... ( kam njecike respket per ty, ceshtje nostalgjirash te koherave feminore )
Lis, sa i keq je mor burre i dheut, dashke edhe akullore dhe cokollate... na ler neve na i cep letesie te shullehemi dhe ne nen kete diell...
Po mendoj se ajo e para eshte nje poezi....klasike.Mendoj se mund te mbetet si puna e pikave ne qelq....shume ,shume e bukur....Une Hatibin e kam zbuluar shume vone.....e mendoj se eshte me i miri i sotem ne Shqiperi,natyrisht pas poeteve "vullnetare "te peshkut
Te lumte Kryeneçe qe e solle.....Ishte tamam momenti i pershtatshem....me ne fund fiton kush fiton ....te vdekshemve te zakonshem iu mjafton nje poezi e bukur ....
Ervin Hatibi ben mire te mos perhape propogande islamike dhe terroriste.
Vazhdo shkruaj tek Drita Islame ti Ervin!Ata jane per ty.
Keto qe po botohen sot do ti kesh shkruar kur i kishe mende.Tani te kane iku fare.Mjare ti dhe Shqiperia qe ka njerez si ty!
Dmth kushdo qe eshte mysliman (dhe shkruan per myslimanizmin publikisht) eshte automatikisht terrorist?
Nga cili planet vjen ti ore njeri i erresires?
- i tha Biri i Drites docit te Gopit.
Atje nga zotrote nuk vjen dot
as ne kete, e as ne tjeter bot
......po edhe ne poezi o njerez nuk e lini dot tjetrin rehat.
Vertet gjen shume arsye ketu per t`u hedhur nga dritarja e te shkruash vete komentin.
Mendoj se redaksia dihej te kishte nderhyre ketu. Boll lexuam plehra te tille. Kjo per komentin e natyrisht jo per Hatibin, qe eshte poet i shkelqyer.
Solidar...edhe une mund te them keshtu.....Por ajo poezi eshte yll.Ervini ç'pati per te thene e tha...Me sa duket siç ndodh shpesh talenti ra ne nje trup qe se mbante dot e bllaf...krize ekzistenciale....E llojit te Maradones...Talente te fuqishme ne njerez jo te fuqishem......
Uffffaaaa, po na lini mer rehat, po s'i futet xixat per cdo gje... As nje poezi s'te lini ta shijosh rehat... Sa te mllefosur qe jeni mor njerez! O do t'i nxirrni terroriste, o komuniste, o katolike, o islamike... Jo, po nxirrni dhe ca pune ka pas bere gjyshi Hatibit...
Qe ke qene e fejuar, ate mbaje!
(në pritje të rezultateve)
Kronikë nga këto ditë
I iki vetes me ditë të tëra
Me javë
Dy qënie që rrojnë si t’ua dojë qejfi
Po ti njësosh, del një jetë qeni
Ai këtu, unë tej çapitem
Kohë kam: këpucët ende mbajnë
Arna
Dhe dhëmbë të thyera të udhës së hiçit
Dhe shkoj në vete, i parruar
I ndyrë
Me plot zakone të reja rruge
Dhe vij në vete, heshtas e takoj
I marr bukë, vargje, raki
Fjalët e pakëmbyera-grenxa në zgjoin e kokës
Dhe udha e hiçit vazhdon të m’i hajë
Opingat e arnuara me lëkurën e faqes
Se unë vazhdoj kështu të jetoj
Me një lumturi të lodhur, pa bujë
Gjysmën time të jetës tonë prej qeni.
10 mars 1991
“6 maç”
dancing damars në këtë moment, shpresoj të mos kuptohem. veneracion dhe pershendetje. kshtu ndjehem kur me kap kjo lloj zagushie. sdi si me e shpjegu ndryshe ket ______ perveçse: Rezonancë, cluster-size, sizeable clutter, romancë, discontent incapable of, the very content, contemplate, elegancë, lishio, pipëll are pipëll, ti që fle që me natë, simple pleasures, shyqyr zotit, larg duart nga, kurt…kurt, EH Superstar, Paris Walkways, Labinoti – Elbasani, Kruja despotike, gruja endemike, sekretet e ships, sistemi i shoqnis, medicinal, two cubes…please, clinical, karmagedion, zeher, muddy walls, kill your idol, herbal, peaceful, hide.
me mall.
O Solidarnosho, amon shuje vete ate posten se nuk kom qejf fare me bo kshu debati te letersia. Pastaj kom ene i hall tjeter, me duket thyrje e modhe per shokun tim qe une te diskutoj per te me ca rob qe as i njof as i di se çar jone.
Ne qofte Bibi terrorist une do i lutem Zotit qe te me boji ene mu terrorist ene do boj autokritike se po shkoj tlitletle vjeç e nuk e paskom dite fare kuptimin e ksaj fjale.
Dulqinja, mos ma vi re qe i ktheva pergjigje, se ti e di qe une nuk rri dot ne te tilla raste.
Ervin Hatibi mysliman i devotshem dhe nje nga poetet me te mire ne Shqiperi.
Poezite e Hatibit qe ja vlejne te lexohen jane ato qe i ka shkruar "under influence", se poezite e fundit koti fare i ka, pune kanocesh e bananesh, asgje me vlere, edhe pse eshte perpjekur nuk ka mundur te piqet si poet. Mbase ka gjetur paqe te feja dhe nese eshte keshtu good for him, por si poet nuk vlen me dy leke.
***
Zone ushtarake, adriatike, Bisht` i Palles.
Pasdite e korrikut, monedhe e florinjte
me profil mbreti, ne gojen e mbyllur te nje femije
qe nuk e di ku shkon.
(Atyre qe e dijne u dhemb).
Pasdite e prillit-gisht kembe me thoin e porsaprere
mbi nje qilim Persie plot flaute e zogj.
Ky eshte Bishti i Palles, ky eshte emer gjiri
pasdite per pasdite
rrethuar me revani te thata kodre: dhe deti perpara
si xhami ne kornizen e sapovarur ne nje agjenci
udhetimesh.
Mbyllur gjithe lumturia ne nje epruvetez trishtimesh,
rere e lagur gjer ne kerci
dhe kercunj bie deti ne gjinj, dhe mijera shishe
plastike,
pa asnje mesazh,
dhe kukull-foshnje me kokerdhoke gome,
dhe gjurme qeni ne ranishtet bie deti,
dhe dhembe te thyer guackash.
Lufta ime me genjeshtren dhe harresen
prodhon poezine per gjirin tim
hermetik te Bishtit te Palles, zone ushtarake
shkurre celiku,
kuba betoni rrekellyer nga Enver Hoxha, ngulur jeshile
pergjysem ne plazh.
Vij te gjej detin vetem me gjire ushtarake kubane
ne postblloqe e zona te minuara i vidhem
publikut,
ne plazhe te nje virgjerie ruajtur dhunshem nen
infibulacione
te Traktatit te Varshaves.
Nudistet, heroinomanet, muslimanet me mjekrra te gjata,
serfista intime te palavdi,
te perndjekur, po ne lufte me shoshoqin per
ekskluzivitetin
e Gjirit
te Bishtit te Palles; topitur toponimia nen
diell,
larg harreses popullore dhe policise
e sidomos larg grarise, isha ne punen time, gati vetem
ne kilometra te drejta-lagur me uje, thare me rere
me koken plot gjera te vjetra,
duke qemtuar me nge si ne librari
neper sqetullat leshterike te plazhit,
kur ja, gjeta (dhe zemra me kumbon si gomone)
gjeta pas nje blloku betoni, betohem,
nje shiringe te holle te heroines
dhe
nje pale mbathje gjumi.
Nje shiringe te vdekur, me nje thep te vjeteruar gjaku
ne fytin e tejpashem.
Kurse perbri, nje pale mbathjesh te lageshta, ende te gjalla,
me lule te erreta gocash,
elegante si nje klavikul e zier delje
ne fytin tim.
……………..
Pasdite prilli apo shtatori apo maji,
me te renkuar rremova
reren
dhe hapa gropen
dhe ngaqe nuk me nxinte,
varrosa thjesht
shiringen, me agen e thelle si orgazma,
dhe ato te tjerat-lulet nje nga nje,
varrosur me rere, diku vite me radhe,
ne Bishtin e Palles cdo pasdite,
ne nje gji sekret
me detin ne te djathte
dhe zemren-bregdetare-ne te majte,
qe dridhet jugut
ku balli merr kokrra rere ne cdo perkulje,
ne ca vende, o shok, mund te shkohet vetem
duke vdekur me pare.
Ervin Hatibi, "Pasqyra e lëndës", 2002
Ashes,
Aq shume do me pelqente kjo sikur te ishte varrosur koka e kukulles ne vend te shiringes, sa qe...
unë mbi prush thyej shkarpa
si idiot i fryj hirit
ndizu zjarr
dhe hedh aty lule, shami, vjersha
rrobat e çdo gjë që kam
e ngel një lakuriq i varfër, zhveshur
që zjarri dot më s'e ngroh....
-----------------------------
me bukur se kaq.........
shume njerez,mbasi jane plagosur thelle nga shuplakat e jetes,gjejne prehje tek feja,uroj ta kete gjetur!
PERMBI REVOLUCIONIN
Me mbaruan cigaret ne stacion te autobuzit
Duke pritur revolucionin tjeter
Ketu kam mbetur
Gozhde e perzhitur, e shtremberuar
Neper shkrumbin e kishes se djegur.
Si neper pistoleta me mulli
Te gjithe jane futur koke me koke
Neper shtepi
Gjithe revoluconet te parafundit jane
E gjithnje jeta ime e fundme, e fundit
Lire mi bleve lotet, mi blete
Krejt trupi me dhimbte nga dashuria
Per popullin e barrikaden.
Dua te vdes e ta harroj
Ta vjell. Dua te vdes kot
Ose hic te mos vdes nese duhet
Te vdes me qellim
Do marr nje lypes te mitur mulat
Ta ngroh e ta rris ndyre
Ju ftoj te gjitheve ne strofken time
Te me peshtyni ne fytyre
Veç te mos me provokoje njeri me plaget e veta.
Por rrofte, rrofte flamuri i ri
Edhe çdo dashuri e vjeter
Ne ardhte prape dita, ne rruge prap do jem
Me gure do godas patjeter
Ata qe jane grumbull
Dhe ata qe do rrine vetem.
E.H. 1991
"6 maç"
...Por rrofte, rrofte flamuri i ri
Edhe çdo dashuri e vjeter
Ne ardhte prape dita, ne rruge prap do jem
Me gure do godas patjeter
Ata qe jane grumbull
Dhe ata qe do rrine vetem.
E mirë o mirë aty! Rrofsh ASHes.
Rrofsh dhe ti, fh!
Poezia pa titull per Bishtpallen te le pa fryme. Pothuaj e te njejtes lartesie marramendese si Gdnasku!!!! Nuk mund t'i kerkohet nje krijuesi vazhdimesi kur arrin kto maja. Gjithe perpjekja e nje krijuesi eshte me kap lartesi te reja, me te medha se deri ne at moment. Po kur ke kap evereste... cfare na mbetet, me i thon pse nuk kercen dot ne hene?
Te mos shkrush mo mbas ketyre soj perlash, mbase eshte nje vendim shume i mencur. Se asnji krijues nuk e di vleren e vertete te asaj qe nxjerr. Asnji!
Ku e gjete kete ide kaq te lartesuar sa qe anonimati nuk mund t'a preke, ti Rio? E vjeter tema, por ndoshta dhe i kthehesh. Nuk qendron asgjekundi pretendimi se ky mejdan nuk vlen meqe Ervin Hatibi eshte Ervin Hatibi dhe komentuesit qenkan anonim, pasi ne rradhe te pare, Ervin Hatibi nuk njihet per poezi tejet personale, te drejtuara per nga nje audience rreptesisht e identifikueshme, por per poezi qe i drejtohen nje lexuesi anonim, gje qe per mendimin tim, eshte e vleresueshme, packa se jo unike dhe e vecante vetem e Hatibit. Le me pastaj qe komentuesit e letersise ketu ne peshk, ne mos i ka falur te gjithe zoti me kontribute dhe atribute unike dhe te shquara, jane ne pergjithesi te gjithe te njohur me emer dhe mbiemer, pavaresisht faktit qe perdorin nicknames apo pseudonime.
Riooooooooo, ç'o kjo fjali?
Pse e ke prish n'fun s'e mor vesh. Pse duhet me i honger masivisht shqiptaret gjynofet e ca kokrrave, sado qofshin ato?
Redaktoje urgjentisht! (ti ke qe rob i bindur kshu ma nigjo perhere llafin! hahahaha)
Provincjaliteti i shoqeris shqiptare
btw, per cfare po flitet ktu?