Përkthyer nga Time magazine.

Për Arqipevshkin Perier 1955-56

“Sa më shumë e dua — aq më pak më do…” “Kaq shumë përgjërim për Zotin— dhe… e braktisur — e zbrazët— pa besim —pa dashuri — pa pasion. — Shpëtimi i shpirtrave nuk më tërheq— Parajsa nuk më thotë asgjë — të lutem lutu për mua që të vazhdoj t’i buzëqesh Atij, edhe pse e zemëruar me gjithçka.”

Dilema në letrën 1959-tës

“Përse punoj? Nëse nuk ka Zot— nuk ka shpirt — nëse nuk ka shpirt, atëherë Jezus — edhe Ti nuk je i vërtetë “… “Unë i belbëzoj fjalët e komunitetit të lutjeve — dhe përpiqem të nxjerr prej çdo fjale ëmbëlsinë që ai ka për të dhënë — por ai nuk është më në lutjet e mia për bashkim — unë nuk lutem më.”

Me At Picachy

…Më thuaj Atë, pse ka aq shumë errësirë dhe dhimbje në shpirtin tim?

Drejtuar atë Laurence Picachy, Gusht 1959

…Të lutem shkatërroji të gjitha letrat apo çdo gjë që unë kam shkruar…. Nëse letrat bëhen publike, njerëzit do të mendojnë më shumë për mua se sa për Jezusin..

Drejtuar: At Picachy, prill 1959

Dialogu me At Neuer

At Neuner shkruante pas takimit me të, “Ishte një rijetim i jetës së saj kur ajo provoi se nata në zemrën e saj ishte një dhuratë speciale e pasionit të Jezusit.” Ndërsa Nënë Tereza i shkruante: “Nuk e shpreh dot me fjalë mirënjohjen që kam për ty, prej mirësisë tënde ndaj meje, për herë të parë… ndër vite. Unë kam filluar ta dua errësirën sepse besoj tashmë se ajo është veç një pjesëz e një pjesëze të vogël të dhimbjes dhe errësirës që Jezusit kaloi në tokë. Ti më ke mësuar ta pranoj atë “si një pjesë shpirtërore të punës sime”, siç më ke shkruar. Sot kam ndier gëzim të thellë, që Jezusi s’mund të kalojë më në agoni, por se Ai do ta kalojë atë nëpërmjet meje”. (Për At Neuner, rreth vitit 1961)… Sidoqoftë kjo nuk e shëroi pasi më vonë i shkruante: “Shpirti im është si një bllok akulli”.

Me Jezusin

…Nëse kjo të sjell lavdi, nëse shpirtrat vijnë para teje, me gëzim unë pranoj gjithçka deri në fund të jetës sime. E padatuar për Jezusin

Rrëfimi: Afër bashkimit në ekstazë

[Jezusi:] Do të refuzoje ta bëje këtë për mua? … Ti u bërë nusja ime për dashurin time — ti erdhe në Indi për Mua. Etja që kishe për shpirtra (shpëtimin) të solli kaq larg — Mos ke frikë të bësh një hap tjetër për Bashkëshortin Tënd — për mua — për shpirtrat? Mos është ftohur bujaria jote? Mos jam dytësorë për ty?

[Tereza:] Jezus, o Jezusi im — Unë jam vetëm Jotja — Jam kaq budallaqe — Unë nuk di çfarë të them, por bëj me mua gjithçka që Ti dëshiron — ashtu siç Ti do— për aq kohë sa Ti do.

[Por] Përse nuk mund të jem një Murgeshë e Loretos (kuvendi ku ndodhej) — këtu ku jam — përse nuk mund të jemë si gjithë të tjerat.

[Jezus:] Unë dua që Murgeshat Indiane, Misionaret e Bamirësisë, të jenë zjarri i dashurisë sime mes të varfërve, të sëmurve, atyre që po japin shpirt dhe fëmijëve të vegjël … Unë e di që ti je, personi më i paaftë — e dobët dhe plot mëkate, por pikërisht se ti je kjo që je, unë dua të të përdor Ty për lavdinë Time. Mos do të refuzosh?

— shkëputur nga një dialog lutjeje rrëfyer Aqipeshkvit Ferdinand Perier, më janar 1947.

Letër e padatuar, adresuar Jezusit
“Zot, Perëndia ime, kush jam unë që Ti të më falësh? Fëmija i dashurisë tënde, i cili tani është më i urryeri. Ai (fëmija) që Ti e ke flakur tutje si të padëshirueshëm, të padashur. Unë thërras, unë varem, unë dua, dhe nuk është Askush që të më përgjigjet, nuk ka Asnjë ku unë të varem, Askush. Jam vetëm… Ku është besimi im, madje edhe thellë brenda meje s’ka asgjë, përveç zbrazëtisë dhe errësirës. Zoti Im, sa e dhimbshme është kjo dhimbje e panjohur. Unë nuk besoj. Unë nuk guxoj t’i nxjerrë fjalët dhe mendimet që më kanë pushtuar zemrën dhe më bëjnë të vuaj në agoni që s’rrëfehet.

Për shkak të frikës nga blasfemia. shumë pyetje pa përgjigje, jetojnë në mua. Nëse je Zot, të lutem më fal. Kur i drejtoj mendimet e mia drejt Parajsës, gjej vetëm një boshllëk që më bën me faj dhe mendimet e mia më kthehen si thika të mprehta e më plagosin shpirtin. Më kanë mësuar se Zoti më do, por realiteti i errët, i ftohtë dhe i zbrazët, është aq i fuqishëm saqë asgjë nuk e prek shpirtin tim. A mos kam gabuar kur iu dorëzova verbërisht Thirrjes së Zemrës së Shenjtë”.