s’ka akuj a brymë te 21 dhjetori. shiu përtoka ta lagë këtë dimër shtyp ëndrrat prapa një barrikade gjelbëroshe sysh thuajsehije, një muzg që zgjatet prej s’largu prej pranverës prej s’cilës e mbramja memorje qe gjaku një muzg që jep shpirt përmbi një buzëqeshje në prag dimri. ti e gjen veten tash përgjithmonë rrugës mes [...]
Ky shkrim është importuar automatikisht. Lexoni artikullin origjinal
8 Komente
DIMRI
Kur nisi furtuna,
Në atë të largët
................. fundvjeshtë,
Askush nuk besonte,
Se dimri do të ishte,
Më i ftohti, më i egri,
Më i gjati, se dimrat,
..........................e tjerë,
Që njerzimi kishte,
Përjetuar ndonjëherë.
Njerzit u bënë memecë,
Zogjt nuk fluturonin në
.......................qiellin e verbër,
Në qiellin e zënë nga retë,
A do të mbaronte,
Ndonjëherë ky dimër
...............................i egër,
A do të vinte pranvera dhe
............................ rrezet e diellit?
ne mos gaboj, i nderuar, me fundvjesht nenkupton 29 nentorin 1944?
Eh, dimër i egër,
Dimër i gjatë, i ftohtë,
Mjerë ata ata njerëz,
Që jetuan atë kohë,
Edhe në ëndërr,
Tremben kur e kujtojnë....
Ti fol per vete
Zjarri i gjashtë?......
Nuk e shkriu dot acarin.....
O mustakuq............
Ne dimer mbathesh me kepuce dimri
Ne vere me sandale
Pantoflat e shpise perplasen nen themer
Si koqet nen vithe.. eh, dikur nallane
Eo, e kishim te dimri
te izolacioni
te kamuflimi
te leshi qe pret te perdoret.
Po pse o te bekuar beni si qente qe dhjesin ne xhami?