Ja ku po te them qe nuk rri dot me pa menduar ate qe ka ndodhur mes nesh. Ate pjese te jetes sime dhe tendes, te fundosur dhe te harruar e cila nuk po arrin dot te dal ne drite, edhe vetem per nje çast, edhe vetem per te na dhene sadopak vetedije mbi ate qe jemi, ishim, do te jemi, duhet te ishim, do donim te ishim. Mendoj e ndersa mendoj nuk bej gje tjeter vecse risjell ne jete te gjitha ato gjera qe ndodhen ndersa ishim bashke, vetem ne te dy, asgje tjeter, secili ne veçantine e unitetit te botekuptimit te tij. Keshtu nuk bej tjeter vecse ripercaktoj serish, me te njejtin zell prej zbuluesi mesjetar, fjalet, xhestet, nderthurjen e mendimeve, ndjesite, dhe perçartjet e dikurshme. Riperkufizoj cdo mendim, gjykoj qendrimet e tanishme, bie, ngrihem, perballem ... Me sakte mendimi perkufizon serish mendimin, e dobeson, e pastron, e rikthen ne vetevete. Pra s'bej tjeter vecse rifutem ne historine tone, e le ta dhjes pak muhabetin: “ne ate te njerezimit me te vogel” te cdo njeriu te veçante, te cdo qenieje qe perpelitet ne menyre dialektike me objektin, qe shqyhen per pak sundim, me subjektin tjeter. Nje koncept qe rikonceptohet, nje gjykim qe merr forme, nje perceptim dhe nje pasqyrim qe shtremberohen, qe s’jane me te tille. E si perfundim cdo gje mbyllet me gjykimin, (sa na pelqente gjykimi!) pergjithesimin e detyrueshem te premisave karromboleske te arsyetimeve tona te perdala, te shthurura, perhere afer se vertetes por asnjehere te tilla, si ekstremet e kembanes se Gausit.

Nihil est

Objekti i luftes sone dialektike, ose mbi perse ziheshim kaq shume, nuk interpretohet lehte nga kategorite e njohura dhe te trajtuara nga spekulimi filozofik. Nuk ka as hapsire dhe as kohe qe e percakton, as e pjesa dhe as e tera, nuk eshte as ide, as ndjenje, as pasqyrim, as deshire. Ngjane po me antinomite qe vetelinden vazhdimisht, perberje aporish qe ngjiten ne rangjet e arsyetimit te se perditshmes dhe kerkojne legjititmitet. Ndajne cdo gje ne mes. Pa asnje veshtiresi objekti i luftes sone ndertoj perendorine e vet mbi shpatullat e idese absolute qe flijohe vazhdimisht per hire te vazhdimesise dhe e largoj nga esenca e te qenurit. I shpalli lufte obskurantizmit mesjetar te deshirave dhe i dha forme iluminizmit te nevojes duke na kthyer dymije vjet mbrapa, kur te menduarit ishte nevoje, pragmatizem ... I kerkoi ndjese racionales dhe i dha shqelmin cdo intelekti qe tejkalohej nga arsyetimi spontan, instiktiv, i pallogaritur. Mekat te kalohet intelekti. I pastroj rrugen shuarjes se nxitimit te epokes bashkohore, pasigurise se konceptualizimit te fenomeneve. I dhe fund kufijve qe pengonin njohjen e se ardhmes, cdo gje mund te njihet, e pafundshmja eshte racionale. E pafundshmja e panjohur eshte vetedije. Ti ne pavetedije ndertoje keshtjella prej rere, hapje tunele ne mendimet e menjehershme, te papjekura. Keshtu u ndame ne qenie dhe ne asgje pa u bashkuar kurre, vetem shkembenim rolet.

Keshtu eshte Hiçi. I pa kohe, pa hapsire, i paperkufizueshem, ndryshe c’Hiç do ishte. Hegeli i mori leje arsyes se paster, dhe me ane te llogjikes, mendimit te paster, u perpoq t'i ngjesh nje kuptim, nje levizje rrethore, vajtje ardhje, nje pafundesi rikthimesh dhe ikjesh. U mundua te rikthente asgjene ne vetevete, te tregonte rrugen neper te cilen cdo gje rikthehet ne vetevete, ne konceptin e paster te mendimit qe mendon veteveten ... Asgjeja, gjeja, mendmi etj etj. Ja keshtu Hiçi merr forme. Ne nje cast ai eshte, ne nje moment te caktuar cdo gje ka kuptim, me pas asgje, humbet, rikthehet ne vetevete.

Ti ishe per teorine e njohjes, kritiken e arsyes se paster e une isha per fenomenologjine e shpirtit dhe mendimin e paster. Dallimi eshte i thjeshte: ti kishe nje qellim qe vetem ti e dije, ndersa une nje qellim qe doja te ndanim. Ne mes Hiçi i asaj qe ti dije dhe asaj qe une doja qe te dinim. Ne mes te Hiçit dhe qenies asgje. Hiçi ndante cdo gje ne mes duke na ridhene fytyren qe kishim (hiçin fillestare) pa ndaluar ne ate momentin thelbesor qe eshte njohja.

Cdo gje qe dinim, ngaqe e dinim, nuk mund ta njihnim. Ja nje antonimi. Hiçi nderkohe bente punen e vet. Ndante ne mes cdo gje. Ne mes asgje, bosh. Keshtu objekti i luftes sone ishte bosh, asgje brenda. Genjeshtrat e radhes merrnin forme, ngjiteshin ne fronin e lavdise. E keshtu i premtonim njeri tjetrit perjetesine nisur nga virtytet e paqena. Siç bejne te dashuruarit. Premto njeqind e mbaj nje te qindten. Kishte te drejte Shekspiri.

Ti ishe Kanti e une isha Hegeli. Per ty objekti i njohjes ishte bota e ndjeshme, pasqyrimi i saj, cfare prekje, cfare nuhasje, cfare shijoje. E vetmja gje e Hegelit qe kishe ishte puna, ajo qe krijon koshiencen e njeriut e te largonte pak nga interesi ndaj njohjes se asaj qe kishe perreth. Ajo qe ne luften mes skllavit dhe pronarit i jep vetedije te parit. Une kisha shume Hegel. Nisesha nga premisa te tjera. Objekti i mendimit ishte i ndar nga mendimi. Kanti qe ishte brenda meje ishte transhendenca, loje fjalesh; mund te shkojme larg me mendimet por kurre nuk do e njohim te verteten. Por e verteta ishte tjeter gje, ishte dicka qe duhej te vinte, te rikthehej, ndersa tek ne nuk kishte ku te rikthehej. Kontradiktore por te lutesha per te vertetat e vogla te jetes duke hedhur poshte qenien.

Une te thoja shpesh se tjetersimi ishte vetmia me e kulluar e njeriut, e nese kishte dicka te kulluar ajo nuk ishte arsyeja. Te thoja se ideja absolute duke dashur te njohi veteveten tjetersohej, merrte tjeter forme, shnderohej ne dicka qe ne te vertet ishte por qe nuk e dinte se mund te ishte. Ti jo, doje te ishe ajo qe ishe, qe kishe qene. Nuk pranoje tjeter te vertet veçse ate qe vinte nga parsyrimi i realitetit. Une perpiqesha ti ndaja gjerat. Ti beja njemije copash. Te teren doja ta ndaja e te ndaren doja ta ndaja. Cdo pjese ishte nje e tere si perfundim e ne kete menyre asgje s'mbaronte. Nese une mendoja dicka ne nje cast te caktuar ishte sepse ai mendim ishte rrjedhoje e se teres, ishte nje fragment i te qenurit. Nuk ishte e tera qe vihej ne rrezik, vetem nje pjese e saj. Me pas cdo gje mohohej duke u rikthyer ne pohim. Mohoja mohimin e nderkohe nje tjeter koncept me perfekt kishte marre forme. Lartesohej ekzistenca. Nderkohe qe Hiçi bente punen e vet. Ndante cdo gje ne mes, cdo koncept, cdo ndjesi e pasqyrim. Behej themel. Boshlleku i ndarjes dhe mungeses se plotesise shnderrohej ne varrin e cdo koncepti. Kete e bente objekti i luftes sone. Luftonim per dicka qe nuk mund te luftohej duar bosh. Hiçi shnderrohet ne perbindesh duke nxene cdo gje. Principi i vetem qe e ve ne levizje eshte vetembushja, veteplotesimi. Shnderrimi ne mekanizem ruajtes, konservues i asaj qe me teper na mundon, qe na nxjerr syte me ekzistencen e saj. Hiçi merrte sa andej ktej. Pak nga Kanti yt e pak nga Hegeli im dhe i groposte ne xhepat e tij te thelle. Ne xhepat me te thelle te harreses siç do thoshte dikush. Cdo gje, dhe asgjeja, do e gjeje rrugen drejte vetevetes. Ndarja, tjetersimi, pamundesia e njohjes, vetedija, te gjitha duan te rikthehen ne themel. Eshte principi levizes i asaj qe leviz, i dialektikes se jetes. Te dy e pranonim kete gje. Ti me Kantin e une me Hegelin perpiqeshim ti jepnim forme kesaj lufte, te ngjallnim ate qe po fundosej me cdo kusht. Ti me teorine e njohjes ndersa une me mendimin e paster, ate mendimin qe pjell prej vetes, qe rikthehet ne vetevete. Ty s'te interesonte kjo gje. Ti vetem mohoje e keshtu procesi i dialektikes ngecte ne mes. Nuk shkonte me perpara. Me pas te zinte frika. Empirizmi i sjelljeve te tua te fundoste thelle e me thelle duke ta larguar nga e verteta. As per ty e verteta nuk ekzistonte.

Ja keshtu morem fund te dy. Kanti dhe Hegeli s’arriten te ndryshonin asgje. I dyti do ndryshonte cdo gje po te mos pranonte se e verteta ekziston, qe ideja universale, shpirti universal plotesohej ne perfeksionin e mendimit, te atij te paster. Do jetonte ne perjetesi po te mos i jepte fund dialektikes. Por si cdo qenie njerezore, duhej ti jepte fund mendimit, duhej te haste nje fund, te prekte dicka, te ndjente idene e tij qe plotesohej. Kur mendimi te pjellte mendimin duhej te ndjehej ne shtepi dhe jo jetim. Ja qe deshira per t'i dhene strehe mendimit eshte e vetmja gje qe i intereson njeriu. Deshira dhe instikti per te plotesuar nje cikel, nje rikthim i perjeteshem. Nje rreth qe mbyllet. Rrethi eshte i mbyllur.

Ja qe gjerat e ditura ngaqe dihen nuk mund te njihen. Ja qe premtimet ngaqe jane te premtuara nuk mund te premtohen. Nuk mund te pohohet dicka ne ekzistencen e saj. Mund vetem te mohohet. Ja qe dashuria, ngaqe eshte e dashuruar, pra eshte dashuri, nuk mund te dashuroje. Dhe ne, qenie te vdekshme, luftojme kunder Hiçit, kunder boshllekut te fatit te percaktuar. Ja atje Kanti e ketu Hegeli.

203 Komente

Ti Kant e une Hegel.....,hajt ja fusim nje dore kollcine...smiley

smiley

ti kant e une hegel, po delet kush i mjel?

je i madh fare me ate kollçine! Po une e di qe mbaronte me "i": hajde lozim "kollçi".

Gjyshi im por edhe pleqte e lagjes e shqiptonin:"kollcin" me "n" ne fund.
ndersa ne,te rinjte modern.smiley,e quanim kete loje: "spathi".smiley

spathi eshte shume moderne o Belul, mos na prish me moden e re.

Kishim ne fisin tone nje plak ne, rahmet paste. Ai e kishte qejf "kumarin". Kur vinte per vizite, dihej, hajde bejme nje dore kollci (pa n, por dialektale ka qen, se keta ishin safi andej nga ha pula gure, te paholluar hic, me qylaf te zi ne koke, duhan kutije, masat e eshke e uror). C'na kujtove. Sa lezet qe u kishte. Hej, kur i prisnin letrat, shikohej e fundit, qe i binte atij qe shperndante. Letra e fundit quhej "son" (nga turqishtja kjo, qe e mora vesh me vone kur ishte ndonje film turk, ne fund nuk thoshte "the end", por "son" ) smiley

Edhe degjoje: cuar ke per "son", o? smiley  loool (cuar = cfare).

Mos u harrofshin!!!

Ti Kant e une Hegel

hajt ta heqim nje tegel...

Ti Kant une Hegel,

po leket kush i vjele?

pa brire eshte dhe moda...ne aquarel.smiley

Ti cunt, une teveqel

ti si pule e une si gjel

me nenshtrohesh e te shkel.

 

Ti qe rruges kurre nuk ngel,

me strece veshur kur del

kur shkon ne pune ne motel.

 

Ti Kant e une Hegel,

kokolepsemi e gje s'del...

"U, shiko, nje harabel..."

 

 

smileysmileyJa si u shpik polifonia.Ju lumte goja...smiley

p.s.shpirti i vogel harabel..

per pak kohe ,do bej nje travel..

Nji teme bejtesh, kush e çel?

Kam deshire une per duel.

Qejf e gaz, mjaftushem del

Cdo fjale jona, ketu ngel.

 

Ne guxofte naj bubuzhel

a naj vashez karamel

le t'baj za a t'marri n'tel

n'dekik gjegjen kam m'i vjel.

parfumi i mire eshte Chanel   (nr 5.smiley)

ky mor shoke e dredh si tel

Si c'e do kur ke Hegel?

C'do Hegel kur ke çengel?

Kur nga qejfi gjumi t'del

Kur te ndizet zjarri n'bel

Kur lecka ne trup s'te ngel

kur veshtron diellin qe çel

s'flihet jo, pa nje tegel.

Ma degjoi llafnë Vlora. Bravo! smiley

 

Naten e mire te gjitheve!

Shega eshte goxha pel.smiley

nga halle Esmaja kjo.

Te fala hallessmiley

per Shegen:

Ka nje sy e goxha bel..

 

Eshte pel, e ka tynel

bibilushi, jo s'i del

manivela dhe cengel'

por me mire t'jete tryel. 

 

smiley

Me kar-tel biçim tryel

sillme nje pel ta bej fertel

trashet gjaku si reçel

embel pela, karamel.

më tabu, s'ka per ti ngel

linfen t'gjithen, kam m'ia vjel.

 

Ika vertet tani se na degjeneruat me tegelosje tryeluese ju kar-tel-mos-pasësit.

trupin si kulla eifel

brad, futi nje tegel

eshte dhe goc me nivel

fat e mbresi te sjellsmiley

Se pashë flamurin që del

shtoi gjashtê orës n'Bruksel 

bëhet si në esfel

hesapi ashtu nuk del 

coc ngaterrove mo Vangjel.

 

vre, lulet paskan çel

ec t'ta fus nje tegel

 

Une kunadhe ti gazel
Do bejme nje xhiro ne Skel?

S'tham andralle, thame tegel

c'ben prap ktu, ti guxhumel?

cerek ore sikur s'del

as per t'shujt afshin n'bel

as knaqsine me e mjel

as m'e gzu njat çengel.

 

 

PS: mos gjuaj e smiley!

 

 

Shko anej mor harabel
Para gjumit s'heq tegel
Me e shumta shoh Ezel

Po fle gjume vaj medet

tegeli ngeli per N'kurbet.

ja dhe e fundit (por e embel) kremkaramel

ika te fle se u bera fertel.smiley

naten..

smiley
Vdiqa urie,se duhet te kisha fjet me kohel

peshkatar or teveqel

katunar i perkedhel

refugjat i sperdredh

me politike akoma sje vel

politika me kom po t'shkel

shko mprife at çengel

mos u boj dembel

se hesapi spo te del

grune komshiu po ta mjel

dhe ortaku po ta hedh

si su lodhe mer torrobell smiley

 

 

 

 

televizorin une hic se çel

interneti boll  me del

e po mu tek per i fije Ezel

i kam do numra ne tel

smiley

syri bukur pa rimel

p yt kurre s'me vel

smiley

shko e futi i bozë me mel

pirdhi n'te megjith tunel

bjeri bjeri me violinçel

smiley

shyqyr qe ka 24h motel

fruta jote si reçel

ma ben zemren fertel

ti laraske une harabel

ec te bejme nje kartel

a t'pi ferrnet

a t'pi kaçurrel

epo se po bojne shkurtime n'personel

Ketlina pa frigorifer ka ngel

komshiun e ka zezak teveqel

Fiqiri sekretaren kur e mjel

pie charti nga mendja s'i del

dhe nga dushi sapo del

i hyn punes me themel smiley

Hajt noten, po dorzohem sa kom hala naj lecke t'bardhe smiley

Ti tablo e unë penel

Unë bullon e ti rondel

dhe kur tepron

ne prape sna del

.......................

pranaj une po e mshel

se gati dielli po del

e pak kohe per gjume ka njel

smiley Mos, 183 komente me pas mbaruan fjalet me -el dhe s'ngeli gje tjeter per te bere ketu pervec leximit te artikullit. smiley

Si harrova dje une ta beja nje apel...
Lexoni VQ mor teveqel...
Nuk eshte thjesht nje liber,biles as novel.smiley

VQ-se zemren kur ia cel

nuk e ben vendin Babel

rrifu,shqyhu si kacagjel..

ne bryksel u mblodh UNO-ja

fol Pjerin te lumte goja

fol e mbro te drejtat tona...

ja dha vlora ndryshoi model

dhe ketlina me vones na del

qysh dje u kisha zili,

qefi sot mu be qefli..

 

hajt pra te ngrejme dollì

per frigoriferin e rismiley

une do pres per EZELIN smiley

te fus dore per frigoriferin smiley

 

Nuk rimohet pa el 

dhe po ta shtysh nuk del

se kjo  fel

është ti kanti unë Hegel

neser eshte e Djel

dalin ca Vangjel

bobobobo, po a ka admina roje sonte qe e paskan çu per lesh temen me Kant e Hegel..... po Marksi pse fle gjume bashke me Engelsin....?

Kjo eshte bere qe dje dmth. gallata smiley

Ti Kant, une Hegel

Ti ne Cole une ne Kuzbaba! 

 

Oh prit, se s'dilka! smiley

Ti Kant une Hegel,

Ketu rima mo s'kane ngel,

Vec po e bone me Topana! 

Prape s'del...

o Hegel! 

ti jep shpirt, e un perkdhel

ti gjykate, e un apel

ti njomzak, une makiavel..

 

Me tre llafe rima u soska diku tek 2qin komentet.

Për të komentuar tek Peshku pa ujë, ju duhet të identifikoheni ose të regjistroheni (regjistrimi është falas).