Dy filma amerikanë ‘jo-Oscar’ te 2011-s :
“In Time” - film amerikan me regji te Andrew Niccol
Per inat te ceremonise Oscar, mbreme pashë nje film amerikan te 2011-s qe nuk ishte nominuar fare per ceremonine e fustaneve, por qe mua … me pelqeu fare fare :
Regjizor i “In Time” eshte Andrew Niccol, ai qe ka pas bere “Gattaca”. Ate qe ka te veçante dhe intriguese ky Andrew Niccol, eshte fakti se eshte vete skenarist dhe vete regjizor ne filmat e tij : te tille, numerohen me gishtat e dores ne Hollywood ! Per me teper, seç ka diçka autentike ne filmat e tij : fanta-shkenca perzihet organikisht me realen, gjë qe, siç kam shkruar per filmin “I’m number Four” : “filmi ruan kepin (le cap), ruan pragun e realizmit, edhe kur nderhyn elementi fantastik. Pra, per mua, filmi eshte i besueshem, edhe pse eshte i gjinise fantastike. Ose, siç thuhet rendom ne shqip, ne blog-et dhe forumet per filmat, ai eshte realist“.
Historia e “In Time” eshte e shkelqyer dhe s’ka ku te shkoje më intriguese : ne nje te ardhme te afert, te modifikuar gjenetikisht, njerezit nuk plaken kurrë pas moshes 25 vjeç. Por nga ana tjeter, KOHA zevendeson PARANË keshtu qe pas kesaj moshe, duhet me fitu KOHË qe te mos vdesesh. Perndryshe, i bie te vdesesh ne moshen … 25 vjeç !
Më njerën anë jane te pasurit, qe akumulojne kohë (me dhjetra e dhjetra vite!), biles edhe me qindra vite; m’anë tjeter, jane te varfrit, qe lypin (kohë), vjedhin, ose marrin borxhe (marrin kohë-borxh) te njeri-tjetri, nje apo dy dite, sa per te jetuar nje apo dy dite me teper.
Ne nje klimë te tille, heroi kryesor i filmit (Justin Timberlake - i hatashem dhe shume here më teper i mire si aktor se sa si kengetar !), i akuzuar gabimisht per nje vrasje, merr arratinë, duke marre peng nje bukuroshe ultra te pasur.
Zakonisht, filmat hollywoodiane me skenar kaq intrigues dhe interesant, e 10sin kur vjen puna tek mizaskena : me sebepin per te nxjerre sa me shume fitim, ca nga paaftesia e regjizorit, ca nga gustot mizerabël qe ata kane, filmi del nje pallagjyrë e vertete.
Ndersa “In Time” i shpeton nje mallkimi te tille : Andrew Niccol qenka regjizor jo vetem ambicioz (skenari eshte vertet origjinal dhe permbledh brenda disa nga temat më bashkekohore si ‘rina e perjetshme’, ‘paraja-kohë’ etj etj), por edhe i talentuar : me nje skenar te tille (arratia e nje çifti qe ndiqet nga pas), ne fakt, filmi nuk eshte veçse nje remake (i shkelqyer !) i filmave legjendarë si “High Sierra” (Raoul Walsh, 1941) apo “They live by night” (Nicholas Ray, 1949). Biles heroina kryesore (Amanda Seyfried)
nuk eshte veçse nje homazh i Anna Karinës se “Pierrot le fou” te Godard-it (1965)
Ose, nese do ta thoja disi ndryshe, ne nje fare menyre eshte kinofilia ajo qe e ka shpetuar filmin e Andrew Niccol nga rënia ne hollywoodianizëm cheap. Gje qe, sigurisht, regjizori e ka paguar qofte edhe me mos-nominimin qofte edhe nje here te vetme per Oscar !
Por… who cares ???! 
nota : 9.9 !
trailer i filmit :
___________________________________________________________________________
___________________________________________________________________________
___________________________________________________________________________
“Rise of the Planet of the Apes” - film amerikan me regji te Ruper Wyatt
Duke qene se kish dale ne kinema gjate muajve te verës, më kish mbetur pa pare ky film i 2011-s; kisha nje fare deshire, nje fare kersherie kryesisht per temen. Dhe ç’eshte interesant, eshte konstatimi se sot, ne kinematografi, inteligjenca (ta quajme keshtu) apo philosophical questioning pa hilé, vjen rralle e me rralle nga filmat autorialë, dhe shpesh e më shpesh nga blockbuster-a amerikanë siç eshte ky ne fjale : nje film qe vizualisht, ka nje nga motion-capture më te shemtuarat qe mund te kem parë. E megjithate, filmi ka gjera interesante brenda !
C’dua te them ?
Po ja per shembull, dua te them qe vjet, Lars Von Trier-i dhe Almodovari, qe te dy bene nga nje film; te dy jane regjizore tashme te konfirmuar. Por as njeri, as tjetri, nuk më duket se i kane shkuar deri ne fund, nepermjet filmit te tyre te fundit, asaj qe kane filluar, asaj qe kane dashur te thone, ose siç e quaj më lart, philosophical questioning e tyre. Dhe hop, del nje Ruper Wyatt, nje zanatçi hollywoodi (qe eshte evidente qe estetikisht ka gusto leshi !) por… qe arrin te thote jo pak gjera inteligjente dhe interesante ne filmin e tij ! Ndofta pikerisht sepse nuk e koncepton kinematografine si “çeshtje gustosh” ! Ndofta !
“Rise of the Planet of the Apes” eshte nje prequel, pra historia qe ai trajton (si ja moren majmunët pushtetin njeriut) ka ndodhur më pare se Ngjarja vetë, pra perpara se te filloje mbreterimi i Majmuneve (historia e njohur tashme e “Planet of the Apes” [Planetit te majmuneve] te Tim Burton-it në 2001). Duke qene se eshte prequel, pra histori me fund te ditur paraprakisht, mua më duket se merita e filmit, ose edhe më sakte merita e regjizorit (pasi historia, ne vetvete, ka qene tashme e njohur prej dekadash) qendron ne atë se si ai e trajton fatalizmin, ose edhe më sakte, fatalizmin e ketij prequel-i : spektatori e di tashme se majmunet do t’ja marrin pushtetin njeriut, pra s’ka rrugedalje. Nga ana tjeter, regjizori nuk mund te luajë karten e nje suspensi te ndonje alternative tjeter : per shkak te nje gabimi te vete njeriut, njerezimi e humb definitivisht pushtetin mbi Boten dhe pike. Por ajo qe mu duk interesante ishte fakti qe majmunet, kete gje nuk e shohin si nje mundesi per te marre pushtetin, por thjesht si nevoje ! Dhe ne fakt, filmi nuk trajton temen e pushtetit (ne sensin e moralit te pushtetit - i mire, i keq); ne te nuk flitet per ‘te mire’ e per ‘te keqinj’, por thjesht per nje gabim, per nje gafë. Sigurisht, jo te rastesishme, por per të, do flas pikerisht më poshte.
I them keto gjera, sepse mua me duket se “Rise of the Planet of the Apes” eshte shume here më tragjik dhe i trishtushem se “Melancholia” e Lars Von Trier-it (qe po ashtu trajton temen e fundit te botes) dhe shume here filozofikisht më i pa-parashikueshem : filmi i ben gjyqin nje deshire te fshehte te vete qenies njerezore : shuarjes se rraces se tij ! Fundin e Botes (ose me sakte, fundin e ekzistences se njeriut ne kete bote), njeriu e ka në vetvete, e ka ne natyren e tij, e ka si menyre te ekzistuarit ne kete bote. Pra, aktivitetet e te tij (pra te njeriut), tentojne pikerisht drejt ketij fundi ! Njeriu punon per te shkaterruar ate qe nderton.Pra, edhe pse filmi eshte i parashikueshem per nga skenari (perderisa eshte prequel, pra dihet paraprakisht si do zhvillohet ngjarja), pikeshikimi regjizorial me pelqen, eshte rradikal, nuk eshte pikeshikim melodramatik (ne kuptimin e keq qe i eshte dhene kesaj fjale).
Nje tjeter merite e filmit (dhe qe me duket se shkon kunder rrymes se producenteve hollywoodianë) eshte anti-paternalizmi i tij : raportet baba-bir jane shume interesante ne film dhe nuk jane te ujdisura.
Per shembull : babai (ne film) nuk i shpeton vdekjes, as nuk arrin te pajtohet me te birin (James Franco), i cili sigurisht qe do donte ta shpetonte te jatin, gjithe duke mos qene i afte te jete vete baba : eshte i jati i tij (plaku) ai qe i jep nje emer femijes-majmun ! Shume me vone, James Franco kupton se ai vete eshte babai i vertete i majmunit dhe per kete, i duhet te paguaje konsekuencat. Jo pak per nje film hollywoodian, apo jo ??!
Por edhe per raportet midis James Franco-s dhe femijes-mamun qe ai vete e ka rritur dhe pastaj burgosur, ka jo pak gjera interesante. James Franco i hap deren e kafazit dhe i propozon atij te kthehet ne shtepi. Por tashme eshte shume vone : majmuni-femi eshte plagosur dhe s’ka më shanc te dyte per tu rikther ne shtepine e ngrohte per te vizatuar rrathë ne muret e dhomes se tij ! Iku ajo kohe ! Ai ka plane te tjera, ka te tjera nevoja. Ne fund te filmit, James Franco kthehet te shikoje femijen-majmun te tij dhe ben nje tentative te fundit duke perdorur emocionin e natyres baba-bir : edhe kete rradhe, reaksioni i majmunit eshte i qarte : tashme ai flet dhe, nepermjet fjales-armë, eshte bere autonom ! Shtepia e tij tashme nuk eshte ajo e James Franco-s, por… bota, planeti Tokë. Dhe qe nga ky moment, filmi propozon qe ne si spektatorë te bejme dallimin midis nocionit njeri(human) dhe nocionit qenie : filmi luan jo pak me kete ambiguitet, nepermjet nocionit te fjales : te qenit njeri eshte diçka qe i jepet çdo qenieje njerezore, qe flet ose jo; ndersa te qënit, pra thjesht te ekzistuarit, fitohet ! FITOHET !
Me gjithe keto merita, per fat te keq, kinematografikisht filmi eshte nje lemeri e vertete (estetikë pertace, cliché-ske… etj etj). Keshtu qe, per mua personalisht, sado e larte te jete nota per permbajtjen (ta quajme keshtu), nota per formen do te ishte 4.
Keshtu qe mestatarja i bie… 6.5 Ose thene ndryshe : sa gjynah qe keto gjera, regjizori nuk ka dash (mundur ? ditur ?) ti thote më hijshem, më artistikisht !
nota : 6.5
trailer i filmit :
74 Komente
rrofsh STALKER, "In time" kisha vendos mos me e pa per shkak te 2 aktoreve kryesore megjithate entuziasmi yt nuk na le indiferent.
Shih e bej
dmth shihe ! Por eshte film fragile, mund te flaket tutje lehte - je i paralajmerum !
). Plus qe eshte film kinofilik (s'di si ta them ndryshe...), dua te them eshte film i bere me pasion per kinemane, sepse siç komentoja, u ben homazh filmave te famshem me "çift qe arratiset" (ne gjuhen e fregut quhet shpesh "couple en cavale" ). Per shembull, per "IN TIME", une nuk e prisja, sepse mendoja qe filmi do na çante menderen (dmth do insistonte) me fanta-shkencoren, dmth me faktin qe jemi ne shek e XXII, teknologjirerira... etj etj. Jo ! Filmi merret me çiftin, thote plot gjera per të !
)
Mua me duket se regjizori nuk mashtron (tani xhanem kinematografia eshte vete goxha mashtrim, por aty eshte gjithe muhabeti : ka mashtrim e mashtrim !
Une i kam me pasion te tillet (qe jane edhe te mire, kuptohet), sepse jane ne formen e rrugetimit (kujto per shembull "udhen e shkronjave" ), pra jane compatible me formen e vete kinematografise (qe fundja eshte nje shirit qe xhiron e xhiron, apo jo ?!
premisat e filmit qene interesante, zhvillimi jo dhe aq. nuk eshte film i keq por nuk munda, ne pjesen me te madhe, te perfshihem apo te simpatizoj me personazhet. per mendimin tim ka shume artifice pop, shume siperfaqe dhe sheshtesi emocionale. zgjedhja e aktoreve (shyqyr qe filmi nuk kishte shume dialogje) mbetet komerciale, ndersa sa i perket te qenit film "jo Oscar" besoj se regjizori et co jane kenaqur mjaftueshem me 150 milionshin e fituar deri tani neper kinemate boterore.
Per in time kam degjuar gjithashtu fjale te mira. Ndersa kete te majmunve qe nuk e kam pare, kam frike se niset ka pozicion i privilegjuar. Per nga subjekti e kam fjalen.
Nuk e di a e ke pare nje film francez qe ka dale se fundmi; nga qe e mburri nje kritik qe nuk dua ti ze bese;
Intouchables
Intouchables !!
Komedia qe per momentin eshte e dyta (me 19 miljon spektatore) per nga shikueshmeria, ne gjithe historine e kinemase franceze ! (vendin e pare vazhdon ta mbaje me 20 miljon spektatore nje film i parvjetshem : "Bienvenue chez les Chti's" ). 
). E qe ne nje fare menyre perkthehet me ate thenien e famshme te Niqes : "njeriu me mire preferon hiçin (asgjene), se sa mos beje asgje" (qe perkthehet : "mileti me mire preferon te shkoje ne kinema te shohe nje hiç, se sa mos shkoje hiç fare" ). Thuhet se nga ata 20 miljon milet (1/3 e Frances dmth !), pothuaj treçereku nuk e njihnin deren e kinemase ! Por ja qe nga njehere per Shen Llesh, shkojne 'se shkon gjithe dynjaja' mo 
).
Kjo do te thote, por dhe nuk do te thote gje. Do te thote (pra ka nje shpjegim), se tregon gjendjen shpyrterore dhe jo shpyrterore te publikut te sotem oksidental (na hongri shpyrtin ky oksidenti mo
Por edhe nuk do te thote gje (pra edhe mund ta lesh pa ndonje shpjegim) sepse, per shembull, bashke me keta dy te lartpermendurit, "Titanic" eshte po ashtu filmi më i shikuar ne France (edhe ai, tek 20 miljonshi !) , film qe nuk eshte i keq, qe meriton te shihet (sa ? qysh ? tek ? eshte tjeter muhabet...).
Ja keshtu kjo puna e Intouchables... ; shto ketu qe hyn tek ajo kategori komedish qe duan te na bindin se 'lufta e klasave sot eshte luta e rracave', e qe mund te zgjidhet me harmoni, mirekuptim, ... bla bla bla....
Lere lere thuaj
In Time kishte premise dhe koncept fantastik, po vazhdonte pastaj me skema ordinere te filmave action dhe me fabul te sheshte tip heroi RobinHUdist. Mund te ishte zhvilluar goxha me mire. Gattaca p.sh., meqe e paska bere i njejti, eshte kryeveper ne krahasim me kete.
Filmi i majmunave ishte film i bukur dhe realizuar dhe lojtur bukur.
Me duket se ti STALKER, qenke i dhene pas Justin Timberlake, sepse notat i ke dhene gabim: Se pari, noten 9.9 nuk e ka marre as Kubrick me filmat e tij dhe se dyti, Planet of the Apes nuk eshte krijuar ne 2001 dhe as nga Tim Burton dhe as nga ky regjisori qe ti e ben lesh e li (qe paska deshtuar ne grafiken e majmuneve, por per mendimin tim ka arritur te beje nje remake shume te denje...te besh remake nuk eshte e lehte, aq me teper kur filmi i meparshem ka pasur shume sukses)... Planet of the Apes jane krijuar ne vitet '70 dhe historia e tyre dihet boterisht nga ai qe ka interes per kinematografine e pertej vitit 2001. Gjithsesi, eshte mendimi yt. Shpresoj mos na vish me komentin e "The Vow" pas ca ditesh e na e vlereson 9.9 serish.
Se pari, Kubrick nuk e ka kalu ndonjehere 7-n, ok ?
E kam seriozisht. Ose per ti shkuar seriozitetit deri ne fund : e ka kalu vetem nje here, me "A Clockwork Orange", aty ka kap 10.
Se dyti, Justinit pothuaj nuk ja kisha degju ndonjehere zerin, perveçse i kisha pare lojen (gjithashtu te shkelqyer) tek "The Social Network"
Se treti, une e di qe Majmunet ekzistojne qe prej viteve '70 por ky per te cilin flas, eshte, si te thuash, ne diptik me ate te Burton-it (2001), keshtu qe ben sens per tu vendosur e krahasuar me njeri-tjetrin. Per te cilin ti thua qe ka pas shume sukses. Ashtu qofte. Mua nuk me ka pas pelqy (bashke me 'Lizen ne boten e çudirave', jane dy filmat me te keqinj te tij - edhe pse per Burton kam debolese te veçante).
Se katerti, as ketij Vow-t nuk ka kisha degju ndonjehere emrin; shancet jane qe mos shkoj ta shoh, por po e pashe dhe po e meritoi 9.9-n, pse t'ja hame hakun ? Apo ne kete mes futet Kubrick-u qe hyn si puna e atij mesuesit qer futet ne klase dhe thote : "Nota maksimale eshte shtata !"
ps: 9.9-a eshte per mua nje fare deshire per te thene : edhe 10 mund te meritonte ky film !
Pra, e shikon qe edhe une e pranoj se kam ende ca paragjykime ?
Pse s'te pelqen Kubrick, Stalker?
Barry Lyndon, 2001 Odissey, Spartacus, Shining (per te mos folur per Clockwork Orange qe e ke permendur) jane te mrekullueshem.
hunter, mua me pelqen SHUME Kubrick por nuk me pelqen (po fare fare amà !) legjenda ultra-e-perhapur sipas te ciles eshte regjizori referencial i te gjitha kohrave ! Ose deshira per ta permendur "si te madh", se keshtu tregojme se marrim vesh nga filmat. Biles kam nje pyetje per kubrickasit : po mbas tij, kush vjen ? Kush eshte i dyti ?
Para se te ishte kineast, Kubrick ka qene fotograf; jo se ka ndonje gje te keqe te jesh fotograf (kurrsesi ! - Kaurismaki ka qene pjatalares dhe u be kineast, i shkelqyer biles !! -per shembull, une e dua ku e ku më shume se Kubrickun), por nje fare aftesie e tij, pra nje far aftesie e Kubrick-ut per tekniken, per foton, e ndihmoi jo pak per te bere filma "ku nuk luan as qimja" ! Po pse te mos luaje qimja ne nje film ??? Qimja luan qe ç'ke me të tek nje film i Murnau, i Eisenstein, i Hitchcockut, i Godardit, i Cassavetes, i Fellinit (dhe permenda vetem bashkeèkohore te Kubrickut, ok ?). Dhe kur them "nuk luan qimja", e kam fjalen sa per lojen e aktoreve, sa per fotografine e filmit, aq dhe per 1001 gjera te tjera, perberese te nje filmi.
Por nuk duhet mohuar se Kubrick ka qene edhe nje çike poet (per shembull : "Clockwork Orange" eshte film i bazuar ne nje liber, dakort, por filmi ben muuuu qe eshte veçse lehtazi i bazuar tek libri, sepse Kubrick duket te kete qene shume i frymezuar per te dale prej suazave skenaristike te librit; po te njejten gje do thoja edhe per "2001 Odissey"- qe po ashtu eshte i bazuar ne nje liberth te vogel fare fare, prej nga i cili Kubrick ka bere nje film te madh (bej autokritike : edhe ai film, meriton padyshim 10 ! - meqe u be pune notash ky muhabet 
)
Ose troç : Kubrick-u ka qene me shume zanatçi sesa poet. Por e perseris: NUK kam gje kunder zanatçinjve, zanat eshte dhe zanatlleku. Por ja qe preferoj poetet !
Por amà, Kubrick-u s'ka qene poet, ose me sakt, vepra e tij nuk me duket si ajo e nje poeti. Sikur qofte dhe fakti i thjeshte qe ne asnje prej filmave te tij ai nuk eshte edhe skenarist ! Ne as edhe nje te vetem !!
Ky eshte nje sensibilitet imi (s'ka ndonje gje ne kete mes), por amà jam katercipersisht i bindur qe legjenda sipas se ciles "ai eshte me i madhi" dhe me kete rast duhet permendur vend e pa vend, eshte nje super genjeshter !
Megjithse i mbivlersuar, dhe i masivizuar, marangoz, sic thua ti, por duhet thene se ka njefare merite, ne teknike sidomos. Perdorimi i lenteve speciale qe bejne te mundur xhirimin me drite natyrale, tek Barry Lyndon. Kjo pjese, eshte e mrekullueshme, psh
Sigurisht ! Fiks te njejten gje thash dhe une (ti e konkretizove me nje shembull). Por kjo nuk ja heq Barry Lyndonit natyren e nje filmi "ku nuk lu as qimja" !
E kemi diskutuar dhe nje here tjeter por mua prape me duket se ti i "meshon" me shume sec duhet dores me Kubrick-un. Thua jo poet, por zanatci. Ok...mire, po Hitchcock-un, qe e duam aq shume, ku e fut? Thua, qe shume kinefil/kineast "buzequmesht" bejne be vetem per te, por per mendimin tim Kubrick-u ka dale "mode" prej kohesh. Vendin ja zune per nje fare kohe Tarkovski, e se fundmi Von Trier apo dhe Lynch, Cronnenberg & co. Madje, ve bast me ty qe ata qe bejne be per Kubrickun kane pare vetem "Clockwork orange"
Hitchcock-u ka qene poet ! Ka vdek ajo pune !! Sikur qofte dhe per faktin qe ai vete, vetes i thoshte zanatçi. Ndersa Kubricku, me siguri i thosh vetes poet !!
(me tere ate seriozitet qe e merrte veten ai... 
). 
E mo mire po he, titullin "Mjeshter i Madh Pune' e meriton
Barry Lyndon eshte i nenvleresuar per mendimin tim. Ndoshta edhe sepse aktori kryesor nuk eshte i nivelit te larte. Fotografia, muzika jane te mrekullueshme. Ai link qe ka vene al bano i permbledh te dyja.
p.s. Po Lolita? Dr Strangelove?
Loliten e du fort !! Shume biles !
Doktorin fare, po fare fare amà ! (ai eshte per mua prototipi i anti-kinematografise !!)
Stalker, s'te kerkoj falje qe s'e pashe J. Edgar, ( e hallakatme, si gjithnje) po vazhdoj te te lexoj, qofte dhe per menyren moskokecarese te te shkruarit. "In time" duket interesant nga komenti yt. Po ate me majmune, s'besoj se do ta shikoja, s'eshte ne gustot e mija, qe s'eshte e thene te mos jene gusto leshi.
"Per inat te ceremonise Oscar, mbreme pashë nje film amerikan te 2011-s qe nuk ishte nominuar fare per ceremonine e fustaneve, por qe mua … me pelqeu fare fare"
"Nje ndarje" kishte fituar me sa pashe
dhe jam e lumtur per kete.
po pra po, njesh me mainstreamin hollywoodian une!
Pse je e lumtur?
te dy filmat ishin OK.. as me lart e as me poshte se mesatarja e pergjithshme e BS te hollivudid, qe une e du kaq fort meqe ra llafja
E meqe ra llafja, Riki Xherveiz kakon oll over Os-tyrp-ave!!
In Time 9.9 ??
Meqe Stalker permend shpesh Godardin, do isha vertet kurioz ta pyesja se ca note (gjithmone sipas tij !) Godardi do i vinte nje filmi te tille ?! Apo edhe Tarkovkij, duke qene qe ky i fundit edhe ka bere filma qe prekin fantashkencoren, sado qe thjesht e ka perdorur per te ndermjetesuar mesazhe teper te thella brenda (dualizem,medyshje,brenga te forta ekzistencialiste ,besimi apo mosbesimi ne zot, deshira instiktive..dashuri e perjetshme, etj etj gjera qe tek filmi me te adhuruarin e adoleshenteve kam pershptypjen se mungojne totalisht) !!
Stalkeri e ben qe te na mbaje neve gjithnje te informuar, se te ishte per te vetem Godardin dhe Tarkovskin do shihte
.
Orik, me ke dale ne shteg :
Nese do me thonin "thuaj nje gje (amà vetem një !) per te cilen je i sigurt", do thosha pikerisht kete : Godard-i do ti vinte 'In Time' noten 10 ! Pikerisht ai dhe vetem ai ! Dhe jo Kubricku, as Tarkovski, as Bergmani : keta do bojshin si intelektualë, do rrudhshin buzet e do kritikonin 'mos-thellesine' dhe 'mos-seriozitetin' e propos (point, idea). Une biles e kam thene diku qe , nese Tarkoja nuk do kish vdek i ri (gje qe sigurisht, per nga ana humane eshte per te ardh keq !!), dhe do te jetonte pas renies se Murit te Berlinit, do na çante menderen me filma post '90, pra spiritualisto-pansllavisto-inteligjento-ekzsitencialisto... !
Por eshte edhe punë personaliteti : qofte dhe vete per nga natyra, Tarkoja apo Kubricku apo edhe Bergmani (ky, diç më pak, gjithsesi !) kane qene shume serioze per ta marre tragjikomikisht kinematografine, domethene per ta rikthyer veten (si regjizor!) ne piken zero dhe per te filluar gjithshka nga e para; per ta vrare veten (artistikisht, por dhe realisht!) dhe per te rilindur prap : Godardi e ka bere 3 here artistikisht gjate karrieres se tij (dhe nja dhjete here fizikisht...).
Pra : me thuaj cili je, te them ç'filma ben (apo do besh)...
Filma qe prekin fantashkencen ka bere dhe Godardi (Alphaville !) i cili po ashtu si Tarkovski, e ka perdor atë thjesht si sebep (pretekst) per te ndermjetesuar mesazhe (qe jane po ashtu teper te thella, metafizike, edhe pse - te lehta- ne dukje... .)
Une jam dakort qe ato (pra mesazhet) e Tarkovskit tek "Stalker" (besoj se per ate film e ke fjalen !) jane teper te thella - siç shkruan ti. Por une them se "Stalker" eshte unik, nuk mund te perseritet, as imitohet; biles une them se ai film eshte nje mrekulli (jo ne kuptimin qe eshte i mrekullueshem, sepse ai eshte qe eshte i mrekullueshem, i shkelqyer), por filmi eshte nje mrekulli ne sensin qe, edhe pse eshte tmerresisht i ngarkuar poetikisht, filozofikisht, metafizikisht etj etj, çuditerisht funksionon per mrekulli ! Sekretin e ka marre Tarkovski ne varr, iku ajo pune ! Pra dua te them : AQ MË MIRE QE regjizori i "In Time" nuk e ka bere filmin e tij me mesazhe "teper te thella" brenda ! Dhe e la lene te lehte, te lire !
Ose, te marr nje shembull konkret : eshte nje regjizor i ri rus aktual, Andrei Zviaguintsev qe ka bere nja dy filma, midis tyre dhe The Banishment . Keto dite del filmi i tij i trete. Hidhi nje sy komentit tim per "The banishment" (edhe sikur mos ta kesh pare). Eshte shembulli tipik i filmave "te thelle e metafizikë", qe imitojne Tarkovskin deri ne dhimbje. Dhe sigurisht qe dalin huq. Nuk imitohet i paimitueshmi !
Ndersa sa per ate qe ti e thua me gjys-ironie ( "filmi me te adhuruarin e adoleshenteve" - dmth me Justin Timberlike), ruaju cliché-ve : nuk ka aktorë te 'predispozuar' paraprakisht te jene te mire apo te keqinj : Nje aktor eshte i mire ose i keq dhe pike! Dhe varet se si 'perdoret' nga regjizori (dhe kush eshte ky regjizor). Pikerisht, Godard (por jo vetem ai !) eshte shembull par excellence sesi mund te perdoresh si aktor nje person (nje teveqele si Briggite Bardot tek "Le Mépris", ose nje yé-yé girl si Chantal Goya tek "Masculin-Féminin" ) dhe te besh kryevepra !
Shumë dakord me "...nuk ka aktorë te 'predispozuar' paraprakisht te jene te mire apo te keqinj...", gjithsesi aktrimi i Timberlak-ut ngeli të na i konfirmojë këtë?
Se kam parë filmin, dhe as kam ndërmend, sepse REFUZOJ, konsideroje në daç arrogancë ,në daç intelektualizëm kinofilik, që shumë shpejt vendin ta zëjnë b**thët e Kardashian-it për "de-konstruktualizmin" e rradhës, alla-Godard, në kinema.
Nese te kam kuptu mire :
"IN TIME" nuk eshte fare, po fare fare amà, Godardian !! Faaaaare !
. Ose me sakt : film i hidhët (ose i athet). Ose nje shije midis te dyjave. Shkurt, ka shijen e ftoit
Eshte me se shumti Wallsh-Ray-Fullerian, dmth ""Hollywood i viteve '50 ". Dmth film i zi (jo detyrimishr "film noir"
Jo, mo jo, pasi pak më intereson filmi në vetvete, por ta kam tek fakti që nëse ky tipi vendos të na përdorë Timberlak-un për të na dhënë "goditje nën brez" fare mirë mund të përzgjidhte nga moria e pafund e aktorëve të "rënë nga vakti". Më shumë më lë përshtypjen se na paska pas nevojë të përqafojë ikona të tilla të pjerdhura, si i vetmi kompromis, për të na ofruar një kinema ndryshe në USA-in e Hollywood-it.
E pamundur qofte dhe skenaristikisht : te gjithe personazhet e filmit duhet me PATEJETER te kene nën... 25 vjeç !! (ose te pakten, te duken si te tille).
Ndaj te thash : filmi eshte si ajo fotoja e ftoit (ftuas) ne foto: shkelqen nga jashte, por eshte i hidhur/tharët nga brenda
Hmmm,Godard do i vinte noten 10 ketij filmi...nese e ke thjesht pasi ishte me antikonformist nga ata te tjeret,pra i gatshem te rinovohej,te binte e te ringritej,pra te vihej ne loje sic thua ti, ok,nga kjo pikpamje e pranoj qe ndoshta vetem Godard do kishte guximin ta vleresonte ne menyre te tille nje film te ngjashem (ose me sakte cdo film "ndryshe" e te bukur qe mos te ishte sesben nga ata "teper te thellet" )!
Por qe ne vlera absolute do i jepte 10 pikerisht ketij filmi, kam paksa frike e rezerva se veshtire se do ndodhte ! As qe e ve ne dyshim qe ke lexuar,pare e ke me shume informacione mbi Godardin se une,por prape filmi eshte teper mainstream !Per kete e kam hedhur edhe kunjen per Timberlejkun,pasi nje zgjedhje e tille nga ana e regjizorit (e producenteve )duket tamam sikur i shkel syrin adoleshenteve qe te vijne e te harxhojne leket,ti shtojme ketu edhe skenat tipike aksion hollivudian ku gjerat zgjidhen castet e fundit (te tipit prerje e fillit te kuq sekonden e fundit 00:01 para se bomba te shpertheje !!! ) ja qe na u krijua nje miks perfekt per grupmoshat 15-25 vjec dhe ia arritem objektivit te mbushim kinemate e c'eshte me e rendesishmja ...xhepat !!
Ndoshta po e banalizoj ca filmin,po kam frike se veshtire se Godard do i jepte maksimumin e votave nje produkti te tille sado qe ideja e filmit,ose sic edhe e ke thene ti ne fillim,historia eshte e shkelqyer e intriguese,por restoja nuk eshte dhe aq bindese,ne kuptimin qe restoja s'ka ndonje ndryshim te madh nga nje Mission Impossible apo Jason Bourne ! Aq me shume po te kemi parasysh ketu dhe ate doze, edhe nese jo shume e larte, sdq te dukshme antiamerikanizmi qe francezi ka pasur si kritike ndaj komercializimit te vlerave e pothuajse gjithckaje qe amerikanet prekin (pa harruar ti shtojme luften ne Vietnam etj etj) !
Biles tek filmi "Dy tri gjera qe di mbi te" kur protagonistja i thote klientit amerikan qe me shume krenari e fodullek mbante nje bluze me flamurin e Shba-ve " c'e ke ate bluze te tipit "Amerika uber alles", une personalisht shikoj vete Godardin aty,idete e fjalet e tija qe thjesht dalin nga goja e protagonistes me jete te dyfishte !
Sdq,per mos ta bere shume te gjate e terkuze,veshtire se nje film i tille do kishte ndonje perkrahje e preference nga Jean Luc Godard ...qofsha i gabuar por keshtu e mendoj !
(Gattaca nuk ishte aspak keq,goxha me i kendshem,me intrigant e terheqes se In time,sado qe percillte nje fare klaustrofobie me ato xhirimet eskluzivisht ne vende te mbyllura,por prape me ka bindur me shume )
E per ti vene kapakun,mendoj se nje 7 do ishte disi me e hijshme per kete film...duke shpresuar se e kishe seriosht "skualifikimin" nga 9.9 ne 7
Po ta tregoj, meqe eshte fakt i njohur : Kur Godard mbaroi "Le Mépris" (Contempt - Perçmimi) ne 1963, producentët ja kthyen mbrapsht. Dhe i thanë : shto nje skene ku çifti ben dashuri dhe te duken bythet e Brigitte Bardot-së. Dhe Godard-i shtoi këtë (skena hapese e filmit) : http://www.youtube.com/watch?v=56ahqtLA3ZY&feature=player_detailpage#t=125s
Ajo eshte skene e shkelqyer, dakort, amà shkelje syri publikut qe te shkonin te harxhonin leket, ishte edhe ajo !
Zgjedhje e gabuar e aktoreve, do thosha une.
Ja Stalker, ketij ia hoqa kapelen une para nja dy netesh:
http://www.ilfattoquotidiano.it/2012/01/12/%E2%80%9Cel-sicario-room-164%E2%80%9D-vince-premio-documentari/183371/
E dha Ghezzi.
Sa inat qe me vjen qe e humba
me vjen keq. hidhi nje sy:
http://www.youtube.com/user/ildocumentario#p/c/E41BA149C96F88C3/0/PTaRJub7Wfg
Kam degju ! Fjalet me te mira fare fare ! Duhet te kete qene 'dokumentar' i shkelqyer ! Ketu nuk ka dale zyrtarisht neper kinema, por tani po me kujtohet te kem lexu superlativa per të
Jam xheloz ! Paska qene transmetu te henen... Duhet te kete qene nga ato momente te rralla kur kamera (mikrofoni) regjistron te besueshmen, te verteten fare-fare, si rralle rralle ndonjehere.
(por nejse, shpresa vdes e fundit : Ghezzi i ritransmeton nganjehere filmat e tij, keshtu qe...)
Edhe une, si rralle ndonjehere xheloz
ps: o xha zimoooooooooooooo ! t'ka zone gjumi ksaj rradhe, m'duket....
E kapa rastesisht fare (humba titrat e fillimit biles) dhe s'iu ndava megjithese po vdisja nga dhimbja e kokes
. E kam "paguar" me nje llaf.
Ghezzi do ritransmetoj dhe ate "Milestones-in" qe ti se ke pare ende
Me qafsh hallin ti mua : e pata regjistru para 7-8 muajsh pikerisht tek Ghezzi dhe... i bera adetin !
fin 1 : jepi vemendje "Milestones" : eshte "El Sicario" x 3 ! (dmth zgjat 3 ore)
fin 2: jepi vemendje edhe ketij tjetrit (meqe jemi tek ftonjte) : IL SOLE DELLA MELA COTOGNA
per ke me merr mua ti?!
Ftonjte i kam pare* dhe i kam ngrene.
*Seriozisht goxha fotografi xhaxhi.
gezohem ! (dhe te paçin bere mire
)
* *
*
Para nja 7-8 vitesh, erdhi ke ky katundi im nje regjizore e re spanjolle, per te prezantu filmin e saj (El Cielo Gira). E u shkriva une : e kish qarë ! Ne fund e pyeta (sepse e dija paraprkisht qe e njihte) : Po Victor Erice (ose "ai spanjolli i fandaksur i spirit of the beehive" - siç e ka qujt njehere tropizma
), mire eshte me shendet ? Mire eshte-me tha, te çon te fala. E kam pas profesor -vazhdoi. Po ai, pse s'ben më filma ? -i thashe. Nuk i vjen më per mbare- me tha. Mu duk sikur donte te me thoshte : Nuk thua shyqyr ? (ne sensin : ç'kish per te thene, e tha - dhe ç'te thene se !!).
Kishte te drejte
nga keta qe kane bere mrekullira deri ne diten e fundit une njerin njoh. e dua mjeshtrin!
* kishte vdek edhe josephsoni' shkrete
po s'me ke shkrujt si te eshte dukur
Po ç'te me duket mua "Milestones" perveçse i shkelqyer (dmth qe jam i hapur per ta parë prap
).
Ai eshte i te njejtit damar me "Le chagrin et la pitié" (1969 - The Sorrow and the Pity) i Marcel Ophuls-it (i biri i Max Ophuls-it te madh !) qe i ben radiografine me te shkelqyer ne nje film kolaboracionizmit francez te Luftes se II Boterore. Ka nje segment-verité nga ata qe te lene fare-fare pa fjale : nje ish-SS francez (ka pas nja 7 mije te tille asokohe) i ben para kameras nje psikanalize te tille vetes, nga ato qe te kujtohen per dekada te tera me pas... .
Une them se 'Milestones' (1975 - post-lufta ne Vietnam) duhet te kete qene jo pak i influencum nga ai i M. Ophuls-it ( Oscar si filmi me i mire dokumentar ne 1970 - asokohe, filmat-Oscar ishin ende pe tu hequr kapelen...; jemi ende para vitit fatal 1976... )
Mqse kaluam tek FO, hidhini nje sy se c'transmeton kete te shtune:http://www.fuoriorario.rai.it/dl/portali...
po pra ! Ftonjte !!! (ate sapo ja sugjerova finit)
me shume e kisha per doc e Rohmerit
Ketu bre, ose http://www.youtube.com/watch?v=Ue0hxVfw6jo
Falemnderit Al Bano dhe Finisterre, ky u dashka pare.
Stalker, s'te kam falenderuar per rekomandimet tek nje teme tjeter sepse nuk i jam qasur kinemase (me perjashtim te nje filmi ku me terhoqi 'me zor' nje shoqe). Disa nga filmat qe me kishe sugjeruar i kisha pare. Tree of life, per shembull, eshte nje nga ato ngjarje qe edhe pse nuk te kenaqin dot 100% te ndjekin nga pas me imazhe edhe 6 muaj, 3 vjet me vone.
Sa per dhenien nje shans njerezve, formave dhe studiove te ndryshme, une jam me Stalkerin. Rreth gjysmen, apo trecerekun e kohes shkoj per kryeveprat e sigurta dhe pjesen tjeter provoj ujrat e Adriatikut.
shuuuume nderime i nderuar !!!!
Tani po shikoja 20 min e para të "In Time". You cant be serious Stalker, që e ke vlerësuar kaq lart.
po une nuk jam serious, ajo dihet
ps: e mo mire, hajt se i vejme noten 7. Por une i vura 9.9, se doja te thoja : po ky film eshte per 10 !
Po ja ta shoh një herë të gjithin lets give it time, kur i thonë hollivudjanët. Shkon shumë shpejt, Stalker, too fast forward. Brenda 20 min, u konsumua drama e protagonistit, njohja me realitetin etj. I vlerëson ndryshe filmat amerikanë ti, kam përshtypjen. Ua neglizhon disa cene. Ja ky filmi mua më duket se është pre e kulturës së fast food-it. Shpejt, shpejt, shpejt. pastaj BOOM.
Pa e parë të gjithin akoma, dmth pa ia zbuluar krejt fabulën, më duket se është metaforë e "Occupy Wall Street" ky.
prandaj të pëlqen. E ke vënë re sesi Hollywood-i ndjek me kujdes trendet sociale në Amerikë? Mbaj mend, deri para se të bëhej Obama president, ka pasur shumë filma me temë emancipimin e komunitetit me ngjyrë, në Amerikë. Me protagonist kryesor Denzel Washington.
le te shkoje shpejt ! Jo pse shkon shpejt dhe eshte i keq; dhe jo pse shkon ngadale, eshte i mire. Puna eshte qe te shkojë !
Po ti po e shikon me pjese ?
Po nuk marr frymë kur e ndjek ngaqë është shumë i shpejtë... bëj pause, pastaj marr frymë.
"Ne" mund ta bejme dhe keshtu : kesaj rradhe shikoje per ndodhine (ose per dramen e protagonistit, siç kishe shkruar) - dhe eshte normale, se per kete gje shihet nje film. Por jo vetem per kete gje, amà : nganjehere, disa filma mund te shihen edhe per diçka tjeter ! Keshtu qe, ruaje, dhe rishihe pas ca kohesh, kur te te vije deshira per ta ripare (deshira eshte kryesorja !- edhe pse duhet edhe pak mazohizem me filmat - e kam heq vete ne kurriz
). 
Ndofta ne nje shikim te dyte do te pelqeje me shume !
Po deshe ti, shihe dhe ashtu ! Por une jam dakort me ty per diçka : moralisht (si te thuash), filmi eshte shume i respektueshem ! Biles, me shume se fakti qe skenari i filmit na propozon nje epokë (future) ku paraja zevendesohet me KOHËN, ajo qe me pelqen edhe me shume eshte fakti se nje gje e tille, ka ardhur pikerisht per shkak te nje modifikimi qe njerezimi i ka bere vetes : stopimi i moshes ne 25 vjeç ! Pra regjizori (edhe skenarist) sikur do te na thote se çdo gje (kush nuk do me qene 25 vjeç, aman ?
), e ka nje çmim ! Dhe ne fakt, atmosfera e filmit eshte ultra-kapitaliste : shoqeria eshte zhyt keq fare ne nje lufte klasash qe ta heq petllen !
E megjithate megjithate, nuk ka nota moralizatore ne film ! Ndaj thoja qe me pelqen shume fakti qe regjizori eshte marre me se shumti me çiftin !!
E mbarove ti mo ?
Të të bëj një pyetje: ti e kishe lexuar plot-in para se ta shihje, apo jo? Mbase ka të bëjë kjo, për mua.
Duhet ndalur në fakt tek gjetja e "kohës" duke e krahasuar me paranë... është gjetje vërtet shumë e bukur, dhe e goditur, gati impresionuese, do të ishte më shumë mbase, nëse hollywoodi vetë, nuk do na injektonte doza të stërmëdha filmash "të tillë", që kanë qëllim vetëm të impresionojnë. Ti mbase e ke parë me shpirt të virgjër, Stalker.
Ajo kritika se filmi është trajtuar në mënyrë sipërfaqësore, është shumë me vend, madje është një lloj mallkimi për këtë lloj kinematografie, mendoj unë. Nuk di t'i trajtojë në mënyrë të thellë... të paktën filmi nuk i është shmangur klishesë. Një tjetër klishe shumë, shumë e rëndë, është ajo e emancipimit shoqëror. Klisheja e një superheroi që i vihet botës kundër dhe e përmbys rendin. Këtu, Oc. W. Street, janë më në pararojë se filmi, përderisa vetëquhen ANONIMË. E zhveshin heroin niçean, mbinjeriun në një farë mënyre. Këto janë faulla mendoj unë, që i rëndojnë shumë një filmi e nuk e lejojnë dot të quhet i mirë.
Të jap të drejtë për një gjë... për mënyrën sesi adresohet dhe, shumë e rëndësishme, ndaj kujt drejtohet kritika, dhe si. Më parë, kjo lloj forme e përmbysjes së një rendi të caktuar, përdorej prej hollywoodit, kur sulmohej një vend i huaj, i huaj në qëndrime dhe i ndryshëm nga qytetërimi amerikan. Këtu shihet diçka e re, kritika e sistemit në këtë mënyrë. Madje me stopimin e moshës, më pëlqen që e përjashton dhe luftën midis gjeneratave. Këtu kemi një lloj tjetër lufte. Në mënyrë të ndrojtur filmi të drejton në luftë klasash... a është prelud për ndonjë gjë tjetër të tillë? Ngelet ta shohim. Po kujt ia priste mendja hë?
të kishim për aleat Warren Buffet dhe Hollywoodin vetë.
Jo, nuk e kisha lexuar. Sepse kete film e kisha humbur kur kish dale ne kinema (e kisha anashkaluar, per te thene nje te vertete). Por çdo fund viti, kam qef te bej nje far' rekuperimi (catching up ?); ky film ben pjese tek ta (sikurse dhe nja 3-4 te tjere : Hanna, I'm Number Four, Bad Teacher te gjithe surpriza te mira !!). Keshtu qe, keta te rekuperueshmit "me vonese", sikur i shoh pa ndonje 'parapergatitje'; nuk kisha as me te voglen idé se per ç'fare bente fjale filmi.
Une them JO. Shpjegimin e kam dhene kur i jam pergjigjur Orik-ut. Por te kuptoj, sepse ti e shikon pothuaj vetem nga ana e intriges, ngjarjes. Per ty, nje film trajtohet (ne menyre siperfaqesore ose jo) vetem per nga skenari, per nga ngjarja. Per mua, jo.
Atehere : per ç'tjeter gje trajtohet nje film ?
Se pari po te them diçka te sinqerte : une nuk i kam qef filmat intelektualë. Ne fakt, ata qe kam qejf jane filmat me idé, ose me sakte, filmat ku idetë ndodhen JO TEK INTRIGA, JO TEK SKENARI, por ndodhen tek texture (tekstura ? perhura ??) e filmit ! Por ketu dorezohem, sepse nuk di ta shpjegoj me fjale se ç'nenkuptoj me texture te nje filmi... . Po te te them qe nenkuptoj 'pelhuren' e filmit, 'cohën' e tij, prap jam reduktues, sepse kam frike se do nenkuptosh thjesht formen, paraqitjen e tij (ose siç quhet shpesh- mizaskenen-). Nderkohe qe NUK e kam fjalen vetem per formen ! (sepse s'ka forme pa permbajtje !). Eshte diçka midis te dyjave, por as nje perzierje e te dyjave nuk eshte. Nuk kam fjale tjeter perveçse : texture...
ndofta ndonje peshk do na vinte ne ndihme, do i isha mirenjohes !
Me kaq pakogje u impresionove ti ?? Po Hollywoodi ka dekada qe eshte i majte (po ti mos i thuj njeriut
)
Pertej shakase : eshte naivitet te mendohet se hollywoodi eshte i majte apo i djathte, eshte debat pa buke, pa bereqet. Pse ? Sepse ja nje shembull : qe ne fillim te 'Titanic'-ut, filmit më hollywoodian te te gjitha koherave (me i shikuari, me i njohuri, më Oscar, më ... bla bla bla), ndjehet ashiqare nje mbeshtetje (nje empatie) e hapur e regjizorit per pasagjeret e klasit te trete ! Ka nje diktomi aq vulgare midis pasagjereve te klasit te pare dhe te tjereve, sa te vjen gati me qesh ! Dhe ti thua : e shef ?? Hollywoodit i keputet shpirti er te varferit.
Nderkohe qe : filmi, ne fakt, nuk eshte as edhe nje Histori e vertete Dashnije ! Meme pas - thote frengu (not even that !). Ne fakt, filmi eshte historia e nje vajze qe eshte ne krize identiteti, nderkohe qe funksioni i djaloshit konsiston ne ate qe ti riktheje asaj egon, nje far imazhi te saj per vetveten. Dhe kaq ! Kjo gje duket troç tek portreti qe ai vizaton pak perpara katastrofes : me të mbaruar portretin, ai mund te zhduket ! E kreu funksionin qe kish ! Dhe fiks ndodh kjo gje : ai zhduket !! Biles dhe fjalet e tij para se te vdese, nuk jane fjalet e nje dashnori, por gati-gati te nje prifti ("Ji e ndershme, jeto jeten tende"... etj etj). Dhe jo fjale dashnije !! Shkurt, 'Titanic' eshte nje histori hipokrite dhe, ne fakt ne fakt, edhe reaksionare, apo jo ?
E shikon qe Hollywoodi nuk eshte aq i majte sa kujton ti dhe une bashke ?
Ose : ja, pikerisht, kete qe te rrefeva per 'Titanic'-un bejne pjese ne ate qe e quaja ne mesazhine me lart texture te filmit, pra qe nuk kane te bjene drejtperdrejt me skenarin e tij, me intrigen. Dhe ne kete rast, per mua, textura e 'Titanic'-ut eshte keqe. Ndersa ajo e "In Time", e mire ! Shume biles !!
një përgjigje të shpejtë para se të fle, të tjerat nesër. Tek Titanicu, nuk bëhet fjalë për ideologji... nëse piketohet diçka aty, është vaniteti. Po kjo bëhet në mënyrë të çuditshme, me njërën dorë mjekohen plagët që shkakton, ndërsa dora tjetër të shtron në hu. Me mbytjen e Titanicut, nuk rrëzohet sistemi, rrëzohet vaniteti. Kjo shihet si cen personal dhe jo shoqëror.
Që të të jap të kuptosh se nuk e kam fjalën tek ngjarja dhe intriga, po të them, se doja ta shihja "in time" në këndvështrimin evropian. Nëse kjo bën sens. Natën.
Hahahahahaha, o Stalker po citoji o çun burimet e interpretimeve
!
Hej dreq, do ma paguash shtrenjte po te mos jete "i mire" In Time
.
Kush i mban mend gjithe burimet : ne godardianet vetem citojme; me te drejtat e autorit merren producentet - dmth adminet
Une ku ta gjej te ta paguaj shtrenjt !
Meqë e pe pa parapërgatitje, atëherë ke të drejtën të impresionohesh më shumë se mua prej filmit. I missed a boner - maybe. Gjeje të përkthyme këtë nëse nuk e di ça është.
Mos paragjyko! Nuk e shikoj si "ngjarje", po si shtrihet ngjarja. Floberi është bërë i njohur vetëm për këtë punë, që kur mori një madamë provinciale dhe e bëri libër. Ngjarja ishte e rëndomtë, banale. Unë më shumë dua të gjej shkaqet e impresionimit tënd, sesa të gjykoj se çfarë pëlqej. Një kompozitor grek, ankohej se këngët moderne, donin të trajtonin ngjarje "të mëdha" dhe ua kishte prerë shkurt kur u kish thënë: mund të bësh këngë me një ngjarje të thjeshtë: filani, dashuron filankën. kaq. Çështja është si shpaloset ngjarja... si shtrihet
E kuptoj se çfarë do të thuash me "texture" që është përbërja, natyra e lëndës. E marr vesh, mos shko më tej.
Debati se a është i majtë apo i djathë Hollywoodi, është interesant gjithsesi... ma shtyri në mendje një koment për një serial amerikan që ndjek "Californication"... çfarë është protagonisti thotë dikush, i majtë apo i djathtë? Citon Marksin në një vend ai (hahaha).
A biem dakort se ky film, ka një prizëm pak të ndryshëm prej të tjerëve, në llojin sesi e realizon konfliktin? Se mua kjo më bëri përshtypje. Dhe meqë ndodhemi këtu, pres që Hollywoodi të kapi trendin e 99%-çit, e ku i dihet, mbase shohim ndonjë remake të "Grapes of Wrath" ndonjë ditë...
p.s kështu si e shikon ti Titanikun, e ke bërë regjizorin të jetë shumë cinik. Demek, Titaniku u fundos, që Kate Winslet të kishte identitet. Kjo shkon tek ajo që thotë dhe Zhizheku: nuk mund të duash dikë më shumë se gjithë botën, është tepër cinike.
Stalker, flm per informacionin dhe kinokritiken (qe me pelqen kaq shume)
Te lutem !
E vetmja gje qe me vjen keq eshte fakti qe ne shqiperi, ende nuk po ka ndonje tentative per te hapur nje kinema te vogel autoriale. Por fundja duhet me perfitu qofte dhe nga shfaqja e ndonjehershme e disa filmave, qofshin edhe ata hollywoodiane (J.Edgar, per shembull !).
stalker, kinema autoriale me pagese nuk ka, por marubi te shqep ne filma autor.
si edhe falemnderit per shpjegimin e titanikut me siper, mu duk sikur po me tregonte dikush nje perralle per te me vene ne gjume, teksture sheherezadeje ti meillaf
Moooooooooj, do me ndihmosh ti mua te gjej nje fjale më adekuate, apo si e ke hallin ?
Edhe pse (seriozisht tani !), une nje ide e kam, se ajo texture lidhet me qellimet artistike (ti quajme keshtu) te regjizorit. Dhe ato qellime japin ate qe e quaj texture. Pra po ta kthej si çorape per se mbrapshti pyetjen, ajo do te qé : si do e quaje ti rezultatin qe del si rezultat i qellimeve artistike te nje artisti ?? Strukture ? Cohë ?? 'Pelhurë' ? Dua ndihme une, lere sheherezaden
Sa per Marubin, po po, e dija. Biles ne Tirane, para dy vjetesh, kane ndodh deri dhe evenimente te tilla si qy : jane shfaqur tre nga filmat më rradikalë (jo per nga intriga ok ?? por per nga textura !!
- edhe pse e kam seriozisht ) te te gjithe Historise se Kinemese !
ps : Xha Zimi i melartem eshte deshmitar qe ishte i vetem ne salle ! I vetem fare amà !
Timberlake nuk eshte aktor fort (te pakten per kinema) i keq. Kam parasysh ketu dhe rolet e tij ne Social Network, por edhe ne Bad Teacher, ku i pershtatet mire rolit. Ne rol protagonist nuk e kam pare ende.
Pashe kete, Rise of the planet of the apes. Filmi mu duk definitivisht me i mire se ai i 2001. Problemi eshte tek besueshmeria e efekteve kompjuterike, qe lene per te deshiruar, s'ke ci ben duhet ai dreq iluzioni. Dukshem nuk mund te arrij majmuni kompjuterik ekspresivitetitetin e fytyres njerzore (gjeja me kinematografike).
Ploti eshte interesant, origjina e permbysjes. Humbja e astronauteve ne hapsire eshte dhe elementi qe ben uren me filmin tjeter te 2001.
Ka dhe detaje mjaft te gjetur si qyteti ku ambjentohet, pylli dhjetrashekullor afer San Francisko etj...
Fundi fare duhet te ishte me i besueshem.
per ju shoke qe ngecni tek fjala 'plot', ne shqip i thone 'fabul'.
stalker, u perpoqa mbreme te argumentoja se ajo qe ti quan teksture mund te jete fare mire gjuha (ne mos dialekti) i autorit, sepse behet fjale si per arkitekture si per dekor, si per shkence si per art - dhe tekstura me duket se nuk e perfshin aspektin artistik por ngelet brenda 'zanatit' - por s'ma mbushi mendjen shpjegimi im, mu duk i sforcuar.
xha zimi qenka hero
. pashe nje reklame per filmin me biciklete te vellezerve belge, mu duk se duhej pare. ke shkruar per te?
me duket me trendy plot sesa fabul...
trenidy te con te zabar's
Trop,
ne fakt, une e kam hazër fjalen korresponduese per 'teksture', biles e kam perdor jo rralle ketu : eshte mizaskena. Por kam pas gjithmone pershtypjen se jam keqkuptu, pasi ne shqip, kjo fjale eshte perdor me se shumti ne sensin teknik te zanatit (mizaskene=regjia teknike). Nderkohe qe ne fakt, mizaskena eshte me e gjere se aq pra eshte edhe regji - ne sensin teknik, edhe pikeveshtrim regjizorial, edhe qellime artistike te nje autori... etj etj. Te pakten ne vendin ku jetoj, flitet per mizaskene, dhe ajo fjale nenkupton gjithshka sa numerova me lart.
Sa per filmin e vellezeve belge Dardenne : PO, eshte fort i mire ! E kam pare dhe kam shkrujt diçka ketu : http://filmjournal.net/autori/2011/06/22/le-gamin-au-velo-cuni-me-biciklete-film-belg-me-regji-te-vellezerve-dardenne/
Ne fakt, eshte filmi i 2011 qe, intrisèquement parlant, me ka pelqyer me shume. Por eshte diç me i ngaterruar se kaq 'muhabeti'...
Gjithsesi, ta keshilloj nxehtesisht ! Shume biles !