Peshku pa uje » “Si i thamë Berishës që në Gërdec i vdiq baxhanaku”

“Si i thamë Berishës që në Gërdec i vdiq baxhanaku”

15 April 2008 @ 12:01 pm · në Shtypi, 24 karat

Mirela Sula
Panorama

Liri Berisha tregon për herë të parë të vërtetën për motrën dhe burrin e saj që vdiq në Gërdec. Si e mori lajmin e shpërthimit dhe çfarë ndodhi në familjen kryeministrore gjatë ditëve në vijim. Marrëdhëniet me të motrën e burrin e saj dhe takimi i fundit me Muhamet Hoxhën, gjatë Vitit të Ri. Pse Berisha nuk e kishte takuar asnjëherë dhe historia e jetës të motrës. Kush i tha që në listën e emrave të viktimave të Gërdecit ishte edhe baxhanaku i tij dhe reagimi i Berishës. Sulmet ndaj Shkëlzenit dhe Saliut. Sa ndikoi ngjarja në jetën e familjes kryeministrore dhe ndihma për të mbijetuarit në Konvaleshencën e Durrësit. Për herë të parë, lexuesit e “Panorama” mund të krijojnë një tablo të qartë të lidhjeve të familjes kryeministrore. Pse Hoxha punonte në Gërdec dhe sa kohë kishte që ishte kthyer nga Anglia.
Si e morët vesh ngjarjen e Gërdecit dhe cilat kanë qenë përjetimet tuaja atë moment?
Kam qenë në Durrës në rezidencën qeveritare, kur ndjeva një zhurmë të fortë. Atë moment po flisja në telefon me dikë dhe dëgjoj një buçimë nga toka, që nuk më ngjau me tërmet, por më dha ndjesinë e shpërthimit. Dola menjëherë përjashta për të parë ç’kishte ndodhur… Mendja më shkoi te cisternat e Durrësit. Jashtë shoh kërpudhën në qiell, fare afër, dhe më shkoi mendja tek një akt terrorist, duke qenë se ishim në prag të ftesës për në NATO. M’u duk sikur kishte shpërthyer një bombë atomike. Më bëjnë një telefonatë dhe një mik i familjes më tregon se ndodhej në Marikaj dhe se aty kishte ndodhur një shpërthim, duke më folur për një tragjedi. “Më duket se ka plasur një depo ushtarake”, më thotë. Menjëherë më merr Saliu, i cili më thotë: “Liri ka ndodhur diçka shumë e rëndë”. E pyes nëse ka të vdekur dhe ai më përgjigjet: “Me siguri që ka, por do Zoti nuk ka shumë…”. Më pas ajo ditë ka shkuar me telefonata, lajme që vinin nga disa burime, shumë emocione dhe keqardhje ndaj atyre që përjetonin atë situatë të vështirë. Kemi ndjekur pa fund ekranet televizive, së bashku me fëmijët dhe me nipërit. Me Saliun nuk u lidha dot gjatë gjithë ditës, sepse e ka patur gjithë kohën të zënë telefonin.
Pra, kaluan 24 orë pa komunikuar me bashkëshortin. Çfarë ndjesish kishit?
Jashtëzakonisht të rënda. Kemi ndenjur para televizorit, pa ngrënë asgjë, përveçse kemi pirë kafe pa fund. Nuk kemi fjetur fare atë natë dhe jemi kthyer në Tiranë të nesërmen. E kam përjetuar me shumë dhimbje dhe shumë gjatë atë katastrofë. Akoma jam nën efektin e mërzitjes që më ka krijuar Gërdeci.
Ndërkohë që vazhdonte emergjenca, situata u rëndua dhe politikisht. Shigjetat u drejtuan të gjitha drejt qeverisë dhe në veçanti ndaj zotit Berisha. Më pas u përfol dhe djali juaj Shkëlzeni. Si u ndjetë si nënë?
Deri sa shigjetat ishin të drejtuara nga Saliu, m’u duk një situatë e zakonshme, sepse ishte një gjë që e prisja që do të ndodhte. Ndërsa me djalin jam ndjerë pak keq. Akuza ndaj Saliut ka pasur mjaft dhe me kohën jam mësuar të dalloj akuzat me sfond politik nga keqdashjet tendencioze. Familja ime ka qenë shpesh e shigjetuar nga sulmet mediatike. Kur filloi fushata ndaj vajzës sime, Argitës, fillimisht më bëri përshtypje, sepse kisha merakun e vajzës, por më pas çështja u sqarua. Argita ishte e gatshme t’i shkonte deri në fund dhe më pas mediat nisën ta atakonin për faktin se shumë politikanë ishin miq apo shoqe të saj, por kjo nuk më ka bërë shumë përshtypje. Por Shkëlzenin nuk e kishin atakuar kurrë. Ai ka jetuar për shumë vite jashtë dhe për më tepër nuk është përfshirë kurrë në debate të tilla. Ata futën Shkëlzenin në një moment shumë të vështirë për të goditur politikisht Saliun.
Po kur u takuat pas 24 orësh me z.Berisha, çfarë ndodhi?
Saliu ishte shumë i lodhur kur u takuam, shumë i mërzitur. I duhej të përballonte shumë gjëra: duhet të përballonte emergjencën, luftën e rëndë politike, presionin e madh popullor e mediatik, mbledhjet e njëpasnjëshme të qeverisë. Duhet pasur parasysh që, edhe pse duket njeri i fortë, Saliu është njeri shumë i ndjeshëm, veçanërisht ndaj njerëzve që vuajnë. Duke e ditur këtë fakt nuk i kam kërkuar asgjë, asnjë shpjegim, sepse më dukej se do e mërzisja akoma dhe më shumë. Në momente të rënda jam përpjekur gjithnjë t’i krijoj një klimë pozitive dhe të ngrohtë familjare.
Një nga çështjet më të përfolura mediatike ishte dhe baxhanaku i zotit Berisha, pra burri i motrës suaj. Ishte koincidencë apo dhe kjo goditje me këndvështrim politik?
Motra ime ka pasur një jetë shumë të vështirë. Pas një divorci të dhimbshëm dhe një problem shëndetësor me djalin (i cili vuan nga sklerozë multipla e avancuar që në moshë të re) kishte shkuar të jetonte në Londër bashkë me dy fëmijët e saj. Fëmijët kanë vazhduar shkollat dhe janë martuar, duke krijuar jetën e tyre. Ndërkohë që fëmijët janë rregulluar, ajo ka bërë një martesë të dytë. Fakti që djali i saj ka një problem të rëndë shëndetësor, më kishte bërë që më shumë të merresha me gjendjen e tij fizike sesa me problemet e tjera. Para 3 muajsh, pasi ime motër doli në pension, u kthye të jetonte në Shqipëri. Për Vit të Ri unë e takova për herë të parë burrin e saj. Aty u fol që ai ishte gati për t’u futur në punë, sepse nuk i pëlqente të rrinte kot. Ishte hera e parë dhe e fundit që e pashë. Kur një ditë shkojmë në varreza te prindërit, e pyes motrën nëse i shoqi kishte filluar punë dhe ajo më tregoi se po punonte diku afër Marikajt. Kur e pyes se çfarë bën, ajo m’u përgjigj: “Mban ca arka municionesh”. Është i kënaqur me punën? - e pyeta. “Jo dhe aq, mban ca arka, por do të rrijë veç pak sa të gjejë një punë tjetër më të mirë”. Në kohën që vdiq kishte marrë vetëm dy rroga.
Pra, zoti Berisha nuk e njihte fare baxhanakun e tij?
Problemi ishte se ai nuk pati rast ta takonte asnjëherë. Ata (motra me të shoqin) kishin vetëm tre muaj që kishin ardhur. Saliu lexonte emrin aty dhe unë thosha: “E zeza, si nuk ia kemi thënë!”. Ato kohë kishim trevjetorin e vdekjes së mamasë dhe kishim menduar që ta linim për më vonë prezantimin familjar me njerëzit e familjes. Isha unë ajo që ia caktova si detyrë tim biri t’ia shpjegonte situatën të atit. Dhe, në fakt, ka qenë Shkëlzeni që ia ka shpjeguar. Kur e merr vesh historinë e sime motre, Saliu u shpreh: “Ç’fatkeqësi, ç’fat paska pasur ajo grua…!”.
Mbas gjithë kësaj periudhe të vështirë keni filluar të qetësoheni ndopak?
Kam nisur të qetësohem tani që kam shkuar shpesh në Konvaleshencë, ku janë vendosur banorët e Gërdecit dhe kam parë me çfarë fisnikërie ato shprehen. Kur i kam pyetur për nevojat që kishin, të gjithë më falënderonin. Kjo më dukej e çuditshme pas gjithë asaj që kishte ndodhur. Njëri prej tyre më tha: “Të falënderoj se po na ktheni atë që kemi pasur dhe po na e ktheni shumë shpejt. Të them faleminderit se na keni sjellë çdo gjë që kemi kërkuar, po na bëni shtëpi të reja, duke na rikthyer atë që kemi humbur. Ne i kemi ndërtuar vetë shtëpitë mbi krater, duke e ditur që poshtë ishin depot e armëve, i dërguam vetë gratë, vajzat tona dhe mbi të gjitha fëmijët për të punuar aty, megjithëse ia dinim rrezikun”. Për mendimin tim ata njerëz janë shumë fisnikë, kanë humbur gjërat për të cilat kanë punuar gjithë jetën, është normale që të jenë të revoltuar. Për çudi ka ndodhur e kundërta. Çdo herë që shkoj më kanë thënë: “Hajde më shpesh!”. Kjo më shtyn të bëj akoma dhe më shumë për ta. Me anë të Fondacionit që unë drejtoj, kemi dërguar shumë ndihma dhe jemi munduar të ndihmojmë sadopak në lehtësimin e halleve që kanë. Duke krijuar ambiente si biblioteka, interneti, fushë futbolli, parukeri për gratë e shumë aktivitete, jam përpjekur që të kontribuoj sa mundem për ata njerëz të mirë.

59 Komente

Koth thotë:

15 April 2008 @ 12:09 pm

…Pra, zoti Berisha nuk e njihte fare baxhanakun e tij?…
Problemi ishte se ai nuk pati rast ta takonte asnjëherë. Ata (motra me të shoqin) kishin vetëm tre muaj që kishin ardhur. Saliu lexonte emrin aty dhe unë thosha: “E zeza, si nuk ia kemi thënë!”.

Gabim keni bere !

Gjithsesi kush ka kohe le t`i hudhi sy edhe ketij shkrimi : Kryeministri Sali Berisha, “Espinoza” i mafies ekonomike shqiptare

http://www.sot.com.al/index.php?option=com_content&task=view&id=69410&Itemid=1&lang=

Aty ka nja ca pyetje.

Ndersa une kam kete pyetje : Perse ish Deputeti i Partise Demokratike nga Tropoja , Azgan Haklaj, ishte i interesuar ta conte informacionin e qenies se Baxhanakut te Berishes ne Gerdec per Gazeten Shqiptare ?

Perse ?

anonim thotë:

15 April 2008 @ 12:11 pm

“Ne i kemi ndërtuar vetë shtëpitë mbi krater, duke e ditur që poshtë ishin depot e armëve, i dërguam vetë gratë, vajzat tona dhe mbi të gjitha fëmijët për të punuar aty, megjithëse ia dinim rrezikun”.
—————–
ç’faj ka buri i Liriçkës ?

uf!!! thotë:

15 April 2008 @ 12:12 pm

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuffff!!!!

Tironsi thotë:

15 April 2008 @ 12:31 pm

“Kur një ditë shkojmë në varreza te prindërit, e pyes motrën nëse i shoqi kishte filluar punë dhe ajo më tregoi se po punonte diku afër Marikajt. Kur e pyes se çfarë bën, ajo m’u përgjigj: “Mban ca arka municionesh”. Është i kënaqur me punën? - e pyeta. “Jo dhe aq, mban ca arka, por do të rrijë veç pak sa të gjejë një punë tjetër më të mirë”. Në kohën që vdiq kishte marrë vetëm dy rroga.”

Keta perfundimisht na shohin si dele

Marku thotë:

15 April 2008 @ 12:38 pm

Qenkan si familje hipokrite.
Viktimat mbrojne kriminelet!!??
Ndoshta shkrimi eshte ironik dhe kerkon te sensibilizoje lexuesit duke u perpjekur ta beje kete nepermjet nenteksit.Duke e pare se qeveria dhunon shtypin e lire Panorama perdor kete stil informimi per te shpetuar nga presionet fiskale,gjobat dhe “tritoli” qeveritar.

libertas thotë:

15 April 2008 @ 1:27 pm

qesharake…. kjo intervista eshte vertet qesharake….

po sikur baxhanaku i sales eshte kthyer ne tirane qe ne 2005 apo … sipas rasteve?

panorama po tregon edhe kesaj radhe b***mjen e rastit. jane gazeta me e peshtire qe kam pare ndonjehere…

Meqe ra fjala per gazeten SOT sikur cuditerisht i paska ardhur nje goxha gjobe. bo sa turp… filloi prap sala…

Me vjen keq qe te Peshku nuk eshte folur aspak per kete gjoben qe eshte vertet nje nga menyrat tipike me te cilat Sala zgjidh problemet dhe qe ka funksionar goxha mire deri tani….

Grupi thotë:

15 April 2008 @ 2:02 pm

Sllobodanken e ka stervitur mire UDB-ja te genjej e te pjelli trillime.

Baxhanaku i Berishes kishte punuar per INSIG para se te largoheshe per ne Angli…kishte nje pune me pozite. Pastaj shkon ne Angli…te “laj pjata”…dhe pastaj kthehet ne Shqiperi…qe te ngarkoj arka municionesh??

Ka njeri qe e beson kte genjeshter???

Puntoret ne Gerdec qe vertet ngarkonin arka…thane se ky person ishte kaq i larte ne pozite sa ata kujtonin se ky ishte Amerikan dhe perfaqsues i kompanise Amerikane…se mbante llogarite e arkave…dhe se ishte personi me i besuar i Delijorgjit.

————

Pyetja eshte…GAZETARET…c’bejne qe nuk vazhdojne te mbajn presion mbi kte ngjarje?? Pse marrin ne pyetje nje POS si Sllobodnaka…nevend qe te vazhdojne te publikojne dhe te zbulojne se kush ishte ky baxhanaku i Berishes qe i shkreti erdhi nga Anglia te ngarkoj arka municionesh ne VORE!!! (thash une shkonte me biciklet Kineze nga Tirana ne Vore)

GAZETAR…mja na cat menderin me artikuj idiotesh….fokusohuni atje ku duhet!!

kikthi thotë:

15 April 2008 @ 2:07 pm

Nese ky mbante arkat pse nuk e ka emrin tek libri i puntoreve ne te zeze qe ka publikuar gazeta “Shekulli” ???

Suganuma thotë:

15 April 2008 @ 2:13 pm

Vendosa te mos e lexoj me gazeten “panorama”, e cila, me kete artikull tregon se eshte njelloj si 55. Slobodanka (Liria) perpiqet te beje alibine e te shoqit dhe per kete ndihmohet nga gazeta panorama. Ajo don te na tregoje se Saliu jo vetem qe nuk eshte vrases, por ai eshte edhe shume i dhembshur. Ky eshte nje turp i shtypit te shkruar shqiptar. Para disa ditesh pashe edhe nje interviste qe opinionisti i talentuar Mustafa Nano i beri Sokol Balles ne emisionin “Deja vu”. Sokol Balla tha se mediat shqiptare kishin rene viktime e opozites ne trajtimin e ceshtjes se Gerdecit, duke e politizuar ate. U mor vesh se Balla e ka marre shukun. Njerez, mos kini frike, thoni te verteten. Ndryshe Gerdece te tjere na presin. Mos u besoni ketyre hijenave si Liria. Sa me dhembshuri flet ajo per femijet e saj. Po familjes Deliu e dhjetra te tjereve kush do ua shuaje dhimbjen qe u shkaktoi makuteria e femijeve te Lirise?

suganuma thotë:

15 April 2008 @ 2:33 pm

Familja kishte vendosur qe punen e baxhanakut t’ia tregonin Berishes menjehere pas pranimit te Shqiperise ne NATO.

labi thotë:

15 April 2008 @ 2:42 pm

Suganuma thote:
Njerez, mos kini frike, thoni te verteten. Ndryshe Gerdece te tjere na presin. Mos u besoni ketyre hijenave si Liria.
Une do te shtoja qe mos ti besojme edhe ketyre hienave qe vetquhen gazetare. Mostra te verteta te mbulimit te krimit.

kyrson thotë:

15 April 2008 @ 3:08 pm

c’eshte kjo interviste???? a thua se njerzit jane naive e s’kuptojne vijne nga hici e del liria e na belbezon dhe i bejne njerzit te belbezojn me vete a jemi ne ? ndjejm ne? kuptojm ne? ku jetojm ne? ne s’jemi ne ikem na rroft liria saliu

arnautika thotë:

15 April 2008 @ 3:13 pm

“Mos u besoni ketyre hijenave si Liria. Sa me dhembshuri flet ajo per femijet e saj. Po familjes Deliu e dhjetra te tjereve kush do ua shuaje dhimbjen qe u shkaktoi makuteria e femijeve te Lirise?”
Iu ngrof juve teta Lirie me salep dhe batanije!

Marku thotë:

15 April 2008 @ 3:22 pm

Gazetarja me servilizmin e saj te tepruar familjen Berisha e ka xhveshur lakuriq. Per familjen Berisha gerdecaret paskan qene maloke te trash,qe meritojne fatin qe paten!?Nuk ka me fyerje te rende qe u behet te vrareve e te gjalleve te kesaj toke.Mire te na behet!
Ne Shqiperi klani Berisha i eshte perveshur punes per te mbyllur kraterin e Gerdecit dhe per kete jane vene ne levizje gjithe pjestaret e familjes. Pagesa te medha per ata qe jane te afte tu mbyllin gojen popullit dhe dhune gazetave qe pasqyrojne te verteten. Natyrisht dita dites behen me qesharake dhe karagjoze gje qe do ti çoje me shpejt drejt fundit te tyre. Para e madhe eshte vene ne dispozicjon te masmedjas dhe opozites e siç thone tani ne Shqiperi kercen “qeni i kallajxhiut”.

Idris thotë:

15 April 2008 @ 3:34 pm

Liria thote:

Ua !Po pse e merrni keshtu mor cuna?
Une e kam thene shkarazi qe kujtova se “ishin Cisternat e Naftes ne Durres”.Ua po nga i di une keto qe paska cisterna ? Po pse nuk e kutponi rrolin tim ?…une e kam shpjeguar ….vete Berisha dhe qeveritaret e tjere me merrnin ne telefon ne REZIDENCEN time ne PLAZHIN e UDHEHEQJES
per te me raportuar dhe me thonin “mos u merzit se nuk jane vrare shume” :(
Po mua me vjen keq per tim shoq se merzitet shume kur vriten njerez megjithse e dine qe
JETOJNE ne NGREHINA mbi KRATERE….VETE futin ne PUNE FEMIJET dhe GRATE… dhe pasi vriten…….. dhe une i vizitoj… Me gezim mem presin e thone:- “Hajde prape me depo te tjera”…..Rrofte Populli GERDECIT !
Gazetare pa pike vlere .Shpetojeni shpejt PANORAMEN pa u kthyer Perfundimisht ne PACAVURE . Ka kohe qe po cfaqet si e tille.!
Dikush nga afer mund te thote c’po ndodh nga “brenda ” me kete SIGAZETE ???????

Adrian thotë:

15 April 2008 @ 4:26 pm

Nuk e kuptoj kete botom te kesaj interviste. Krahaso gazetaret e BBC me ata tonet qe i bejne pyetje malazezes me servilizem dhe hipokrizi. Interviste me cinike nuk kam lexuar ndonjehere. Kur ajo diket kaq e interesuar per problemet e burrit ne politike dhe merr pjese aktive ne to nuk e di nese i ka thene burrit te saj dicka mbi fjalorin e sharjeve si “ti je bire bushtre” une “te hap koken” etj qe nuk ka fjalor qe i permban. I bej pyetje asaj si i vjen kur burri i saj perdor fjalorin e nje rrugaci ne parlament?
Panaroma kete radhe merr note 0 dhe bojkot edhe nga une.

Lexuesi thotë:

15 April 2008 @ 4:46 pm

Saliu lexonte emrin aty dhe unë thosha: “E zeza, si nuk ia kemi thënë!”. Ato kohë kishim trevjetorin e vdekjes së mamasë dhe kishim menduar që ta linim për më vonë prezantimin familjar me njerëzit e familjes. Isha unë ajo që ia caktova si detyrë tim biri t’ia shpjegonte situatën të atit.Dhe, në fakt, ka qenë Shkëlzeni që ia ka shpjeguar. Kur e merr vesh historinë e sime motre, Saliu u shpreh: “Ç’fatkeqësi, ç’fat paska pasur ajo grua…!”.

Kjo eshte pjesa me e forte e shkrimit (pasi interviste nuk guxoj ta quaj)!!!

Vlore1920 thotë:

15 April 2008 @ 5:22 pm

kjo eshte tallje bythe, shpresojme qe si ha me njeri keto pallavra. kjo dukej si me serioze se nuk hapte gojen - po jemi ne nivelet e nje shteti afrikan ku qeveriset nga familja e kryeministrit

Dajoshi thotë:

15 April 2008 @ 5:53 pm

Bobo, cfare niveli gruaja e Kryeministrit. Vetem nga ajo qe komenton Lexuesi me mjafton ti ve vizen perfundimisht. Kisha pershtypjen e nje zonje grua, nuk qenka vecse nje nivel shitese bulmeti. Panorama doli ne fis.

suganuma thotë:

16 April 2008 @ 4:49 am

Ju bej thirrje te gjithe Ju, peshakatareve: BOJKOTONI LEXIMIN E GAZETES “PANORAMA”! Vetem keshtu do te ndjehemi pak me te qete ne ndergjegje. Krimin ta mbajne persiper ata qe e shkaktojne.
Faleminderit!
E. Sulaj

iliri thotë:

16 April 2008 @ 8:12 am

E po ju jeni koqe kanari. Pse çfar prisnit ju ……
Mos valle te ndodhur ne te tilla pozita ju do te tregoheshit ndryshe?

suganuma thotë:

16 April 2008 @ 8:44 am

Na ishte njehere nje person ne nje fshat qe shquhej per bemat e tij. Nuk e kishte per gje t’i kepuste koken edhe gruas se tij per hicmosgje. I vetmi person qe i hahej muhabeti me te ishte baxhanaku i vetem qe kishte. Nuk thone kot, me mire shkojne dy baxhanaker se sa dy vellezer. Por ja qe edhe Baxhanakut iu mbaruan ditet dhe, krejt papritur ra ne nje furre gelqereje dhe nderroi jete. Jeta e tij vate e shkoi, por cili do te qe ai trim qe te merrte persiper t’i jepte lajmin e vdekjes trimit te fshatit? U mblodh i gjithe fshati per ta pleqeruar kete pune. Nga do qe ta vertisje fjala e fundit me vdekjen do te lidhej. E mori persiper kete pune me i humburi i fshatit. Vajti dhe e takoi trimin. “Ke baxhanak”, e pyeti kokeshkretin. “Kam ore, si nuk kam”. “Ke patur dikur, i tha, por tani ke nje mut.” Sa e mori vesh muhabetin kokeshkreti, budallai i fshatit ishte ne maje te malit, po kulloste bagetine.

Vlonjati thotë:

16 April 2008 @ 8:48 am

Une di nje tjeter qe ia thane me kenge…se atij qe po ja tregonte i mbahej goja dhe komandanti i kishte thene qe cdo gje ta thoshte me kenge. Ky: zoti komandant, te ka vdeke jot eme…

libertas thotë:

16 April 2008 @ 8:53 am

BOJKOTONI LEXIMIN E GAZETES “PANORAMA”!

100% dakord!
personalisht kam kohe qe e bej…. esthe gazeta tipike qe merr urdherin nga lart.

Do lutesha te mos t’ja vini fajin gazetares (apo te gjithe gazetareve te PANORAMES), e cila thjesht punon per buken e gojes.. Te perpiqemi te shikojme realitetin e hidhur shqiptar ne sy.

tiranalb thotë:

16 April 2008 @ 9:29 am

vari lesht.. ne shqiptaret jemi njerez te korruptueshem deri ne palce. te mos na vij hic keq per kete.. e pse te bejne perjashtim keta mjeranet e panorames.. nuk eshte problemi se merret nje interviste me gruan e kryeministrit, por ndertimi i intervistes dhe pyetjet e parazgjedhura jane fyerje per lexuesin me minimum inteligjence… perfundimisht shtypi esht ne krize.. keta ose bejne palacolleqe te tilla te peshtira ose merren me bythet e ingridit dhe cicat e zajmines.. hallall buka me dhall themi ne andej nga fieri

Lexuesi thotë:

16 April 2008 @ 12:12 pm

Gazeta Shqip

SHSHSHT, PO FLET NEXHMIJE BERISHA

MUSTAFA NANO

Liri Berisha ka mbajtur gjithë kohën një profil të ultë publik. Ka qënë e urtë, e qetë, e pazëshme, një hije lëvizëse krah bashkëshortit të vet, bash si shumica e grave shqiptare. Nuk është çudi që kjo sjellje publike të ketë qënë zgjedhja e saj, por nuk duhet përjashtuar dhe fakti që gjithçka të ketë të bëjë me pafuqinë e saj për të luajtur rolin e një protagonisteje. Kjo ka bërë që për shumë njerëz ajo të jetë një grua e mirë, një zonjë e vërtetë. Dhe kjo është e natyrshme. Në një botë të mbushur me (të dominuar nga) dokrraxhinj, heshtja ka charme-in e magjinë e vet. Me këtë shpjegohet - fjala vjen - edhe nami i mirë i Bamir Topit, sot President i Republikës, e dje “njeriu i mirë” që maskohej prapa heshtjes; më saktë, prapa pafuqisë për të thënë ndonjë gjë interesante, të guximshme e inteligjente.

Por le të qëndrojmë tek Liri Berisha, e cila më në fund u bë e gjallë. Kishte dhënë një intervistë të gjatë në numrin e djeshëm të “Panoramës”, nëpërmjet së cilës rrekej t‘u mbushte mendjen shqiptarëve se bashkëshorti i saj, jo vetëm është dorëjashtë në ngjarjen tragjike të Gërdecit, por edhe ka vuajtur shumë prej kësaj tragjedie, tok me Lirinë. Ne të gjithë kemi pritur kryeministrin të dalë, të shpjegohet e të hedhë poshtë dyshimet që bjenë mbi të e vetëm mbi të, por Saliu këtë herë ka ndryshuar taktikë. Ka nxjerrë të urtën, të mirën: Lirinë.

E çfarë thotë Liria në këtë intervistë? Duhet theksuar, se për ata që janë të interesuar të marrin vesh diçka më shumë lidhur me atë që ndodhi në Gërdec, ajo nuk thotë asgjë. Thjesht bën çmos të na bindë, se burri i saj nuk e ka takuar asnjëherë baxhanakun e mbetur në rrënojat e katastrofës. Ajo vetë e ka ditur që burri i motrës punonte në Gërdec, e që atje “mbante ca arka municionesh”, por këtë nuk ia ka thënë asnjëherë të shoqit. Për më tepër, kur e motra i paska thënë, se i shoqi punonte në Gërdec, se atje “mbante ca arka municionesh”, e se atje “nuk ishte fare i kënaqur, por s‘kishte gjetur punë tjetër për të bërë”, Liria hesht. Nuk e shtyn më tutje bisedën, nuk befasohet se si kunati i vet bën një punë tejet banale në kushtet kur i shoqi i saj nuk ka lënë militant e familjar pa punësuar në administratën publike, nuk i thotë se “kjo nuk ka kuptim”, nuk i thotë se “ne mund të gjejmë një punë tjetër më të hijshme për të”. Ka budalla që ta hajë këtë gjë?

“Saliu lexonte emrat atje, dhe unë thosha: e zeza, si nuk ia kemi thënë?” Ja, këtë na tregon Liria, e çuditërisht harron të na thotë, se si është e mundur që i vetmi emër viktime që u lexua gabim prej Saliut, ishte emri i baxhanakut. Të gjithë e mbajnë mend, se kur erdhi radha të lexonte emrin e baxhanakut, Saliu bëri një pauzë të pashpjegueshme, e pastaj tha : Mehmet. Në fakt, më pas u mor vesh se baxhanaku quhej Muhamet.

Ja, kjo është gjithçka që thotë Liri Berisha lidhur me Gërdecin në atë intervistë të gjatë. Pjesa tjetër është e mbushur me paranoja që kanë kuptim veç në gojën e grave të diktatorëve. “Kur i kam pyetur familjarët e viktimave dhe të mbijetuarit, që ishin strehuar në konvaleshencë, se çfarë nevoja kishin, ata më përgjigjeshin: jo, asgjë, të faleminderit shumë. Madje njëri syresh, më tha: të falenderoj, se po na ktheni atë që kemi patur, po na i ktheni shumë shpejt, dhe na keni sjellë çdo gjë që kemi kërkuar. Është faji ynë që i kemi ndërtuar shtëpitë mbi krater, që i dërguam vetë fëmijët e vajzat tona, ndonëse e dinim rrezikun. Dhe në fund më thonë: hajde më shpesh”. Të gjitha këto fjalë janë të Liri Berishës. Gati sa nuk na thotë: As që e çanin kokën që u kishin vdekur njerëzit e afërm; thjesht ishin të lumtur që më kishin mua e burrin tim pranë tyre. Lind pyetja: A i vjen zor kësaj gruaje vallë, që pikërisht në momentin e një tragjedie të këtyre përmasave, ajo gjen guxim e nge të na flasë për mirënjohjen e familjarëve të viktimave për familjen kryeministrore? A i vjen zor kësaj gruaje, që pikërisht në kohën kur shumë dëshmitarë okularë bëjnë be e rrufe se Muhamet Hoxha nuk ka mbajtur arka me municione në shpinë, por ka qënë supervisor a inspector, ajo na flet për familjarët e viktimave, të cilët s‘dinë ta fshehin lumturinë prej begenisjes që u ka bërë gruaja e â€¦Atij?

A i vjen zor kësaj gruaje, kur na flet për dramën e vet familjare për shkak të sulmeve politike e mediatike që i janë bërë burrit, djalit e vajzës së saj, në një kohë që i shoqi ka shkaktuar me qindra drama të tilla, duke sulmuar e përgojuar gratë, fëmijët, burrat, familjarët e kundërshtarëve politikë? A i vjen zor kësaj gruaje, kur na flet për Valentinma Leskaj si për “një grua dinjitoze, të ekuilibruar, me vlera, që di të respektojë vetveten e që di t‘i bëjë të tjerët që ta respektojnë”, në një kohë kur burri i saj nuk ka lënë gjë pa thënë kundër Valentinës e djalit të saj? Me siguri, nuk i vjen zor. Ose i vjen, por s‘ka ç‘të bëjë. Burri e ka urdhëruar të dalë e të thotë gjëra të porositura. Dhe një gjë e porositur është edhe rrëfimi mbi momentet e anëtarësimit në NATO, të cilat kjo i paska përjetuar si një idealiste e madhe, që i digjet barku për Shqipërinë, e në të cilat ajo merr një telefonatë nga Saliu, e hap celularin, e dëgjon burrin t‘i thotë: Liri, gëzohu deri në fund, pasi hymë në NATO.

Kur dëgjon këto broçkulla, të vinë në mendje asosacjone të regjimit të shkuar; të vjen në mendje një skenë, ku diktatori del tok me gruan në ballkonin e vilës së vet, hedh vështrimin nga Tirana plot drita që lëndojnë terrin e mbrëmjes, dhe thotë: Shiko Nexhmije, njerëzit janë nëpër shtëpira, po gëzojnë, janë të lumtur. Dhe aty për aty diktatori dhe e shoqja përloten, duke u shtirur se po besonin një gjë, që nuk ishte tjetër, veçse një sendërgji e tyre haluçinante e duke harruar se shumë nga ata njerëz nuk kishin ç‘të hanin e shumë të tjerë e kishin mendjen tek të afërmit e tyre të burgosur e të egzekutuar.

Ja, kështu dhe Liria na qënka përlotur, duke harruar shumë shpejt se për shkak të paaftësisë apo zullumeve të të shoqit vetëm disa javë më parë kishin humbur jetën 25 shqiptarë të pafajshëm e ishin plagosur qindra të tjerë, duke i dalë nga mendja se në vitin 1997, vetëm e vetëm se i shoqi donte të mbronte një karrike të qelbur, humbën jetën tre mijë shqiptarë, duke i dalë nga mendja se vetëm pak ditë më parë u masakrua një mjek në krye të detyrës, dhe as ajo, as i shoqi ( i cili “është shumë i ndjeshëm ndaj njerëzve që vuajnë”) nuk thanë një fjalë ngushëlluese, duke i dalë nga mendja se e mira e këtij vendi nuk mund të identifikohet me të mirat që mund t‘i vinë një familjeje prej abuzimit me pushtetin.

Ç‘soj i shpifur njerëzish shtinjakë!